شبهای روحانی و روزهای مونیز؛
دلباختگی به یک قول و فرجام روشنتر از نتایج تقریباً هیچ!
تنها چند روز از «قولِ آمریکاییها» برای تغییر رویه نگذشته بود که وزیر انرژیشان بر مواضع قبلی آمریکا تاکید کرد و دستاورد نیویورکی روحانی را در مظان اتهام قرار داد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، روزگار عجیب و غریبی است و دیگر آدمها هم نمیدانند به کدامین اشخاص اعتماد و حرفهای چه کسی را باور کنند؛ رئیس جمهور ملت در برابر دوربینها حاضر میشود و از رفع تمامی تحریمها سخن میگوید و در فرسخها آن طرفتر رئیس سازمان انرژی اتمی به باقی ماندن بخشی از تحریمها اذعان مینماید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,اینکه آدمها روبروی لِنزها با لبخند زدن دروغ میگویند مشئوم است اما بدتر از همهی اینها جاهل فرض کردن مردم و کذابنمایی واقعیتهایی میباشد که طرح آنها جرأت و دادنِ تاوان میطلبد. در برههای که رئیس جمهور بعد از اعترافات نیویورکی و گلهمندی از برجام به کشور بازگشت در جمع خبرنگاران از قولِ آمریکاییها سخن گفت و بدون اشاره به تعیین ضربالأجل، نتیجهی تمامِ فشار سیاسیاش را در گرفتن یک قول از گرگِ درنده خلاصه کرد، خوشخیالان همیشه در صحنه از تدبیر و فرجام گفتوگو با تمدنها سخن گفتند اما نتیجهی این فخرآفرینی چه شد؟
,اکنون چندین روز از آن بیانات سادهاندیشانه یک سیاستمدار میگذرد و مونیز مدعی میشود: «آمریکا به تعهداتش پایبند بوده و ایران نباید شکایت کند». آنطور که از اظهارات وزیر انرژی آمریکا بر میآید آمریکا خیالِ تغییر منش ندارد و همچنان در راستای عدم حصول منفعت برای ایران تلاش خواهد کرد.
,مواضعِ وزیر انرژی آمریکا نشان میدهد بیانات دولتمردان و انتقاد سریالیشان از برجام نتوانسته است طرف بدعهد را در موضع ضعف قرار دهد؛ البته آمریکاییها حق دارند این چنین دبهبازی دربیاورند چراکه دولت از برجامی مینالد که برای رسیدن به آن تمامِ القاب رکیک را به منتقدان داده است و قطعاً نمیتواند توافق هستهای را به علت منافع تقریباً هیچ! پاره نماید لذا مجبور است با آمریکاییها بسازد و در کنار انبوهی از تنقیدها دلِ مردم را به قولِ بدعهدها خوش کند.
,دولتمردان تا همین چند ماه قبل برجام را دستاورد معجزهآسا میپنداشتند و حال، همان آدمها لب به خردهگیری گشودهاند تا بلکه در مناظرههای انتخاباتی 96 بتوانند فهرستی از نتایج برجام را ارائه دهند؛ تزویر همانی است که سبب میشود عدهای در یومی از گذر دوران آمریکا را کدخدا خطاب کنند و شائبهی دوستی با این کشور را در سایهی توافق ایجاد کنند و فردای آن با باختن همهچیز در قماری معلوم همان کدخدادوستی را به دشمنی تعبیر نمایند و سرانجام 2 سال مذاکره را معلوم شدن حقانیت ایران و خصومت آمریکاییها عنوان کنند.
,این مغلطهها به مانند رفتار فردی است که از نتیجهی بازی فوتبال ایران و آرژانتین آگاه است اما برای اینکه بداند مِسی چگونه به ایران گل میزند به تماشای چندین بارهی بازی مینشیند؛ غافل از اینکه امنیت ملی و دستاوردهای نظام بازی نیست و قیمتِ آزمایشهای سیاسی دولتمردان برای کشور خیلی گِران تمام شد.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه