به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نارخبر، در شهرهای مهاجرپذیر، رشد جمعیتی بر توسعه خدمان شهری غلبه دارد به طوری که مدیریت خدمات شهری به نسبت ساخت وساز شهری عقب مانده است که علت آن مهاجر پذیری شهر و ساخت وساز در محلات غیر رسمی است.
از یک طرف مالکین زمینهای اطراف شهر با عدم توافق با شهرداری در تفکیک اراضی و تغییر کاربری، حقوق شهرداری را پرداخت نمی کنند و از سوی دیگر در تفکیک خودسرانه مالک، نیازهای محلات جدید شهر از جمله فضاهای ورزشی، بهداشتی، درمانی، آموزشی و فضای سبز نادیده گرفته می شود و تنها معابر شهری و شبکه های دسترسی پیش بینی می شود.
بنابراین ساخت و ساز غیر مجاز توسط مهاجرین شهری آغاز و به لحاظ عدم نظارت نظام مهندسی و ناظر فنی، مجموعه ای انبوه از مسکن نامتعارف و غیر استاندارد ساخته می شود بطوریکه در مراحل بعدی در صورت الحاق به محدوده قانونی شهر، شهرداری و ادارات خدمات زیربنایی با حجم گسترده ای از مسکن ناهنجار و تخریبی مواجه می شوند.
درصورت تعریض معابر ،بخش وسیعی از سازه تخریب می شود، شهرداری در صورت اجرای طرح با مشکل جدی تملک و آزاد سازی مواجه می شود، در این خصوص پیروز میدان مالکین اراضی هستند و بازندگان واقعی شهرداری و مردم می شوند، زیرا نه تنها حقوق قانونی تفکیک را به شهرداری نداده اند بلکه بخش وسیعی از جبران خسارت و آزاد سازی معبر را نیز متقبل شده و همچنین برای مالک ساختمان غیر استاندارد مشکل جدی کاهش حدنصاب تفکیک و تخریب و بازسازی ایجاد می کند.
در شهر مهاجرپذیر ساوه، سازه های شهری در مناطق حاشیه شهر از ۵ محله به ۲۶ محله افزایش یافته و تمام راهها در تقابل با اسکان غیررسمی تجربه شده اما نتیجه ای جز انبوهی از مسکن با سازه های ناپایدار شهری نداشته است، اگرچه شهرداری سعی در ارائه آمار تخریب و مقابله با ساخت و ساز غیر مجاز و موفقیت شورای پیشگیری و... دارد اما این آمار فقط کاربردش در میز گردها است و واقعیت تلخ شهرسازی ناپایدار شهر ساوه را باید جدی گرفت.
در محلات ناهنجار ساوه با سکونت گروه های مختلف، کلکسیونی از انواع آسیب های اجتماعی و ناهنجاری های شهری دیده می شود، جالب اینکه فعالیت های فرهنگی شهری آن در استان و کشور دارای رتبه برتر اعلام می شود و به نظر می رسد رتبه های اول و دوم در بخش های فرهنگی و خدمات شهری مختلف ساوه منحصر در محلات رسمی شهر می شود، اما بخش حاشیه نشین شهر ساوه با رشد شتابان ۲۶ محله، رتبه اول حاشیه نشینی استان را نیز دارد.
این محلات با مشکلات جدی کمبود فضای آموزشی و بهداشتی و درمانی و خدمات شهری دست به گریبان است، کافی است آمار تعداد دانش آموزان ورودی به نسبت تعداد کلاس آماده محاسبه شود مصیبت ناپایداری شهری ساوه مشخص می شود.
نگارنده اجازه انتشار آمار و مدل ریاضی محاسبات وضع موجود و کسری خدمات زبر بنایی شهری را ندارم، اما شهر گل و بلبل نیست، بلکه گرفتار ناپایداری سخت شهری است .
اینجاست که اولویتهای واقعی شهر ساوه در پروژه های شهری ظاهر می شود، اگر خیرین مدرسه ساز با هزینه میلیاردی ساخت مدرسه نمی کردند حتما در برخی محلات همین شهر مشکلات فضای آموزشی بسیار شدید تر از وضع موجود بود.
یادداشت از مصطفی تسلیمی پور
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه