به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از زنان قم، ماه رمضان ماه بندگی و عبادت است ماهی که در آن تمام مخلوقات خدا به میهمانی دعوت می شوند خداوند در این ماه به بندگان خود لطف می کند تا معصیت هایی که در طول یکسال انجام داده اند از طریق عبادت و استغفار در این ماه عزیز ببخشد از همین رو پیامبر(ص) در خصوص ماه مبارک رمضان می فرماید: «ماه رجب ماه خدا و ماه شعبان ماه من و ماه رمضان، ماه امت من است، هر کس همه این ماه را روزه بگیرد بر خدا واجب است که همه گناهانش را ببخشد، بقیه عمرش را تضمین کند و او را از تشنگی و عطش دردناک روز قیامت امان دهد.»
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان قم,در این ماه تمام اعضای بالغ خانواده روزه می گیرند و به عبادت مشغول هستند اما تنها کسانی که در این ماه کمتر به آنها توجه می شود کودکان هستند در این ماه خانواده ها تا حدّ زیادی از کودکان خود غافل می شوند. کودکان ما که تا روز قبل، پدر و مادر را پای سفره ی صبحانه و ناهار می دیدند به یک باره خود را تنها می بیند و متوجه می شود که باید به تنهایی غذا بخورند. این موضوع امری است که برای آن ها ناپسند است.
همچنین والدین روزه دار، که گرسنه و تشنه هستند، نشاط روزهای گذشته را نداشته، و توان پاسخ گویی به همه ی نیازهای فرزندان خود را ندارند و در برخی موارد شاید به آنها پرخاشم کنند که این گونه مسائل امکان دارد برای کودکان به عنوان اینکه پدر و مادر روزه هستند منطقی نباشد و با تفکر کودکانه خود از این ماه به بدی یاد کنند و یا این ماه را دوست نداشته باشند چرا که پدر و مادر آنها را در این ماه فراموش می کنند.
از طرفی هم این ماه بهترین ماهی است که پدر و مادر می توانند فرزندان خود را با خدا و عبادت آشنا کنند چرا که در بقیه ماه های سال که مشغله کاری بیشتری دارید شاید این فرصت پیش نیایید که شما با فرزند خود نماز بخوانید، قرآن بخوانید، مسجد بروید، ادعیه ها را برای او توضیح دهید.
خداشناسی و پذیرش اعمال دینی بهصورت فطری در نهاد همه کودکان وجود دارد؛ اما درجه پذیرش آن، بسته به شیوه تربیتی پدر و مادر، متفاوت است. طبق برخی روایات، با وجود آن که فرزند، فطرت الهی دارد، اما والدین به عنوان یک عامل محیطی میتوانند فرزند را به سمت هر دینی سوق دهند، پس نقش پدر و مادر در شناخت دین برای کودک خیلی بالا و مهم می باشد.
اگر بخواهیم کودک را با بحث شناختی روزه آشنا کنیم و در این راه هم موفق شویم باید از بعد هیجانی کودک بهره بگیریم. به طور مثال، وقتی کودک در فضای مذهبی شادی قرار دارد، ناخودآگاه هیجانات مثبت همچون نشاط و شادابی در او تقویت میشود و اینجاست که میتوان به تدریج او را با فلسفه روزه گرفتن و نماز خواندن آشنا کرد.
اگر یکی دو سال به همین سبک به کودک آموزش دهیم، ذهن او مانند آهنربا شده و عطش مذهبیاش تحریک میشود. خانوادهها نباید تکالیف دینی را یکباره و طوطیوار به بچه القا کنند؛ چرا که همین امر، تکالیف را سخت و مشقت آور کرده و به شدت از روحیه دینداری و دین باوری کودک میکاهد.
باید سعی کنیم سوالات کودک در خصوص ماه مبارک رمضان را به درستی و سادگی پاسخ دهیم و همچنین میتوانیم کودک را با مفهوم صبر و گرسنگی محرومان آشنا کنیم و بگوییم که با روزه گرفتن برثواب اعمال ما افزوده میشود و گناهانمان پاک میشود. برای تشویق او به شروع تمرین عملی روزه گرفتن نیز شور و شوق خود را به شروع ماه مبارک و اوقات افطار ابراز کنیم. او را گاهی در وقت سحر بیدار کنیم. در کنار کتابهای غیرمذهبی، گاهی برای او کتب داستان دینی بخریم. برای تقویت گرایشات مذهبی به ویژه در ماه مبارک، او را همراه خود به مجالس مذهبی، مساجد، مراسم نماز جماعت، مراسم تفسیر و ختم قرآن یا مهمتر آن که کودک را به همراه خود به مراسم افطار که بیشتر از سوی اقوام برگزار میشود، ببریم. بهدلیل آنکه در این نوع مهمانیها کودک بیشتر با همسالان روزهدار که از خویشاوندان هستند، مجاورت دارد، بعد هیجانی و عاطفی او تحریک شده و گرایش او به تکالیف دینی بیشتر میشود.
می توانیم در این ماه کودکان خود را به گرفتن روزه کله گنجشکی تشویق کنیم و در آخر ماه مبارک برای تحسین این عمل او برایش کادویی خریداری کنیم در هر حال مسئولیت اصلی تربیت دینی فرزند به عهده والدین است و خانوادهها باید فعال باشند و در این زمینه گام های موثری بردارند و حتی می توانند با کارشناسان دینی مشورت هم کنند.
در این ماه تمام اعضای بالغ خانواده روزه می گیرند و به عبادت مشغول هستند اما تنها کسانی که در این ماه کمتر به آنها توجه می شود کودکان هستند در این ماه خانواده ها تا حدّ زیادی از کودکان خود غافل می شوند. کودکان ما که تا روز قبل، پدر و مادر را پای سفره ی صبحانه و ناهار می دیدند به یک باره خود را تنها می بیند و متوجه می شود که باید به تنهایی غذا بخورند. این موضوع امری است که برای آن ها ناپسند است.
,همچنین والدین روزه دار، که گرسنه و تشنه هستند، نشاط روزهای گذشته را نداشته، و توان پاسخ گویی به همه ی نیازهای فرزندان خود را ندارند و در برخی موارد شاید به آنها پرخاشم کنند که این گونه مسائل امکان دارد برای کودکان به عنوان اینکه پدر و مادر روزه هستند منطقی نباشد و با تفکر کودکانه خود از این ماه به بدی یاد کنند و یا این ماه را دوست نداشته باشند چرا که پدر و مادر آنها را در این ماه فراموش می کنند.
,از طرفی هم این ماه بهترین ماهی است که پدر و مادر می توانند فرزندان خود را با خدا و عبادت آشنا کنند چرا که در بقیه ماه های سال که مشغله کاری بیشتری دارید شاید این فرصت پیش نیایید که شما با فرزند خود نماز بخوانید، قرآن بخوانید، مسجد بروید، ادعیه ها را برای او توضیح دهید.
,خداشناسی و پذیرش اعمال دینی بهصورت فطری در نهاد همه کودکان وجود دارد؛ اما درجه پذیرش آن، بسته به شیوه تربیتی پدر و مادر، متفاوت است. طبق برخی روایات، با وجود آن که فرزند، فطرت الهی دارد، اما والدین به عنوان یک عامل محیطی میتوانند فرزند را به سمت هر دینی سوق دهند، پس نقش پدر و مادر در شناخت دین برای کودک خیلی بالا و مهم می باشد.
,اگر بخواهیم کودک را با بحث شناختی روزه آشنا کنیم و در این راه هم موفق شویم باید از بعد هیجانی کودک بهره بگیریم. به طور مثال، وقتی کودک در فضای مذهبی شادی قرار دارد، ناخودآگاه هیجانات مثبت همچون نشاط و شادابی در او تقویت میشود و اینجاست که میتوان به تدریج او را با فلسفه روزه گرفتن و نماز خواندن آشنا کرد.
,اگر یکی دو سال به همین سبک به کودک آموزش دهیم، ذهن او مانند آهنربا شده و عطش مذهبیاش تحریک میشود. خانوادهها نباید تکالیف دینی را یکباره و طوطیوار به بچه القا کنند؛ چرا که همین امر، تکالیف را سخت و مشقت آور کرده و به شدت از روحیه دینداری و دین باوری کودک میکاهد.
,باید سعی کنیم سوالات کودک در خصوص ماه مبارک رمضان را به درستی و سادگی پاسخ دهیم و همچنین میتوانیم کودک را با مفهوم صبر و گرسنگی محرومان آشنا کنیم و بگوییم که با روزه گرفتن برثواب اعمال ما افزوده میشود و گناهانمان پاک میشود. برای تشویق او به شروع تمرین عملی روزه گرفتن نیز شور و شوق خود را به شروع ماه مبارک و اوقات افطار ابراز کنیم. او را گاهی در وقت سحر بیدار کنیم. در کنار کتابهای غیرمذهبی، گاهی برای او کتب داستان دینی بخریم. برای تقویت گرایشات مذهبی به ویژه در ماه مبارک، او را همراه خود به مجالس مذهبی، مساجد، مراسم نماز جماعت، مراسم تفسیر و ختم قرآن یا مهمتر آن که کودک را به همراه خود به مراسم افطار که بیشتر از سوی اقوام برگزار میشود، ببریم. بهدلیل آنکه در این نوع مهمانیها کودک بیشتر با همسالان روزهدار که از خویشاوندان هستند، مجاورت دارد، بعد هیجانی و عاطفی او تحریک شده و گرایش او به تکالیف دینی بیشتر میشود.
,می توانیم در این ماه کودکان خود را به گرفتن روزه کله گنجشکی تشویق کنیم و در آخر ماه مبارک برای تحسین این عمل او برایش کادویی خریداری کنیم در هر حال مسئولیت اصلی تربیت دینی فرزند به عهده والدین است و خانوادهها باید فعال باشند و در این زمینه گام های موثری بردارند و حتی می توانند با کارشناسان دینی مشورت هم کنند.
,]
ارسال دیدگاه