اندر احوالات شهریارشناسان؛
از صَرفونحوِ روز شعر و ادب فارسی تا آرایه ادبی «تولدِ مرگ»!
مدعیان فرهنگدان تبریز نمیدانند علت نامگذاری روز شعر و ادب فارسی چیست و در سالگرد ارتحال استاد شهریار، برای او مراسم تولد میگیرند تا به همگان نشان دهند تا چه اندازه شهریار شناس هستند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، برنامههای بزرگداشت مقام شامخ استاد محمد حسین بهجت روز شنبه در حاشیهی شائبه تغییر روز شعر و ادب قارسی از نام شهریار به فردوسی، برگزار گردید و اتفاقاتی در این یوم به وقوع پیوست که در نوع خود تاسف برانگیز بود و سطح اطلاعات عدهای از اشخاص مدعی سردمداری فرهنگ را نمایان ساخت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,هرچند به علت ممانعت از افزون شدن بر حاشیهها قرار بر این شد کامِ آذربایجانیها به خاطر ناآگاهی تعدادی از رسانهها و نهادها در این روزِ شیرین، با رسانهای شدن حواشی تلخ نگردد اما حال که این روز به پایان رسید شایسته است به برخی موارد پرداخت شود تا عدهای فکر نکنند دستِ گل به آب دادند و صدای اَحدی درنیامد!
,قضیه از آنجایی شروع شد که علی اصغر شعردوست بیستسوم شهریورماه در گفتوگو با آناج خبر از تغییر روز ملی شعر و ادب از سالگرد شهریار به روز فردوسی داد و عنوان کرد: «همزمان با روز فردوسی، آقای جنتی این پیشنهاد را امضا کردهاند همچنین مسئولین شهر مشهد در این رابطه از من درخواست کردهاند که مخالفت نکنم.»
,
, با فراگیر شدن واکنش اهالی فرهنگ و هنر به این تصمیم، مسئولین فرهنگی استان ابتدا این موضوع را تکذیب کردند اما در ادامه مدعی شدند روز شعر و ادب فارسی به قوت خود باقی است و روز پاسداشت زبان فارسی بهانهای برای بزرگداشت فردوسی گشته است.
,اینکه شعر و ادب فارسی با پاسداشت زبان فارسی چه تفاوتهایی دارد مقولهایست که پرداختن به آن مجالی دیگر میطلبد، اما همین بس که قبلاَ در تقویم رسمی بیستوپنجم شهریورماه روز بزرگداشت حکیم فردوسی نام برده شده بود و اکنون از آنجایی که مسئولین نتوانستهاند گرهِ روز شعر و ادب فارسی را از شهرتِ استاد شهریار باز نمایند، عنوان پاسداشت زبان فارسی را در کنار شاعر بزرگمرد و افتخارآفرین ایران قرار دادهاند تا از این طریق هر دو طرف را راضی سازند.
,در ادامه مسئولین آذربایجانشرقی برای خاتمه دادن به شائبهها موضوع را تکذیب و تاکید کردند: «باید از حاشیهسازیهای بیمورد و بینتیجه اجتناب شود» ؛ رسانهها نیز به منظور برگزاری بزرگداشت روز شعر و ادب فارسی در آرامش کامل، دلایل محکمه پسند را کنار گذاشتند اما در همین حین، آن دسته از افرادی که از لزوم پایان یافتن حواشی سخن میگفتند خود حاشیهساز شدند.
,در دعوتنامهای که به منظور شرکت در مراسم بزرگداشت استاد شهریار در اختیار میهمانان قرار گرفته، آمده است: «سعادتی است که در آستانهی عید سعید غدیر مراسم بزرگداشت روز شعر و ادب را در یکصد و دهمین سالگرد تولد سید محمد حسین شهریار در بنیاد فرهنگ و هنر آذربایجان برگزار نماییم»
,
, با نیمنگاهی به زندگینامهی این شاعر آذربایجانی میتوان دریافت، محمدحسین بهجت در بیستوهفتم شهریورماه دار فانی را وداع گفته است و نامگذاری روز شعر و ادب فارسی در دههی 70 به علت رحلت این فرهیختهی عرصهی فرهنگ، صورت گرفته است.
,با مراجعه به سایت بنیاد فرهنگ و هنر آذربایجان در مییابیم اهداف این نهاد «کمک به شناخت ابعاد فرهنگی و تاریخی آذربایجان» ، «حفظ و احیای زبان وادبیّات بومی» ، «بزرگداشت و معرّفی بزرگان و مفاخر آذربایجان» است و مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز مسئول اجرای سیاستهای فرهنگی در استان میباشد؛ حال این بنیاد انتخاباتی و آن مدیر! با استناد به کدام تاریخ، 27 شهریورماه را سالروز تولد محمد حسین بهجت نامیدهاند و در برنامههایی که به این مناسبت برگزار گردید، مدام از لفظ تولد استفاده کردهاند؟
,
, بنیاد فرهنگ و هنر آذربایجان و در رأس آن ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجانشرقی اینگونه میخواهند به شناخت ابعاد فرهنگی کمک کنند و زبان و ادبیات بومی را حفظ نمایند؟ آن مسئولی که حتی نمیداند سالروز تولد استاد شهریار با زمان درگذشت وی همگونی ندارد، چگونه میخواهد از عنوان روز شعر و ادب فارسی صیانت کند؟
,در این میان تاسف هنگامی آدمی را در برمیگیرد که رسانههای وکیلالدوله طی مطلبی تعجب آور مینویسند: «همزمان با 110 مین سال تولد استاد شهریار، روز ملی شعر و ادب ایرران! در تبریز گرامی داشته شد»
,
, کاش آن مقطعی فرا برسد که مسئولین از روی رفع تکلیف چند برنامه ساده برگزار ننمایند و برای احترام به شعور مخاطبان هم که شده، مدتی را به مطالعه در خصوص مشاهیر آذربایجان اختصاص دهند تا در سخنرانیهایشان از حداقلترین اطلاعات عمومی برخوردار باشند و آدرس اشتباه به رسانههای دولتیشان ندهند.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه