بخل و حسادت بلای جان مردم
حسادت معضل بزرگی است که کمتر مورد آسیب شناسی قرار گرفته و کمتر به آن توجه می شود در حالی که همین حسادت منشأ و منبع ایجاد اختلافات عدیده ی خانوادگی و مشکلات روحی و روانی و جسمی زیادی در میان افراد یک خانواده و جامعه می شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ هریس پویا نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هریس پویا,با توجه به سفارشها و توصیه های مکرر بزرگان دین و علم و فرهنگ و ادب و هنر در مورد ترک حسادت و زندگی توام با آرامش و سلم و رضا باز این پدیده ی شوم و جانفرسا بلای جان مردم ما شده است. من مثالهای دینی و سخنان بزرگان را نمی آورم زیرا همه کماکان به این توصیه ها واقفند. لیکن می خواهم مختصری در مورد رسوخ و رواج این رفتار زشت اخلاقی در جامعه و مخصوصا منطقه ی خودمان نکاتی را عرض کنم.
,متأسفانه حسادت از دیرباز در میان اهالی یک خانواده و طایفه و قبیله و محله به انحاء مختلف خود را نشان داده و می دهد. حسادت برادر به برادر، حسادت برادر به خواهر و برعکس، حسادت عروس به عروس دیگر خانواده، حسادت خواهر داماد به عروس برادر، حسادت خواهر به خواهر، حسادت دختران یک خانواده به دختران همسایه و برعکس ، حسادت پسران یک خانواده به پسران خانواده همسایه و موارد دیگر.
,در این میان موردی که از همه بیشتر خود را نشان می دهد، حسادت یک عروس از یک خانواده به عروسی دیگر از همین خانواده است. این حسادت تا حال منشأ بسیاری از اختلافات و درگیری ها و حتی طلاق های زیادی شده است و می شود. به نظر من این حسادت در درجه ی اول از نبود فرهنگ و تربیت درست خانوادگی و دینی و اخلاقی عروس حاسد نشأت می گیرد. زیرا کسی که در یک خانواده با فرهنگ و متمدن و متدین و شاخص زندگی کرده و تربیت درست یافته است می فهد و درک می کند که حسادت در واقع جز ضرر و زیان به خود او و اعصاب و روانش و اختلافات متعدد خانوادگی و فامیلی و اوقات تلخی چیزی به بار نخواهد آورد.
,اما خیلی ها حتی با وقوف به این مسایل باز هم نمی تواندد کنترل این هیولای وحشی درون را به دست بگیرند. قابل ذکر است که در مواقعی مادر داماد هم در رعایت عدالت میان پسران و عروسان خود کوتاهی می کند و این مسئله به حسادت عروس حاسد دامن می زند. می توانم ادعا کنم که اکثریت خانواده های کنونی بیشترین و حادترین مشکلشان در این زمینه همین مسئله ای است که اشاره کردم.
,مثالی می زنم؛ در یک خانواده ای بر فرض دو سه تا فرزند پسر وجود دارد. مثلا دو تا از آنها ازدواج کرده و صاحب فرزند هم هستند. حالا پسر دیگر اقدام به ازدواج می کند. اگر عروس تازه وارد از لحاظ تمکن مالی و یا زیبایی و شخصیت و سواد و تحصیلات از دو عروس قبلی بالاتر باشد که دیگر واویلاست. یعنی عروسان قبلی نمی توانند تاب امتیازهای عروس بیچاره ی جدید را بیاورند و حسادت و چاه کنی و چوب لای چرخ گذاشتن ها شروع می شود. برای مثال عروس جدید اگر هیچ عیب و ایرادی از لحاظ رفتار اجتماعی و طرز برخورد و معرفت و ادب هم نداشته باشد، آن دو تا عروس بالاخره یک چیزی به او می چسبانند تا از چشم اهالی خانواده بیندازند. بدون توجه به اینکه او هم می خواهد به جمع خانواده آنها بپیوندد. عروسان قبلی بدون درک و توجه به اینکه این عروس جدید اول زندگی اش است و آرزوهایی دارد و حالا فرصت و نوبت اوست که مورد توجه قرار بگیرد، لباس تازه به تن کند، با شوهرش گرم گرفته و بگردد و تفریح کند و عروسی بگیرد و مراسمات دیگر را به جا آورد، شروع می کنند به حسادت و برنامه سازی برای خدشه دار کردن چهره و وجهه آن نوعروس بیچاره.
,در این میان اگر شوهر عروس جدید از همسر خویش دفاع کند محکوم به زن ذلیلی و بی احترامی به پدر و مادر و خانواده می شود. غافل از اینکه شوهر حق دارد از حقوق همسر خویش دفاع کند و طبیعی و قانونی و شرعی و عرفی هم است که چنین باشد. نکته جالب اینکه اگر تازه عروس لباسی زیبا بپوشد، خانه ی زیبا و وسایل خانه ی زیبا داشته باشد، حسادت عروسان دیگر صعود کرده و تا آسمان هفتم هم می رود. آنها به لطایف الحیل شوهران بیچاره شان را تحت فشار قرار می دهند که ما هم باید همان لباسها و وسایل را داشته باشیم. بدون توجه به اینکه آن لباسها برای نوعروسان و دختران جوان است نه برای میانسالان و زنان خانه.
,اگر داماد برای مثال با همسر خود یعنی همان تازه عروس بر مبنای دوست داشتن و عشق متقابل ازدواج کرده و مهر و محبت و عشق خود را در قالب کلمات و حرکات گوناگون به همسر خویش نشان دهد که دیگر واویلاست. آتشفشان حسادت عروسان دیگر شروع به فوران می کند و به شوهران خود می توپند که ؛ تو مرا دوست نداری، تو با من مثل حیوان رفتار می کنی، احساس نداری و…
,گاهی هم مسئله خیلی خنده دار می شود. برخی اوقات شوهران عروسان قبلی طبق فرموده و سفارش همسر حسودشان در پیش چشم این و آن و در جمعهای خانوادگی و یا جلوی مهمانها اقدام به عشق ورزی تصنعی و حرکات ساختگی برای ابراز عشق تصنعی می کنند که حرکاتشان خیلی به چشم می زند و تابلو می شود.
,البته و متأسفانه در مناطق ما دوست داشتن همسر و رفتار مهرآمیز با او همیشه زیر تیغ کنایه و سرزنش والدین و یا خواهران و برادران فرد مذکور است. یعنی تقریبا این موضوع نهادینه شده است که اگر شوهری همسر خویش را دوست بدارد، با او با سخنان و حرکات محبت آمیز رفتار کند و از حقوق او دفاع کند، از طرف والدین متهم به ذن ذلیلی می شود. البته این لقب را دوستان و افراد حسود دیگر هم به شوهر مهربان و عاشق و همسردوست می دهند.
,متأسفانه در برخی موارد والدین فرزندان هم در این مورد مقصر هستند. آنها به جای اینکه همه ی فرزندان و عروسان را در یک چشم دیده و به همه به یک مقدار محبت و مهر نشان داده و به همه به یک اندازه وقت بگذارند، ناعدالتی کرده و تخم نفاق و حسادت و تنفر را با دست خویش در خانواده ی خویش می کارند.
,خلاصه ی کلام این حسادت به همان شیوه ای که عرض کردم معضل خیلی بزرگی است که کمتر مورد آسیب شناسی قرار گرفته و کمتر به آن توجه می شود. در حالی که همین حسادت منشأ و منبع ایجاد اختلافات عدیده ی خانوادگی و مشکلات روحی و روانی و جسمی زیادی در میان افراد یک خانواده و جامعه می شود. این مسئله می تواند موضوع بسیار خوبی برای تحقیقات و پژوهش های پژوهندگان مختلف قرار گیرد. من فقط به صورت اجمال اشاره ای کردم و امیدوارم عزیزان علاقمند و پژوهشگر به این موضوع خیلی جدی تر و کامل تر بپردازند.
,نویسنده:مقصود تقی زاده هریس
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه