نمایشنامهای از رفتارهای آزادیخواهانهی رسانههای اصلاحطلب؛
نمایشگاه هولوکاست محکوم شد، فائزه و شادی نه!
اکنون خیلی راحتتر میتوان مرزهای آزادی بیان را در رسانههایی که ادعای آزادیخواهی آنان گوش فلک را کر کرده است، مشاهده کرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، اپیزود اول. هفته اول اردیبهشتماه محمد جواد ظریف در پاسخ به سؤال خبرنگار نیویورکر در خصوص برگزاری نمایشگاه کاریکاتور هولوکاست در ایران، هرگونه حمایت دولت از این نمایشگاه را رد کرد و گفت: «این کار را یک سازمان غیردولتی انجام میدهد که توسط دولت ایران کنترل نمیشود. دولت ایران از این جشنواره حمایت و پشتیبانی نکرده است.»
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج،,وزیر امور خارجه در پاسخ به این سؤال که چرا کشور ایران به نمایشگاههایی اینچنینی مجوز میدهد، برگزارکنندگان آن را با گروه نژادپرست Ku Klux Klan در آمریکا مقایسه کرد و اذعان داشت: «آیا دولت آمریکا نسبت به این سازمان (Ku Klux Klan) که فعالیتی نفرتپراکنانه و نژادپرستانه دارد مسئول است؟ ساختار ایران یکپارچه نیست. دولت ایران هیچ جشنوارهی کاریکاتوری مشابه آنچه شما دربارهاش صحبت میکنید را نه به راه انداخته است و نه پشتیبانی کرده است.»
,ظریف در ادامه تأکید کرد که از این نمایشگاه بازدید نخواهد کرد.
,اپیزود دوم. 24 ادریبهشتماه تصویری از دیدار فائزه هاشمی با اعضای ارشد فرقهی ضالهی بهائیت منتشر شد. آیتالله هاشمی طی مصاحبهی کوتاهی با روزنامه جمهوری اسلامی به انتقاد از عملکرد دخترش پرداخت و مدعی شد که فائزه باید جبران کند. اندکی بعد فائزه هاشمی طی مصاحبهای با یورونیوز اقدام خود را از منظر حقوق بشری توجیه کرد و گفت که هرگز کار اشتباهی نکرده و پشیمان هم نیست.
,این رفتار او موجی از انتقادات را به همراه داشت که از جمله آیتالله مکارم شیرازی، صادق آملی لاریجانی، آیتالله امامی کاشانی و تعداد زیادی از ائمهی جمعه آن را محکوم نمودند. رسانههای اصلاحطلب فقط به بیان خبر دیدار فائزه با بهائیان و مصاحبهی کوتاه و حداقلی پدرش بسنده کردند و حتی روزنامهی آرمان در طعنهای به منتقدان نوشت: «دلواپسان سکوت کنند، هاشمی بیدار است.»ناگفته نماند که صادق زیباکلام نیز اقدام مدیرمسئول سابق روزنامهی زن را تحسین کرد و گفت که اگر فائزه چنین کاری نمیکرد، باید مورد نکوهش قرار میگرفت.
,محمدباقر نوبخت نیز که گویا برای محکومنمودن این اقدام تحت فشار بود، گفت: «مباحث شایسته از سوی آیتالله هاشمی رفسنجانی در جهت نکوهش این کار منعکس شد و باید به این نظر احترام بگذاریم.»
,اپیزود سوم. همزمان با فرا رسیدن «روز نکبت» یا همان روز استقلال رژیم صهیونیستی در 14 می 1948 میلادی (25 اردیبهشت) دومین دورهی نمایشگاه کاریکاتور با موضوع هولوکاست به دبیری سید مسعود شجاعی طباطبایی آغاز به کار کرد. در این نمایشگاه 50 هنرمند از 50 کشور جهان کاریکاتورهای خود را به نمایش گذاشتند.
,پیشتر شجاعی طباطبایی در پاسخ به اظهارات ظریف گفته بود: «ما به دنبال نفی و یا اثبات هولوکاست نیستیم، بلکه دنبال این هستیم که مسئلهی مهم اشغال فلسطین را توسط رژیم صهیونیستی مطرح کنیم، اتفاقی که این رژیم ادعا کرده بود که این حمله تاوان هولوکاست است... همچنین در حال حاضر نیز ما شاهد هولوکاستهای معاصر هستیم که در جایجای دنیا مثل عراق، یمن، سوریه، غزه و ... در حال رخدادن است.»
,وی همچنین در خصوص بحث یهود ستیزی که از طرف برخیها درباره این نمایشگاه مطرح شده بود، اذعان داشت: «کوفی عنان زمانی به شدت با این نمایشگاه مخالفت کرد و این خشم توسط یکی از نمایندگان کلیمیها نیز مطرح شد، اما ما آنها را به دیدن آثار دعوت کردیم و پس از آن متوجه شدند که هیچ اثری مبنی بر یهود ستیزی در این نمایشگاه وجود ندارد، بلکه تمام کارها در مقابله با رژیم صهیونیستی هستند.»
,برخی رسانههای اصلاحطلب برگزاری این نمایشگاه را بهانهدادن به دست اسرائیل دانسته و به انتقاد از آن پرداختند. مثلا سایت بهارنیوز در مطلبی با عنوان «باز هم تحریک افکار عمومی بینالمللی علیه ایران» نوشت: «برگزاری نمایشگاه کاریکاتور با مضمون هولوکاست توسط محافل رسانهای اصولگرایانِ افراطی در تهران، بار دیگر به تحریک افکار عمومی بینالمللی علیه ایران منجر شده و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل هم در این وانفسا فرصت را مناسب دید تا مدعی شود که ایران خود را برای هولوکاست دیگری آماده میکند.»
,روزنامه شرق نیز طی مطلبی با عنوان «هولوکاست چیست؟» با بیان اینکه «انکارکنندگان هولوکاست خواسته یا نخواسته آب بر آسیاب صهیونیستها میریزند» تلویحاً برگزاری چنین نمایشگاهی را در مسیر اهداف رژیم صهیونیستی عنوان کرد.
,هشتم خرداد شجاعی طباطبایی دبیر دومین مسابقه بینالمللی کارتون و کاریکاتور هولوکاست اظهار داشت: «طی تماس تلفنی از سوی دفتر حضرت آقا به بنده گفته شد که ایشان فرمودهاند این کار عالی است.»
,اپیزود چهارم. چند روز قبل تصویری از «شادی صدر» دبیر سرویس حقوقی روزنامهی زن به مدیرمسئولی فائزه هاشمی منتشر شد که در آن با در دست داشتن جامی از شراب، بر روی کاناپهای که منقش به کتیبههای اسلامی بود، نشسته بود. این رفتار او موجی از انتقادات را به همراه داشت. در واقع حرکت شادی صدر، نه توهین به نظریات سیاسی و مستندات تاریخی، بلکه توهین به مقدسات دینی مسلمانان بوده است.
,بسیاری از رسانهها اقدام شنیع این فعال حقوق زنان را محکوم نمودند، اما در این میان رفتار رسانههای اصلاحطلب تماشایی بود. آنها فقط سکوت کردند، همین!
,در واقع رسانههایی که برپایی نمایشگاه هولوکاست را زیر سؤال بردهاند، اکنون در پی اهانت این بانوی ضد انقلابی که تیرماه 88 به شکل غیرقانونی از ایران فرار کرد و به کشوری دیگر پناهنده شد، لام تا کام چیزی نمیگویند! البته بعید است رسانههای اصلاحطلب که در بهار سال 88 شادی صدر را یک «وکیل برجسته و فعال حقوق زنان» نامیده و تعریف و تمجیدهای او از زهرا رهنورد و طرز لباس پوشیدنش را به فال نیک گرفته بودند، اکنون با اخم و عصبانیت به روی همکار سابق خود نگاه کنند.
,اکنون خیلی راحتتر میتوان مرزهای آزادی بیان را در افکار این رسانهها مشاهده کرد. رسانههایی که ادعای آزادیخواهی آنان گوش فلک را کر کرده است!
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه