چند نکته مهم درباره حادثه پتروشیمی بوعلی
حادثه آتشسوزی در پتروشیمیبوعلی در ماهشهر، حادثهای بود که از هر منظری به آن بنگریم نمیتوانیم با بیتفاوتی از کنار آن عبور کنیم. چرا که حادثهای رخ داده که از بیسابقهترین حوادث صنعت پتروشیمی بوده و اگرچه برخلاف برخی حوادث سالهای گذشته تلفات جانی نداشت، اما خسارات مالی فراوانی در پی داشت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ روزنامه مردم سالاری نوشت: حادثه آتشسوزی در پتروشیمیبوعلی در ماهشهر، حادثهای بود که از هر منظری به آن بنگریم نمیتوانیم با بیتفاوتی از کنار آن عبور کنیم. چرا که حادثهای رخ داده که از بیسابقهترین حوادث صنعت پتروشیمی بوده و اگرچه برخلاف برخی حوادث سالهای گذشته تلفات جانی نداشت، اما خسارات مالی فراوانی در پی داشت. به همین دلیل برای جبران ضعفها و جلوگیری از تکرار حوادث مشابه آن باید بررسیهای دقیقی انجام داد و مانع از بروز مجدد حوادث مشابه شد. اما در عین حال برخی انتقادات نیز در مورد این حادثه در برخی رسانهها مطرح شد که چندان از صبغه کارشناسی برخوردار نبود. در این زمینه چند نکته قابل ذکر است :
1- بازنگری در قوانین مربوط به اچ اس ای یا بهداشت، ایمنی و محیط زیست و نظارت بر اجرای دقیق آن، مهمترین راهکاری است که برای جلوگیری از تکرار این حوادث باید آن را در دستور کار قرار داد. بروز این حوادث در صنعت نفت و صنایع وابسته، عادی نیست ولی اجنتابناپذیر است و ارتباطی به عملکرد یک دولت ندارد. کمااینکه در زمان دولت قبل نیز چنین حوادثی رخ داده بود و باز هم تکرار شده و به دلیل ماهیت این صنعت، در سالهای آینده هم ممکن است تکرار شود. اما مهم این است که این حوادث را به حداقل رساند و مهمترین راهکار در این زمینه جدیتر گرفتن مقوله ایمنی در صنعت نفت است.
2- زمینههای عمومی بروز این حادثه و حوادث مشابه را نیز باید مورد بررسی قرار داد؛ زمینههایی که به طور مستقیم موجب بروز حادثه نشده، اما در بروز آن نقش داشته است. هرچند نمیتوان سهم مشخصی برای این زمینهها در بروز حادثه در نظر گرفت اما واقعیت آن است که بررسی آن میتواند ما را به نتایج هدایت کنندهای رهنمون سازد. به عنوان نمونه، نارضایتی در نیروی انسانی میتواند میزان دقت نظر نیروها را کاهش داده و ضریب خطای انسانی را افزایش دهد که حاصل آن گاه در حوادث کوچک و گاه در حوادث بزرگ تبلور مییابد. از سوی دیگر طرح مباحثی همچون تاثیر خصوصیسازی در صنعت پتروشیمی در کاهش میزان توجه به مقوله ایمنی، گزاره یا فرضیهای است که میتوان آن را مورد بررسی قرار داد. در این نکته تردیدی نیست که خصوصیسازی در صنعت پتروشیمی زیانهای جبرانناپذیری به این صنعت در عرصههای مختلف، از زنجیره تامین خوراک در داخل گرفته تا بازاریابی در عرصه بینالمللی وارد ساخته، اما اینکه آیا خصوصیسازی، میزان توجه به مقوله ایمنی را هم کاهش داده یا حداقل اینکه از میزان هماهنگی بین نماینده دولت یعنی شرکت ملی صنایع پتروشیمی با بخش خصوصی در این صنعت کاسته، موضوعی است که میتوان مورد سنجش و بررسی قرار داد و از خلال آن، به نتیجهای دقیقتر رسید.
3- متاسفانه برخی سایتها و خبرگزاریها از زمان بروز حادثه به جای آنکه در پی بررسی دلایل حادثه یا حداقل، اطلاعرسانی در مورد آن باشند، لحنی تند اتخاذ کردند و خواسته یا ناخواسته با هشتگی که عربستانیها برای بزرگنمایی حادثه پتروشیمی بوعلی ایجاد کرده بودند همراه شدند. اگر این لحن تند همراه با تحلیل کارشناسی بود مشکلی نبود اما برخی مسایل که هم در زمان بروز حادثه و هم پس از اطفای حریق در این رسانههای همیشه منتقد مطرح شد در نوع خود جالب توجه بود.
به عنوان نمونه انتقاداتی از عدم حضور وزیر نفت یا مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی هنگام بروز حادثه در ماهشهر صورت گرفت و آنها را متهم کردند که مسافرت به نقاط خوش آب و هوا را به حضور در ماهشهر ترجیح دادهاند. اما وقتی وزیر نفت و سپس معاون او در امور پتروشیمیبه محل رفتند انتقادات جدیدی مطرح شد. از یک سو این موضوع را مطرح کردند که حضور وزیر نفت نیز نتوانست آتش را اطفا کند و به طعنه و کنایه از عبارت «ناتوانی ژنرالها» یاد کردند و از سویی دیگر وزیر نفت را متهم کردند که کاری مردانه را – مدیریت شرکت ملی صنایع پتروشیمی– به یک زن واگذار کرده است! گویی قرار است مدیرعامل پتروشیمیکار یدی انجام دهد یا اینکه آتش را به شخصه خاموش کند.
جالبتر از اینها دستهای بودند که پس از طرح انتقاداتی از عدم حضور بیژن زنگنه و مرضیه شاهدایی در ماهشهر، وقتی آنها به محل وقوع حادثه رفتند، این موضوع را به ناتوانی آنان در انتخاب مدیرانی نسبت دادند که توان کنترل آتش را در غیاب آنها ندارند! این ابراز نگرانیها تا پس از اطفای حریق هم پیش رفت. یکی فیلمیاز یک آزمایش در محیطی کنترل شده از اطفای آتش یک مخزن در کشوری خارجی را منتشر کرد که ظرف مدت زمان 40 ثانیه آتش کنترل شده و آن را با حادثه پتروشیمی بوعلی مقایسه کرد بدون آنکه به این نکته توجه کند که آزمایش در محیطی کنترل شده با مخزنی که به همین منظور ساخته شده متفاوت از بروز حادثه در شرایط عادی است. یا یک خبرگزاری، در گزارشی عجیب مدعی شد که 40 نفر در این حادثه ناپدید شدهاند بدون آنکه مستنداتی از این ادعای عجیب ارائه دهد و ... البته رسانههایی که این انتقادات را مطرح میکردند عموما در حوادث مشابه، بویژه حادثهای که سال 1389 در پتروشیمیبندرامام رخ داد و تلفات جانی هم به همراه داشت هیچ تحلیل انتقادی ارائه نداده و سکوت کرده بودند که در کارنامه آنها ثبت شده است.
به نظر میرسد زمان نگرش غیرتخصصی به موضوعات تخصصی سپری شده است و همه رسانهها بویژه رسانههای تخصصی، لازم است به دلایل بروز این حادثه و راههای جلوگیری از تکرار آن بپردازند و مسوولان امر نیز بدون توجه به خط و ربطهای سیاسی، این راهکارها را مورد توجه قرار دادند. آنچه صنعت نفت را از بروز حوادثی اینچنینی مصون میدارد و راه توسعه آن را هموار میسازد، همبستگی فعالان حوزه انرژی فارغ از نگرشهای سیاسی برخی رسانههاست که میتواند نتیجهای مثبت در پی داشته باشد.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه