کارشناس سیاسی کُرد آذربایجان غربی در گفت و گو با مُکریان مطرح کرد:
ایجاد اشتغال در استان قومگرایان و واگرایان را خلع ید می کند
...تریبون دهی به افراد واگرا که به کرات از فرصت های به دست آمده استفاده کرده اند تا مطالبات بحق مردم منطقه را با شعارها و انتظارات سیاسی آلوده کنند، یکی از عینی ترین حاشیه های سفر روحانی به ارومیه و مهاباد بود...[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مکریان، آذربایجان غربی به عنوان یک استان که دارای جمعیت کثیری از کردها و آذری هاست می تواند الگوی همزیستی اقوام و مذاهب برای دیگر مناطق باشد. به دلیل توسعه نامتوازن در کشور، اساسا مناطق حاشیه ای عدم توسعه یافتگی مضاعفی را شاهد بوده اند که آذربایجان غربی نیز از این امر مستثنی نیست. عموما می بینیم که در کشور مناطق مرزی و حاشیه ای درگیر مشکلات و معضلات اجتماعی هستند؛ معضلاتی همچون بیکاری، فقر و بحران هایی در سطوح فردی و اجتماعی که منجر به ازدیاد بزهکاری نیز می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مکریان,بعد از پیروزی انقلاب اسلامی مدتها بخش زیادی از توان استان در زمینه مقابله با ترانزیت مواد مخدر گرفتهشد و بعد از آن در سالهای 70 به دلیل اختلافاتی که در کشور عراق پیش آمد و اقدامات صدام در شمال عراق، چند هزار عراقی به آذربایجان غربی خصوصاً شهرهای کرد نشین آن سرازیر شدند، اما هیچگاه نگاه ویژهای به این استان از طرف مسئولان صورت نگرفتهاست و در واقع آذربایجانغربی در شرایط عادی، بحران را تجربه کردهاست. سفر اخیر رئیس جمهور به این استان حاشیه های فراوانی را به دنبال داشت، تریبون دهی به افراد واگرا که به کرات از فرصت های به دست آمده استفاده کرده اند تا مطالبات بحق مردم منطقه را با شعارها و انتظارات سیاسی آلوده کنند، یکی از عینی ترین حاشیه های سفر روحانی به ارومیه و مهاباد بود.
,بیکاری مهم ترین دلیل عدم توسعه یافتگی استان
,هوشنگ شیخی پژوهشگر مسائل قومی که خود نیز از کردهای آذربایجان غربی است درباره شرایط کردهای استان می گوید: عدم توسعه یافتگی منجر به احساس محرومیت نسبی از طرف مردم شده شده که به این محرومیت نسبی از طرف جریانات قوم گرا دامن زده می شود و به عنوان نقطه ضعف و چشم اسفندیار دولت در این مناطق معرفی می شود.
,وی ادامه می دهد: به دلیل عدم احصای دقیق و اعلام رسمی، جمعیت کردهای آذربایجان غربی مشخص نیست و به تبع آن نمی توان نرخ بیکاری را نیز نسبت به این آمار اعلام کرد اما می دانیم که به علت ناکارامدی الگوی توسعه و عدم توجه به پتانسیل های اقتصادی و اجتماعی استان و مناطق مرزی که از قضا کرد نشین هستند می بینیم که شاخص توسعه یافتگی اجتماعی از وضعیت نامطلوبی برخوردار است.
,خلع ید واگرایان و قومیت گرایان با ایجاد اشتغال
,شیخی می افزاید: آنچه را که می توان به عنوان علت العلل محرومیت ها و عدم توسعه یافتگی در این منطقه معرفی نمود نحوه نگرش به مسئله مرز و اقوام است. نگاهی که علیرغم سیاست های کلی و بالادستی نظام تهدیدمحور بوده است در صورتی که تصحیح نگاه از تهدید محوری به فرصت محوری و همچنین تغییر الگوواره تقابل به تعامل می تواند شاکله سیاست گذاری در این مناطق باشد.
,این دانش اموخته علوم سیاسی می گوید: محترم شمردن تنوع و مشارکت دادن کردها در سطوح سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می تواند موجب همگرایی و توسعه هر چه بیشتر در استان شود و در همین راستا فراهم آوری فرصت های برابر شغلی می تواند عاملی در جهت افزایش نرخ اشتغال میان کردها باشد. از طرفی توسعه یافتگی و بهبود شاخص توسعه در این مناطق جریان های واگرا و قوم گرا را خلع ید می سازد به طوری که هرگونه بهانه و دستاویزی از دسترس آنها خارج شده و ابتکار عمل در دست حاکمیت و سیاست گذاران قرار می گیرد.
,ظرفیت هایی که نادیده گرفته می شود
,آذربایجان غربی ظرفیت های بسیاری برای بهبود اقتصاد و درآمد زایی دارد در حالی که از نظر در آمد جز استانهای انتهایی کشور است و جوانان کرد مرزنشین این استان به دلیل عدم استفاده از این ظرفیت ها نتوانسته اند شغلی برای خود دست و پا کنند. شیخی با بیان اینکه بین المللی شدن مستلزم تغییر ذهنیت مدیران و کارگزاران بخش اقتصادی استان است، می گوید: مناطق مرزی آذربایجان غربی به جهت همجواری با کشورهای دیگر می تواند دروازه این بین المللی شدن محسوب شود که این امر یکی از راههای نیل به توسعه اقصاد است.
,وجود 967کیلومتر خط مرزی با ترکیه،عراق و آذربایجان فرصتی کم نظیر است که تابحال آنچنان که شایسته و بایسته بوده از آن بهره برداری نشده و علاوه بر آن هم تباری و خویشاوندی ساکنان مرزهای ایران،عراق و ترکیه در استان آذربایجان غربی برای توسعه کشور فرصتی مغتنم است.
,وی در این باره ادامه می دهد: 6بازراچه و 7گمرک مرزی بسیار کمتر از ظرفیت های موجود است و می توان با دیپلماسی اقتصادی فعال و تدبیر در این حوزه به هرچه بیشتر شدن مبادی تبادلات اقتصادی کمک نمود که از یک طرف موجب کاهش قاچاق و زیان به اقتصاد کشور شده و از طرف دیگر به رونق کسب و کار و ایجاد اشتغال می انجامد.
,اینکه اقتصاد آذربایجان غربی یک اقتصاد مبتی بر کشاورزی می باشد غیر قابل انکار است و در این میان مناطق کرد نشین نیز در حوزه کشاورزی استان دارای پتانسیل های بالایی هستند که با برنامه ریزی و اقدام می توان این پتانسیل ها را بالفعل نمود. در آذربایجان غربی 35محصول زراعی آبی و 10نوع محصولات زراعی دیم کشت می شود و به طوری کلی 5درصد محصولات کشاورزی کشور در استان تولید می گرددکه با برنامه ریزی دقیق و آموزش کشاوزران و اعطای تسهیلات می توان در راستای بهبود تولید محصولات کشاورزی متناسب با اقلیم استان اقدام نمود.
,شیخی در رابطه با کشاورزی و تاثیر آن بر اشتغالزایی می افزاید: پر واضح است با تدبیر در این حوزه بخش اعظم بیکاری در روستاها رفع می گردد و باعث رونق اشتغال های وابسته و مرتبط با حوزه کشاورزی نیز می شود
,صنعت و گردشگری حلقه مفقوده اقتصاد آذربایجان غربی
,معمولا شنیده ایم که آذربایجان غربی یک استان غیر صنعتی است اما آیا تا به حال به صنعت در این استان توجهی شده که نتیجه آن دلخواه نباشد؟ این استان بخصوص شهرهای کردنشین آن که جوانان و مهندسین متخصص نیز کم ندارد یکی از ذخیره گاه های اصلی مواد معدنی در کشور محسوب می شود اما تا بحال با بی توجهی مسئولین و شاید از ترس مرزی بودن و تهدیداتی که ممکن است این موضوع سرمایه آنها را شامل شود بدون استفاده و یا با کمترین بهره وری مانده است.
,شیخی می گوید: ناگفته پیداست با وجود رتبه سوم کشور از نظر مواد معدنی با 49 ماده معدنی شناسایی شده و 455معدن فعال در استان، شهروندان این استان آنچنان که شایسته بوده از وجود این ذخائر منتفع نشده اند و با کم توجهی دولت به این حوزه بسیاری از این منابع یا بلااستفاده مانده اند و یا با کمترین ارزش افزوده از استان خارج می شوند.
,این پزوهشگر ادامه می دهد: قرار گرفتن در بین 10 استان اول از لحاظ آثار تاریخی و فرهنگی ثبت شده در فهرست آثار ملی و وجود مناطق تفریحی، مناطق ورزشی زمستانی و آبی و همچنین ابنیه تاریخی در مناطق کردنشین، استعداد این مناطق برای صنعت درآمدزا و اشتغال زای تورسیم را یادآور می شود.
,وی به عنوان یکی از کردهای آذربایجان غربی با اشاره به پتانسیل های گردشگری مناطق کردنشین استان اذعان می کند: این مناطق هرگز نتوانسته اند به جایگاه اصلی خود دست یابند چرا که توسعه گردشگری مستلزم داشتن امکانات زیربنایی، حمایت و سرمایه گذاری در این حوزه ست که تابحال مورد غفلت واقع شده است در واقع به طور کلی مناطق کردنشین آذربایجان غربی را می توان سرزمین فرصت های فراموش شده نامید. وی می افزاید: البته قطعا سیاست گذاری در مناطق قومی و مرزی باید توام با پیوست ها و ملاحظات امنیتی باشد اما آنچه که عملا شاهد آن هستیم نگاه ضد امنیتی به مرز و اقوام است تا نگاهی امنیت محور که اتفاقا این رویکرد امنیت محور از ملزومات توسعه به شمار می آید.
,در اصل توسعه گردشگری از یک سو موجب اشتغالزایی و بالا رفتن سطح رفاه ساکنین منطقه است و از سوی دیگر باعث تعاملات فرهنگی و تقویت مولفه های هویت ملی می گردد.
,انتهای پیام/ گ م
]
ارسال دیدگاه