واکنش مهدی نعلبندی به اقدام طرح نو؛

دعوا انداختن میان "دده قورقود" و "شاهنامه" می شود همین/ من مسلمانم و داغدار آن گلوی مسلمانی که بریده شد!

دعوا انداختن میان "دده قورقود" و "شاهنامه" می شود همین/ من مسلمانم و داغدار آن گلوی مسلمانی که بریده شد!
فعال فرهنگی تبریز نوشت: من مسلمانم. داغدار آن گلوی سیزده ساله مسلمانی که در کنعان بریده شد. آن که برید تکبیر می دانست. شرم دارم.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زیتون، تحرکات رسانه ای سخیف درباره ی آذربایجان و احساسات مردم این منطقه اینبار به " هفت خوان رستم" و قصه ی کذایی شاهنامه رسید.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زیتون,

هرچند که مدیر مسئول "طرح نو" ضمن عذرخواهی، از اقدام خبرنگار این مجموعه ابراز بی اطلاعی کرده اما پوزش طلبیدن ها و واکنش های بعدی این اقدام را می توان به یک دومینوی بی خاصیت از جبهه بندی های قبیله ای تشبیه کرد.

,

فارغ از اینکه سلسله اقدامات تحریک برانگیز قومی را یک طرح منسجم بدانیم یا نه، ماستمالیزاسیون، صف بندی و اظهار نظر برای کنترل احساسات، هیچکدام در میدان هدایت انسانی متصور نمی شود. 

,

لکن در این میان بهترین اظهار نظر در واکنش و تبیین پسا اقدام را می توان از مهدی نعلبندی، فعال فرهنگی تبریز دریافت.  

,

"" من ترکم. میانه ای ندارم با توهین. نه به دیگران و نه به خود.

,

یکم:
دعوای تبار ندارم که در نزاع دور و دراز تازی و رازی و روس و تات و ترک، همه ما امروز شبیه همیم.

,
,

دوم:
مسلمانیم و مومن به رسالت احمد مختار و انماالمومنون اخوه. ما برادران همیم حتی اگر یوسفی در میان ما نباشد.

,
,

سوم:
اگر زبان عربی مدیون ایرانیان است که هست، فارسی زیر دین ترکان پارسی گوی بوده و هست. و ترکی لبریز لغات فارس. شاهدم دیوان لغات الترک زمخشری است: "باشسیز بؤرک اولماز/ تاتسیز تورک اولماز".

,
,

چهارم:
با شیوه "طرح نو" از اول موافق نبودم. در سبیل مواجهه با قوم پرستی و ملت سازی، تکیه ی نفی مدارانه بر قومی و اقامه فضایل بر قومی دیگر، روش قرآن نیست. یک طرفش میشود نازیسم هیتلری و ایرانیسم کسروی و یک طرفش عربیسم عبدالناصری و ترکیسم گؤگ آلپی. ته تهش هم جز زنجموره بر چند خشت از تاریخ چیزی نیست.

,
,

دعوا انداختن میان "دده قورقود" و "شاهنامه" می شود همین. اسطوره، توتم دوره جلوس مورخین بر جای شمن هاست، و گرنه سیاق قرآن نه تکیه بر "اساطیرالاولین" که دعوت به تعقل است "بالبینات و الزبر". 

,

سخن آخر:
من مسلمانم. داغدار آن گلوی سیزده ساله مسلمانی که در کنعان بریده شد. آن که برید تکبیر می دانست. شرم دارم.

,
,

انتهای پیام/م

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه