رئیسجمهور: پهلوانی را در زندگی سیاسی نیز نباید از یاد ببریم؛
آقای روحانی! شما پهلوان هستید یا قهرمان؟
مردم به «پهلوانانی» رأی دادند که میگفتند شعار ما نجات اقتصاد کشور است، نه به «قهرمانانی» که با هزار و یک وعده بر اعتماد عمومی سوار شده بودند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، همواره در هر دوره از انتخاباتی که برگزار میشود، مردم به شعارها، وعدهها و برنامههای نامزدها توجه کرده و به هر نامزدی که بیشتر از بقیه، مطالبات اقشار جامعه را نمایندگی میکنند، رأی میدهند. البته گاهی دیده شده که برخی از نامزدها با کولهباری از شعار و وعده پا در عرصهی رقابت گذاشته و پس از جلب اعتماد مردم و برگزیدهشدن از سوی آنها، همهی وعدههای خود را فراموش کرده و انگارنهانگار که قول و قراری گذاشته بودند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,به عبارت دیگر اگر فردی نامزد انتخابات شود و به مدد وعدههایی که داده، از سوی مردم انتخاب گردد و پس از قرارگرفتن در جایگاه مسئولیت، به حرفهایش عمل نکند، نمیتوان یقهی مردم را گرفت که چرا به این شخصِ بدقول و بدعهد رأی دادید.
,طبیعتا عموم مردم در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 نه عاشق چشم و ابروی کسی بودهاند و نه بدون حجت و دلیل به کسی رأی دادهاند. مردم چشم بر «وعدهها» و «برنامهها»ی نامزدها دوخته و به کسی که بیشترین و بهترین وعدهها را داد، رأی دادهاند. حسن روحانی از این نظر گوی سبقت را از همهی رقبای خود ربوده بود و با خط قرمز کشیدن بر روی تمامی سیاستهای اقتصادی، داخلی، خارجی، فرهنگی و اجتماعی دولت قبل، از تحول، تعامل و تعادلی سخن گفت که بعضی از آنها قابلیت اجرایی 100 روزه داشتند.
,در ادامه چند نمونه از وعدههای روحانی که مردم به آنها رأی دادند، بیان میگردد:
,- شعار من «نجات اقتصاد ایران» است.
,- دولت تدبیر و امید نخواهد گذاشت این همه جوان بیکار در مقابل خانواده و فرزندان شرمنده باشند.
,- همین کارخانههای موجود در کشور اگر به جای 20 درصد توان با 60 درصد توان کار کنند، بخش عظیمی از مشکلات اشتغالزایی در کشور برطرف میشود.
,- اصلاح نظام اداری نیز جزء اولویتهای من است، زیرا با اصلاح نظام اداری جلوی فسادها گرفته میشود.
,- اساس برنامهی اقتصادی من بر دو محور «تولید ثروت ملی» و «توزیع عادلانه ثروت» استوار است.
,- در کنار هدایت نقدینگی به سمت تولید باید با فساد و رانتخواری مبارزه کنیم، چرا که بدون آن تولید رونق نخواهد یافت.
,- روی آوردن به مسیر واردات بزرگترین بیعدالتی است. یعنی عدالت این است که در شرایط فشار دشمن ما بتوانیم در داخل به تولید کمک کنیم، فضا را بهبود ببخشیم، تولید داخل را افزایش دهیم و بر مقدار واردات بکاهیم.
,- کلید من، کلید تدبیر است و هر قفلی را باز میکند و تمام مشکلات قابل حل است و برای آنها برنامه دارم.
,- کشور را میتوان از بیکاری و گرانی نجات داد.
,- کارخانههای کشور بین 20 تا 40 درصد در حال فعالیت هستند، ما باید همه مراکز تولیدی را به فعالیت کامل 100 درصدی برسانیم و این کار امکانپذیر است.
,- در برنامهی من علاوه بر برنامههای میانمدت برای حل مشکلات اقتصادی، اجتماعی، سیاست خارجی و امور فرهنگی، برنامهی کوتاهمدت یک ماهه و 100 روزه وجود دارد. ما میتوانیم در یک زمان کوتاه تحول اقتصادی در کشور به وجود آوریم و در آن تحول اقتصادی با ایجاد یک دورهی تنفس به کارخانهها و مراکز تولیدی که مشکل دارند، این معضلات را حل کنیم.
,- ایران اسلامی نباید در حوزه اقتصادی منزوی شود و تنها با استقامت و مقاومت است که میتوان توطئههای دشمن را نقش بر آب کرد.
,- دولت تدبیر و امید به دنبال این است که آنچنان مردم را از درآمد سرشار کنند که اصلاً به یارانه 45 هزار تومانی نیازی نداشته باشند.
,- باید کار را به جایی برسانیم که به جای اینکه مردم دستشان را به سوی دولت دراز کنند، دولت دستش را به سوی مردم دراز کند.
,- دولت تدبیر و امید بیکاری را به نُرم جهانی خواهد رساند.
,- در دولت آینده اقتصاد را از وضع فعلی نجات خواهیم داد، اخلاق را احیا خواهیم کرد و با دنیا تعامل سازنده خواهیم کرد.
,- عدالت یعنی هر چیزی سر جای خودش باشد. یعنی به کسی ظلم نشود و تولیدگر و کارگر به حقشان برسند و هر کسی بتواند انتقاد و حرف خود را بزند که چنین جامعهای، جامعهی علوی خواهد بود.
,حالا با مرور این «وعدهها» و «شعارها» راحتتر میتوان دربارهی عملکرد مردم قضاوت کرد. همین موضوع باعث شده که هاشمی رفسنجانی روز گذشته بگوید «مردم نشان دادند که چه تفکراتی دارند و چه مدیرانی را برای اداره کشور میپسندند.» اما آیا به راستی مردم به «این» مدیرانی که هاشمی اشاره میکند رأی دادند یا «آن» مدیرانی که روحانی در سه سال قبل پُزشان را میداد و میگفت ژنرالها باید روی کار بیایند؟
,مردم به «پهلوانانی» رأی دادند که میگفتند شعار ما نجات اقتصاد کشور است، نه به «قهرمانانی» که با هزار و یک وعده بر اعتماد عمومی سوار شده بودند. به قول رئیسجمهور «پهلوانی را در زندگی سیاسی نیز نباید از یاد ببریم» اما اکنون که سه سال از عمر دولت گذشته، نه چرخ سانتریفیوژها میچرخد، نه چرخ کارخانهها و نه چرخ زندگی مردم. مردم تقصیری ندارند...
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه