یادداشتی به بهانه هفته محیط زیست:
انسان از زمین پدید آمده است و باید حرمت آن را نگه دارد
انسان از زمین پدید آمده است و باید حرمت آن را نگه دارد، حفظ حرمت زمین به این است که آن را آباد سازند و از ویرانی در امان دارند...[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پابگاه خبری گرمه، 16خردادماه مطابق با پنجم ژوئن ، یعنی روز جهانی محیطزیست را در هرکجای این کره خاکی که باشیم ارج مینهیم و میکوشیم همیشه زمینه را برای رسیدن به توسعه پایدار فراهمسازیم. توسعهای که در آن علاوه بر منافع و سود اقتصادی ، عدالت اجتماعی و حفظ محیطزیست نیز مدنظر باشد و منابع آن سالم و بیعیب و نقص به نسلهای آینده تحویل گردد .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پابگاه خبری گرمه,هر ساله با توجه به مسایل محیط زیستی روز، شعاری انتخاب می گردد که شعار جهانی امسال « به سوی طبیعت ، برای زندگی » است؛ پس به همین بهانه در مورد اهمیت حفاظت از محیط زیست و طبیعت مطالبی بیان می گردد.
,حفاظت از محیط زیست و هرچه در آن است ریشه در اخلاق ، فرهنگ و اعتقادات ملت ها دارد، نحوه برخورد انسان با محیط زیست رابطه نزدیکی با فرهنگ و ارزش های اخلاقی ادیان و جوامع گوناگون دارد. در بیشتر مذاهب از جمله دین اسلام به طور ویژه احترام به طبیعت و حفاظت از گونه های زیستی موجود در آن مورد توجه و جزو تعالیم دینی محسوب می شود بطوری که مثلا شکستن شاخه درخت به شکستن بال فرشته تشبیه شده است.
,آلودگی محیط زیست بر کیفیت و چرخه طبیعی اثر می گذارد و پی آمدهای زیان باری برای زندگی انسان، حیوان، گیاه و بناها دارد. در جهان امروز، مسئله آلودگی، یکی از مهم ترین و حادترین مشکل تمدن انسانی است و نقش انسان در آلودگی محیط زیست بسیار چشم گیر است.
,طبیعت، برای بقای نسل بشر آفریده شده است و پیوندی ناگسستی میان انسان و طبیعت وجود دارد.در بینش دین اسلام، انسان پیوند ویژه ای با طبیعت دارد. انسان از زمین پدید آمده است و باید حرمت آن را نگه دارد، حفظ حرمت زمین به این است که آن را آباد سازند و از ویرانی در امان دارند. خداوند نیز در قرآن می فرماید: «او شما را از زمین پدید آورد و خواست که آبادانش دارید.» از نگاه قرآن، آبادانی زمین، وظیفه انسان است. خداوند با اینکه طبیعت را رام شده انسان می داند و اینکه می تواند هرگونه بهره برداری از آن بکند، به او هشدار می دهد که به بهانه استفاده از طبیعت، نباید آن را نابود سازد. باید به گونه ای از طبیعت بهره برد که جریان حیات و زندگی بخشی همچنان برای نسل های آینده فراهم باشد.
,آلوده کردن آب ها، از میان بردن پوشش های گیاهی، استفاده بی رویه از چوب جنگل ها، هدر دادن انرژی طبیعی و کوتاهی در بازسازی محیط زیست، در واقع، دور شدن از آموزه های ارزشمند انسانی و الهی است.
,جنگل، از ثروت های طبیعی و از عناصر مهم حیات وحش هر زمینی به شمار می آید. با قطع درختان و نابودی جنگل ها، به پیشروی آب باران در زمین های صاف کمک و در نتیجه از ذخیره شدن آب در خاک جلوگیری می شود و به دنبال آن، فرسایش منابع طبیعی آغاز می گردد.
,عواملی همچون توجه نکردن به ارزش های زیست محیطی و تنوع زیستی، سامان ندادن به مراکز جمعیتی و مشاغل داخل و حاشیه جنگل ها، بهره برداری بی رویه و غیراستاندارد از درختان و منابع جنگلی و جاده سازی، در سرعت بخشی به تخریب وسیع این منابع ارزشمند بسیار مؤثرند. جنگل، هدیه خدایی و دوست لازم بشر به شمار می رود. هیچ یک از پدیده های طبیعت، به اندازه جنگل در زندگی سالم آدمیان نقش اساسی ندارد. انسان نخستین، تنها در پناه طبیعت توانست به حیات و تولید نسل خود ادامه دهد. آدمی در قبال نگه داری جنگل و نوع بهره وری از آن، مسئول است. بدیهی است که جنگل، فقط متعلق به یک نسل و زمان خاص نیست، بلکه یک سرمایه ملی و جهانی است. در گفتار دینی نیز بارها به اهمیت درخت و درخت کاری و حفظ و پرورش گیاهان اشاره شده است.
,یکی از فاجعه های انسانی امروز، تولید سالانه 20 میلیون تن زباله در کشور است که سهم هر یک از ما حدود 700 گرم در روز تولید زباله است که علاوه بر صرف هزینه های فراوان جمع آوری و دفن، در آینده ای نزدیگ گریبانگیر ما شده و محیط زیست و طبیعت ما را به نابودی می کشاند .
,پس هنوز دیر نشده :
,تخریب جنگل را پایان دهیم ،
,در مصرف آب صرفه جویی کنیم ،
,کمتر زباله تولید کرده و زباله ها را در طبیعت رها نکنیم ،
,با حیوانات مهربانتر رفتار کنیم و به حیات وحش و گیاهان احترام بگذاریم.
,به دامان طبیعت بازگشته و به زندگی ادامه دهیم و به فکر آیندگان نیز باشیم
,...
,نویسنده: موسوی رییس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان گرمه
,,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه