یادداشت؛
ورزشکاران چین، کره و ژاپن، مقهور اراده پولادین یک جوان بافتی
اینکه اگر این قهرمان مسابقات آسیایی، اهل یکی از شهرستانهای همجوار ما بود بی شک مسئولین ارشد استان و آن شهرستان چنان هیاهوی تبلیغاتی درست می کردند که اعتبارات ورزشی آن شهر باید ده برابر افزایش می یافت اما اینجا بافت است و قهرمانانش مظلوم و محروم از هرگونه امکانات.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "اقطاع"، این که مهارت ها و استعدادهای ذاتی یک شخص به همراه انگیزه و شرایط، امکانات و محیط مناسب موجب کسب مقام های قهرمانی می شود، بدون شک یک نظریه درست و منطقی است اما قسمت دوم آن یعنی شرایط و امکانات مناسب در شهری همچون بافت که از خیلی جهات جزو محرومترین شهرهای کشور است، در حد ناچیزی وجود دارد. در یک کلام باید گفت : قهرمان آسیا شدن با این امکانات یعنی شاخ فیل شکستن. قهرمانی کسی است که با شرایط و امکانات صفر و بدون هیچ حامی مالی از شهرستان بافت وارد تیم ملی بادی کلاسیک جمهوری اسلامی می شود و با تلاش و استعداد خودش به مقام قهرمانی آسیا دست پیدا می کند وگرنه با آن همه اسپانسرهای مالی و معنوی رسانه ای و … کسب مقام، هنر بزرگی نیست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اقطاع, اقطاع,اینجا باید گفت قهرمان شدن این جوان بافتی دو پیام در بر دارد: اول به همه بافتی های مقیم و غیر مقیم. این که دلاور مردی از همین خطه علیرغم همه مشکلات و کمبود امکانات نام شهر مظلوم و محروم بافت را زنده کرد و همه ایرانیان، با افتخارآفرینی این جوان به ایرانی بودن خود بالیدند. پس ثابت شد که کمبود امکانات و محرومیت ها هم نتوانسته است در اراده پولادین این جوان قهرمان خللی وارد کند و جلوی توانمندی جوان برومند این دیار بلند آوازه را بگیرد. و پیام دوم آن به مسئولان ورزش استان و شهرستان است. اینکه این قهرمان بافتنی، تنها یک نفر نیست. به جرات می توان ادعا کرد بسیاری از جوانان بافت از چنین توانایی هایی در زمینه های مختلف ورزشی برخوردارند ولی حصار محرومیت و کمبود امکانات این توانایی ها را در خود تنیده است و امکان بروز آن را نمی دهد.
,وقتی که اداره ورزش و جوانان بافت به دلیل یک بدهی سیصد هزار تومانی درب سالن کشتی را پلمپ می کند و یک ماه جوانان علاقمند به این ورزش پر طرفدار را از تمرین و ورزش محروم می کند چگونه می توان توقع داشت که محمد قاسمی ها در همه رشته ها پرورش پیدا کنند؟؟ آیا اینگونه میخواهیم قهرمان پروری کنیم؟ البته هدف از این مقال انتقاد از وضعیت ورزشی شهرستان نیست اما تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل. قهرمان پروری در هر ورزشی معمولا طی یک فرایند سیستماتیک شکل می گیرد و نه تجربی. یعنی فرد را از سنین کودکی طی یک مراحل خاص و مراقبت های فیزیولوژیکی با تمرینات خاص حمایت می کنند تا پس از مدتها تبدیل به یک قهرمان شود و پس از قهرمانی هم با حمایت های مالی و معنوی راه را برای تجدید قهرمانی های دیگر فراهم می کنند .
,ولی آنچه به نظر می رسد اینکه این قهرمان بافتی تمام تمرینات و راههای قهرمانی اش را در شهر بافت و با کمترین امکانات طی کرده است و با اراده ای مصمم تمام ورزشکاران قاره آسیا را که با بهترین مربیان مجرب و بزرگترین اسپانسرهای مالی شخصی و دولتی پا به میدان گذاشته بودند پشت سر گذاشت و مدال طلای ارزشمند را بر گردن آویخت. اینجاست که باید گفت درود بر شرفت جوان بافتی که از سرزمین دلیرمردان تاریخ ساز ایران برخاستی و فریاد (ایران ایران) مردم کشورت را در دومین کشور بزرگ جهان واقع در شرق قاره آسیا در شهر پکن چین طنین انداز کردی و قبل از کسب مدال طلای دسته۱۸۰ بادی کلاسیک مدال طلای غیرت و عزت و شرافت ایرانی را به ارمغان آوردی.
,وقتی یک جوان بافتی از محرومترین شهر ایران، رقبای قدرتمند چین و کره و ژاپن را مقهور اراده پولادین خویش می سازد همه مردم و مسئولین شهر باید به وجود چنین فردی افتخار کنند و تمام قد از وی حمایت کنند نه اینکه فقط امام جمعه شهر در خطبه های نماز جمعه با اهداء لوح یادبودی از وی تقدیر کند و دیگران بی تفاوت باشند. و نکته آخر اینکه اگر این قهرمان مسابقات آسیایی، اهل یکی از شهرستانهای همجوار ما بود بی شک مسئولین ارشد استان و آن شهرستان چنان هیاهوی تبلیغاتی درست می کردند که اعتبارات ورزشی آن شهر باید ده برابر افزایش می یافت اما اینجا بافت است و قهرمانانش مظلوم و محروم از هرگونه امکانات.
,
یادداشت از :حسام منظری توکلی
انتهای پیام/
,
,
]
ارسال دیدگاه