مبالغ دریافتی مربیان و بازیکنان تیم بسکتبال گرگان +‌ جدول

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از گلستان ما ؛ بحث بسکتبال در گرگان این روزها به نقاط حساسی رسیده تا جایی که عصر دیروز در سالن امام خمینی گرگان که تیم های سولن بهشت هیرکان گرگان و پتروشیمی بندرامام در مرحله پلی آف بازی داشتند معدودی از تماشاگران با شعارهایی چون "شورایی بی غیرت رای ما پس بده" و "قول و قرار ما چی شد" ، "شهرداری منحل بشه واویلاواویلا"   به مصوبه شورای شهر گرگان در خصوص انحلال تیم بسکتبال شهرداری و عدم تیمداری شهرداری اعتراض کردند .

اما در قبال این مسائل پیش آمده گفتن نکاتی حائز اهمیت است :

اولا اینکه اصول کار شورایی بر مبنای خرد جمعی و نظر اکثریت است و در این مصوبه هم مانند سایر مصوبات بایستی نظر اکثریت اعمال شود و این یعنی قانونگرایی اما مدعیان قانونگرایی که درسایت ها  وبلاگ های خود مدام دم از قانونگرایی می زنند در مقابل این مصوبه بر نتافته و با شیوه هایی چون تشکیل کمپین ، نوشتن مطالب تند در سایتها و وبلاگ ها ، دادن شعار از روی سکوها و زمزمه های تحصن در شورا سعی دارند این مصوبه را منحل کنند.

ثانیا ؛ شورای شهر و شهرداری نگفته اند به شهرداری کمک نمی کنند بلکه حدود 500 میلیون تومان هم برای حمایت از بسکتبال گرگان کنار گذاشته اند و در مواقع لزوم هم کمک خواهند کرد ولی تیمداری نمی کنند و نیاز است که بخش خصوصی وارد این کار شود. سرنوشت تیم هایی چون پرسپولیس و استقلال که از وزارت ورزش پول می گرفتند باید درس عبرتی برای تیم هایی چون شهرداری گرگان باشد که هر چه زودتر به سمت خصوصی شدن پیش بروند.

ثالثا ؛ امثال اسدالله کبیر اگر واقعا دغدغه بسکتبال را دارد می تواند حقوق خود را بابت سرمربیگری بسکتبال از شهرداری نگیرد تا بهتر به اوضاع تیم رسیدگی شود. آقای کبیر به این سوال شهروندان گرگانی پاسخ بگوید مگر نه اینکه وی از محل همین پول های خرج شده در بسکتبال گرگان به ساختمان شورای شهر راه یافت در حالیکه برخی از کاندیداها و اعضا شورا ، سرمایه و هستی خود را در انتخابات گذاشتند و حتی ارثیه پدری را فروختند و تبلیغات کردند اما کبیر هیچ تبلیغاتی نکرد و با همین پتانسیل بسکتبال به شورا راه یافت حال چطور دم از مردم داری و دغدغه بسکتبال می زند ؟ در حالی که آقای کبیر برای حضور در جلسات فدراسیون در تهران هم از سازمان پول می گرفت .

رابعا ؛ اینکه گفته می شود خاطرات کودکی مان بسکتبال بود ، چشم باز کردیم توپ بسکتبال را دیدیم،  بسکتبال ریشه شرارت ها را خشکاند، جوانان به ورزش روی آورده اند ، باعث انسجام شهروندان می شود و همه گرگان را به بسکتبال می شناسند در حد یک سری مفاهیم ذهنی و تابع احساسات است که با اصول حرفه ای ورزش و عقلانیت همخوانی ندارد . یک زمانی علی انصاریان با 15 هزار بخیه جلوی استقلال بازی می کرد اما امروز پیام صادقیان یک قسطش عقب بیفتد با تیم پرسپولیس تمرین نمی کند . تعارفات را کنار بگذاریم و حرفه ای فکر کنیم ، پشت تیم های ورزشی باید حمایت بخش خصوصی باشد .

خامسا ؛ شهر گرگان نیازمند سرمایه گذاری در سایر زمینه های ورزشی نیز هست ، در سایه توجهات افراطی به بسکتبال در گرگان و والیبال در گنبد سردار آزمون ها رشد کرده اند و امروز مورد توجه آرسنال ، یونتوس و میلان قرار گرفته اند و چه بسا سردار آزمونهای دیگری که در جای جای استان حضور دارند اما در سایه عدم سرمایه گذاری و توجه به بوته فراموشی سپرده می شوند و استعدادشان به قهقرا می رود لذ بایستی به همه رشته های ورزشی توجه شود.

سادسا ؛ در سال 92 هزینه بسیاری برای بسکتبال گرگان شد که لیست ریز هزینه های آن موجود است و اگر این هزینه ها در سایر بخش ها انجام می شد نتایج گرانبهاتری به بار می آورد و می توانست گره از کار بسیاری از نیازمندان شهر باز کند .