تنها عکاس زن جنگ در گفتگو با هرمز:
آن زمان محدودیتی به لحاظ جنسیتی برای زنان ایجاد نمی کردند/ وظیفه خود دانستم به عنوان عکاس در منطقه حاضر شوم
تنها عکاس زن زمان جنگ گفت: در آن زمان محدودیتی به لحاظ جنسیتی برای زنان ایجاد نمی کردند اما امروز برخی از محدودیت ها برای جنسیت ها تعیین شده است؛ در بیشتر موارد جنس زن دیده میشود و کار زنان در جامعه به چشم نمی آید.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از هرمز ، تحولات گسترده در زندگی اقتصادی و اجتماعی باعث شده است که زنان نیز تا حد زیادی راغب باشند فعالیت های خود را در جامعه بیشتر کنند اسلام به عنوان برترین دین، فعالیت زنان در جامعه و اشتغال آنها را مجاز دانسته است؛ اما باید دید همه زنان میتوانند در کنار حضور فعال در جامعه به وظایف اصلی مادری و همسرداری خود بپردازند یا خیر؟ لازمه تربیت کودکانی شایسته و کوتاهی نکردن در امور همسرداری در کنار حضور فعال در جامعه از مواردی است که در گفتگو با مریم کاظم زاده، به آنها پرداخته ایم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هرمز ,,
مریم کاظم زاده یکی از زنانی است که در نخستین روزهای جنگ به عنوان عکاس و خبرنگار در کردستان حضور یافت و دوران حضورش همراه شد با نخستین روزهای زندگی او با شهید اصغر وصالی همراه شد. گفتگوی هرمز با تنها عکاس زن جنگ پیش رو شماست.
,
چه شد که تصمیم گرفتید به جبهه ها بروید؟
معیار اصلی ما زنان، همواره اسلام بوده است و برای اینکه بتوانیم میزان موفقیت یک نفر را بسنجیم باید عملکرد وی را با این معیار بسنجیم.حرفه خبرنگاری در کل حرفه بسیار سختی است و بر اساس شرایط و زمان، درجه این سختی تغییر میکند؛ این حرفه کاملاً اجتماعی است و ارتباط مستقیمی با جامعه دارد و همین موضوع، کار را برای یک خبرنگار سخت تر می کند؛ چرا که خبرنگار درگیر با نگرش افراد در جامعه نیز هست.
روزی که من وارد حرفه خبرنگاری شدم یعنی فروردین سال 58 ، سختی های زیادی به خاطر نگرش ها به این حرفه وجود داشت؛ نگرش های مسئولان در آن زمان با نگرش مسئولان در این زمان تفاوت های زیادی داشت.
مسئولینی که در دهه 50 حضور داشتند و در صدر آنها امام خمینی (ره)بودند، محدودیتی به لحاظ جنسیتی برای زنان ایجاد نمی کردند اما امروز برخی از محدودیت ها برای جنسیت ها تعیین شده است؛ در بیشتر موارد جنس زن دیده میشود و کار زنان در جامعه به چشم نمی آید.
بینش اسلام برای زنان محدودیتی در انجام امور اجتماعی قائل نمی شود و یک زن میتواند در کنار وظایف خود مانند همسرداری و تربیت فرزند به امور اجتماعی حتی خبرنگاری که یک شغل سخت برای زنان است بپردازد.
در دوران جنگ نیاز زیادی به حضور خبرنگار در مناطق جنگی وجود داشت و از آنجایی که ملاک اصلی، توانایی افراد برای انجام یک کار بود ، من هم وظیفه خود دانستم که با به عنوان یک عکاس در آن مناطق حاضر شوم.
یک زن میتواند هم به عنوان یک مدیر موفق در جامعه فعالیت کند و هم وظایف اصلی خود را به خوبی به انجام برساند؛ در حقیقت بر اساس نگاه انقلاب اسلامی که همان نگاه اسلام است،زن بودن محدودیتی برای فعالیت زن ایجاد نمیکند.
چرا امروز محدودیت ها بیشتر شده؟
امروز محدودیت هایی که برای برخی زنان در جامعه به وجود می آید به خاطر گسترش بینش های جنسیتی و نگاه مردانه در جامعه است اما این نباید باعث شود که همه زنان گمان کنند که استعداد آنها با حضور در جامعه و داشتن شغل شکوفا میشود و گسترش بینش های جنسیتی و نگاه مردانه در جامعه محدودیت هایی که برای برخی زنان در جامعه به وجود می آید.
به عنوان یک زن متأهل و شاغل در شرایط بحرانی جنگ، چگونه توانستید میان وظایف در قبال خانواده و حرفه خود تعادل را ایجاد کنید؟ نقش همسر داری و فرزند پروری شما با وجود حرفه سخت خبرنگاری چگونه به انجام رسید؟
هر فردی هنگام تشکیل خانواده باید ابتدا به لحاظ توانمندی و نقاط ضعف، به خوبی خود را بشناسد؛ وقتی فرد به مرحل های از خودشناسی رسید در اولین مراحل ازدواج این نقاط ضعف و قوت خود را به طرف مقابل میشناساند و از آنجایی که من توانمندی های خود را میدانستم و با خودم صادق بودم در همان نخستین مراحل زندگی ام با شهید وصالی خودم را به عنوان زنی معرفی کردم که توانایی هایی برای حضور در جامعه داشته و از عهده انجام برخی از امورات منزل بر نمی آیم.
باید وظایف اصلی زن را از اموراتی که به دلخواه انجام میدهد ، تفکیک شوند؛ مواردی مانند پخت و پز یا انجام امورات داخلی خانه از وظایف یک زن در نگاه اسلام نیست اما بسیاری از زنان بر اساس عرف و میل درونی خود این امورات را انجام می دهند.
معرفی کامل خودم هنگام ازدواج باعث شد تا توقعاتی که از من به عنوان یک زن در خانه وجود داشت بر اساس توانمندی های من باشد و بر همین اساس توانستم در کنار وظایف اصلی خود به حرفه خود نیز بپردازم.
همراهی همسر برای یک زن شاغل در خانواده نکته بسیار مهمی است که برای من نقش بزرگی را در حضور در جامعه در کنار وظایف مادری و همسرداری ایفا کرد؛ میتوان گفت همسر یک زن میتواند با کمک به او باعث پیشرفت و ترقی همسرش شود.
استعدادهای هر فرد با مهارت های او بسیار متفاوت است و برخی از مهارت ها در طول زمان برای یک خانم به دست می آیند؛به عبارت دیگر یک زن میتواند در کنار پرورش استعدادهای خود و بهره گیری صحیح از آنها مهارت های جانبی را کسب کند.
اگر همراهی طرفین یا یکدیگر کامل باشد، فرد میتواند در طول زندگی علاوه بر رسیدگی به امورات خانه به حرف های نیز مشغول شود؛در حقیقت همراهی همسر باعث میشود نقاط ضعف یک فرد از بین رفته و یا کمتر شود و قوانین حمایتی از زنانی که در کنار امورات خانه به حرف های نیز مشغول هستند در جامعه کمتر دیده میشود و باید نگرش مسئولین امر در این خصوص تغییر کند.
یک زن قبل از وارد شدن به حرف های برای گذراندن بخشی از زمان خود در خانه باید خود را به طور کامل بشناسید که آیا توانایی مدیریت زندگی خود را با وجود داشتن یک شغل داشته و یا خیر؟
تظاهر هر فرد به توانمندی برای حضور در اجتماع یکی از مشکلاتی است که امروزه جوانان زیادی به ویژه زنان به خاطر آن وارد بازار کار شده اند و از این رو نمیتوانند زندگی درون خانه و بیرون خانه خود را متعادل کرده و آن را مدیریت کنند. مشخص است فردی که ساعت خواب و بیداری مشخصی نداشته و مسئولیت پذیر نیست نمیتواند تعادل در زندگی خود برقرار کند.
برعکس این موضوع هم وجود دارد و زنان توانمندی در جامعه هستند که به دلیل اینکه شناختی از قدرت مدیریت و ایجاد تعادل در زندگی خود ندارند در جامعه حضور پیدا نمی کنند.
در کنار شغل خود و انجام آن چگونه توانستید مراقبت و پرورش فرزندان خود را به خوبی انجام دهید و آیا حرفه شما مانع از انجام صحیح این موضوع نشد؟
در جامعه ما انتظار میرود قوانین مطابق با قوانین اسلام بوده و اجرا شود تا برخی از مشکلات زن ها در این خصوص رفع شود؛ اما قطعاً این قوانین به طور کامل در جامعه ما عملیاتی نشده است.
در دورانی که فرزندان من با فاصله کمی به دنیا آمدند، شرایط برای من بسیار سخت تر شد، چرا که با وجود فرزندانم باید به حرفه خود نیز رسیدگی می کردم.
در سال های ابتدایی تولد فرزندانم به خاطر اینکه اولویت من تربیت فرزندان خودم بود، مرخصی بدون حقوق گرفتم و به مراقبت از فرزندانم پرداختم. این در حالی بود که بدون دریافت حقوق از داخل خانه برخی از کارهای خبری را انجام م یدادم تا بعد از بازگشت به کار مشکلات کمتری داشته باشم.
من هنگامی که بیش از یک سال مرخصی بدون حقوق گرفتم می دانستم که دیگر نمی توانم با 20 سال سابقه بازنشسته بشوم و قوانین کار در مورد من تغییر خواهد کرد. برای اینکه کودکان من قربانی حرفه من نشوند، بارها کسر کار و مرخصی بدون حقوق میگرفتم تا بتوانم به آنها رسیدگی کنم.
اگر میخواستم منافع مادی را در نظر بگیرم قاعدتاً نباید این میزان وقت برای کودکان خودم صرف میکردم، اما برای من منافع مادی مهم نبود چرا که اگرچه من عاشق حرفه خود بودم اما عشق به فرزندانم در من بسیار زیادتر بود.
در طول 4 سال اول تولد فرزندانم آ نها را به مهد کودک نبردم و در خانه از آ نها مراقبت کردم هرچند این کار برای من هزینه بر بود اما سلامت روحی فرزندانم برای من بسیار اهمیت داشت؛ از طرف دیگر من خانه داری را به خوبی بلد نبودم اما سعی کردم شرایط را مدیریت کنم.
بعد از 4 سال هم از آنجایی که باید زندگی اجتماعی را فرزندانم یاد میگرفتند آ نها را به یک مهد کودک مورد اعتماد بردم، هرچند بعد از کار زمان زیادی را با فرزندانم م یگذراندم تا کمبودی در زندگی آنها به وجود نیاید.
کمبود زمان حضور در کنار فرزندان خود را بعد از بازگشت به خانه از سرکار چگونه جبران میکردید
هیچ گاه به خودم اجازه ندادم کارم زمانی از فرزندانم را به خود اختصاص بدهد یعنی زمانی که حق فرزندانم بود را صرف کار نکردم و با توجه به اینکه خانه ها، دیگر آپارتمانی شده اند و محیطی برای تفریحات و بازی نداشتند، هنگامی که ساعت 3 تا 4 به خانه باز می گشتم، فرزندان خودم را به پارک میبردم و با آنها بازی میکردم و آ نها را تشویق می کردم تا بتوانند بدوند و زمانی که در خانه بازی نداشتند، جبران کنند.
در روزهایی که شرایط برای پارک رفتن فراهم نبود با فرزندانم در خانه بازی هایی متناسب انجام میدادم و همین موضوع باعث میشد که آنها نبود من در ابتدای روز را احساس نکنند و یا کمتر احساس کنند.
من عاشق خانواده و حرفه ام هستم و در آن زمان به همین دلیل سختی هایی که وجود داشت را اصلاً سختی نمیدیدم و با مدیریت صحیح توانستم وظایف خودم را انجام دهم.
کاری که برای من وظیفه به حساب نمی آمد با عشق بهتر از هر کار دیگری انجام می دادم و همین موضع باعث شد در این مسیر خسته نشوم و هنگامی که به خانه می آمدم دیگر کاری را به خانه نمی آوردم و به خودم تأکید می کردم که همه کارها و اثرات ناشی از کار بر روی خودم را پشت در بگذارم و با کمال محبت مادری و همسری وارد خانه شوم و همین موضوع تا حد زیادی به من کمک کرد تا بتوانم از تربیت فرزندانم غافل نشوم.
نقش برنامه ریزی برای ایجاد تعادل در زندگی شما و تربیت فرزندان تان چقدر بوده است؟
قطعاً پیگیری امورات کاری و حرف های نیازمند برنامه ریزی دقیق و منسجم بود و می بایست در زمان مشخصی برخی از مطالب را آماده میکردم اما باید بدون رو دربایستی گفت که در کارهای مربوط به فرزندان و خانه داری به ویژه زمانی که فرزندان ما کوچک هستند برنامه ریزی نقش زیادی ندارد و بیشتر مدیریت و علاقه و عشق میتواند کار را پیش ببرد.
فرزند شاید طبق برنامه ریزی باید رأس ساعت مشخصی استراحت کند اما کارهای فرزندان حساب و کتاب درستی نداشته و ممکن بود یک شب فرزندم نخواهد بخوابد و من اگر می خواستم طبق برنامه ریزی عمل کنم قطعاً فرزند من آسیب های جدی می دید.
میتوان در کنار کار، فرزندان خوبی را تربیت کرد و همچنین به همسر خود رسیدگی لازم را داشت اما قطعاً در برخی موارد از خواسته های خودم نیز باید چشم پوشی میکردم؛ مثلاً مهمانی رفتن و مهمانی دادن برای من یک دغدغه اصلی نبود و شاید برای برخی از خریدهای خودم کمتر وقت میگذاشتم تا بتوانم وقت خود را با فرزندان و همسر خود بگذرانم.
موفقیت من در زندگی در قبال همسر و فرزندانم را باید ازخود آنها پرسید؛ قطعاً کاستی هایی در زندگی داشته ام اما تلاشم در این راستا بوده است که فرزندانی شایسته تربیت کنم و فعالیت اجتماعی ام به خانواده ام آسیبی نرساند.
هر فرد برای آنکه احساس مفید بودن داشته باشد باید بدون هیچ رودربایستی به خودش نگاه کند و ببیند چه چیزی برای اون ارزشمند است و آیا میتواند در قبال داشتن فعالیت اجتماعی به خود و خانواده خود رسیدگی کند و احساس خوبی داشته باشد یا خیر؟
من همواره اولویت ها را در زندگی خودم مشخص کرده ام و بر اساس آنها پیش رفته ام؛ در جایی که قرار بود فرزندانم را تربیت کنم کنار آنها بودم و در حقیقت در زمان هایی که میتوانستم صرف اموری مانند خرید یا انجام کارهای شخص یام کنم، به حرفه خبر پرداختم.
انتهای پیام/
,
چه شد که تصمیم گرفتید به جبهه ها بروید؟
, چه شد که تصمیم گرفتید به جبهه ها بروید؟,
معیار اصلی ما زنان، همواره اسلام بوده است و برای اینکه بتوانیم میزان موفقیت یک نفر را بسنجیم باید عملکرد وی را با این معیار بسنجیم.حرفه خبرنگاری در کل حرفه بسیار سختی است و بر اساس شرایط و زمان، درجه این سختی تغییر میکند؛ این حرفه کاملاً اجتماعی است و ارتباط مستقیمی با جامعه دارد و همین موضوع، کار را برای یک خبرنگار سخت تر می کند؛ چرا که خبرنگار درگیر با نگرش افراد در جامعه نیز هست.
,
,
روزی که من وارد حرفه خبرنگاری شدم یعنی فروردین سال 58 ، سختی های زیادی به خاطر نگرش ها به این حرفه وجود داشت؛ نگرش های مسئولان در آن زمان با نگرش مسئولان در این زمان تفاوت های زیادی داشت.
,
مسئولینی که در دهه 50 حضور داشتند و در صدر آنها امام خمینی (ره)بودند، محدودیتی به لحاظ جنسیتی برای زنان ایجاد نمی کردند اما امروز برخی از محدودیت ها برای جنسیت ها تعیین شده است؛ در بیشتر موارد جنس زن دیده میشود و کار زنان در جامعه به چشم نمی آید.
,
بینش اسلام برای زنان محدودیتی در انجام امور اجتماعی قائل نمی شود و یک زن میتواند در کنار وظایف خود مانند همسرداری و تربیت فرزند به امور اجتماعی حتی خبرنگاری که یک شغل سخت برای زنان است بپردازد.
,
,
در دوران جنگ نیاز زیادی به حضور خبرنگار در مناطق جنگی وجود داشت و از آنجایی که ملاک اصلی، توانایی افراد برای انجام یک کار بود ، من هم وظیفه خود دانستم که با به عنوان یک عکاس در آن مناطق حاضر شوم.
,,
یک زن میتواند هم به عنوان یک مدیر موفق در جامعه فعالیت کند و هم وظایف اصلی خود را به خوبی به انجام برساند؛ در حقیقت بر اساس نگاه انقلاب اسلامی که همان نگاه اسلام است،زن بودن محدودیتی برای فعالیت زن ایجاد نمیکند.
,,
چرا امروز محدودیت ها بیشتر شده؟
, چرا امروز محدودیت ها بیشتر شده؟,
امروز محدودیت هایی که برای برخی زنان در جامعه به وجود می آید به خاطر گسترش بینش های جنسیتی و نگاه مردانه در جامعه است اما این نباید باعث شود که همه زنان گمان کنند که استعداد آنها با حضور در جامعه و داشتن شغل شکوفا میشود و گسترش بینش های جنسیتی و نگاه مردانه در جامعه محدودیت هایی که برای برخی زنان در جامعه به وجود می آید.
,
,
به عنوان یک زن متأهل و شاغل در شرایط بحرانی جنگ، چگونه توانستید میان وظایف در قبال خانواده و حرفه خود تعادل را ایجاد کنید؟ نقش همسر داری و فرزند پروری شما با وجود حرفه سخت خبرنگاری چگونه به انجام رسید؟
, به عنوان یک زن متأهل و شاغل در شرایط بحرانی جنگ، چگونه توانستید میان وظایف در قبال خانواده و حرفه خود تعادل را ایجاد کنید؟ نقش همسر داری و فرزند پروری شما با وجود حرفه سخت خبرنگاری چگونه به انجام رسید؟,
هر فردی هنگام تشکیل خانواده باید ابتدا به لحاظ توانمندی و نقاط ضعف، به خوبی خود را بشناسد؛ وقتی فرد به مرحل های از خودشناسی رسید در اولین مراحل ازدواج این نقاط ضعف و قوت خود را به طرف مقابل میشناساند و از آنجایی که من توانمندی های خود را میدانستم و با خودم صادق بودم در همان نخستین مراحل زندگی ام با شهید وصالی خودم را به عنوان زنی معرفی کردم که توانایی هایی برای حضور در جامعه داشته و از عهده انجام برخی از امورات منزل بر نمی آیم.
,
باید وظایف اصلی زن را از اموراتی که به دلخواه انجام میدهد ، تفکیک شوند؛ مواردی مانند پخت و پز یا انجام امورات داخلی خانه از وظایف یک زن در نگاه اسلام نیست اما بسیاری از زنان بر اساس عرف و میل درونی خود این امورات را انجام می دهند.
,
,
معرفی کامل خودم هنگام ازدواج باعث شد تا توقعاتی که از من به عنوان یک زن در خانه وجود داشت بر اساس توانمندی های من باشد و بر همین اساس توانستم در کنار وظایف اصلی خود به حرفه خود نیز بپردازم.
,,
همراهی همسر برای یک زن شاغل در خانواده نکته بسیار مهمی است که برای من نقش بزرگی را در حضور در جامعه در کنار وظایف مادری و همسرداری ایفا کرد؛ میتوان گفت همسر یک زن میتواند با کمک به او باعث پیشرفت و ترقی همسرش شود.
,
استعدادهای هر فرد با مهارت های او بسیار متفاوت است و برخی از مهارت ها در طول زمان برای یک خانم به دست می آیند؛به عبارت دیگر یک زن میتواند در کنار پرورش استعدادهای خود و بهره گیری صحیح از آنها مهارت های جانبی را کسب کند.
,
,
اگر همراهی طرفین یا یکدیگر کامل باشد، فرد میتواند در طول زندگی علاوه بر رسیدگی به امورات خانه به حرف های نیز مشغول شود؛در حقیقت همراهی همسر باعث میشود نقاط ضعف یک فرد از بین رفته و یا کمتر شود و قوانین حمایتی از زنانی که در کنار امورات خانه به حرف های نیز مشغول هستند در جامعه کمتر دیده میشود و باید نگرش مسئولین امر در این خصوص تغییر کند.
,,
یک زن قبل از وارد شدن به حرف های برای گذراندن بخشی از زمان خود در خانه باید خود را به طور کامل بشناسید که آیا توانایی مدیریت زندگی خود را با وجود داشتن یک شغل داشته و یا خیر؟
, یک زن قبل از وارد شدن به حرف های برای گذراندن بخشی از زمان خود در خانه باید خود را به طور کامل بشناسید که آیا توانایی مدیریت زندگی خود را با وجود داشتن یک شغل داشته و یا خیر؟,
تظاهر هر فرد به توانمندی برای حضور در اجتماع یکی از مشکلاتی است که امروزه جوانان زیادی به ویژه زنان به خاطر آن وارد بازار کار شده اند و از این رو نمیتوانند زندگی درون خانه و بیرون خانه خود را متعادل کرده و آن را مدیریت کنند. مشخص است فردی که ساعت خواب و بیداری مشخصی نداشته و مسئولیت پذیر نیست نمیتواند تعادل در زندگی خود برقرار کند.
,
,
برعکس این موضوع هم وجود دارد و زنان توانمندی در جامعه هستند که به دلیل اینکه شناختی از قدرت مدیریت و ایجاد تعادل در زندگی خود ندارند در جامعه حضور پیدا نمی کنند.
,,
در کنار شغل خود و انجام آن چگونه توانستید مراقبت و پرورش فرزندان خود را به خوبی انجام دهید و آیا حرفه شما مانع از انجام صحیح این موضوع نشد؟
, در کنار شغل خود و انجام آن چگونه توانستید مراقبت و پرورش فرزندان خود را به خوبی انجام دهید و آیا حرفه شما مانع از انجام صحیح این موضوع نشد؟,,
در جامعه ما انتظار میرود قوانین مطابق با قوانین اسلام بوده و اجرا شود تا برخی از مشکلات زن ها در این خصوص رفع شود؛ اما قطعاً این قوانین به طور کامل در جامعه ما عملیاتی نشده است.
,,
در دورانی که فرزندان من با فاصله کمی به دنیا آمدند، شرایط برای من بسیار سخت تر شد، چرا که با وجود فرزندانم باید به حرفه خود نیز رسیدگی می کردم.
,
در سال های ابتدایی تولد فرزندانم به خاطر اینکه اولویت من تربیت فرزندان خودم بود، مرخصی بدون حقوق گرفتم و به مراقبت از فرزندانم پرداختم. این در حالی بود که بدون دریافت حقوق از داخل خانه برخی از کارهای خبری را انجام م یدادم تا بعد از بازگشت به کار مشکلات کمتری داشته باشم.
,
,
من هنگامی که بیش از یک سال مرخصی بدون حقوق گرفتم می دانستم که دیگر نمی توانم با 20 سال سابقه بازنشسته بشوم و قوانین کار در مورد من تغییر خواهد کرد. برای اینکه کودکان من قربانی حرفه من نشوند، بارها کسر کار و مرخصی بدون حقوق میگرفتم تا بتوانم به آنها رسیدگی کنم.
,,
اگر میخواستم منافع مادی را در نظر بگیرم قاعدتاً نباید این میزان وقت برای کودکان خودم صرف میکردم، اما برای من منافع مادی مهم نبود چرا که اگرچه من عاشق حرفه خود بودم اما عشق به فرزندانم در من بسیار زیادتر بود.
,
در طول 4 سال اول تولد فرزندانم آ نها را به مهد کودک نبردم و در خانه از آ نها مراقبت کردم هرچند این کار برای من هزینه بر بود اما سلامت روحی فرزندانم برای من بسیار اهمیت داشت؛ از طرف دیگر من خانه داری را به خوبی بلد نبودم اما سعی کردم شرایط را مدیریت کنم.
,
بعد از 4 سال هم از آنجایی که باید زندگی اجتماعی را فرزندانم یاد میگرفتند آ نها را به یک مهد کودک مورد اعتماد بردم، هرچند بعد از کار زمان زیادی را با فرزندانم م یگذراندم تا کمبودی در زندگی آنها به وجود نیاید.
,
,
کمبود زمان حضور در کنار فرزندان خود را بعد از بازگشت به خانه از سرکار چگونه جبران میکردید
, کمبود زمان حضور در کنار فرزندان خود را بعد از بازگشت به خانه از سرکار چگونه جبران میکردید,,
هیچ گاه به خودم اجازه ندادم کارم زمانی از فرزندانم را به خود اختصاص بدهد یعنی زمانی که حق فرزندانم بود را صرف کار نکردم و با توجه به اینکه خانه ها، دیگر آپارتمانی شده اند و محیطی برای تفریحات و بازی نداشتند، هنگامی که ساعت 3 تا 4 به خانه باز می گشتم، فرزندان خودم را به پارک میبردم و با آنها بازی میکردم و آ نها را تشویق می کردم تا بتوانند بدوند و زمانی که در خانه بازی نداشتند، جبران کنند.
,
در روزهایی که شرایط برای پارک رفتن فراهم نبود با فرزندانم در خانه بازی هایی متناسب انجام میدادم و همین موضوع باعث میشد که آنها نبود من در ابتدای روز را احساس نکنند و یا کمتر احساس کنند.
,
من عاشق خانواده و حرفه ام هستم و در آن زمان به همین دلیل سختی هایی که وجود داشت را اصلاً سختی نمیدیدم و با مدیریت صحیح توانستم وظایف خودم را انجام دهم.
,
کاری که برای من وظیفه به حساب نمی آمد با عشق بهتر از هر کار دیگری انجام می دادم و همین موضع باعث شد در این مسیر خسته نشوم و هنگامی که به خانه می آمدم دیگر کاری را به خانه نمی آوردم و به خودم تأکید می کردم که همه کارها و اثرات ناشی از کار بر روی خودم را پشت در بگذارم و با کمال محبت مادری و همسری وارد خانه شوم و همین موضوع تا حد زیادی به من کمک کرد تا بتوانم از تربیت فرزندانم غافل نشوم.
,
,
نقش برنامه ریزی برای ایجاد تعادل در زندگی شما و تربیت فرزندان تان چقدر بوده است؟
, نقش برنامه ریزی برای ایجاد تعادل در زندگی شما و تربیت فرزندان تان چقدر بوده است؟,
قطعاً پیگیری امورات کاری و حرف های نیازمند برنامه ریزی دقیق و منسجم بود و می بایست در زمان مشخصی برخی از مطالب را آماده میکردم اما باید بدون رو دربایستی گفت که در کارهای مربوط به فرزندان و خانه داری به ویژه زمانی که فرزندان ما کوچک هستند برنامه ریزی نقش زیادی ندارد و بیشتر مدیریت و علاقه و عشق میتواند کار را پیش ببرد.
,
فرزند شاید طبق برنامه ریزی باید رأس ساعت مشخصی استراحت کند اما کارهای فرزندان حساب و کتاب درستی نداشته و ممکن بود یک شب فرزندم نخواهد بخوابد و من اگر می خواستم طبق برنامه ریزی عمل کنم قطعاً فرزند من آسیب های جدی می دید.
,
میتوان در کنار کار، فرزندان خوبی را تربیت کرد و همچنین به همسر خود رسیدگی لازم را داشت اما قطعاً در برخی موارد از خواسته های خودم نیز باید چشم پوشی میکردم؛ مثلاً مهمانی رفتن و مهمانی دادن برای من یک دغدغه اصلی نبود و شاید برای برخی از خریدهای خودم کمتر وقت میگذاشتم تا بتوانم وقت خود را با فرزندان و همسر خود بگذرانم.
,
موفقیت من در زندگی در قبال همسر و فرزندانم را باید ازخود آنها پرسید؛ قطعاً کاستی هایی در زندگی داشته ام اما تلاشم در این راستا بوده است که فرزندانی شایسته تربیت کنم و فعالیت اجتماعی ام به خانواده ام آسیبی نرساند.
,
هر فرد برای آنکه احساس مفید بودن داشته باشد باید بدون هیچ رودربایستی به خودش نگاه کند و ببیند چه چیزی برای اون ارزشمند است و آیا میتواند در قبال داشتن فعالیت اجتماعی به خود و خانواده خود رسیدگی کند و احساس خوبی داشته باشد یا خیر؟
,
من همواره اولویت ها را در زندگی خودم مشخص کرده ام و بر اساس آنها پیش رفته ام؛ در جایی که قرار بود فرزندانم را تربیت کنم کنار آنها بودم و در حقیقت در زمان هایی که میتوانستم صرف اموری مانند خرید یا انجام کارهای شخص یام کنم، به حرفه خبر پرداختم.
,
,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه