چراغ صنعت کردستان رو به خاموشی/ عدم حمایت دولت، از عوامل عقب ماندگی صنایع استان است
مدیر عامل شرکت ادیب کردستان گفت: متاسفانه بخش صنعت کردستان به دلیل رویکردهای نامناسب در حال ورشکستگی است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، اگر نیم نگاهی به اطراف خود داشته باشیم، افراد موفقی را می بینیم که ثروتمند هستند اما ثروتمند هایی خود ساخته، افرادی که در خانواده ای مرفه نبوده اند اما ایده های عالی، پشتکار، هوش و گاهی نبوغ آنها را به غول های اقتصادی بدل کرده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آفتاب دل،,
خسرو محمودی مدیر عامل شرکت ادیب کردستان و از جانبازان هشت سال دفاع مقدس است، وی از حدود 25 سال قبل به تاسیس و تهیه و توزیع انواع ماشین آلات ساختمانی و تجهیزات قالب بتنی فعالیت های گسترده ای را در سطح بالایی انجام داده است و با بهره گیری از علم و تکنولوژی روز و با به کارگیری نیروهای مجرب و جوان اقدام به تولید ماشین آلات نموده است.
,
وی پس از سالها تلاش توانست در ایجاد کارآفرینی در استان موفق عمل کند به طوری که در گام نخست شرکتی را در استان تاسیس کرد که در آن ادوات ماشینهای کشاورزی را تولید میکند، در این زمینه با وی به گفتگو نشستیم که در ادامه می خوانید؛
,
· لطفا خودتان را معرفی و بگویید که چه ایده ای سبب شد امروز شما به عنوان یک فرد موفق در استان شناخته شوید؟
خسرو محمودی متولد 1339 ، از شهرستان سنندج هستم، از گذشته اوضاع زندگی ما چندان مناسب نبود، پدرم آخرهای ماه رمضان به بالای کوه ها می رفت و بعد از جمع کردن برف آن را در خرداد ماه می فروخت، 7 خواهر و برادر بودیم که همه در یک اتاق کوچک زندگی می کردیم، هر چند روز به روز تکنولوژی و روزگار پیشرفته می شود اما هیچگاه صمیمیت دوران کودکی و خوشی های گذشته به انسان بازگردانده نمی شود، در سن 12 سالگی شاگرد مغازه ی جوشکاری شدم و در آنجا مشغول به کارشدم، فردی به نام مهندس ادیب که فرد بزرگ و سخاوتمند بودو هر بار که به آن مغازه می آمد پول زیادی را به ما می داد، و همیشه آن فرد ملکه ذهنم شده بود و به خود قول دادم که روزی فردی همانند وی شوم و اسم اولین پسرم را ادیب بگذارم و این هدف با توکل بر خدا محقق شد.
,
,
· از دوران جوانی و ورودتان به عرصه ی اقتصاد بگویید؟
سال 1354 بود که دیگر رمقی برای فروش برف باقی مانده بود، اوضاع زندگی ما روز به روز وخیم تر می شد، در سن 16- 17 سالگی تصمیم گرفتم کمک خرجی برای خانواده ام باشم و همچنان کارهایم را بشتر انجام می دادم، در زمان جنگ تحمیلی به وظیفه دینی و ملی خودمان عمل کردیم و برابر تمامی متجاوزان ایستادیم، تا اینکه در سال 65 در عملیات بیت المقدس 4، هر دو پایم قطع شد و به درجه جانبازی نائل شدم، اما بعد از جنگ برای سازندگی به دیارمان بازگشتیم. تا سال 72 در کردستان برخلاف بیشتر استانها از تاسیس و راهاندازی کارگاهها و کارخانهها و همچنین شهرک صنعتی خبری نبود. برای همین برخی از تحصیلکردههای نخبه استان برای یافتن کار از استان خارج شدند.
,
,
· صنایع جدید در کردستان، چه کوچک یا بزرگ، از چه تاریخی و چگونه شگل گرفت؟
,
اوایل انقلاب، شهرک صنعتی را جوشکاران، در و پنجرهسازان و تانکرسازان و برخی صنوف دیگر تشکیل میدادند. اما در سال 72 شهرک صنعتی در سایر استان ها احداث شد که دیگر به آن شکل نبود. با توجه به شروع سازندگی در کشور و داشتن امنیت لازم و مدرنیزه شدن صنایع، شهرک صنعتی در عمل تاسیس و توسعه پیدا کرد. همچنین کمکهایی برای مشاوره و راهاندازی به متقاضیان واحدهای صنعتی شد. حدود 80 درصد طرحهای متقاضیان نیز در سنندج و مرکز استان متمرکز و با این اتفاق شهرک صنعتی شماره 2 هم در گردنه صلوات آباد تاسیس شد. همین جا یادآوری می کنم که تاسیس شهرک شماره ۲ برای توسعه صنایع استان با جانمایی اشتباه و با این توجیه که این تغییر کاربریها برای جوانان ایجاد اشتغال خواهد کرد، ظلم بزرگی به بخش کشاورزی و کشاورزان دشتهای دهگلان بود . در همین سالها صنعتکاران متقاضی با خون دل و آوردههای خود سولههای شهرک را راهاندازی کردند که مصادف با باز شدن مرزهای مشترک عراق با ایران و استقرار گمرک و شروع صادرات به اقلیم کردستان بود.
,
· آیا کردستان استانی صنعتی محسوب میشود؟
خیر. به هیچ وجه کردستان صنعتی نیست. نه ساز وکارهای صنعتی شدن را از گذشته دارد و نه همین اندک صنعتی که در آن موجود است روزگار خوشی دارند. زمانی که کارخانه ، معادن ، ماشین سازی، پتروشیمی و صنایع تبدیلی- مخصوصا صنایع تبدیلی در کشاورزی- وجود داشته باشد، می توان گفت کردستان هم از صنعت سهمی کوچک دارد. امروز ذوب آهن کردستان با بدهی هایش خاموش است و اکثر صنایع کوچک ما به روز و سرپا نیستند. با این وضعیت معلوم است که تحصیلکرده ها و نخبههای ما -طبق همین آمار جدید- از استان خارج شده اند.
,
,
· به عنوان یک کارشناس در حوزه صنایع، دلایل اصلی عقب ماندن صنایع کردستان را از قطار صنایع کشور در چه چیزی میبینید؟
نداشتن تکنولوژی روز، ضعف حمایت دولت، وجود قوانین دست و پاگیر بانکی تا حد ورشکستگی صنعت، حمایت نکردن از تعاونیهای مصرف و مسکن برای کارگران، نداشتن امنیت در محل کار که به هنگام اتفاقات ناگوار حتی یک مرکز درمانی و یا واحد آتش نشانی در شهرکها وجود ندارد صادرنشدن تولیدات ما مثل سالهای گذشته به اقلیم کردستان از علتهای اصلی عقب ماندن صنایع کردستان محسوب می شود. همچنین اگر بانک فقط به فکر سود دهی و دارایی به فکر مالیات و تامین اجتماعی به فکر بیمه باشد که البته لازم هم هست، با تمام اینها کارفرما باید باانگیزه کار کند تا چرخ صنعت بچرخد. وقتی نچرخد کارفرما میماند با ورشکستگی. چرا شرکتها باید به خاطر شرایط سخت بانکیمجبور شوندبرای ورشکست نشدن برخلاف میلشان کارگرها را تعدیل کنند.
,
,
· رمز موفقیت و پیشرفت خود در طول این سالها را در چه چیزی می بینید؟
زندگی با چاشنی شکر، شاه کلید موفقیت است اما اگر بخواهم به طور عام به همه مردم یک توصیه کنم، این است که روی استعدادهای خودتان سرمایهگذاری کنید، استعدادهای خودتان را کشف کنید و به آنها بها دهید؛ زیرا این چیزی است که هیچکس نمیتواند آن را از شما بدزدد یا از آن تقلید و کپیبرداری کند... این را مطمئن باشید که اگر استعدادهای خودتان را کشف کنید و به طور صحیح و با برنامه مناسب به پرورش آن اقدام کنید، قطعا انسان موفقی خواهید شد.
,
,
· راه های برون رفت از این وضعیت پیش آمده برای صنایع کردستان چیست؟
در وهله اول مدیران و مسئولان صنعت، معدن و تجارت و شرکت شهرکهای صنعتی باید به عنوان متولیان اصلی، دلسوزانه این حوزه را آسیب شناسی کنند و حرفهای منتقدان و دلسوختگان را دریابند. دولت باید با حمایت واقعی به صنایع بی رمق استان جان تازهای ببخشد.
,
,
انتهای پیام/م
,
]
ارسال دیدگاه