در گفتگوی ویژه با یک جامعه شناس مطرح شد:
چرا دعوا می کنیم؟/ جای خالی فرهنگ در خیابان های شهرمان
دیدن صحنه هایی پر از خشم و درگیری، ذهن و روح هر انسان صلح جویی را به درد می آورد، همه ما از روح خدایی سرشاریم، روحی که خدا بر ما دمیده است و همین منشا تمامی خوبی هایی هست که می توانیم داشته باشیم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل زا ائل، خیلی از ماها به چشم خود یک دعوای خیابانی ساده و یا گاهی پراز خشونت را دیده ایم، دعواهایی که گاهی رنگ خون به خود می گیرند و آخر و عاقبتی جز پشیمانی ندارند، اما چرا از همان اول نمی اندیشیم که پشیمانی سودی ندارد!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ائل,دیدن صحنه هایی پر از خشم و درگیری، ذهن و روح هر انسان صلح جویی را به درد می آورد، همه ما از روح خدایی سرشاریم، روحی که خدا بر ما دمیده است و همین منشا تمامی خوبی هایی هست که می توانیم داشته باشیم.
,دعوا واکنشی در مقابله با ناکامی است
,دعوا یک واکنش طبیعی به مسایل ذهنی و رفتاری است. بسیاری از دعواها، ناشی از ناکامیهاست. فرد در ذهن خود منتظر اتفاقی است اما آن اتفاق نمیافتد و او هم واکنش کلامی یا بدنی نشان میدهد و دعوا به وجود میآید. میتوان گفت دعوا واکنشی در مقابله با ناکامی است. دعوا گونههای مختلفی دارد. در یک نوع دعوا، زدوخورد بدنی یا همان کتککاری پیش میآید یا مثلا به صورت هل دادن است. نوع دیگر آن دعوای کلامی است که طی آن افراد، فحش، توهین یا القاب نامناسبی به زبان میآورند.
,دعوا و نزاع ۵۳۷۲ نفر در آذربایجانشرقی
,بر اساس اعلام مدیرکل پزشکی قانونی آذربایجانشرقی، در دوماهه نخست سال جاری 5 هزار و 372 نفر به دلیل صدمات ناشی از نزاع به مراکز پزشکی قانونی آذربایجان شرقی مراجعه کردند. این رقم در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته که تعداد مراجعان 6 هزار و 18 نفر بود حدود 11 درصد کاهش نشان میدهد.
,وی افزود: از کل مراجعان نزاع در دوماهه نخست سال جاری یک هزار و 414 نفر زن و 3 هزار و 958 نفر مرد بودند. این در حالی است تعداد مراجعان زن در دوماهه نخست امسال نسبت به مدت مشابه سال قبل 7 درصد و تعداد مراجعین مرد 12 درصد کاهش داشته است.
,مدیرکل پزشکی قانونی آذربایجان شرقی خاطرنشان کرد: بر اساس همین گزارش کل آمار مراجعین مدعی نزاع در سال 94 برابر با 34 هزار و 805 نفر بوده که از این تعداد 9 هزار و 35 نفر زن و 25 هزار و 770 نفر مرد بودند.
,وی تصریح کرد: مراجعان مدعی نزاع در اردیبهشت سال گذشته برابر با 3 هزار و 85 نفر بود که این رقم در مدت مشابه سال جاری به 2هزار و 884 نفر کاهشیافته است.
,شاید تمامی ما ایرانی ها عادت کرده ایم که در صفحه حوادث و یا در مقابل چشمانمان، دعواها را ببینیم، دعواهایی که می توانند نباشند ولی هستند!
,به سراغ دکتر احمد رضایی نژاد، جامعه شناس می رویم. از وی در مورد اینکه اصلا چرا دعوا می کنیم می پرسیم، وی در پاسخ می گوید:
,دعوا می کنیم، چون نمی توانیم به صورت منطقی با مسئله کنار بیاییم، به همین راحتی.
,
علل دعوا متفاوت است. بخشی از آن شاید به صورت یادگیری باشد. وقتی کسی مشاهده میکند که دیگران چگونه در مقابله با اتفاقهای مختلف، شروع به دعوا میکنند، به مرور زمان چنین عکسالعملی را یاد میگیرد و ممکن است در هر شرایطی از آن استفاده کند. گاهی هم ناشی از عدم توانایی در مهار هیجان است. فردی که نتواند هیجان یا حس پرخاشگری خود را کنترل کند، دعوا میکند. سومین دلیل آن، رفتارهای تقویتشده است. یعنی فرد در موقعیتی قرار گرفته و دعوا کرده و متاسفانه از آن دعوا، نتیجه مثبتی گرفته است. همین باعث میشود بعد از آن هم هر جا که کارش گیر کرد، دعوا کند.
ائل/ آیا اخلاق و رفتار افراد نمیتواند عامل ایجاد دعوا باشد؟
یکی از دلایل دعوا، ویژگی خلقی فرد است. بعضی افراد روحیه پرخاشگری دارند و در رابطه با دیگران، واکنش تنشی نشان میدهند. البته اولین واکنش بعضی افراد هم پرخاشگری است چون یاد نگرفتهاند که از سایر مهارتهای اجتماعی استفاده کنند. مثلا یک معلم، ممکن است در برخورد با کوچکترین بیانضباطی دانشآموز، بدون اینکه فکر کند، با او دعوا کند. یا مثلا پدر و مادری که مهارتهای اجتماعی را بلد نیستند، برای تربیت فرزندشان، فقط او را دعوا میکنند یا کتک میزنند. این افراد لازم است راههای بهکارگیری مهارتهای اجتماعی را بیاموزند تا در صورت ناراحتی به عنوان تنها راهحل موجود، دعوا کردن را انتخاب نکنند.
,
,
,
,
ائل/ و بدترین چیزی که در همین دعواها شاهد آن هستیم؟
,
بدترین چیزی که در نزاع های خیابانی می بینیم، جمع شدن تعداد زیادی از عابران و تماشای دعوا با استفاده از امکانتا فیلم برداری است.
باید قبول کنیم که فرهنگ را جزو اولویت های اول زندگی خودمان قرار نمی دهیم. چرا باید از صحنه های پر از خشونت عکس بگیریم و فیلم تا آن ها را در اولین زمان ممکن در روی خروجی های اینترنتی و صفحات اجتماعی بارگذاری کنیم؟! این اتفاق، چه لذتی دارد، من هم نمی دانم!
,
ائل/ چه کار کنیم که شاهد این دعواهای خیابانی نباشیم؟
,
همه ما قدرت کنترل رفتار داریم، چون این اراده را خداوند به ما داده است. فرض کنید تصادفی کوچک شکل می گیرد، حالا به هر دلیل ممکن، می توان عاقلانه فکر کرد و گفت حل و فصل این اتفاق و تشخیص اینکه چه کسی مقصر بوده است و.. برعهده من نیست، بنابراین بر اساس منطق بدون کوچکترین جر و بحتی منتظر حضور پلیس راهنمایی و رانندگی می مانند، اما روی دیگر قصه به همین راحتی ها نیست، کافیست همین تصادف کوچک شکل بگیرد، افراد از ماشین پیاده می شوند، به جر و بحث می پردازند، به هم بی حرمنی می کنند، و همین ها جرقه های آتش یک دعوای بزرگ به خاطر یک مسئله کوچک را فراهم می کند!
نبود آموزش نیز از عوامل موثر در نزاع های خیابانی است زیرا هر انسانی قادر است بسیاری از مسایل را یاد بگیرد.
,
,
این کارشناس مسائل اجتماعی، خانواده را مهم ترین مرکز آموزش مهارت های زندگی برشمرد و گفت: یادگیری مسایلی مانند خونسردی، متانت، تامل، تفکر و چاره جویی برای حل مشکلات در سرنوشت انسان و نحوه زندگی او در تمام دوران زندگی موثر خواهد بود.
,
وی فقر اقتصادی را نیز عاملی برای بروز این گونه درگیری ها دانست و افزود: گاهی مشکلات مالی بر توان و حوصله افراد غلبه می کند و باعث می شود افراد بر سر مسایل کوچک و کم اهمیت با یکدیگر درگیر شوند.
وی شخصیت افراد را در بروز درگیری ها موثر دانست و گفت: افرادی که دارای برنامه ریزی در زندگی هستند، بسیاری از مشکلات را پیش بینی می کنند و با آمادگی قبلی برای هر موردی اقدام می کنند به طوری که کمتر باعث درگیری، ضرب و جرح و منازعه می شوند.
بیشترین درگیری ها بین جوانان صورت می گیرد
,
,
,
,
آمارهای پزشکی قانونی نشان می دهد بیشترین موارد درگیری ها بین افراد جوان صورت می گیرد.
وی با بیان آنکه درصد بالایی از جمعیت ایران را افراد جوان و نوجوان تشکیل می دهند، گفت: این افراد ویژگی هایی مانند ناپختگی، بی تجربگی، انرژی زیاد و تحریک پذیری دارند و مستعد درگیری و زد و خورد و پیامدهای آن هستند.
,
,
وی نقش خانواده ها و رسانه های جمعی را در کنترل این درگیری ها موثر دانست و اظهار داشت: والدین باید همواره همنشینی های جوانان، رفت و آمد آنها و برنامه های روزانه شان را تحت نظارت قرار دهند.
این جامعه شناس گفت: والدین چنانچه علامتی دال بر بدرفتاری یا انحراف در فرزندان خود دیدند باید اقدامات لازم را انجام دهند.
,
,
وی رفتار والدین و مسوولان آموزشی را در این مورد قابل تامل برشمرد و گفت: لازمه تعلیم و تربیت و تدریس این است که معلم و مدرس خود از تربیت خوبی برخوردار بوده تا بتوانند این ویژگی را به دانش آموختگان نیز انتقال دهند.
رضایی نژاد اظهار داشت: در خانواده هایی که همواره والدین درجنگ و دعوا هستند و بر سر مسایل ناچیز و بی اهمیت جر و بحث می کنند، نمی توان انتظار داشت که کودکان آنان از تربیت مناسبی برخوردار باشند.
,
,
وقتی دعوا، تخریب شخصیت افراد را نشانه می رود!
,در گذشته آدم ها تصور می کردند زمانی که با طرف مقابلشان به توافق نمی رسند بهترین راه این است که فورا یک چک یا لگد تقدیم یکدیگر کنند و با زبان تنبیه با هم رفتار نمایند که در این مواقع مسلما طرف قدرتمندتر، پیروز میدان بود یا کار به کلانتری و شکایت و دادگاه و التماس و از این جور حرف ها می کشید که نه عاقبت خوشی داشت نه جلوه زیبایی. اما آن زمان مشغولیات زندگی کم تر بود و فرصت مردم برای پرداختن به کارهای حاشیه ای بیشتر، همین بود که در برخی از سطوح اجتماعی آن زمان دعوا و درگیری و پیروزی در آن یک نوع تفریح و سرگرمی به حساب می آمد و طرفداران زیادی داشت.
,حال، در دنیای امروز بعد از گذشت دهه های مختلف علمی و فرهنگی و مدرنیزه شدن زندگی آدم ها و ارتقای چشمگیر سطح فرهنگی ، اجتماعی و علمی مردم، دیگر نه تنها دعوا، درگیری و جرو بحث با دیگران یک نوع تفریح و سرگرمی به حساب نمی آید بلکه نوعی خطای اجتماعی و ضعف فرهنگی است که علاوه بر مشکلات و معضلاتی که ایجاد می کند، موجب تخریب شخصیت فردی و اجتماعی نزاع کننده و اطرافیان او می شود.
,در زندگی افراد با شخصیت و فهمیده جرو بحث و درگیری هیچ جایگاهی ندارد، عصبانیت لحظه ای و بد و بیراه گفتن و انجام حرکات فیزیکی، در ذهن این افراد، اعمال و رفتاری زشت و ناپسند است که می تواند شخصیت فرد را نابود کند و اعتبار او را ضعیف جلوه نماید.
,آن ها اغلب از پیش بردن بحث به دعوا و درگیری به شدت جلوگیری می کنند و هیچ گاه گونه ای یا حالتی صحبت و رفتار نمی کنند که موجب تحریک دیگران و شروع جرو بحث شوند. این افراد به آرامی و در کمال متانت سخن می گویند و از تو هین و تحقیر دیگران خودداری می کنند.
,مزایای این گونه رفتار در این است که از مشکلات و عواقب درگیری و جروبحث در امانند،رابطه متعادل خود را با دیگران حفظ می کنند، اعتبار و شخصیت فرد و اطرافیان او نزد دیگران حفظ می شود، استرس و فشار اجتماعی این موضوعات به آن ها برخورد نمی کند، آرامش و متانت رفتاریشان آسیب نمی بیند، وقت آن ها برای حضور در بیمارستان و دادگاه و پاسگاه تلف نمی شود و شخصیت اجتماعیشان در این مکان ها تحقیر نمیشود. در این صورت با یک گذشت لحظه ای، خود را از ورود به یک دردسر بزرگ نجات می دهیم و با فراموش کردن موضوع بدون هیچ مشکلی به ادامه کار خود می پردازیم.
,زیباتر از همه آن است که به خودمان ثابت می کنیم فردی صبور و منطقی هستیم و اوضاع را در هر شرایطی به بهترین روش کنترل می کنیم تا به اهداف مثبت خود برسیم. ما یاید در ذهن خود حک کنیم که مشکلاتی که با خشونت به سختی حل می شوند با مهربانی محو خواهند شد.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه