نقصان قوانین ورزش، به نفع جاه طلب هاست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صاحب نیوز، خرداد ماه سال جاری دوره ریاست علی اکبر ابرقویی نژاد در هیات فوتبال استان اصفهان به پایان رسید اما پیش از دوره رسمی، ثبت نام از متقاضیان ریاست این هیات به انجام رسید که شش نفر برای برعهده گرفتن این مسئولیت متقاضی شدند که در این میان محمد مجیری رئیس هیات کشتی و رسول یزدی زاده رئیس هیات دوومیدانی استان اصفهان نیز برای این مسئولیت پای به میدان رقابت گذاشتند.

یزدی زاده دوره گذشته نیز برای ریاست هیات فوتبال کاندیدا شد و با وجودی که پیش بینی می شد رقابت نزدیکی را با ابرقویی نژاد داشته باشد اما در عمل شانسی نداشت و ابرقویی نژاد موفق شد برای سومین دوره متوالی سکان هیات را در اختیار بگیرد.

وی در آن مقطع در معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری اصفهان، به عنوان مدیر ورزشی فعالیت داشت که از قضا حضورش در مجمع انتخاباتی هیات فوتبال با روزهای پایانی حضور وی در شهرداری همراه بود و این مسئولیت موجب شده بود تا وی بخواهد از آن به عنوان پوئن مثبتی برای رسیدن به ریاست هیات فوتبال استفاده کند که این اتفاق رخ نداد.
یزدی زاده با وجود اینکه دوره گذشته نتوانست در مچ اندازی با رئیس هیات فوتبال استان اصفهان موفق باشد، این بار هم تصمیم گرفته شانسش را امتحان کند، یزدی زاده در این مسیر تنها نیست و محمد مجیری رئیس هیات کشتی استان اصفهان نیز وارد گود رقابت شده است.

وی که معاون سازمان صنعت، معدن و تجارت استان اصفهان است، کمتر از دو سال قبل به عنوان رئیس هیات کشتی استان اصفهان انتخاب شد اما برخی از پیش کسوتان فوتبال اصفهان که طیف مخالفان و منتقدان ابرقویی نژاد را تشکیل می دهند، به سراغ وی رفته و خواستار ورود وی برای کاندیداتوری ریاست هیات فوتبال شدند.

مجیری مدت زیادی نیست وارد حوزه ورزش شده است اما تصمیمش برای کاندیداتوری ریاست هیات فوتبال که در گفت وگو با رسانه ها نیز تاکید کرده که به خواست جامعه فوتبال وارد کارزار انتخابات شده و قصد انصراف ندارد، نشان می دهد که برخلاف برخی صحبت ها، ورزش همچنان جذابیت خود را برای مدیران اقتصادی و سیاسی حفظ کرده است.
ثبت نام دو رئیس هیات های ورزشی استان اصفهان برای ریاست هیات دیگر این ابهام را ایجاد کرده که چرا دستورالعملی در این خصوص وجود ندارد و یک رئیس هیات بدون استعفا دادن از مسئولیت قبلی خود، می تواند برای ریاست یک هیات دیگر اقدام کند.

از سوی دیگر مساله مهم تر اینجاست که بر فرض مثال اگر یزدی زاده یا مجیری توانستند حداکثر آرای اعضای مجمع هیات فوتبال را به دست بیاورند، تکلیف ریاست آن ها در هیات دیگر چه می شود و اگر مجیری یا یزدی زاده تصمیم گرفتند، ریاست هیات فوتبال را انتخاب کنند، تکلیف رای اعضای مجمع هیات های کشتی و دوومیدانی چه می شود.
با در نظر گرفتن جوانب امر به نظر می رسد مجیری و یزدی زاده شانسی برای ریاست هیات فوتبال نداشته باشند و ابرقویی نژاد با رأیی بیشتر از دوره قبل ریاست هیات فوتبال را برعهده بگیرد اما آن چه مشخص است شرایط هیات فوتبال و وجهه این هیات و درآمد بالایش آن قدر جذابیت دارد که روسای سایر هیات های ورزشی به عشق صندلی ریاست هیات فوتبال به راحتی از مسئولیت خود در هیات هایشان بگذرند.

البته نمی توان خرده ای به این افراد گرفت و ایراد را باید در قانونی دید که پیش بینی چنین اتفاقی را نکرده است و به راحتی و با سلیقه شخصی افراد می توان تفسیر و تبیین شود.
از سوی دیگر این سوال به وجود می آید که مجیری و یزدی زاده در هیات های کشتی و دوومیدانی چه نتایج و کارکرد مثبتی به همراه داشته اند که برای ریاست یک هیات دیگر به میدان آمده اند؛ یزدی زاده در دوره اول ریاستش در هیات دوومیدانی، زمانی که با جواهری مدیر وقت ورزش و جوانان استان اصفهان، اختلاف پیدا کرد، از سمتش برکنار شد، در صورتی که ابرقویی نژاد حدود یک سال اختلافات و کنتاکت های بسیاری با جواهری پیدا کرده بود و با نفوذ و روابطی که داشت، از سمتش تکان نخورد و در نهایت هم مدیر کل ورزش استان ناچار شد عطای کار را به لقای آن ببخشد.

انتهای پیام/گ