یادداشت؛
king و queen یا برده داری نوین؟
“ I am queen” و یا واژه ی ” king” آیا نشان از این دارد که جوان ایرانی را ملکه یا پادشاه ساخته ایم ؟ یا این که در دنیای مدرن و جدید امروزی او را برده ی فرهنگ غرب کرده ایم؟[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان کویر تابستان علاوه بر گرم کردن هوا، بازار مد و لباس را نیز گرم می کند؛ لباس هایی که به طبع از حرارت گرم زمین ، طراحی می شوند و بی شک دست دلالان و سرمایه داران را باز می کند تا دوباره از غرب ایده و الگو بگیرند و هر بار با طرح جدید از فرهنگ ایرانی فاصله گرفته و فریاد بزنند که ما، برده ی فرهنگ غرب هستیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,به گواه بسیاری از جامعه شناسان در برده داری نوین فرد حتی قدرت انتخاب نوع پوشش، رنگ و طرح آن را نخواهد داشت.
یکی از واقعیت های جامعه این است که جوان تنوع طلب و به دنبال خودنمایی است اما سوال این جاست مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی در کجا به کما رفته اند و تماشاگه چه رازی هستند؟
بگذارید به مرور یک واقعیت بنشینیم؛
دختر خانواده با آمدن فصل گرما به دنبال لباس مناسب و در عین حال با طراحی جدید و به روز، قدم به بازار می گذارد.
در این شرایط او تابع مغازه دارانی خواهد بود که مغازه ی خود را مملو از اجناس جدید کرده اند، اجناسی که دلالان اقتصادی و مبارزین فرهنگ ایرانی پای آن ها را به این جا باز کرده اند.
طرح های بدون دکمه و جلو باز، آستین کوتاه و تنگ و در تازه ترین مد به بازار آمده ،نوشته های با معنی و بی معنی در پشت لباس ها جان تازه ای به بازار داده اند.
به راستی مقصر کیست ؟ جوانی که برای تامین نیاز خود به بازار می آید، فروشندگان لباس و یا مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی؟
این روزها برخی دختران و زنان ایران به بیلبوردهای متحرکی تبدیل شده اند که به محض ورود به معابر و اماکن عمومی با مانتوهای طراحی شده غرب، در زمین دشمن بازی کرده و تیشه به ریشه خودی می زنند.
تیشرت ها و مانتوهایی که روی آنها جملاتی انگلیسی تایپ شده و جوان هم بدون توجه به معنا و مفهوم این جملات لباس را خریداری می کند. جملاتی از قبیل" keep calm and carry on" یا " keep calm I am queen" و یا " I do pick on my body.It is a thing" و...که حتما هر رهگذری با عبور از خیابان متوجه این عبارات بر روی مانتوهای دخترانه و تیشرت های پسرانه می شود.
“ I am queen” و یا واژه ی ” king” آیا نشان از این دارد که جوان ایرانی را ملکه یا پادشاه ساخته ایم ؟ یا این که در دنیای مدرن و جدید امروزی او را برده ی فرهنگ غرب کرده ایم؟تبعیت ازالگو سازی نادرست را نمی توان گردن جوانانی انداخت که تابع جمع هستند و برطبق میل غریزی خود به دنبال جدیدترین و بروز ترین پوشش می روند!
مانتوهای جدیدی که غالبا مورد تایید شرع و عرف جامعه ما نمی باشد و قلب دردمندان فرهنگی را به تپش می اندازد! شعار اقتصادی که می توان با آن مقصر را پیدا کرد عرضه بی رویه کالاهایی است که تقاضا را بوجود می آورد!
بی شک تازمانی که مسولین و تولیدکنندگان داخلی بدون توجه به عطش جوان امروزی کالاهای خلاف عرف جامعه را وارد بازار کنند جوان امروزی مورد هجوم نابهنگام الگوسازی نامناسب قرارمی گیرد و به اجبار تابع آن خواهدشد!
تجربه تولید محصول داخلی و الگو برداری از پوشش جذاب ایرانی و اسلامی مورد تایید جوانان قرار می گیرد اگردردمندان واقعی فرهنگ فرصت بروز پیدا کنند...
یادداشت : اعظم پسند
انتهای پیام/
به گواه بسیاری از جامعه شناسان در برده داری نوین فرد حتی قدرت انتخاب نوع پوشش، رنگ و طرح آن را نخواهد داشت.
یکی از واقعیت های جامعه این است که جوان تنوع طلب و به دنبال خودنمایی است اما سوال این جاست مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی در کجا به کما رفته اند و تماشاگه چه رازی هستند؟
بگذارید به مرور یک واقعیت بنشینیم؛
دختر خانواده با آمدن فصل گرما به دنبال لباس مناسب و در عین حال با طراحی جدید و به روز، قدم به بازار می گذارد.
در این شرایط او تابع مغازه دارانی خواهد بود که مغازه ی خود را مملو از اجناس جدید کرده اند، اجناسی که دلالان اقتصادی و مبارزین فرهنگ ایرانی پای آن ها را به این جا باز کرده اند.
طرح های بدون دکمه و جلو باز، آستین کوتاه و تنگ و در تازه ترین مد به بازار آمده ،نوشته های با معنی و بی معنی در پشت لباس ها جان تازه ای به بازار داده اند.
به راستی مقصر کیست ؟ جوانی که برای تامین نیاز خود به بازار می آید، فروشندگان لباس و یا مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی؟
این روزها برخی دختران و زنان ایران به بیلبوردهای متحرکی تبدیل شده اند که به محض ورود به معابر و اماکن عمومی با مانتوهای طراحی شده غرب، در زمین دشمن بازی کرده و تیشه به ریشه خودی می زنند.
تیشرت ها و مانتوهایی که روی آنها جملاتی انگلیسی تایپ شده و جوان هم بدون توجه به معنا و مفهوم این جملات لباس را خریداری می کند. جملاتی از قبیل" keep calm and carry on" یا " keep calm I am queen" و یا " I do pick on my body.It is a thing" و...که حتما هر رهگذری با عبور از خیابان متوجه این عبارات بر روی مانتوهای دخترانه و تیشرت های پسرانه می شود.
“ I am queen” و یا واژه ی ” king” آیا نشان از این دارد که جوان ایرانی را ملکه یا پادشاه ساخته ایم ؟ یا این که در دنیای مدرن و جدید امروزی او را برده ی فرهنگ غرب کرده ایم؟تبعیت ازالگو سازی نادرست را نمی توان گردن جوانانی انداخت که تابع جمع هستند و برطبق میل غریزی خود به دنبال جدیدترین و بروز ترین پوشش می روند!
مانتوهای جدیدی که غالبا مورد تایید شرع و عرف جامعه ما نمی باشد و قلب دردمندان فرهنگی را به تپش می اندازد! شعار اقتصادی که می توان با آن مقصر را پیدا کرد عرضه بی رویه کالاهایی است که تقاضا را بوجود می آورد!
بی شک تازمانی که مسولین و تولیدکنندگان داخلی بدون توجه به عطش جوان امروزی کالاهای خلاف عرف جامعه را وارد بازار کنند جوان امروزی مورد هجوم نابهنگام الگوسازی نامناسب قرارمی گیرد و به اجبار تابع آن خواهدشد!
تجربه تولید محصول داخلی و الگو برداری از پوشش جذاب ایرانی و اسلامی مورد تایید جوانان قرار می گیرد اگردردمندان واقعی فرهنگ فرصت بروز پیدا کنند...
یادداشت : اعظم پسند
انتهای پیام/
به گواه بسیاری از جامعه شناسان در برده داری نوین فرد حتی قدرت انتخاب نوع پوشش، رنگ و طرح آن را نخواهد داشت.
یکی از واقعیت های جامعه این است که جوان تنوع طلب و به دنبال خودنمایی است اما سوال این جاست مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی در کجا به کما رفته اند و تماشاگه چه رازی هستند؟
بگذارید به مرور یک واقعیت بنشینیم؛
دختر خانواده با آمدن فصل گرما به دنبال لباس مناسب و در عین حال با طراحی جدید و به روز، قدم به بازار می گذارد.
در این شرایط او تابع مغازه دارانی خواهد بود که مغازه ی خود را مملو از اجناس جدید کرده اند، اجناسی که دلالان اقتصادی و مبارزین فرهنگ ایرانی پای آن ها را به این جا باز کرده اند.
طرح های بدون دکمه و جلو باز، آستین کوتاه و تنگ و در تازه ترین مد به بازار آمده ،نوشته های با معنی و بی معنی در پشت لباس ها جان تازه ای به بازار داده اند.
به راستی مقصر کیست ؟ جوانی که برای تامین نیاز خود به بازار می آید، فروشندگان لباس و یا مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی؟
این روزها برخی دختران و زنان ایران به بیلبوردهای متحرکی تبدیل شده اند که به محض ورود به معابر و اماکن عمومی با مانتوهای طراحی شده غرب، در زمین دشمن بازی کرده و تیشه به ریشه خودی می زنند.
تیشرت ها و مانتوهایی که روی آنها جملاتی انگلیسی تایپ شده و جوان هم بدون توجه به معنا و مفهوم این جملات لباس را خریداری می کند. جملاتی از قبیل" keep calm and carry on" یا " keep calm I am queen" و یا " I do pick on my body.It is a thing" و...که حتما هر رهگذری با عبور از خیابان متوجه این عبارات بر روی مانتوهای دخترانه و تیشرت های پسرانه می شود.
“ I am queen” و یا واژه ی ” king” آیا نشان از این دارد که جوان ایرانی را ملکه یا پادشاه ساخته ایم ؟ یا این که در دنیای مدرن و جدید امروزی او را برده ی فرهنگ غرب کرده ایم؟تبعیت ازالگو سازی نادرست را نمی توان گردن جوانانی انداخت که تابع جمع هستند و برطبق میل غریزی خود به دنبال جدیدترین و بروز ترین پوشش می روند!
مانتوهای جدیدی که غالبا مورد تایید شرع و عرف جامعه ما نمی باشد و قلب دردمندان فرهنگی را به تپش می اندازد! شعار اقتصادی که می توان با آن مقصر را پیدا کرد عرضه بی رویه کالاهایی است که تقاضا را بوجود می آورد!
بی شک تازمانی که مسولین و تولیدکنندگان داخلی بدون توجه به عطش جوان امروزی کالاهای خلاف عرف جامعه را وارد بازار کنند جوان امروزی مورد هجوم نابهنگام الگوسازی نامناسب قرارمی گیرد و به اجبار تابع آن خواهدشد!
تجربه تولید محصول داخلی و الگو برداری از پوشش جذاب ایرانی و اسلامی مورد تایید جوانان قرار می گیرد اگردردمندان واقعی فرهنگ فرصت بروز پیدا کنند...
یادداشت : اعظم پسند
انتهای پیام/
به گواه بسیاری از جامعه شناسان در برده داری نوین فرد حتی قدرت انتخاب نوع پوشش، رنگ و طرح آن را نخواهد داشت.
یکی از واقعیت های جامعه این است که جوان تنوع طلب و به دنبال خودنمایی است اما سوال این جاست مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی در کجا به کما رفته اند و تماشاگه چه رازی هستند؟
بگذارید به مرور یک واقعیت بنشینیم؛
دختر خانواده با آمدن فصل گرما به دنبال لباس مناسب و در عین حال با طراحی جدید و به روز، قدم به بازار می گذارد.
در این شرایط او تابع مغازه دارانی خواهد بود که مغازه ی خود را مملو از اجناس جدید کرده اند، اجناسی که دلالان اقتصادی و مبارزین فرهنگ ایرانی پای آن ها را به این جا باز کرده اند.
طرح های بدون دکمه و جلو باز، آستین کوتاه و تنگ و در تازه ترین مد به بازار آمده ،نوشته های با معنی و بی معنی در پشت لباس ها جان تازه ای به بازار داده اند.
به راستی مقصر کیست ؟ جوانی که برای تامین نیاز خود به بازار می آید، فروشندگان لباس و یا مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی؟
این روزها برخی دختران و زنان ایران به بیلبوردهای متحرکی تبدیل شده اند که به محض ورود به معابر و اماکن عمومی با مانتوهای طراحی شده غرب، در زمین دشمن بازی کرده و تیشه به ریشه خودی می زنند.
تیشرت ها و مانتوهایی که روی آنها جملاتی انگلیسی تایپ شده و جوان هم بدون توجه به معنا و مفهوم این جملات لباس را خریداری می کند. جملاتی از قبیل" keep calm and carry on" یا " keep calm I am queen" و یا " I do pick on my body.It is a thing" و...که حتما هر رهگذری با عبور از خیابان متوجه این عبارات بر روی مانتوهای دخترانه و تیشرت های پسرانه می شود.
“ I am queen” و یا واژه ی ” king” آیا نشان از این دارد که جوان ایرانی را ملکه یا پادشاه ساخته ایم ؟ یا این که در دنیای مدرن و جدید امروزی او را برده ی فرهنگ غرب کرده ایم؟تبعیت ازالگو سازی نادرست را نمی توان گردن جوانانی انداخت که تابع جمع هستند و برطبق میل غریزی خود به دنبال جدیدترین و بروز ترین پوشش می روند!
مانتوهای جدیدی که غالبا مورد تایید شرع و عرف جامعه ما نمی باشد و قلب دردمندان فرهنگی را به تپش می اندازد! شعار اقتصادی که می توان با آن مقصر را پیدا کرد عرضه بی رویه کالاهایی است که تقاضا را بوجود می آورد!
بی شک تازمانی که مسولین و تولیدکنندگان داخلی بدون توجه به عطش جوان امروزی کالاهای خلاف عرف جامعه را وارد بازار کنند جوان امروزی مورد هجوم نابهنگام الگوسازی نامناسب قرارمی گیرد و به اجبار تابع آن خواهدشد!
تجربه تولید محصول داخلی و الگو برداری از پوشش جذاب ایرانی و اسلامی مورد تایید جوانان قرار می گیرد اگردردمندان واقعی فرهنگ فرصت بروز پیدا کنند...
یادداشت : اعظم پسند
انتهای پیام/
به گواه بسیاری از جامعه شناسان در برده داری نوین فرد حتی قدرت انتخاب نوع پوشش، رنگ و طرح آن را نخواهد داشت.
یکی از واقعیت های جامعه این است که جوان تنوع طلب و به دنبال خودنمایی است اما سوال این جاست مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی در کجا به کما رفته اند و تماشاگه چه رازی هستند؟
بگذارید به مرور یک واقعیت بنشینیم؛
دختر خانواده با آمدن فصل گرما به دنبال لباس مناسب و در عین حال با طراحی جدید و به روز، قدم به بازار می گذارد.
در این شرایط او تابع مغازه دارانی خواهد بود که مغازه ی خود را مملو از اجناس جدید کرده اند، اجناسی که دلالان اقتصادی و مبارزین فرهنگ ایرانی پای آن ها را به این جا باز کرده اند.
طرح های بدون دکمه و جلو باز، آستین کوتاه و تنگ و در تازه ترین مد به بازار آمده ،نوشته های با معنی و بی معنی در پشت لباس ها جان تازه ای به بازار داده اند.
به راستی مقصر کیست ؟ جوانی که برای تامین نیاز خود به بازار می آید، فروشندگان لباس و یا مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی؟
این روزها برخی دختران و زنان ایران به بیلبوردهای متحرکی تبدیل شده اند که به محض ورود به معابر و اماکن عمومی با مانتوهای طراحی شده غرب، در زمین دشمن بازی کرده و تیشه به ریشه خودی می زنند.
تیشرت ها و مانتوهایی که روی آنها جملاتی انگلیسی تایپ شده و جوان هم بدون توجه به معنا و مفهوم این جملات لباس را خریداری می کند. جملاتی از قبیل" keep calm and carry on" یا " keep calm I am queen" و یا " I do pick on my body.It is a thing" و...که حتما هر رهگذری با عبور از خیابان متوجه این عبارات بر روی مانتوهای دخترانه و تیشرت های پسرانه می شود.
“ I am queen” و یا واژه ی ” king” آیا نشان از این دارد که جوان ایرانی را ملکه یا پادشاه ساخته ایم ؟ یا این که در دنیای مدرن و جدید امروزی او را برده ی فرهنگ غرب کرده ایم؟تبعیت ازالگو سازی نادرست را نمی توان گردن جوانانی انداخت که تابع جمع هستند و برطبق میل غریزی خود به دنبال جدیدترین و بروز ترین پوشش می روند!
مانتوهای جدیدی که غالبا مورد تایید شرع و عرف جامعه ما نمی باشد و قلب دردمندان فرهنگی را به تپش می اندازد! شعار اقتصادی که می توان با آن مقصر را پیدا کرد عرضه بی رویه کالاهایی است که تقاضا را بوجود می آورد!
بی شک تازمانی که مسولین و تولیدکنندگان داخلی بدون توجه به عطش جوان امروزی کالاهای خلاف عرف جامعه را وارد بازار کنند جوان امروزی مورد هجوم نابهنگام الگوسازی نامناسب قرارمی گیرد و به اجبار تابع آن خواهدشد!
تجربه تولید محصول داخلی و الگو برداری از پوشش جذاب ایرانی و اسلامی مورد تایید جوانان قرار می گیرد اگردردمندان واقعی فرهنگ فرصت بروز پیدا کنند...
یادداشت : اعظم پسند
انتهای پیام/
به گواه بسیاری از جامعه شناسان در برده داری نوین فرد حتی قدرت انتخاب نوع پوشش، رنگ و طرح آن را نخواهد داشت.
یکی از واقعیت های جامعه این است که جوان تنوع طلب و به دنبال خودنمایی است اما سوال این جاست مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی در کجا به کما رفته اند و تماشاگه چه رازی هستند؟
بگذارید به مرور یک واقعیت بنشینیم؛
دختر خانواده با آمدن فصل گرما به دنبال لباس مناسب و در عین حال با طراحی جدید و به روز، قدم به بازار می گذارد.
در این شرایط او تابع مغازه دارانی خواهد بود که مغازه ی خود را مملو از اجناس جدید کرده اند، اجناسی که دلالان اقتصادی و مبارزین فرهنگ ایرانی پای آن ها را به این جا باز کرده اند.
طرح های بدون دکمه و جلو باز، آستین کوتاه و تنگ و در تازه ترین مد به بازار آمده ،نوشته های با معنی و بی معنی در پشت لباس ها جان تازه ای به بازار داده اند.
به راستی مقصر کیست ؟ جوانی که برای تامین نیاز خود به بازار می آید، فروشندگان لباس و یا مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی؟
این روزها برخی دختران و زنان ایران به بیلبوردهای متحرکی تبدیل شده اند که به محض ورود به معابر و اماکن عمومی با مانتوهای طراحی شده غرب، در زمین دشمن بازی کرده و تیشه به ریشه خودی می زنند.
تیشرت ها و مانتوهایی که روی آنها جملاتی انگلیسی تایپ شده و جوان هم بدون توجه به معنا و مفهوم این جملات لباس را خریداری می کند. جملاتی از قبیل" keep calm and carry on" یا " keep calm I am queen" و یا " I do pick on my body.It is a thing" و...که حتما هر رهگذری با عبور از خیابان متوجه این عبارات بر روی مانتوهای دخترانه و تیشرت های پسرانه می شود.
“ I am queen” و یا واژه ی ” king” آیا نشان از این دارد که جوان ایرانی را ملکه یا پادشاه ساخته ایم ؟ یا این که در دنیای مدرن و جدید امروزی او را برده ی فرهنگ غرب کرده ایم؟تبعیت ازالگو سازی نادرست را نمی توان گردن جوانانی انداخت که تابع جمع هستند و برطبق میل غریزی خود به دنبال جدیدترین و بروز ترین پوشش می روند!
مانتوهای جدیدی که غالبا مورد تایید شرع و عرف جامعه ما نمی باشد و قلب دردمندان فرهنگی را به تپش می اندازد! شعار اقتصادی که می توان با آن مقصر را پیدا کرد عرضه بی رویه کالاهایی است که تقاضا را بوجود می آورد!
بی شک تازمانی که مسولین و تولیدکنندگان داخلی بدون توجه به عطش جوان امروزی کالاهای خلاف عرف جامعه را وارد بازار کنند جوان امروزی مورد هجوم نابهنگام الگوسازی نامناسب قرارمی گیرد و به اجبار تابع آن خواهدشد!
تجربه تولید محصول داخلی و الگو برداری از پوشش جذاب ایرانی و اسلامی مورد تایید جوانان قرار می گیرد اگردردمندان واقعی فرهنگ فرصت بروز پیدا کنند...
یادداشت : اعظم پسند
انتهای پیام/
به گواه بسیاری از جامعه شناسان در برده داری نوین فرد حتی قدرت انتخاب نوع پوشش، رنگ و طرح آن را نخواهد داشت.
,یکی از واقعیت های جامعه این است که جوان تنوع طلب و به دنبال خودنمایی است اما سوال این جاست مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی در کجا به کما رفته اند و تماشاگه چه رازی هستند؟
, بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی,بگذارید به مرور یک واقعیت بنشینیم؛
,دختر خانواده با آمدن فصل گرما به دنبال لباس مناسب و در عین حال با طراحی جدید و به روز، قدم به بازار می گذارد.
,در این شرایط او تابع مغازه دارانی خواهد بود که مغازه ی خود را مملو از اجناس جدید کرده اند، اجناسی که دلالان اقتصادی و مبارزین فرهنگ ایرانی پای آن ها را به این جا باز کرده اند.
,طرح های بدون دکمه و جلو باز، آستین کوتاه و تنگ و در تازه ترین مد به بازار آمده ،نوشته های با معنی و بی معنی در پشت لباس ها جان تازه ای به بازار داده اند.
,به راستی مقصر کیست ؟ جوانی که برای تامین نیاز خود به بازار می آید، فروشندگان لباس و یا مسئولین فرهنگی و بنیاد ملی مد و لباس اسلامی ایرانی؟
,این روزها برخی دختران و زنان ایران به بیلبوردهای متحرکی تبدیل شده اند که به محض ورود به معابر و اماکن عمومی با مانتوهای طراحی شده غرب، در زمین دشمن بازی کرده و تیشه به ریشه خودی می زنند.
,تیشرت ها و مانتوهایی که روی آنها جملاتی انگلیسی تایپ شده و جوان هم بدون توجه به معنا و مفهوم این جملات لباس را خریداری می کند. جملاتی از قبیل" keep calm and carry on" یا " keep calm I am queen" و یا " I do pick on my body.It is a thing" و...که حتما هر رهگذری با عبور از خیابان متوجه این عبارات بر روی مانتوهای دخترانه و تیشرت های پسرانه می شود.
,“ I am queen” و یا واژه ی ” king” آیا نشان از این دارد که جوان ایرانی را ملکه یا پادشاه ساخته ایم ؟ یا این که در دنیای مدرن و جدید امروزی او را برده ی فرهنگ غرب کرده ایم؟تبعیت ازالگو سازی نادرست را نمی توان گردن جوانانی انداخت که تابع جمع هستند و برطبق میل غریزی خود به دنبال جدیدترین و بروز ترین پوشش می روند!
,مانتوهای جدیدی که غالبا مورد تایید شرع و عرف جامعه ما نمی باشد و قلب دردمندان فرهنگی را به تپش می اندازد! شعار اقتصادی که می توان با آن مقصر را پیدا کرد عرضه بی رویه کالاهایی است که تقاضا را بوجود می آورد!
,بی شک تازمانی که مسولین و تولیدکنندگان داخلی بدون توجه به عطش جوان امروزی کالاهای خلاف عرف جامعه را وارد بازار کنند جوان امروزی مورد هجوم نابهنگام الگوسازی نامناسب قرارمی گیرد و به اجبار تابع آن خواهدشد!
,تجربه تولید محصول داخلی و الگو برداری از پوشش جذاب ایرانی و اسلامی مورد تایید جوانان قرار می گیرد اگردردمندان واقعی فرهنگ فرصت بروز پیدا کنند...
,یادداشت : اعظم پسند
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه