نبود امکانات معضلی برای جوانان آذربایجان غربی/ اوقات فراغت تفنن نیست!
آذربایجان غربی و ارومیه به عنوان مرکز آن، از جمله مناطقی هستند که از کمبود و خلأ امکانات و فضاهای مناسب و همچنین برنامه ریزی صحیح و عمیق برای فعالیتهای فرهنگی و هنری در رنج است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اروم نیوز،پرداختن به مقوله اوقات فراغت با توجه زمینه ی عمومی آن و هم زمانمندی مشخصی و عادی آن از یک سو و نیز برنامه ریزی های روزمره و رسمی در هر سال فصل تابستان و حتی دیگر اوقات مقتضی، قابل طرح و رصد به شکل تخصصی نیست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اروم نیوز,یک امر از دیگر سو حاصل تکرار و مکررات و عدم توجه به ضرورت های مختلف اجتماعی، فرهنگی، دینی، مذهبی، سنی و حتی اخلاقی آن است.
,در حال پرداختن به به موضوع اوقات فراغت در احوالات امروز شاید محلی اعراب نداشته باشد اما هر چه هست دغدغه اجازه گذر از آن را نمی دهد.
,به هر مناسبت برنامه ریزی و صحبت در مورد اوقات فراغت ...از تنگناهایی است که در چهارچوب اجتماعی و مدیریتی کشور عزیزمان ایران و به طبع آن استان همیشه غربی آذربایجان وکلانشهر ارومیه تبدیل به سنت شده است.تابستان که با گرمایش قد علم میکند فیل مدیریت کلان و خرد (کشوری) استانی یاد جوانان و نوجوانان میکند و صدای سنفونی بد قواره برنامه فرهنگی آن فضای چشمها و گوشها و ... را پر میکند.
,در قالب فصل تابستان است که از برگزاری کلاسها و اردوها در قالب نهادها و دستگاههای مختلف دولتی و یا خصوصی خبر میدهند، از اعطای گواهی پایان دوره و... سخن میگویند و با پایان تابستان آمار و ارقام است که از آسمان مدیریتی آن بر سر و روی مردم میریزد و همه چیز به خیر و خوشی تمام شده و ادامه آن به سال و سالهای آینده موکول میشود. سؤال اینجاست که انجام چنین برنامهریزیهایی از سوی دستگاه های دولتی و یا بخش خصوصی تا چه حد مثمر ثمر بوده و خلاءهای موجود فرهنگی و اجتماعی را در کنار پر کردن اوقات فراغت برای نسل جوان کشور و نوجوانان برطرف میکند؟ آیا برنامه ریزی های انجام شده تا کنون نتایج مثبتی را در خصوص مسیردهی به حیات اجتماعی و آینده شغلی قشر جوان کشور به همراه داشته است؟ تخصیص امکانات و فضای مناسب برای کاربردی کردن چنین برنامههایی بر اساس تقسیمات کشوری و جغرافیایی، بر چه مبنایی انجام گرفته و آیا مناسب شرایط و وضعیت منطقهای نقاط مختلف کشور بوده است؟
,خروجی و بازخورد عمومی یا خصوصی کاربردی شدن چنین برنامهریزیهایی در نقاط مختلف کشور و علیالخصوص نقاط محروم تا چه اندازه بوده و چه ثمراتی داشته است؟ پاسخ گویی به این سؤالات و دهها سؤال از این دست نیاز به یک بررسی و مطالعه همه جانبه داشته و اندازه کردن آن به قامت یک یادداشت گونه و یا مقاله گونه سخت ولی غیر ممکن نیست.تحلیل حاضر نیز در پی پاسخ گویی به سؤالات طرح شده از این دست نیست بلکه دغدغه آن، تلاش برای تشریح اصولی این سؤالات و باز نمود ابعاد کلی آنها به عنوان یک زاویه دید به اصل ماجرا است. البته بهترین نمونه و جامعه آماری برای چنین نوشتار و چنین منظوری منطقه دسترس آن یعنی کلانشهرارومیه و استان آذربایجان غربی است.
,یکی از بزرگترین چالشهای ارومیه به عنوان مرکز استان نبود فضا و امکانات محیطی مناسب (ازجهت کیفی) برای انجام فعالیتهای هنری و فرهنگی است. زمانی که حتی برای پرداختن و عرضه کردن برخی برنامههای هنری و ادبی آن هم به شکل عادی و به روز، نظیر به روی صحنه بردن تئاتر، کنسرت موسیقی، جمع اندیشیهای ادبی و...(انجمن، کانون، کارگاه و...) خلاء و مشکلات اساسی وجود دارد، بر کدام مبنا میتوان ادعای برنامهریزی برای فعالیتهای فوق برنامه و مقطعی برای فصل تابستان و... را داشت؟ متأسفانه در برنامهریزیهایی از این دست، آینده این برنامه ریزیها و تبدیل شدن آن به روال عادی و استخراج استعداد و توانمندیهایی که قرار است نه در قالب پر کردن یا پر شدن اوقات فراغت که بلکه ادامه مسیر در بعد خلاقیت این فعالیتها و تبدیل شدن آن به هویت شغلی و اجتماعی جوانان و نوجوانان توجهی نمیشود.
,استان آذربایجان غربی و کلانشهرارومیه به عنوان مرکز آن، از جمله مناطقی هستند که از کمبود و خلأ امکانات و فضاهای مناسب و همچنین برنامه ریزی صحیح و عمیق برای فعالیتهای فرهنگی و هنری در رنج است.برگزاری کلاسها و انجام برنامههای فرهنگی برای توجیه اوقات فراغت قشر جوان ونوجوان در کلانشهری مانند ارومیه با شرایط خاص فرهنگی وتاریخی آن از جمله تعدد فرهنگها و مذاهب، رویکردی جدی و عمیق میطلبد! در این خصوص باید اشاره شود که پر کردن اوقات فراغت کودکان و نوجوانان و همچنین قشر جوان در کلانشهری مانند ارومیه نباید در حد گذرا و فصلی باشد،
,این موضوع فرا از مرزی بودن و چند تکه بودن ارومیه از نظر فرهنگی و دینی، به مرکزیت آن هم باز میگردد که مشکلات و معضلات جوانان و نوجوانان آن از جنس شهری و کلان است و با تجویز میانبرهایی نظیر پر کردن اوقات فراغت، درمان پذیر نیستند، آن هم در شرایط عدم وجود امکان و فضای مناسب، عدم وجود مدیریت مناسب فرهنگی برای شناسی و مدیریت معضلات و مشکلات جوانان وعدم بهره برداری مناسب از امکانات موجود و برنامه ریزی مناسب برای حال با توجه به آینده!
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه