پای درد و دل کارگران بیکار شده یزد؛
بیکاری یعنی شرمندگی مقابل خانواده/ مسئولان بی خبر، برنامه ای برای بیکاری ندارند
گوش دادن به صحبتهای کارگران بیکاری که شرمنده خانواده خود هستند انسان را به تاسف وا میدارد هر چند مسئولانی که حقوق چند صد میلیونی میگیرند باید هم بیخبر از وضعیت کارگرانی باشند که به حداقل دستمزد هم راضی هستند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از یزدرسا، نخستین قربانیان رکود، کارگرانی هستند که پس از تعطیلی کارخانهها بیکار میشوند. زحمتکشترین و صادقترین قشر اجتماع که هیچ گاه خسته نمیشوند؛ تمام تلاش شان به دست آوردن نان حلال است و زندگیشان همان زندگی کارگری و دغدغه نان است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزدرسا,در وضعیت اقتصادی پیش آمده بسیاری شغل خود را از دست داده و نرخ بیکاری در کشور افزایش یافته است و متاسفانه گوشی برای شنیدن دردهای این قشر وجود ندارد. با این وجود خبرنگار یزدرسا برای نشان دادن گوشهای از وضعیت زندگی کارگران بیکار پای درد و دل چند تن از آنها نشست.
, یزدرسا,دهقان از جمله کارگران بیکار شده یکی از شرکتهای کاشی و سرامیک با بیان این که کارخانه به دلیل نداشتن بازار فروش تعطیل شده است گفت: اواخر سال گذشته همه کارگران به مرخصی اجباری فرستاده شدند و بعد از گذشت سه ماه هنوز خبری از راه اندازی مجدد کارخانه نیست.
,وی با اشاره به مشکلات تامین معیشت خانوادهاش اظهار داشت: زمانی که شاغل بودم به سختی اموراتمان میگذشت اکنون که بیکار هستم!! چند سال پیش خانهای به صورت اقساطی خریداری کردم اما با بیکار شدنم توان پرداخت اقساط آن را ندارم و با قرض گرفتن از دوست و آشنا به زحمت اقساط خانه را پرداخت میکنم.
,دهقان ادامه داد: با داشتن دو فرزند تامین هزینه های زندگی برای من بسیار سخت است متاسفانه به تازگی پدرم نیز فوت شده وهزینه های مادر و خواهرانم نیز بر عهده من است. حقوق بیمه بیکاری نیز کفاف هزینه های زندگی را نمیدهد.
,این کارگر بیکار با گلایه از عدم حمایت دولت از قشر کارگری اظهار داشت: باید اقدامی در جهت حل مشکلات کارگران و اصلاح قانون کار صورت گیرد. در قانون کار بیشتر حمایتها از کارفرمایان است در صورتی که در وضعیت امروز این کارگران هستند که بیشترین آسیب را متحمل میشوند.
,دهقان با اشاره به قراردادهای یک ماهه کارگری گفت: اغلب قراردادهای کارگری در شرایط کنونی موقتی است و کارگران امنیت شغلی ندارند. کارفرما هر زمانی بخواهد استخدام میکند و هر زمانی که بخواهد کارگران را به راحتی اخراج می کند.
,وی اظهار داشت: به دفاتر کاریابی مراجعه کردهام و با افراد زیادی تماس گرفتهام اما با وجود داشتن 10 سال سابقه و توانمندیهای فنی اما هنوز نتوانستهام شغلی پیدا کنم.
,
, محمد . ز جوان 35 ساله ای است که از یکی از روستاهای اطراف شهرستان طبس به یزد آمده است و پس از گذشت پنج سال شغل خود را از دست داده است. وی با بیان این که فقر و بیپولی وضعیت امروز خانواده چهار نفری او است افزود: وقتی کار نداشته باشی جز فقر و بدبختی چیزی نخواهی داشت.
,محمد ادامه داد: در خانه ای اجارهای زندگی میکنم که باید ماهانه 200 هزارتومان اجاره پرداخت کنم. نمی توانم خواستههای فرزندانم را برآورده کنم. هزینه زندگی بسیار بالا است و بدون داشتن شغل شرمنده خانوادهام هستم. حقوق بیمه بیکاری نیز خرج و مخارج نیمی از ماه را هم نمیدهد.
,این کارگر اظهار داشت: به دنبال کار هستم اما بازار کار خوب نیست باید آشنا داشته باشی تا کار پیدا کنی. با سن بالا کمتر کسی به من کار میدهد.
,محمد با بیان این که تعداد زیادی از دوستانش شغل خود را از دست دادهاند ادامه داد: مشکل بیکاری مشکل بسیاری از مردم است. در هر خانهای چند بیکار وجود دارد از این رو دولت باید برای رفع مشکل بیکاری کاری بکند.
,,
ناصر. م نیز کارگر اخراج شده یکی از واحدهای تولیدی یزد اظهار داشت: صاحب کارخانه ماشین چندصد میلیونی سوار میشود و به بهانه عدم سودآوری کارگران را اخراج میکند و حقوق چند ماه عقب افتاده کارگران را پرداخت نمیکند و جالب آن که هیچ کسی نمیتواند صاحب کارخانه را پیدا و با آنها صحبت کند.
,وی اظهار داشت: بعد از این که از کارخانه تعطیل و کارگران اخراج شدند، برای پیدا کردن لقمه حلال کارهای مختلفی انجام دادم. 15 روز عید را به دور از خانواده خارج از شهر نگهبانی یک سوله را قبول کردم.
,ناصر افزود: همسرم باردار است وهزینههای درمانی، آزمایشگاه، بیمارستان و ... بسیار بالا است و من از پس آن برنمیآیم. برای حداقلهای مخارج خانوادهام هر روز از خانه به امید پیدا کردن کار از خانه خارج میشوم اما بیشتر وقتها دست خالی برمیگردم.
,این کارگر با بیان این که هیچ مسئول و فردی به فکر کارگران نیست اذعان داشت: کارفرما و مسئولین سختیهای زندگی کارگری را ندیده و درکی از آن ندارند وگرنه خواب شب نداشتند.
,ناصر ادامه داد: هر چقدر اوضاع اقتصادی بر مردم سخت باشد اما فرد باید شکمش را سیر کند که اگر کارنداشته باشد؛ برای این کار ممکن است دست به دزدی و کارهای خلاف بزند. بیپولی و نداری حال روز بیشتر خانواده ها است و مسئولین نیز خود را به خواب زدهاند.
,,
گوش دادن به صحبتهای کارگران بیکاری که شرمنده خانواده خود هستند انسان را به تاسف وا میدارد هر چند مسئولانی که حقوق چند صد میلیونی میگیرند باید هم بیخبر از وضعیت کارگرانی باشند که به حداقل دستمزد هم راضی هستند.
,براساس پژوهشهای جامعه شناسان بسیاری از آسیبهای اجتماعی از افزایش سن ازدواج تا طلاق، خودکشی، اعتیاد و انواع جرائم ردپای بیکاری مشاهده میشود و درد و دل کارگران بیکار شاید تلنگری باشد تا مسئولین فرصتی را برای ارزیابی اقدامات مغفول مانده خود اختصاص دهند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه