یادداشت

شکست اعتدالیون، فتح مجلس توسط اصولگرایان و تاثیر بر انتخابات آینده ریاست جمهوری

شکست اعتدالیون، فتح مجلس توسط اصولگرایان و تاثیر بر انتخابات آینده ریاست جمهوری
یکی از فعالان سیاسی استان در یادداشتی به تحلیل فضای سیاسی حاکم برمجلس شورای اسلامی و انتخابات سال آینده ریاست جمهوری پرداخته است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "دانشجونیوز" ،یکی از فعالان سیاسی استان در یادداشتی به تحلیل فضای سیاسی حاکم برمجلس شورای اسلامی و انتخابات سال آینده ریاست جمهوری پرداخته است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, "دانشجونیوز" ,

دکتر محمدرضا دهقان فرد در این بادداشت آورده است :

,

انتخابات هفتم اسفند با هرچه حرف و حدیث ، پیش بینی ، پیشگویی ، تفسیر ، توضیح و توجیه با مدیریت مدیران محترم اجرایی و با نظارت ناظرین محترم شورای نگهبان برگزار شد، به اتمام رسید و منتخبین مردم راهی خانه ملت شدند.

,

این بار اما علیرغم تبلیغات وسیع روی اذهان مردم و با جو مسمومی که خبرگزاریهای بیگانه و رسانه های خارجی و بعضا داخلی ایجاد کرده بودند می خواستند در نظر و رای مردم تغییری ایجاد و قالب کنند که برنده واقعی چه کسانی هستند و بیشتر کفه ترازو را به سمت اعتلاف اعتدال و امید می چرباندند و گوی شانس و موفقیت خود را در خورجین آن اعتلاف قرار دادند.

,

مردم مثل همه ادوار گذشته سنگ تمام گذاشتند و در صحنه حاضر شدند و با اکثریت قاطع شرکت کرده و با اقدامی انقلابی به فرمان مقام معظم رهبری لبیک گفته ، نظام را مثل همیشه یاری کردند تا آنها برنده واقعی انتخابات باشند.

,

نتایج که اعلام شد جز در یکی دو شهر بزرگ که پیروزی با جریان اعتدال و امید بود دربقیه نقاط کشور پیروزی با اصولگرایان رقم خورد اما کسانی که شکست را باور نمی کردند بدنبال این بودند که در روزنامه های پرزرق و برق رنگی آنچنانی شان ،با تیترهای درشت چشم نواز پیروزی خود را زودتر از زود جشن بگیرند و مردم و شاید بعضی از مستقلین راه یافته به مجلس قانونگذاری را نیز همراه خودکنند، غافل ازاینکه سکوت سرشار از ناگفته ها ، معنا دار ، با طمانینه و شکیبایی خاص اصولگرایان ناب خبر از اتفاق دیگری داشت .

,

در این سمت جشن پیروزی واقعی و بدون سر و صدا و هیاهو و در جانب دیگر صوری وتبلیغاتی ظاهر شد.اعتدالیون که بسیار مشتاق بودند خود را در مرکز قدرت و گرداننده اصلی جریانات مقابل اصولگرایان ببینند و به مانند انتخابات یازدهم ریاست جمهوری که با به حاشیه بردن مهره اصلی اعتلاف اصلاح طلبان از میدان رقابت اما با پشتوانه و پشتیبانی آنها به قدرت رسیده بودند این بار نیز از همه نیروی حمایتی آنها استفاده کردند تا شاید دوباره اگر پیروز شدند مجددا آنها را محترمانه کنار بزنند گویی می خواستند از زیر طعنه و کنایه های برخی از تئوریسین های اصلاح طلب که که آنها را رحم اجاره ای جریان اصلاحات می دانند زودتر از موعد مقرر بیرون آیند.

,

آنها در حالی بدنبال قرار گرفتن خود در راس جریان و بازیگردان اصلی این میدان بودند که نمی دانستند حامیان خود را با این استراتژی از دست رفته خواهند دید.

,

به هر حال با آغاز فعالیت مجلس دهم، عیار تمامی جریان های سیاسی شرکت کننده در انتخابات مشخص شد و انتخابات رییس موقت و دائم مجلس نتایج همه محاسبات و پیشگویی ها را کامل کرد. این شرایط نشان داد که اعتدالیون برای این که خودشان را از زیر بار منت جریانات اصلاح طلبی خارج کنند تا ضمن دانستن جایگاه خود به عنوان قدرت برتر و بازی ساز اصلی میدان، شکست خود در این انتخابات را سرپوش بگذارند چاره ای جزء توسل به جریان غالب اصولگرایی در مجلس نداشتند و در حالی دست به دامان اصولگراها شدند که می دیدند اکثریت مجلس در اختیار اصولگرایان است.

,

در توجیه این نکته همان بس که اگر تعداد اصلاح طلبان در مجلس دهم قابل توجه بود از بین خود کاندیدایی برای ریاست و یا نایب رییس مجلس معرفی می کردند در حالی که همگان مشاهده کردند که چنین اتفاقی نیافتاد.

,

جلوتر که رفت تشکیل کمیسیون های مجلس این قضیه را اثبات کرد و عیار اصولگرایی در مجلس واضح تر شد به گونه ای که اکثریت قاطع روسای کمیسون های تخصصی مجلس به دست اصولگراها افتاد و مجلس دهم بار دیگر و در دل یک دولت شبه اصلاح طلبی توسط اصولگرایان فتح شد.

,

جریان اعتدال که که بر آمده از انتخابات ریاست جمهوری یازدهم بود و بدنبال فتح مجلس دهم برنامه ریزی های وسیعی را طی سه سال گذشته دنبال می کرد به یکباره صحنه قافیه را به گونه ای ناامیدکننده از دست داد تا هم از نظر نیرو در مجلس  دهم کم آورد و هم اینکه تا حدودی باید آن را جدا شده از امید عارف و اصلاح طلبان دانست که در انتخابات بعدی ریاست جمهوری به تنهایی یارای مقاومت در مقابل اصولگرایی ناب معتدل و ولایتمدار و مردم محور را نخواهند داشت.

,

البته باید به انتظار نشست تا آرایش نیروهای سیاسی برای رقابت بر سر رسیدن به جایگاه ریاست جمهوری به عنوان بالاترین مقام اجرایی کشور چگونه شکل می گیرد و چه فرد یا افرادی با کدامین گرایش سیاسی می خواهند وارد عرصه انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم شوند.

,

اعتدالیون که قطعا با اصولگرایان اعتلاف نخواهند کرد و احتمالا مورد حمایت اصلاح طلبان حامی عارف نیز نخواهند بود و چه بسا اگر این انشقاق صورت گیرد سردمداران اصلاحات و طیف حامی رئیس دولت اصلاحات نیز ازحمایت تمام و کمال خود از آنها دست خواهند کشید.

,

باید منتظر ماند که آیا عارف خود به تنهایی وارد کارزار انتخاباتی دولت دوازدهم می شود و یا فرددیگری را به این میدان مبارزاتی خواهد فرستاد، بنابر این پیش بینی ها حاکی از آن هستند که درطیف اصلاحات و اعتدال و امید به احتمال فراوان بر روی یک فرد به تنهایی به اجماع نخواهند رسید، اما درمقابل احساس می شود روز به روز دربین طیف های مختلف اصولگرا نزدیکی بیشتری صورت می گیرد و به سمت و سویی گام برداشته می شود که آنها را برای اجماع روی یک نفر بیشتر آماده می کند و قطعا آن شخص فردی خواهد بود که از مقبولیت بین همه طیفهای این جناح سیاسی این نحله فکری برخوردار باشد.

,

در این میان نقش جبهه پایداری ، حزب مؤتلفه ، رهپویان ،ایثارگران و آقایانی به مانند ناطق نوری، لاریجانی، احمدی نژاد، قالیباف، جلیلی و... حساس و کلیدی است و یکی از نشانه های تلاش و خواستن رسیدن به اجماع، حمایت قاطعانه نمایندگان جبهه پایداری از آقای لاریجانی در مجلس می باشد که در صورت ایجاد این وحدت و یکپارچگی پیروزی با اصولگرایان خواهد بود.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه