دولت ها چه بر سر فرهنگ آوردند!؟

38 سال مظلومیت فرهنگی

38 سال مظلومیت فرهنگی
بررسی رویکرد تمامی دولت های بعد از انقلاب اسلامی نشان می دهد که فرهنگ اسلامی و ایرانی بی اهمیت ترین موضوع در تنظیم سیاست های آن دولت بوده تا جایی که در برخی دولت ها به سمت استحاله کامل و یا غربی شدن پیش رفته است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسل برهان؛ اساس و پایه و زیربنای عقاید و باورها و آداب و رسوم هر جامعه و ملتی را فرهنگ آن جامعه شکل می دهد. فرهنگ واژه ای است که تمامی متفکران دنیا بر اهمیت و ارزش و زیر بنا بودن آن واقف بوده و سعی در اعتلای فرهنگ ملل خود را دارند و ریشه های فرهنگی جوامع بسته به تاریخ و دین و... آنها متفاوت از هم است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسل برهان؛,

 تاریخ هفت هزار ساله ما هم که از ابتدا روح یکتا پرستی در آن موج میزد، از فرهنگی غنی و مترقی برخوردار بوده و هست اما چون حفظ و ترویج فرهنگ در دست حاکمان جوامع بوده، این فرهنگ متعالی با افت و خیز هایی روبه رو شده است که در این جستار سعی خواهیم کرد رویکردهای فرهنگی بعد انقلاب را به اجمال بررسی کنیم.

,

بعد پیروزی انقلاب اسلامی فرهنگ اسلامی ایرانی بار دیگر به طور وسیع در تارو پود زندگی اجتماعی و فردی مردم وارد شد و قیام مردم ایران در اعتراض به فرهنگ وارداتی غرب که فساد و فحشا و تبعیض و اشرافی سالاری را ترویج میداد، بود؛ مردم خواستار استیلای قوانین اسلام در جامعه بودند اما نکته قابل تامل رویکرد دولتمردان کشور بود.

,

 در دوران 8 سال دفاع مقدس هنوز شور انقلابی و جهادی در جامعه حاکم بود و فرهنگ ایثار و جهاد و شهادت و ساده زیستی طرفداران زیادی داشت؛ هرچندکه سیاست های فرهنگی دولت میر حسین موسوی چیزی غیر از این بود.

,

 با اتمام جنگ و روی کار آمدن دولت هاشمی رفسنجانی کم کم ارزش های زمان جنگ رنگ باختند، هاشمی که سیاست سازندگی و عمران را در پیش گرفته بود با اتخاذ تصمیم های نادرست اقتصادی اختلاف طبقاتی شدیدی در جامعه ایجاد کرد و فرهنگ اشرافی گری و تجمل خواهی را باب کرد؛ البته این موارد با دیدگاه های دولتمردان سازندگی تناقضی نداشت، زیراکه آنها خود را در درجه اول یک لیبرال مسلمان میدانستند و در تلاش بودند اسلام و مسلمانی خود را با مقیاس و خط کش لیبرالیسم تنظیم کنند.
 دولت تک ساحتی کارگزاران تنها به سازندگی اقتصادی کشور می اندیشید و برای فرهنگ جایگاه خاصی قائل نبود و نسبت به شبیخون فرهنگی و تهاجم فرهنگی که مقام معظم رهبری مدام هشدار میداد بی توجه بودند.

,
,

 در این دوران سبک زندگی ها کم کم با ورود ماهواره و فضای مجازی رنگ تغییر به خود میگرفت اما دولت هاشمی به جز اقدامات سلبی مخرب، برنامه و راهکاری برایی این حوزه فرهنگی نداشت.

,

 خاتمی وزیر فرهنگ دولت موسوی که برای چند سال دیگر هم سکان دار عرصه فرهنگ کشور شده بود، در راستای همین تفکرات لیبرالیستی به جای بسط و توسعه فرهنگ اسلامی در کشور، غربی سازی و سکولاریزاسیون نهاد های فرهنگی و اجتماعی کشور را درپیش گرفت و با ایجاد فرهنگ سراها و چاپ و ترجمه انبوه کتب اشاعه دهنده فرهنگ غربی راه را برای اهداف خود هموار کرد.

,

 از دیگر ویژگی های فرهنگی زمان سازندگی فضای تک قطبی به نفع جریان هاشمی بود که به اذعان خیلی ها از عوامل اصلی شکست جریان کارگزاران در سال 76 بود، دولت خاتمی که با شعار های پوپولیستی آزادی و توسعه و... روی کار آمده بود، تنها راه پیشرفت و توسعه را در غربی شدن میدید و از اول کار نشان داد که پشیزی برای فرهنگ اسلام و ترویج آن قائل نیست؛ تا جایی که خاتمی گفت:"اگر دین هم در برابر آزادی قرار گیرد، این دین است که باید محدود شود، نه آزادی."  تسامح و تساهل فرهنگی دولت اصلاحات با مطبوعات زنجیره ای و کتابها و نشریات و سخنرانیها و تولیدات فیلم و موسیقی اکثرا ضد اسلامی در جهت ترویج اباحی گری و عرفی گرایی و زدودن حیا و غیرت( واژه هایی که از نظر آنان فرسوده شده بود) بود. در این دوران هیات های عزاداری و امام حسین(ع) را خشونت طلب معرفی کردند و دین را مخل پیشرفت دانستند و خواستار آزادی همجنسبازی شدند.

,

تبلیغ نهیلیسم اجتماعی، اهانت به ارزش‌های دفاع مقدس، ترویج اندیشه‌های فمینیستی، سیاه‌نمایی و تضعیف نظام، ترویج باورهای مردستیزانه و تضعیف نهاد خانواده از ویژگی‌های آثار نمایشی تولیدشده در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود.عملکرد «وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی» به شدت نامطلوب بود؛ به گونه‏ای که مقام معظم رهبری چندین مرتبه در دیدارهای خود با برخی از مسئولان، آشکارا بر عدم رضایت خود از عملکرد دولت اصلاحات در زمینه‌ی فرهنگ تأکید کردند.

, .,

حتی ماجرا به جایی رسید که بسیاری از علمای حوزه و برخی از مراجع عظام تقلید، تحصن سه‌روزه‏ای را در اعتراض به عملکرد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ترتیب دادند، به رغم شعار آزادی اصلاحات، فضای باز فرهنگی خاتمی فقط به روی تفکرات غربی گشوده شده بود و جایی برای عرض اندام تفکرات مخالف آنان نبود و همین عوامل دست به دست هم داد تا در سال 84 امثال معین و... که پرچم دار جریان خاتمی بود شکست خوردند.

,

 احمدی نژاد که با شعار های عدالت محوری و محرومیت زادیی سر کار آمد در قبال فرهنگ رویکرد منفعلانه ای از خود نشان داد و نشان داد که دولت وظیفه ای در قبال فرهنگ مردم ندارد.

,

 در زمان دولت هشتم و نهم گروه ها و هسته های مردم نهاد به صورت خودجوش در جهت ترویج و بسط فرهنگ اسلامی فعال شدند مخصوصا از سال88 به بعد که بر همگان روشن شد جنگ نرم و تهاجم فرهنگی واقعیت دارد و دشمن فرهنگ و باورهای اسلامی مردم و جوانان را هدف گرفته است. در زمان احمدی نژاد با وجود اینکه بر ساده زیستی و رفع تبعیض طبقاتی تاکید می شد و مبانی و شعار های فراموش شده انقلاب بار دیگر سر زبان ها افتاد اما دولت به جای استفاده از پتانسیل فرهنگی نیرو های جوان و حزب الهی( که مقام معظم رهبری بر آن تاکید میکرد)، رویه مشابه دولت های گذشته ( اما با دز اسلامی بیشتر) در پیش گرفته بود.

,

 مشکل دولت احمدی نژاد داشتن تفکر سطحی در مورد فرهنگ بود و متاسفانه اولویتی برای این مقوله مهم قائل نبود. از سال92 با روی کار آمدن دولت روحانی بار دیگر تفکرات و سیاست های فرهنگی دولت اصلاحات در پیش گرفته شد و فرهنگ غربی بار دیگر اجازه ورود به متن جامعه را دریافت کرد و فرهنگ و واژه های اسلامی علاوه بر منزوی شدن، دچار تحریفات خطرناکی هم شد.

,

 تاکید بر رفع فیلترینگ شبکه های اجتماعی غربی( که در واقع شبکه های جاسوسی هستند) و تلاش برای بسط کنسرت و موسیقی و ترویج تفکرات فمنیستی و ضد اسلامی و ترویج فرهنگ اشرافی گری در این دولت، تکه های پازلی هستند که از زمان موسوی کلید خورده است.

,

در پایان سوال اساسی که باقی میماند این است که چرا هیچکدام از دولتها اقدامی در جهت تحقق مطالبات مردم از انقلاب نظیر عدالت محوری و حاکمیت قوانین اسلامی و مبارزه با انحراف و فساد و فحشا جوانان و ساده زیستی مسئولین و ... انجام ندادند و حتی عکس این مطالبات هم اقدام کردند؟!

,

چرا در حوزه مهمی مثل فرهنگ، مسئولین رویکرد انفعالی از خود نشان میدهند و از پتانسیل های نرم افزاری و سخت افزاری اسلام و جوانان حزب الهی استفاده نمیکنند؟! به راستی رواست که جمهوری اسلامی ایران دولت در فکر حفاظت و گسترش فرهنگ و عقاید مردم و جوانان نباشد و خود را تنها مسئول خوراک و پوشاک و مسکن مردم بداند؟!

,

سجاد خلیلی دانشجوی فعال فرهنگی

,

انتهای پیام/م

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه