دیروز تبریز کف، امروز ارج، فردا؟

نورِتابانِ برجام چشم کارخانه ها را کور کرد

نورِتابانِ برجام چشم کارخانه ها را کور کرد
کارخانه ارج نه اولین و نه آخرین صنایع تولید ملی تعطیل شده می‌باشد، هر روز خبر تعطیلی و یا اعتراض و اعتصاب کارگران، بازنشستگان یک نهاد و یا یک تولیدی در فضای مجازی و جراید به گوش می‌رسد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، در ادامه سریال تعریف و تمجید‌های رئیس دولت تدبیر و امید در باره برجام، وی از لزوم شکرگذاری این دستاورد نعمت گونه خبر داد؛ اخیرا رئیس جمهور روحانی در دیدار رمضانی با شوراهای عالی کشور گفته بود که: قبل از برجام  هر روز در انتظار این بودیم  که چه محدودیت ، تحریم و معضل جدیدی برای ملت ایران ایجاد می کنند، اما  اکنون هر روز یک گشایش جدید برای مردم حاصل می شود و این گشایش ها جای شکرگزاری  دارد که باید در سایه آنها، کار و تلاش بیشتری برای مردم انجام گیرد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,

هنوز 48 ساعت از سخنان فوق الذکر روحانی نگذشته بود که گشایشی جدیدی برای مردم حاضر شد و کارخانه لوازم خانگی 80 ساله ارج درهایش برای خروج کارگران و پرسنل خود گشوده شد!

,

خوب است مروری به سابقه این کارخانه باسابقه و قدیمی کشور بیاندازیم:

,

کارخانه تولید لوازم خانگی ارج در سال 1316 شمسی در یک کارگاه کوچک با 8 کارگر ساده و با هدایت یک استاد دانشکده فنی دانشگاه تهران، به صنایع غیر دولتی ایران پیوست و با امید و کوشش کارگران و مؤسس آن، گام در راه توسعه صنعت و تولید کشور گذاشت. در کارگاه اولیه کارهای آهنگری، ریخته گری و جوشکاری انجام می­شد و به همین دلیل نیز نام ارج از سه حرف اول سه رشته، شکل گرفت..

,

کارخانه ارج از اول فروردین ماه 1352 به صورت شرکت سهامی عام درآمد و قسمتی از سهام آن در مرحله اول به کارکنان و سپس به مردم ارائه شد. پس از پیروزی انقلاب در سال 1357 با ملی شدن کارخانجات، عمده سهام آن به صنایع ملی ایران واگذار گردید که تا سال 1374 تحت پوشش این سازمان بود و پس از آن در اواخر دولت سازندگی، بخشی از سهام سازمان صنایع ملی به کارکنان ارج و مردم و عمده سهام آن به بانک ملی ایران واگذار گردید.

,

کارخانه ارج نه اولین و نه آخرین صنایع تولید ملی تعطیل شده می‌باشد و تقریبا هر روز خبر از تعطیلی و یا اعتراض و اعتصاب کارگران بازنشستگان یک نهاد و یا یک تولیدی در فضای مجازی و جراید به گوش می‌رسد و شاید منظور روحانی از گشایش‌های روزانه برجام همین امور بوده باشد:

,

اخراج کارگران معدن آق دره تکاب که این گشایش فقط به اخراج ختم نشد و نهایتب با ضرب شلاق فرج حاصل شد.

,

تعطیلی موقت کارخانه تبریز کف و بلاتکلیفی 180 کارگر این کارخانه

,

تحصن و چادرنشینی بیش از ده روزه‌ی کارگران بازنشسته کارخانه آی.تی.آی شیراز برای دریافت حقوق معوقه چندین ماهه

,

تحصن ۲۰ روزه کارگران شرکت ریخته‌گری ماشین سازی تبریز به علت عدم پرداخت حقوق ۳ ماهه

,

اعتراض کارمندان قراردادی شرکت مخابرات کوهدشت در مورد حقوق معوقه

,

تجمع و تحصن کارگران کارخانه چوکا برای دومین بار در سال جاری در اعتراض به عدم پردخت حقوق معوقه

,

تحصن پیازکاران جیرفتی در کرمان و فروش پیاز در مقابل ساختمان فرمانداری همزمان با سفر روحانی به این شهر

,

تحصن ۸۰۰ کارگر کارخانه آلومینیوم المهدی هرمزگان

,

تعطیلی کارخانه 40 ساله کارخانه کاشی نیلو اصفهان

,

نامه ی کارگران کمپرسور سازی تبریز به کمیته ی امداده،  برای درخواست جیره ی مواد غذایی در ماه مبارک رمضان کردن

,

این گشایش ها تنها گوشه ای از گشایش‌های برجامی می‌باشد که روحانی از آن خبر داد.

,

رفع محدودیت و معضل اساسی کشور در دولت اعتدال چگونه تعریف شده است که وی بدون توجه به خبر روزانه اعتصاب، اعتراضات و تجمعات وعده گشایش داده و در تقدس کردن مرقومه خود، آن را نیاز به شکر گذاری می‌خواند.

,

در حالی که در هیچ یک از سخنرانی‌های وی انحصارا به ویژگی ها، عواید و نتایج اقتصاد مقاومتی نپرداخته و دایما به برجامی می‌پردازد که از رئیس بانک مرکزی گرفته تا پدر معنوی ایشان یعنی شخص هاشمی رفسنجانی از هیچ بودن نتایج برجام برای ایران و و عهد شکنی طرف مقابل معترف می‌شوند.

,

به راستی آیا وقت آن نرسیده که آقای رییس جمهور به واقعیت‌های امروز جامعه و مطالبات مردم و رهبری نگاه واقع بینانه و مجدانه داشته باشد؛ چرا که به نظر می‌رسد ادامه تخیل تراشی دولتمردان علاوه بر اینکه کشور را به معضلات عمیق تر و گاه غیر قابل جبران پیش برده، حتی موجب می‌شود که وی و هم جناحانش حتی با داشتن مجلسی همسوتر نیز در سال 96 به رویای تکرار شدن حماسه‌شان دست نخواهند یافت.

,
 
,
انتهای پیام/م
]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه