یادداشت:
«مُهر تایید» برخی مدیران بر کاهش بیکاری، بزرگترین دهن کجی به جوانان بیکار است!
امروز امارهای بیکاری وعدم اشتغال لرستان وشهرستان دلفان بسیار نگران کننده است. اگر چه نرخ بیکاری استان چندان دقیق نیست‘اما شواهد اجتماعی فرهنگی نشان از نرخ بیشتر از ۳۰درصد را می دهد درحالی که طبق بررسی اجتماعی ٌ، مشاغل کاذب وانواع ان از جمله گسترش دست فروشی ها هیچ گاه به معنای شغل از نظر اقتصادی،اجتماعی محسوب نمی شوند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دلفان امروز؛ امروز آمارهای بیکاری وعدم اشتغال لرستان وشهرستان دلفان بسیار نگران کننده است. اگر چه نرخ بیکاری استان چندان دقیق نیست‘اما شواهد اجتماعی فرهنگی نشان از نرخ بیشتر از ۳۰درصد را می دهد درحالی که طبق بررسی اجتماعی ٌ، مشاغل کاذب وانواع ان از جمله گسترش دست فروشی ها هیچ گاه به معنای شغل از نظر اقتصادی،اجتماعی محسوب نمی شوند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دلفان امروز,
, درحالی که به این مسئله زیاد ایده الی نگاه نکرده و بسیاری از انواع بیکاری هارا که در اقتصاد مورد توجه قرار می گیرند را در این برسی لحاظ نمی کنیم. اگرچه امارهای بیکاری که توسط سازمان های دولتی استان لرستان اعلام میشوند ، نرخ های متغیری تا ۳۰ درصد رانشان می دهند اما اگر مسائل وعواملی را مانند :بیکاری های پنهان وفصلی ومشاغل کاذب را در نظر بگیریم ،نرخ بیکاری شهرستان دلفان بیشتراز۴۰درصد خواهد شد .!!
,زیرا در سرشماری های اقتصادی ،اجتماعی انواع مشاغل کاذب وبیکارهای پنهان وفصلی را مسامحتا در زمره ی انواع اشتغال به حساب اورده می شوند ،درحالیکه این اشتغالات به هیچ جزء فعالیت اقتصادی ،اجتماعی قرارنمی گیرند. زیرا این مشاغل نه از بیمه های اجتماعی برخوردارند ونه تاثیر جندان مثبتی در اقتصاد تولیدی خواهند داشت.
,بدون تردید یک از عوامل اساسی اشتغال وکاهش بیکاری ،نوجه به مقوله ی صنعت و صنعتی شدن است .
,پدیده ی صنعتی شدن یکی از عوامل اساسی ایجاداشتغال در جهان صنعتی ،جهان درحال توسعه ومناطق کمتر توسعه یافته است .
,کسی نمی تواند دراین مقوله تردید کند که راه اساسی و برون رفت از بحران بیکاری ،چیزی غیر از صنعت است.
,اگر استان های کشوررا به سه دسته ی :
,الف )استان های توسعه یافته ب)استان های متعادل ج)استان های کمتر توسعه یافته
,تقسیم کنیم ، بدون تردید استان لرستان وشهرستان دلفان در ردیف اخر استان ها وشهرهای ایران از نظر اشتغال وتوسعه ونرخ رشد صنعت قرار می گیرند .تاجایی که امروزه این وضیعت حالت بحرانی به خود گرفته وبه یک معضل و مسئله تبدیل شده است . واین خود باعث تاثیر در پیدایش نا بهنجاری های اقتصادی ،اجتماعی وحتی مشکلات روحی وروانی تبدیل شده است.
,باید گفت که غیر ازدومنطقه ی لرستان که زمینه های رشد صنعت تا حدودی وجود داشته ،بقیه استان لرستان دارای وضیعت مشابه ای از نظر ضعف شدید ساختارهای صنعتی است . واین مسئله به بیکاری وبحران بیکاری در این استان دامن زده است .
,آ نچه امروز لرستان و دلفان با آن مواجه است بخشی از آن نتیجه بی برنامه گری مدیران وقت سال های دهه ۷۰ است اما آنچه مورد توجه این تحلیل است استمرار برنامه های نامناسب پیشین و عدم توجه و دقت بعضی از مدیران کنونی در شناخت مسئله اساسی دلفان و توجه و تاکید در کاهش آن مشکلات و رفع بحران است . امروزه کسی نمی تواند منکر بحران بیکاری این شهرستان مظلوم با مردمان صبورش وقانع آن باشد .
,وقتی برخی مدیران برکاهش بیکاری این منطقه صحه می گذارند این موضوع بزرگترین دهن کجی به جوانان بیکار و مشکلات عدیده آنان است! آنها باید بیان کنند که نرخ بیکاری شهرستان چقدر بوده و به چه میزانی کاهش یافته است ؟!
,آنها با این کلی گویی ها نه تنها نمک بر زخم دل جوانان بیکار می پاشند بلکه عدم شناخت خود را از مسئله یا بحران بیکاری این شهرستان را به اثبات می رسانند و این بسیار نگران کننده است که مدیران از وضعیت اجتماعی و اقتصادی شهرستان چندان اطلاع مطلوبی ندارند .!
,راستی چه اشکالی دارد که مدیران شهرستان نرخ واقعی بیکاری را بدست آورده و با بیان آن مدیران ارشد استان و حتی کشور را برای حل و کاهش بیکاری به یاری به طلبند نه اینکه با کلی گوی ها بر چنین مسئله حادی سر پوش بگذارند .!
,کاری که مدیران قبل نیز انجام ندادند و استمرارآن باعث پاسخگویی به آینده و وجدان های آگاه و مسئول خواهد شد .
,هرکسی که با توان و تعهد خود برای حل بحران بیکاری این منطقه تلاش نکند در مقابل
,مشکلاتی که ناشی از بیکاری است مسئول بوده و در برابر خون شهدا نیز مسئول است.
,یکی از مسائلی که باید بدان توجه کنیم برنامه های اشتغال زایی کذایی بودند که توسط برخی ادارات آمارهای رضایت بخشی را ارائه می دادند در حالیکه آن برنامه ها هیچ کمکی به رفع بیکاری و ایجاد مشاغل پایدار ننمود و فقط بعضی را بدهکار دستگاه بانکی نمود.
,مسئولان شهرستانی باید با آمار و ارقام دقیق و تحلیل اساسی مسئله باید روشن سازند از ده سال گذشته تا به امروز چه اقدامات مثبت ، مطلوب و واقع بینانه ای برای ایجاد اشتغال و رفع بیکاری انجام دهند . ظواهر امر نشان می دهد که اقدام اصولی و حساب شده ای برای رفع بیکاری انجام شده است زیرا نشانه ای از کاهش بیکاری در دلفان احساس نمی شود و تاکید بر وامهای خود اشتغالی و برخی طرح های فاقد توجیه راه حل جامعی برای رفع بیکاری این شهرستان نبوده است .
,سئوال اساسی نخبگان این شهرستان اینست که مدیران اجرایی دلفان چه برنامه دراز مدتی و ثمر بخشی برا ی کاهش بیکاری و توسعه اقتصادی شهرستان دارند ؟
,این یک حقیقت است که روزمرگی برخی مدیران دستگاههای از گذشته تا کنون هیچ تاثیری بر رفع معضل بیکاری دلفان نداشته است . !!
,تردیدی نیست که صنعت یکی از عوامل اساسی توسعه و ایجاد اشتغال است .
,سهم دلفان از صنعت و طرح های بزرگ اقتصادی به چه میزان بوده است ؟! همه می دانند که بعضی از کسانی که به سرمایه گذاری و طرح های تولیدی در ناحیه صنعتی علیمیرزایی روی آوردند دارای روحیه و هدف تولید نبودند فقط تعدا اندکی توانستند طرح های خود را به تولید برسانند .حال سئوال اساسی اینست که مدیران شهرستانی چه اقداماتی برای احیای واحدهای تولیدی تعطیل شده و بازگردانند سرمایه های به تاراج رفته بیت المال انجام داده اند ؟ یا چه برنامه های مهمی برای آینده ی اشتغال این شهرستان دارند .
,در کار گروه توسعه و سرمایه گذاری لرستان که سال گذشته در نورآباد برگزار گردید سهم دلفان ۱۶ واحد تولیدی بود اما متاسفانه هیچ کدام موفق به دریافت تسهیلات از سوی بانک های عامل نشدندو تا جایی این موضوع باعث نگرانی استاندار لرستان شد بصورتیکه در جلسه استانی توسعه و برنامه ریزی سالجاری که در فرمانداری دلفان بر پاشد وی ناراحتی خود را بشدت بیان ابراز نمود.
,به هر روی مدیریت مقطعی است و تاریخ در باره عملکرد ما قضاوت می کند . بیائیم با شهامت تمام آستین ها را بالا زده و با جدیت تمام و با کمک گرفتن از تمام نیروها و و امکانات به مبارزه جدی با بحران بیکاری رفته تا در برابر وجدان خود و خانواده های محروم و جوانان مظلو م و بیکار و آینده ی این منطقه سربلند باشیم.
,*همت نوری
,انتهای پیام/
, انتهای پیام/, انتهای پیام/]
ارسال دیدگاه