افطارِ روحانی/ پیشنهادی برای آقای رئیس جمهور
...آقای روحانی به عنوان رئیس جمهور وقتی می تواند جایگاه و محوریت داشته باشد که به چنین فضاهای رو به جلویی فکر کند نه اینکه وسط بنشیند و مثل شخصیتی منفعل به افراطیون تریبون دهد....[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از مکریان، کروبی خیلی دلش میخواست حسابش را از افراطیونِ اصلاحات جدا کند؛ او حتی زمانی باب نقد درون گفتمانی را نیز گشود و در مصاحبه با خبرگزاری فارس اصلاح طلبان را عده ای ورشکسته لقب داد که 12 نفرند اما 18 گروه را اداره می کنند! کروبی اما دست آخر در جریان انتخابات 88 به تریبون تندروترین اصلاح طلبان تبدیل شد و چهره ای چون سعید حجاریان در فیلم انتخاباتی اش سخن راند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از مکریان، کروبی خیلی دلش میخواست حسابش را از افراطیونِ اصلاحات جدا کند؛ او حتی زمانی باب نقد درون گفتمانی را نیز گشود و در مصاحبه با خبرگزاری فارس اصلاح طلبان را عده ای ورشکسته لقب داد که 12 نفرند اما 18 گروه را اداره می کنند! کروبی اما دست آخر در جریان انتخابات 88 به تریبون تندروترین اصلاح طلبان تبدیل شد و چهره ای چون سعید حجاریان در فیلم انتخاباتی اش سخن راند., مکریان,هاشمی نیز پیش از این از تندروهایی که روزی او را عالیجناب سرخپوش لقب می دادند، شکایت داشت. او که روزی استوانه نظام لقب گرفته بود و بر جایگاه ریاست مجلس خبرگان تکیه داشت، آنقدر دست آخر به تندروها گرایش پیدا کرد که اکنون ریاست خبرگان را در رؤیاها هم نمی توان برایش دستیافتنی تلقی کرد.
,در این میان روحانی با این تجربه ها و با درک اصلاح طلبانی که تنها او را به عنوان نردبان ترقّی خود می خواهند مواجه است و ضیافت افطاری اش می تواند خالی یا پُر از افراطی ها و افراط ها باشد.
,افطار روحانی نصیب جمع های مختلفی می شود اما این اجتماع سیاسیون است که همیشه بیشترین حاشیه ها را می سازد. در سال های قبل اینگونه بود که اصلاح طلبان و اصولگرایان جداگانه به ضیافت افطار دعوت می شدند. سال گذشته اما وضعیت تغییر کرد و اصولگرایان و اصلاح طلبان در یک جلسه حضور یافتند تا روزهشان را گرد هم باز کنند. این گردهمایی اگر چه از باب تألیف قلوب و اینکه سیاسیون و احزاب سخن یکدیگر را از فاصله ای نزدیک و نه با واسطه ی رسانه ها بشنوند، قابل ارج بود اما طبیعتاً نمی توانست بدون حاشیه باشد.
,وقتی یکی از حاضران از جمع خواست تا برای سلامتی رئیس دولت اصلاحات صلوات بفرستند، نخستین حاشیه ها شکل گرفت. اما جدال اصلی وقتی ایجاد شد که کرباسچی به عنوان یکی از سخنرانان جلسه پشت تریبون قرار گرفت و از موسوی با عنوان سید مظلوم(!) یاد کرد. او گفت میرحسین کلان نظام را قبول دارد و اساساً نیّت بدی نداشته است!
,اینجا بود که اول مصباحی مقدم و سپس حسین طلا به نشانه ی اعتراض جلسه را ترک کردند. مصباحی مقدم خود در این خصوص می گوید:«بنده ضیافت افطاری رئیسجمهور را به دلیل حمایتهایی که از سران فتنه در این جلسه مطرح شد ترک کردم. آقای کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران در این جلسه میرحسین موسوی را به سید مظلوم تعبیر کرد در حالی که اگر بناست او سید مظلوم باشد، لابد ظلم کننده به او نیز نظام است. این درحالی است که او ظلم بزرگی به نظام مرتکب شده و از این رو به نظر بنده نشستن در فضای این جلسه مشروعیت نداشت.»
,حسین طلا نیز در این خصوص طی مصاحبه ای گفت:«جلساتی که قرار است در آن همدلی و همزبانی باشد، نباید ظلم بزرگی که به نظام صورت گرفت در آن نادیده گرفته شود، اگر مبنای ما برای وحدت چهارچوبی از قانون اساسی، احکام اسلامی و خون شهدا هست باید این چهارچوبها قابل پذیرش برای همه باشد و حفظ نظام از اوجب واجبات است و اگر قرار باشد کسی آن به خطر بیندازد چگونه میتوان از وحدت دفاع کرد.» او بر این نکته تأکید کرد که فتنه گران 88 حتی حاضر نشدند عذرخواهی کنند و خطای خود را بپذیرند!
,کار به جایی رسید که جبهه پیروان خط امام و رهبری هم رسماً بیانیه داد و تصریح کرد که "تداوم و موفقیت همدلی و همزبانی را در گرو مراعات خطوط قرمز نظام می داند و چنانچه در آینده فرد یا افرادی مراعات ننمایند قطعاً همزمان پاسخ لازم و قاطع داده خواهد شد.»
,یکی از مهمترین محورهایی که انتقاد اصولگرایان را برانگیخت عدم واکنش رئیس جمهور به اظهارات کرباسچی بود. کروبی که روزگاری تندترین موضع گیری ها را نسبت به تندروها داشت، دستِ آخرش به تریبون رسمی آنها بدل شد. روحانی که حتی حاضر به موضع گیری در خصوص اظهارات غلطی که در افطاری اش می شود، نیست، چه سرانجامی خواهد داشت؟!
,معلوم نیست امسال ماجرای افطاری رئیس جمهور چگونه رقم خواهد خورد و اساساً چه کسانی دعوت خواهند شد و سخنرانی خواهند کرد. اما یک چیز واضح است و آن اینکه افراطیونی که روزگاری از رئیس دولت اصلاحات هم عبور کردند، برایشان مواجهه با روحانی چندان دشوار و دور از ذهن نیست. پر و بال پیدا کردن افراطیون اگر چه در نگاه نخست ممکن است گستره تر کردن دایره ی حامیان رئیس جمهور تلقی شود اما در نهایت منجر به شکل گیری سیل خانمان براندازی می شود که روحانی و دولتش را نیز می تواند دربنوردد. سیلی که الزاماً به منزله ی روی کار آمدن اصلاحات پس از آن نخواهد بود و می تواند سوم تیری دوباره را در پی داشته باشد.
,افطار رئیس جمهور در کنار مسائلی از این دست، گفت و شنودهایی را نیز با خود دارد که ای کاش می شد به گفت و شنودهایی ثمربخش بدل شود. در افطاری سال گذشته بنا به گزارشی که ترقی از جلسه ارائه داد، "سخن اصلاحطلبان این بود که استراتژی ای که در عرصه خارجی پیگیری میشود باید در موضوعات داخلی نیز دنبال شود." ترقی دیدگاه متقابل اصولگرایان را اینچنین تشریح می کند:«اصولگراها بیشتر حرفشان این بود که تا زمانی که بر روی موضوعاتی از جمله نظام، ولایت فقیه، استکبارستیزی و اصول امام خمینی(ره) وحدت نداشته باشیم تکثّر ما مفهومی ندارد؛ بلکه باید ابتدا بر اصول امام(ره) وحدت کنیم و سپس بر روی روش های اداره کشور متکثّر شویم.»
,ترقی ادامه می دهد:«اصولگرایان تاکید کردند تکثر بر روی اداره کشور باید تبدیل به رقابت سیاسی و ارائه برنامه شود تا مردم بتوانند در این رقابت انتخاب و نظرات خود را ارائه کنند.»
,او می افزاید:«اصولگرایان همچنین تاکید داشتند که ابتدا ضروری است یک وحدت اولیه در بین نیروهای سیاسی وجود داشته باشد و هیچکس و جریانی نباید بر روی مسائلی از جمله اصول امام(ره) اختلاف داشته باشد.»
,افطاری امسال اگر بتواند بحث های گذشته را به جایی روشن برساند و محورهای مورد وفاق و وحدت را در عین محورهای مورد اختلاف شفاف کند، ارزشی دوچندان خواهد یافت. آنچه بیش از هم هدر فضای سیاسی کنونی مشاهده می شود فقدان تعریف روشن از اصلاح طلبی و اصولگرایی و نقاط وحدت و افتراق آن است. اکنون نقاط افتراق بیش از همه بر روی چند شخصیت مثل سران فتنه تعریف شده. به نظر می رسد همانطور که روزی ادبیات راست و چپ به تاریخ سپرده شد و فضای متفاوتی شکل گرفت، اکنون نیز می تواند حتی عناوین اصولگرایی و اصلاح طلبی مورد بازنگری قرار گیرد و بررسی شود که اساساً این عناوین امروزه چه میزان توصیف کننده ی واقعیات سیاسی کشور است.
,آقای روحانی به عنوان رئیس جمهور وقتی می تواند جایگاه و محوریت داشته باشد که به چنین فضاهای رو به جلویی فکر کند نه اینکه وسط بنشیند و مثل شخصیتی منفعل به افراطیون تریبون دهد. این پیشنهادی دلسوزانه است که مورد توجه قرار دادنِ آن فضای سیاسی کشور را نیز یک گام به جلو می برد. در واقع آقای روحانی می تواند جلسه ی افطاری امسال را نیز مانند سال گذشته با حضور همزمان اصلاح طلبان و اصولگرایان برگزار کند با این تفاوت که برای جلسه هدف گذاری و تداوم در نظر گرفته شود. به این معنا که این جلسه در ادامه ی مباحث سال های گذشته بتواند گفت وگویی واقعی و ثمربخش را بین اصولگرایان و اصلاح طلبان شکل دهد و بعد از ماه رمضان هم به صورت ماهیانه و برای به سرانجام رساندن همین مباحث تشکیل شود. پُر واضح است که در چنین شرایطی شخص آقای روحانی هم جایگاه و اثرگذاری خود را در مناسبات سیاسی کشور ارتقا خواهد داد.
,سال گذشته در مراسمی که چهرههایی چون مانند «محسن امینزاده» و «محسن آرمین» نیز در آن حضور داشتند، "غلامعلی حدادعادل"، رئیس فراکسیون اصولگرایان، "قدرتالله علیخانی" مشاور رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، "غلامحسین کرباسچی" دبیرکل حزب کارگزاران، "کاظم جلالی" رئیس مرکز پژوهشهای مجلس، "اسدالله بادامچیان" عضو حزب مؤتلفه و "الهه کولایی" عضو مجمع زنان اصلاحطلب صحبت کردند. امسال باید منتظر ماند و دید تریبون در اختیار چه کسانی قرار می گیرد و بحثها به کجا کشیده می شود.
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه