چرا مسئولین خود را به خواب زدهاند؟
فساد در کفِ خیابانهای تبریز و بدحجابان بدتر از بیحجاب!
در ول انگاری مثال زدنی مسئولین روز به روز بر تعداد بدحجابان خودنما افزوده میشود و تردید آدمی را در بر میگیرد که در تبریز زندگی میکند یا لس آنجلس.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، چندی پیش بود که نماینده ولی فقیه در آذربایجانشرقی خواستار برخورد با بدحجابان شد و از دستگاههای انتظامی خواست بدون توجه به جوسازیهای روانی در جامعه طبق قانون با اشخاص خاطی برخورد نمایند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,به تبع این درخواست نیز معاون اجتماعی نیروی انتظامی استان خبر از افزایش گشتهای محسوس داد و عنوان کرد در راستای ارشاد بانوان بدحجاب در ایام تابستان به تعداد اکیپهایی که متشکل از دو زن و یک مرد میباشد افزوده خواهد شد.
,حال چندین روز از طرح این مباحث میگذرد و خبری از برخورد با بدحجابان نیست، البته نیروی انتظامی را نیز نباید زیاد مقصر دانست چراکه اگر بر سر همین خیابان تربیت تبریز 100 نفر نیروی ارشادی پیاده نماید جوابگوی عابرین نخواهد بود!
,شاید بتوان گفت یکی از مصادیق ول انگاری فرهنگی همین مقوله حجاب است، زمانی را به یاد داریم که اگر یک نفر خانم بدحجاب در خیابان به راه میافتاد به راحتی خودنمایی میکرد و در بین هزاران زن باحجاب وجود چنین شخصی بسیار جلب توجه مینمود.
,با گذشت زمان تعداد این یک نفر در میان هزار تن به 100 نفر افزایش یافت و زنگ خطری برای مسئولین فرهنگی به صدا درآورد اما با ول انگاری محض به جایی رسیدیم که اکنون به دنبال یک نفر باحجاب در بین آن هزار نفر میگردیم! و صد رحمت به آن زن بدحجاب 10 سال قبل که اگر امروز در خیابان ظاهر شود از وی به عنوان یک شخص باحجاب یاد میشود چراکه دیگر واژهی بدحجابی به بیحجابی تغییر پیدا کرده است، ساپورتهای تن نما، روسریهایی که رو دارد اما سر نمیپوشاند، مانتوهای کوتاهتر از پیراهن، آرایشهای غلیظ و قص علی هذه این روزها در خیابانهای کف تبریز به وفور یافت میشود.
,در این میان تاسف بر آدمی غلبه میکند وقتی میبیند مردان سرزمیناش سینه سپر کردهاند و کنار ناموس بدحجاب خود بدون تاثیرپذیری از نگاههای اطرافیان راه میروند و انگار نه انگار در رگهایشان خونی از غیرت به جوش آید؛ به راستی چه برسرمان آمده که نگاه کردن به ناموس دیگران و به نمایش گذاشتن ناموسمان برای عموم تبدیل به امری عادی شده است؟
,در ول انگاری مسئولین کار به جایی رسیده که اکنون اگر کسی چادر بر سرش کند در دیدگاه سایرین فردی عقبمانده و افراطی تلقی میشود و چون مقامات خود را به خواب زدهاند و بر عقیده به زور نمیشود مردم را به بهشت برد اصرار میورزند با مرور زمان بر تعداد بدحجابان افزوده میگردد چراکه اشخاص باحجاب نیز از شرایط کنونی تاثیر میپذیرند.
,فساد و فحشاء جامعه را فرا گرفته اما از آنجایی که نمیخواهیم بروز پیدا نماید بر روی آن پتو میکشیم، اما بیخبریم که بوی گند این فساد را نمیتوان مهار کرد و باید به جای لاپوشانی قضیه، درصدد حل آن برآمد.
,در بروز وضعیت فعلی خیلیها مقصرند و نقش دارند، از آن شخصی که با توسل به زور زمینه را برای تاختن روشنفکران غربگرا فراهم کرد تا آن فردی که در برابر تبلیغ فرهنگ بدحجابی در سینما سکوت کرد در پدیدار شدن موقعیت فعلی نقش دارند.
,آنچه که مبرهن است اگر امروز برای مقابله با فرهنگهای غربی اقدام نشود فردا خیلی دیر خواهد بود، اگر متولیان فرهنگی به سوابق رجوع کنند درمییابند که وِل کردن مقوله مبارزه با هجمههای غربی شرایط فعلی را به وجود آورده و همین تماشاگر بودن تبعات سنگینتری را درپی خواهد داشت.
,امروز در برههای از زمان به سر میبریم که دیگر نه توسل به زور کارساز خواهد بود و نه گفتن اگر چادر بر سر نکنید به جهنم خواهید رفت! تبلیغ فرهنگ حجاب و عفاف یک همت عمومی را میطلبد که از گمرک گرفته تا صداوسیما باید در آن نقش ایفا نماید.
,تا وقتی که از تولیدکنندگان البسه اسلامی حمایت نشود، مانتوهای رنگارنگ کوتاه و بدن نما در ویترین فروشگاهها نظر مشتری را جلب خواهند کرد؛ هنگامی که ارزشهای اسلامی و تاثیرات حجاب در بوق و کرنا نشود نگاه زنان به حجاب یک امر اختیاری خواهد بود.
,باتوجه به افزایش تعداد بدحجابان جلوگیری از روند صعودی آمار و ترویج فرهنگ حجاب و عفاف شاید در نظر اول غیرممکن به نظر برسد اما اگر متولیان امر بخواهند و ما شاهد اقدام و عمل باشیم این امر محقق خواهد شد؛ به شرط اینکه بخواهیم و عمل کنیم!
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه