پرونده منابع طبیعی کاشان؛
لزوم واردات آب مجازی به کشور!/ باید به جای سطح سبز، فضای سبز را توسعه دهیم
ما باید در کاشان محصولاتی را که مصرف آبشان خیلی بالاست، وارد کنیم و خودمان مصرف کننده باشیم. در ازای آن، صنعتمان را گسترش بدهیم که از آن طرف تولید و اشتغال هم داشته باشیم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کاشان اول، در یادداشت قبل به این مسئله اساسی پرداختیم که ما در کاشان یک صنعتی می خواهیم که به آب زیادی نیاز نداشته باشد. «آب بَر» نباشد. نه مثل فولاد که آب زیاد می خواهد! ما فولاد مبارکه را که در اصفهان داریم، از کنارش زاینده رود رد می شود و تازه آن را با فلزات سنگین آلوده می کند! همچنین گفتیم گفتیم طبق بحث آمایش سرزمینی، منطقه کاشان اقلیم فوق خشک است و برای کشاورزی مناسب نیست. اما سوال اینجاست که پس برای تأمین مایحتاج کشاورزی خودمان باید به چه سمتی بریم؟ در این یادداشت به پاسخ این پرسش می پردازیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کاشان اول, قبل,واردات آب!
, واردات آب!,ما بحث آب مجازی را داریم. آب مجازی یعنی ما از یک محصولی استفاده می کنیم که در یک جای دیگر تولید شده است. یعنی در ازای این که منطقه مان را صنعتی کرده ایم و ثروت تولید شده است، پول می دهیم و مثلا خربزه یا هندوانه یا سایر محصولات کشاورزی آب بر را که در شمال کشور تولید شده، وارد می کنیم. یا مثلاً گوشت گاوی که چندین متر مکعب آب برای تولید آن نیاز است، یا همین جو و گندم را می خریم و به صورت واردات، وارد کاشان می کنیم. این می شود آب را به صورت مجازی از آن منطقه پرآب آوردیم.
,یک بحث علمی دیگری داریم به اسم ردپای آب. راندمان و برآیند می گیریم که چقدر ورودی آب در کل کشور است. آن را اندازه گیری می کنیم که محصولاتی که آب زیاد نیاز دارد، از طریق واردات به کشور بیاوریم. در ازای آن محصولی که نیاز کم به آب دارد را تولید کنیم و بفرستیم به کشورهای دیگر تا بتوانیم آب مجازی وارد کنیم.
,ما باید بیاییم محصولاتی را که مصرف آبشان خیلی بالاست، وارد کنیم و خودمان مصرف کننده باشیم. در ازای آن، صنعتمان را گسترش بدهیم که از آن طرف اشتغال هم داشته باشیم و کمبود کار و اشتغال نباشد. از سویی می توانیم در حوزه کشاورزی یک سری گیاهان و درخت هایی کشت بدهیم که آب زیادی نمی خواهد. الان به صورت علمی کار کرده اند و گیاهانی کشت شده که نیاز آبی شان خیلی پایین است. یعنی به لحاظ شرایط اکولوژیکی آنها خیلی نیاز آبی کمی دارند. این ها شناسایی شدهاند.
,بحث بعدی گیاهان دارویی هستند. به لحاظ شرایط اکوسیستمی و اکولوژیکی شان در مناطقی که خشک هستند ماده مؤثره این گیاهان بالاتر از مناطق مرطوب و خوش آب و هوا است. مثلاً زیره، سیاه دانه، آویشن، و …، هر چیزی که اگر در منطقه کاشان کشت می شد، در مقایسه با آن چیزی که در منطقه شمالی کشور کشت می شود، ماده مؤثره و تأثیر گذاری اش خیلی بیشتر است. ما باید این گیاهان مختلف را شناسایی کنیم و روی آن ها کار کنیم و تولید انبوه کنیم.
,فضای سبز را زیاد کنیم، نه سطح سبز را!
, فضای سبز را زیاد کنیم، نه سطح سبز را!,در بحث فضای سبز کم آب، ما یک سطح سبز داریم و یک فضای سبز. این دو تا متفاوت است. ما برای زیباسازی شهرهایمان نباید سطح سبز را زیاد کنیم، بلکه باید فضای سبز را زیاد کنیم.
,سطح سبز یعنی همین چمن به نام علمی لولیوم، یونجه و …. این ها یک زیبایی دارند. در ازای آن هر روز نیاز آبی دارند و باید آبیاری کنیم. در حالی که ما در منطقه مان آب نداریم.
,ما باید بیاییم گیاهان زینتی، درخچه های زینتی، یا نخل های زینتی را که نیاز آبی آن ها خیلی کم است، شناسایی کنیم و توسط متخصصین منابع طبیعی معرفی کنیم به شهرداری ها یا جاهایی که می خواهند در امر زیباسازی شهرهایشان کار کنند. آنها بیایند و از این ها استفاده کنند. این ها فضای سبز می شود.
,مثلاً سرو خمره ای، درخت خرمای زینتی، و … این ها خیلی آب کم می خواهند. مثلا هفته ای دو سه مرتبه. ما اگر بیاییم در پارک هایمان چمن کشت کنیم، هر روز باید آبیاری کنیم. در حالی که آب نداریم. این ها شرایطی است که به خوبی باید شناسایی شود.
,هر سیستمی بالاخره یک ورودی دارد و یک خروجی. ببینیم چقدر آب داریم و نیاز مصرفی مان چقدر است. این شرایط که به دست آمد، آن موقع بیاییم گیاهایمان را هم بر اساس آن معرفی کنیم. حالا این سطح سبز را باید کم کنیم، فضای سبز را زیاد کنیم. از آن طرف هم گیاهانی هستند که می توان استفاده علوفه ای، دارویی، اسانس گیری و… کرد. قابلیت علوفه ای هم دارند که برای دام و.. می توانند استفاده کنند.
,همین گیاهان دارویی که بحث شد. گیاهان دارویی الان صنعتی است که در دنیا خیلی خیلی حرف برای گفتن دارد. روی آن کار می کنند. بحث طب سنتی هم، اکنون خیلی گسترش پیدا کرده است. نیاز داریم که این ها را توسعه بدهیم. درآمدش هم خیلی خوب است. صنعت گلاب و سانس گل محمدی هم در قمصر خوب است که شرایط آب و هوایی اش با کاشان فرق می کند.
,همچنین باید روی بحث آبیاری قطره ای کار کنیم. این نوع آبیاری خیلی آب کمتری می برد تا آبیاری غرقابی. سیستم های آبیاری مان را خیلی باید توسعه و بهبود بدهیم. ما از آبی که قابل استفاده هست، نود درصدش را می بریم به سمت کشاورزی. در ایران ده درصدش در بحث شرب است، ۷۰ درصد آب پرت می رود. ۷۰ درصد آبی که درکشاورزی وارد می شود، پِرت است، به خاطر سیستم آبیاری اشتباهمان. سیستم آبیاری و آبرسانی سنتی ما خیلی پرت زیاد دارد؛ جویهای آبیاری خاکی است و یا سیمانش شکسته است، لوله ها شکسته است و ….
,بحران آب نداریم، بحران مدیریت منابع آب را داریم
, بحران آب نداریم، بحران مدیریت منابع آب را داریم,از این بحث ها که بگذریم، مسئله آبیاری اشتباهی است که انجام می دهیم. ما کمبود آب در ایران نداریم. بحران آب نداریم، بحران مدیریت منابع آب را داریم که باید مسئولین بیایند بشینند و شفاف بحث کنند که چه کار کنیم ما اینقدر پرت آب نداشته باشیم؟
,بخش کارخانه بازیافت فاضلاب شهری که در کاشان است یکی دو فازش به بهره برداری رسیده است. این خیلی خوب است. الان در کشورهای دنیا مثل کویت از این فاضلاب می آیند استفاده می کنند و علوفه دام خیلی از کشورهای بزرگ دیگر را نیز تولید می کنند. هر چند جزو کشورهای بسیار خشک دنیا هستند.
,آنها چه کار می کنند؟ ۹۰ میلیون متر مکعب پساب شهری و فاضلاب صنعتی و کشاورزی را که دارد هدر می رود، بازیافت و استحصال می کند و این را در بخش تولید گیاهان علوفه ای استفاده می کند و خیلی علوفه برای دام های کشورهای مختلف دارند، تولید می کند. از این پتانسیل پساب های خانگی،شهری و کشاورزی این ها به خوبی، استفاده می کنند.
,در پایان امید است که در منطقه کاشان با بهره گیری از متخصصان و همچنین همت مسئولین، هر چه زودتر به سمت علمی کردن کارها به پیش برویم و از فاجعه هایی که در آینده بوجود خواهد آمد، پیشگیری کنیم.
,سید علی موسوی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه