به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از آناج، سازههایی از جنس اعیانی و ویترینهایی انباشته از کالاهای فرنگ، به وفور در خور چشم وارد میشود، ما در تبریز شاهد سیاستی هستیم که خواه یا ناخواه فاصلهی بالا و پایین شهر را از همه لحاظ افزایش داده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا،, آناج,شاید آنقدری که برای رنگ آمیزی هفتهای جدولهای کنار خیابانهای اشرافی و تعویض مجسمه و المانها هزینه میشود، اگر برای بازگشایی معابر و آسفالت محلات نیازمندان اعتبار اختصاص مییافت امروز شاهد تبلور این تبعیض نبودیم.
,تا حالا چرا کسی از دولتمردان نپرسیده شما که میتوانید در عرض چند ماه، وادی برهوت را تبدیل به شهرک کنید و مراکز تجاری سبز نمایید، چطور در حل معضلات مناطقی که اسم آن را حاشیه نشین گذاشتهاید، عاجز ماندهاید و اعتبارات قطرهای برای آن تزریق میکنید؟
,در این شهر، هیچ شخصی را نمیتوان یافت که مخالف آبادی دیارش باشد و احداث مراکز تجاری، شهرکهای جدید، زیباسازی خیابانها و قص علی هذه را مورد نکوهش قرار دهد اما چرا فقط بخشی از شهر را انتخاب کردهایم و هر چه در چنته داریم را برای توسعه آن رو میکنیم؟
,مسئولین ما باید بدانند که شهروندان مناطق مستضعف نشین نیز جزوی از مردم هستند و زمانی که به شهرهای دیگر میروند، آنان را تبریزی خطاب میکنند؛ عملکردی که در حال حاضر متولیان امور اجرایی و دولتمردان در حوزه شهری از خود بروز میدهند به مانند ذهنیت پدری است که وقتی در دهان احدی از فرزند خود یک لقمه نان میگذارد در دهان دیگری به زور هم که شده 10 لقمه میچپاند تا بیشتر رشد کند.
,به راستی اگر دست اندرکاران امر بخواهند و همت کنند میتوانند در کوتاه مدت مناطقی را که تاکنون مورد غفلت قرار گرفتهاند، سروسامان دهند و با رویی سفید ادعا کنند تبریز توسعه متوازن را تجربه میکند اما چرا این اتفاق رخ نمیدهد؟
,شاید در ظاهر، توسعه روز افزون مناطق غنینشین خالی از ایراد باشد و امری مثبت تلقی گردد اما در بلند مدت این انقلاب اسلامی است که تاوان خواهد داد و مستضعفان وقایعی را مشاهده خواهند کرد که هیچ سنخیتی با آرمانهای امام راحل ندارد.
,چنانچه بخواهیم به صورت جزئی به موضوع پرداخت کنیم باید بگوییم با افزایش فاصله طبقاتی بر ریزش اشخاص از قطار انقلاب افزوده خواهد شد و مردمی که امام خمینی(ره) آنها را به کاخ نشینان ترجیح میداد باورهایشان را در معرض پایمال شدن خواهند دید؛ وقتی اشرافیهای تبریز با پولهایشان سفرهای خارجی میروند و غرق در تجملات هستند از اصول انقلاب دور میشوند و همین انقلابیها نیز با دیدن این همه تبعیض و ادعاهای پوچ مسئولین عقیدههایشان را میبازند.
,هنگامی که مستضعف، حاشیهنشینی در سکونتگاههای غیر رسمی لقب میگیرد، مسئولین و مردم به جای آنکه با دید ترحم به آنان بنگرند، این نیازمندان را مهاجری غیرقانونی میپندارند که برای حل معظل باید از شهر رانده شوند؛ همین نگرش است که موجب میشود به مستضعفان توجه نکنیم و با سیاستی اشتباه بر تولید فقر دامن بزنیم.
,امیدواریم مسئولین شهری و مقامات دولتی به خود بیایند و آنهایی که خیلی ادعای انقلابیگری دارند کاری نکنند که سالها بعد آرمانهای این انقلاب در معرض استیصال و تحریف قرار گرفته و مستضعفان در آن جایی نداشته باشند!
]
ارسال دیدگاه