فیش های حقوقی نجومی و لزوم تحول در ثبت شرکتها
اگر سیستم ثبت آگهی در یک سامانه آنلاین قابل رؤیت درج شود، امکان رصد عمومی که هدف اولیه این کار بوده بیشتر می شود و درمواردی مثل آقای صفدر حسینی تنها با سرچ نام ایشان در اینترنت میتوان به شرکتهای ثبت شده توسط این فرد و وابستگانش دسترسی یافت[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای اصفهان، افشای فیشهای حقوقی نجومی که بیانگر فساد مالی بزرگی است تبعات مختلف مثبتی نیز داشت، اول اینکه ضعف ساختاری در دستگاه های اداری کشور باری دیگر عیان شد و این مسئله که چطور دستگاه های نظارتی چنین مسئله ای که بصورت سندی در ادارات و نه بصورت مخفیانه ارائه می شد را ندیده بودند؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای اصفهان,شفاف سازی اداری و اقتصادی از دستاوردهای این افشاگری بود که البته امید است به انجام برسد و با یک موج خبری دیگر به دست فراموشی سپرده نشود، چه آنکه این موضوع اختصاص به دولتی خاص نداشته و بایست برای همه دولتها لازم الاجرا باشد. در این میان ماجرای صفدر حسینی رییس صندوق توسعه ملی بیش از همه جنجال ساز شد چرا که چنین فسادی در حالی در دولت دکتر حسن روحانی رخ می دهد که دولت مرتبا سخن از خالی بودن خزانه می کند!
,اما این همه ماجرای این فرد نبود؛ دختر صفدر حسینی در انتخابات اخیر به عنوان نماینده اصلاح طلبان به مجلس راه یافت. او که این روزها بخاطر درج حق تفریح فرزند در فیش حقوقی پدرش بیشتر از هر زمانی در کشور شناخته شده، طبق اسناد جدیدی که رسانه ها افشا کرده اند به عنوان رئیس هیت مدیره شرکتی که پدرش به ثبت رسانده بود نیز در فعالیتهای اقتصادی پدر شریک بود.
,
,
, حواشی خانواده حسینی و سوالاتی جدی پیرامون این خانواده و مرتبطین آنها از فریدون برادر رئیس جهور گرفته تا داماد فراری آنها از خدمت سربازی، این روزها در رسانه ها در حال انتشار است؛ اما جدای از این جنجال ها، نشر آگهی تاسیس شرکت توسط این خانواده در چند سال قبل و در یک روزنامه رسمی سوالاتی را به ذهن نگارنده این ستور متبادر کرد؟
,چرا با وجود آنکه مدتهاست دنیا در فضای مجازی فعالیت های اقتصادی خود را متمرکز کرده و این فضا قابلیت های بسیاری در شفاف سازی مبادلات و رفتارهای اقتصادی و تجاری اینچنین دارد هنوز که هنوز است ثبت شرکتها در ایران به درج آگی در یک روزنامه با تعداد خواننده کم محدود می شود؟
,درج آگهی در روزنامه ها از زمانی شروع شد که روزنامه ها در کشور تنها مرجع خبر رسانی بودند. با ورود رادیو و تلویزیون اما ساختار خشک این آگهی ها و تعددشان باعث شد تا این روش سنتی همچنان پابرجا بماند. برای مدتهای مدید البته تعداد روزنامه های کثیر الانتشار یا رسمی در کشور محدود بود، لذا این درج آگهی در کنار بیشتر کارهای حقوقی مشابه، همان هدف اطلاع رسانی را داشت ولی با افزایش جمعیت و بالا رفتن تعداد آگهی های ثبت، هدف اصلی این کار که همان اطلاع عمومی برای جلوگیری از سوء استفاده بود در یک کار روتین اداری گم شد. حالا که بیش از یک دهه و نیم است که فضای مجازی و سایتهای اینترنتی در کشور ما همگام با توسعه جهانی فضای مجازی رشد کرده اند و حتی جای رسانه های مکتوب را رسما گرفته و برخی روزنامه ها را به تعطیلی کشانده اند، ماندن بر روی روشی که شفافیت لازم را هم ندارد در اراده ثبت سازمانهای مشابه حقوقی به نظر جایز نمی آید.
,چه آنکه درمواردی مانند همین فساد مالی ذکر شده فقط بر حسب اتفاق یا شانس میتوان مدارکی مثل آگهی ثبت شرکت توسط افرادی که مورد اتهام جدی هستند را آن هم ناقص یافت.
,اگر سیستم ثبت آگهی تاسیس و امثالهم در ادارات ما نیز همگام با علم روز دنیا پیش رفته و در یک سامانه همه گیر و قابل رؤیت درج شوند اولا امکان رصد عمومی که هدف اولیه این کار بوده در بدو تاسیس بیشتر می شود و دوما درمواردی مثل مورد آقای صفدر حسینی تنها با سرچ نام ایشان در اینترنت یا همان سامانه خاص میتوان به شرکتهای ثبت شده توسط این فرد و وابستگانش دسترسی یافت.
,اما این عدم شفافیت که البته بیشتر بخاطر عدم پویایی سازمانی در ادارات ماست خود زمینه فساد را در ارکان مختلف گسترش میدهد. شاید ماجرای فیش های حقوقی نجومی و ایده شفاف سازی مالی که این روزها ورد زبانها شده بتواند این سیستم فرسوده و قدیمی را به جای اصلی اش برساند. در پادگان های ارتش یک مثال از کارهای بی مهفوم که میراث قدیم اند همیشه نقل زبانهاست، اینکه مثلا ۱۰۰ سال قبل برای اینکه از خط کشی ای که تازه رنگ شده، کسی عبور نکند یک سرباز می گذاشند تا از این خطوط نگهبانی کند، سالها از آن ماجرا می گذرد و گاها آن خیابانها به ساختمان تبدیل شده است ولی بخاطر عدم پویایی سیستم و عدم تعقل و تأمل صحیح در رفتارهای قبلی، پست نگهبانی سرباز هنوز بدون هیچ دلیل عقلانی و منطقی در لیست پستهای نگهبانی پادگان جای دارد.
,این تاسف بار است اگر روش های سنتی و قدیمی را که به فراخور زمان خود بوده اند همچنان به بهانه های واهی نگاه داشته و وقت و هزینه ملی را صرف این روشها کنیم درحالی که با پیشرفت تکنولوژی میتوان هزینه های موجود را کاست.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه