سرمقاله روزنامه های کشور
روزنامهها و جراید در بخش سرمقاله و یادداشت روز به بیان دیدگاهها و نظریات اصلی و اساسی خود میپردازند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ نظراتی که بیشتر با خط خبری و سیاسی این جراید همخوانی دارد و میتوان آنرا سخن اول و آخر ارباب جراید عنوان کرد که اهمیت ویژهای نیز دارد. در ادامه یادداشت و سرمقالههای روزنامههای صبح کشور با گرایشهای مختلف سیاسی را میخوانید:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نظراتی که بیشتر با خط خبری و سیاسی این جراید همخوانی دارد و میتوان آنرا سخن اول و آخر ارباب جراید عنوان کرد که اهمیت ویژهای نیز دارد. در ادامه یادداشت و سرمقالههای روزنامههای صبح کشور با گرایشهای مختلف سیاسی را میخوانید:, نظراتی که بیشتر با خط خبری و سیاسی این جراید همخوانی دارد و میتوان آنرا سخن اول و آخر ارباب جراید عنوان کرد که اهمیت ویژهای نیز دارد. در ادامه یادداشت و سرمقالههای روزنامههای صبح کشور با گرایشهای مختلف سیاسی را میخوانید:,,
«نفوذ جریانی» و جریان ضد دفاعی
, «نفوذ جریانی» و جریان ضد دفاعی, «نفوذ جریانی» و جریان ضد دفاعی, «نفوذ جریانی» و جریان ضد دفاعی,محمدحسین محترم در کیهان نوشت:
1- رهبرمعظم انقلاب 4 آذر سال گذشته در دیدار فرماندهان گردانهای بسیج به تبیین موضوع نفوذ پرداختند و با بیان شاخصهای «نفوذ موردی و فردی » و « نفوذ جریانی» تاکید کردند: «نفوذ جریانی» از «نفوذ فردی و موردی» خطرناکتر است. خلاصه و جمعبندی سخنان حضرت آیتالله خامنهای در آن دیدار این بود که شبکه «نفوذ جریانی» با جذب افراد اثرگذار در جامعه و سیاست و همچنین تاثیرگذار در سرنوشت و آینده کشور، یک هدف جعلی و دروغین را به صورت گسترده مطرح میکنند تا باورها، آرمانها و نگاهها را تغییر دهند و کسانی که تحت دایره نفوذ آنها قرار گرفتهاند، آن جوری به مسئله نگاه کنند، که یک آمریکایی نگاه میکند و آن جوری عمل کنند، که مأمور سیا میخواهد.
, محمدحسین محترم در کیهان نوشت:,
,
,
2-یکی از شبکههای«نفوذ جریانی» که از واپسین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی در کشور شکل گرفته «جریان ضددفاعی » است تا راه را برای تحقق اهداف دشمن میسر کند، که البته تاکنون نتوانسته است. نکته مهم در ناکام ماندن توطئههای این شبکه ضددفاعی، این است که از همان سال اول پیروزی انقلاب تاکنون، حضرت آیتالله خامنهای در مسئولیتهای مختلف نقش اصلی را داشتهاند و با اقتدار و مقاومت نقشههای این شبکه را نقش بر آب و خنثی کردند. نکته مهمتر در ایستادگی رهبرمعظم انقلاب در برابر این جریان نفوذی، موضع ثابت و لایتغیر ایشان است، به طوری که هم در سال 58 آگاهان جریان نفوذی ضد دفاعی در کشور را خائن خواندند و هم در سال95 آنها را خیانتکار معرفی کردند.
,
3- «جریان نفوذی ضد دفاعی » در اولین قدم، پس از بیعت تاریخی نوزدهم بهمن 57 همافران با امام(ره)، ابتدا بحث انحلال ارتش را با این ادعا که طاغوتی است، مطرح کردند، اما با شجاعت، دوراندیشی و واکنش قاطع حضرت آیتالله خامنهای بعنوان نماینده تامالاختیارحضرت امام(ره) در شورای عالی دفاع روبهرو شدند.
,
4-بعد از ناکامی در قدم اول، «جریان نفوذی ضد دفاعی » در قدم بعدی در سال 58 که آمریکا از یک سو در پشت پرده در حال زمینهسازی و تحریک صدام برای تحمیل جنگ هشت ساله علیه ملت ایران بود و از سوی دیگر قصد داشت ملت ایران را از قدرت دفاعی تهی کند، تا با تحمیل جنگ به اهداف خود، که همانا فتح سه روزه و یک هفتهای تهران بود، برسد، عدهای را در داخل کشور اجیر کرده بود تا از سر دلسوزی! بگویند ملت ایران نیاز به هواپیماهای اف 14 خریداری شده در زمان پهلوی ندارد و باید آنها را به آمریکا پس داد و پولش را بگیریم و صرف سازندگی کشور کنیم.! آن زمان نیز حضرت آیتالله خامنهای که معاون وزیر دفاع در امور انقلاب و عضو شورای انقلاب بودند، در نخستین و شدیدترین واکنش جلوی این اقدام خیانت بار ایستادند و تاکید کردند: «با فروش هواپیماهای اف14قدرت هوایی ارتش ایران را در مهمترین منطقه استراتژیک دنیا تا حد «فلج» ضربه پذیر میکنیم.».
,
5- در گام سوم، پنج روز بعد از کودتای نوژه در 18 تیرماه 59 «جریان نفوذی ضد دفاعی»درصحن علنی مجلس شورای اسلامی با فضاسازیهای رسانههای بیگانه و نظام استکباری باز در لباس دلسوزی! به طور رسمی خواستار انحلال تیپ ویژه12هزار نفری نوهد یا «کلاه سبزها» که از زبدهترین نیروهای ارتش بودند، شدند:« راجع به نیروهای مخصوص ارتش(نوهد) بارها به مسئولین پیشنهاد شده که این نیرو را منحل کنند و اینها خطرناک هستند»! (... نماینده وقت مجلس -جلسه ۲۳ تیر ۵۹). اما این تلاش با واکنش تند و انقلابی حضرت آیتالله خامنهای و شهید دکتر چمران، وزیر وقت دفاع عقیم ماند و مجلس نیز با رد طرح این جریان نفوذی، توطئه آنها را خنثی کرد.
,
6- اقدامات ضد دفاعی «شبکه نفوذ جریانی» با محوریت بنیصدر در ابتدای جنگ هم حدیث مفصل دیگری است که شرحش خارج از حوصله این مطلب است.
,
7-«جریان نفوذی ضد دفاعی» پس از ناکامی در انحلال یا تضعیف ارتش و جبهههای جنگ در گام بعدی به سراغ سپاه میروند که تاکنون سپاه سیبل شبکه «جریان نفوذی ضد دفاعی » است. این شبکه در بحبوحه جنگ زمزمه انحلال تیپها و لشکرهای سپاه را با موج تبلیغاتی رسانههای بیگانه در داخل کشور مطرح کردند که بر روحیه رزمندگان در جبهههای جنگ تاثیر منفی گذاشت، اما با تیزبینی به موقع حضرت امام ره جلوی این حرکت خیانت آمیز گرفته شد و بنیانگذار جمهوری اسلامی در26 شهریور64 در حکمی به فرمانده وقت سپاه ماموریت دادند:« هرچه سریعتر سپاه پاسداران را مجهز به نیروهای زمینی، هوایی، دریایی قوی نمائید، تا با همکاری و هماهنگی ارتش جمهوری اسلامی از مرزهای کشور حفاظت نمایند.» جریان نفوذی با ترغیب یکی از مسئولان ابتدا با انتشار این حکم امام ره مخالفت و از پخش آن در صدا و سیما جلوگیری کردند.
,
8- در سالها بعد نیز این «جریان نفوذی ضد دفاعی» در جلسات خصوصی و عمومی و در روابط پشت پرده خود با بیگانگان از جمله در ماجرای مک فارلین و همچنین نامه نوشتن رئیس دولت اصلاحات به رئیسجمهور آمریکا از چگونگی دست برداشتن از مقاومت در منطقه و محدودیت نیروهای مسلح در داخل سخن بسیار گفتند و از طریق رسانههای داخلی و خارجی قدرت دفاعی کشور را تحت فشار قرار دادند.چنانچه یکی از افراد تحت تاثیر این جریان در خاطراتش ذکر کرده: « آقای ... آمد و راجع به طرح ادغام نیروهای زمینی ارتش و سپاه مذاکره کردیم، وحدت نظر داشتیم » (پایان دفاع آغاز بازسازی صفحه 244).«تعدد مراکز نظامی مضر است» (3 فروردین 65).
,
9- اما این جریان با مذاکرات هستهای، وقت را غنیمت شمرده و با فریب دادن برخی مسئولان و در سایه برجام و FATF و همزمان با تشدید تحریمهای موشکی، بدنبال برجام 2 و 3 و ... و درصدد القاء این مطلب به مردم هستند که اگر پیشرفت میخواهید باید مراکز تامینکننده امنیت خود را تعطیل کنید !. ابتدا در قانون بودجه کل کشور در سال گذشته و امسال، بودجه نیروهای مسلح و مراکز دفاعی کشور را کاهش دادند که تا حدودی با هوشیاری مجلس ناکام ماندند.
,
10- اما چرا شناخت این شبکه «نفوذ جریانی» و اهدافش برای ملت ایران مهم است؟ به چند دلیل : اولاً باید با هوشیاری و بصیرت درباره آن تامل کنیم و بدانیم که علت همه تحریمهای نظامی و اقتصادی و فشارهای سیاسی از اول انقلاب تاکنون چیست و چه کسانی و جریانی در نهان و آشکار برای اعمال این تحریمها و فشارها با دشمنان ملت ایران همکاری و مذاکره میکنند؟و فریب سخنان فریبنده آنها را نخوریم . ثانیاً بدانیم مواضع این جریان پیام روشنی برای دشمن است تا با پشت گرمی، اقدامات خصمانه خود علیه ملت ایران را تشدید کند، چنانچه تاکنون کرده است.
,
,
,
سومین قرارداد خودرویی مهم پسابرجام روز جمعه در فرانسه بین سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) و شرکت رنو منعقد شد. پیش از این پژو با ایران خودرو و سیتروئن با سایپا، قرارداد همکاری مشترک در زمینه خودرو منعقد کرده بودند که در این بین قرارداد پژو از اهمیت بیشتری برخوردار بود. اکنون با 3 قرارداد خودرویی مواجه هستیم که اشاره به چند نکته درباره این قراردادها، به ویژه قرارداد اخیر ضروری است:
,
,
1- هر 3 قرارداد خودرویی پسابرجامی ایران با خودروسازان فرانسوی بسته شده است. این وضعیت ممکن است تبعاتی را در پی داشته باشد. اتکای کامل خودروسازی کشور در روابط خارجی به یک کشور خاص، خلاف منطق و موجب آسیب پذیری این صنعت در صورت بازگشت تحریم هاست.
,
3- اولین دغدغه ای که می توان راجع به هر قرارداد خارجی با خودروسازان داشت، پیرامون سرنوشت دو محور اصلی رشد واقعی این صنعت یعنی طراحی و قطعه سازی است. در این قرارداد اگر چه هنوز جزئیات آن به طور کامل منتشر نشده، اما در آن بر تشکیل یک شرکت مهندسی و خرید جدید برای حمایت از قطعه سازان داخلی تاکید شده است که موضوع مثبتی است. از این منظر می توان بین این قرارداد و قرارداد قبلی رنو با خودروسازان در دهه 80 شباهت هایی را یافت، قراردادی که در آن، حضور قطعه سازان داخلی در زنجیره قطعه سازان جهانی رنو-نیسان یکی از نقاط قوت بود. لذا در صورت محور قرار گرفتن این بخش از توافق و تحت الشعاع قرار نگرفتن تولید خودرو به جای تقویت این بخش ها، می توان به این قرارداد امیدوار بود. ضمن این که رنو در مجموع سابقه نسبتا روشن و قابل دفاع تری به نسبت پژو در انتقال فناوری و کیفیت محصول داشته است.در عین حال تا جزئیات قرارداد روشن نشود، نمی توان درباره این دو محور کلیدی اظهار نظر قطعی کرد.
,
4- نکته مهم دیگر در قراردادهای خودرویی پسابرجام، گام های کند قراردادهای مذکور برای خودروساز کردن ایران است. قراردادهایی که اگرچه با یک اقدام نسبتا رو به جلو برای تشکیل شرکت مشترک و سرمایه گذاری طرف مقابل برای انتقال فناوری مواجه است، اما به ویژه با مشخص شدن برخی جزئیات قراردادهای پژو و رنو، این انتقال فناوری بر روی خودروهای قدیمی دو شرکت مذکور صورت خواهد گرفت و این اتفاق در دنیای رو به سرعت فناوری، به معنای تداوم عقب ماندگی ایران از خودروسازی روز دنیاست.
,
امیر استکی در وطن امروز نوشت:
,
, امیر استکی در وطن امروز نوشت: ,
اما به نظر میرسد که یک جای کار میلنگد و باید به روشی دیگر به مساله نگریست، چرا که هنگامی که تعداد شکرناگزاران زیاد میشود، نمیشود بسادگی گفت آنها فقط یک عده انسانهای ناراحت هستند که فقط با رفتن به ته جهنم دردشان دوا میشود، بلکه باید این احتمال را هم تقویت کرد که فیالواقع یک جای کار میلنگد.
,
پاسخ گرچه طنزآلود است ولی به کار حل این مساله میآید. تاجر معمای ما در بدو امر «میلیاردر» بوده است و پس از یکی - دو سال ضرر دادن تبدیل به یک «میلیونر» شده است. گرچه میلیونر بودن خیلی چیز خوبی است ولی «تبدیل شدن از یک میلیاردر به یک میلیونر آن روی دیگر به خاک سیاه نشستن است».
,
بگذریم از اینکه تاجر ما میتواند وضعیت کنونی خود را به اهل و عیالش نشان دهد و بخواهد بهخاطر میلیونر بودن شکرگزار باشند اما قضاوت انسانهای نرمال و به اصطلاح عاقل چیزی جز شکست نخواهد بود و تاجر قصه ما با همین مسیر ممکن است چند وقت دیگر بشود یک «تاجر ورشکسته!» ابتدای نوشته گفتم که باید تعریفمان را از نعمت عوض کنیم، ظاهرا اینکه با این همه ظرفیت انسانی و طبیعی و ملی در کشور هنوز به خاک سیاه ننشستهایم خود نعمتی است که شکر اندرش بسی واجب است!
,
برجام در نظر ما ناسپاسان کفور، از نوع همین تجارت تاجر معمایمان است، چرا که امروز متولیان آن آوردههای آن را نشان میدهند و درخواست شکرگزاری و ذوق زدگی از مردم دارند. میگویند برجام نتیجه داده است ولی نمیگویند چه نوع نتیجهای و به چه قیمتی؟ از این صحبت نمیکنند چه دادهاند و چه گرفتهاند. فقط از آن متاع ناچیز بهدست آمده سخن میگویند و با قلدری و فرافکنی و متهم کردن همه آنهایی که ذوقزده نشدهاند به نادانی و بیسوادی، سعی در قیمتی جلوه دادن آن میکنند.
,
آیا این مقدار هم جایز نیست که لااقل متوجه باشیم باخت دادهایم و چیز دندانگیری عایدمان نشده است؟ آیا غیر از شکرگزاری برای زنده بودن در این شرایط راه دیگری پیش روی ملت ایران نیست؟ آیا این حق وجود ندارد که یک دل سیر نشست و گریست؟ گریه به خاطر قلب رآکتوری که اکنون پر از سیمان سرد و سنگین شده است و دیگر نمیشود با آن به معامله پرداخت و در عوض پر کردنش با سیمان به رفع تحریمها امید داشت. تعهداتی که انجام دادهایم و قابل برگشت نیستند همه در برابر وعدههای نسیهای که به هزار عامل راستیآزمایی و اما و اگر سنجاق شدهاند، در واقع همان میلیونر شدن پس از میلیاردر بودن است.
,
در این موقعیت شکرها باید بماند برای همان خواجههای سوداگری که این همه بذل و بخشش و توافقنامههای چیز رنگ کن، اگر برای ملت آب نداشت برای آنها نان داشته است.
,
فرصتسوزی و فرصتسازی در پسابرجام
, فرصتسوزی و فرصتسازی در پسابرجام,
در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ آقای حسن روحانی با بهرهبرداری از شرایط بد اقتصادی و فضای ملتهب آن زمان با نشان دادن یک کلید نمادین به عنوان کلید حل مشکلات کشور، وعده داد که با مذاکره با کدخدا تمام تحریمها را لغو و همه مشکلات کشور را با سرانگشت تدبیر خود حل میکند و امید را بر سر سفرههای مردم ایران خواهد آورد و از همینرو دولت خود را دولت تدبیر و امید نامید و به این ترتیب مذاکره برای لغو تحریمها و حل مشکلات کشور را به صورت مطالبه عمومی در آورد.
,
و اما حاصل سه سال مذاکرات طاقتفرسای سربازان دستگاه دیپلماسی همراه با خوشبینی، سادهانگاری و سطحینگری نسبت به اهداف امریکا از مذاکرات و نگاه غیردشمنانه امریکا (بنا به اذعان وزیر امور خارجه ایران)، تدوین برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) است که بهرغم انجام اقدامات اعتمادساز و راستیآزمایی ایران توسط آژانس بینالمللی انرژی اتمی (بر خلاف خطوط قرمز نظام) بالاخره در دیماه سال ۹۴ زمان اجرایی شدن برجام فرا رسید، ولی از همان آغاز و متعاقب آن (همانطور که پیشبینی شده بود) حیلهگری و دغلبازی امریکاییها آغاز شد.
,
,
دو ماه پس از اجرایی شدن برجام، در آغاز سال ۹۵، مقام معظم رهبری در سخنرانی روز اول سال در حرم رضوی، برجام را «خسارت محض» نامیدند و چیزی نگذشت که بهرغم بزرگنماییها و غلوهای صورت پذیرفته در خصوص آثار و دستاوردهای برجام (آفتاب تابان، بزرگترین سند افتخار تاریخ ایران، رونق کسب و کار و رونق اقتصادی) کمکم فضای پرالتهاب روانی فروکش و کارشکنیها و بدعهدیهای شیطان بزرگ یکی پس از دیگری خودنمایی کرد.
,
شیطان بزرگ با فرصتطلبی و استفاده از اعتماد و خوشبینی برخی دولتمردان ایران، با دغلبازی و فریبکاری، دومینوی مطالبات سریالی جدید را در دستور کار خود قرار داده و انجام تعهدات خود را مشروط به پذیرش تعهدات (ظاهراً قانونی) جدید نظیر FATF و کنوانسیون پالرمو و قبول «خودتحریمی» کرده و حتی جسارت و گستاخی را به جایی رسانده که تحویل تعداد محدود و معدودی هواپیما را به عدم ارائه سرویس و خدمات به افراد حقیقی و حقوقی سطوح عالی نظام ایران (وزارتخانههای اطلاعات و دفاع، سپاه و صداوسیما) نموده است.
,
,
دولت آقای روحانی که طی سه سال گذشته با خوشبینی به امریکا همواره منتقدان را مورد نکوهش قرار داده، هم اینک پس از گذشت سه سال در قالب انتقاد از بدعهدی و کارشکنی امریکا با منتقدان همنوا و همکلام شده و در برابر آزمایشی سخت قرار گرفته است.
,
نگاه واقعبینانه و به دور از تعصبات و بازیهای حزبی به سیر مذاکرات هستهای نشان میدهد که برجام در کنار خسارات بیشماری که برای کشور و نظام در پی داشته واجد دستاوردهایی هم بوده است، اما باید توجه داشت که:
الف) بیتردید دستاوردهای برجام نسبت به خسارات آن بسیار ناچیز بوده و در مقایسه بین دستاوردها و خسارات، در حال حاضر ناچاراً به همان گزینهای که رئیس بانک مرکزی اعلام کرد میرسیم، یعنی «تقریباً هیچ».
ب) بین نگاه دولتمردان و واقعیتها درباره دستاوردهای برجام نیز تفاوت آشکار وجود دارد. واقعیت این است که:
۱ - نوع مدیریت مقام معظم رهبری حضرت امام خامنهای در انتخاب تاکتیک «نرمش قهرمانانه» سبب اتحاد ملی و انسجام اسلامی و پیشگیری از دوقطبیسازی بسیار خطرناک «مردم، نظام» شده است.
,
,
,
,
,
,
,
۲ - انتخاب مدیریت «نرمش قهرمانانه» از سوی نظام سبب تصحیح و ارتقای بینش و باورهای مردم و افزایش بدبینی عمومی و ملی نسبت به شیطان بزرگ شده است.
,
۳ - به گفته و اذعان بسیاری از مسئولان و دولتمردان و رجال سیاسی امریکایی، بزرگترین دستاورد برجام افزایش تنفر عمومی مردم ایران نسبت به امریکا بوده است، بهطوری که میزان تنفر مردم ایران به دولتمردان امریکایی در دولت یازدهم نسبت به دولتهای پیشین به مراتب افزایش یافته است.
,
۴ - اگر «نرمش قهرمانانه» نظام در عصر موسوم به اصلاحات منجر به حمایت تروئیکای عدم تعهد از ایران و انزوای قدرتهای جهانی و شکلگیری 1+5 شد، «نرمش قهرمانانه» امروز نظام، سبب متلاشی شدن 1+5 شده و باید قبول کنیم که عملاً چیزی به نام 1+5 دیگر وجود خارجی ندارد.
,
البته در این نیز تردیدی نیست که دستاوردهای برجام که برخی از آنها به اجمال بیان شد به آسانی به دست نیامده و حاصل سه سال «فرصتسوزی دولتمردان»، «خوشبینی و اعتماد غلط به شیطان بزرگ»، «بیتوجهی به نصایح و انتقادات مشفقانه و خیرخواهانه منتقدان»، «تعطیلی صنعت هستهای »، «دلزدگی و ناامید کردن دانشمندان هستهای»، «اسطورهسازی و قهرمانسازیهای مضحک» از یک سو و راهبری بیبدیل، هوشمندانه و خردمندانه حضرت امام خامنهای و ایستادگی و صبوری ملت قهرمان ایران از سوی دیگر به دست آمده است.
,
وزیر اطلاعات نیز از جدیتر شدن مسئله نفوذ سرویسهای اطلاعاتی غرب با پوشش شرکتهای بنز و پژو میگوید.
,
,
امریکا از تشدید تحریمها علیه اشخاص حقیقی و حقوقی ایران میگوید.
,
وزیر اقتصاد آلمان سفر به تهران را مشروط به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی از سوی ایران میکند و...
اما در همین حال اخباری در خصوص «قبول تعهدات FATF از سوی ایران»، «تعقیب خواستههای غرب در FATF از طریق پالرمو» و «حذف برخی رشتههای هستهای از دانشگاهها» به گوش میرسد که بسیار نگرانکننده است.
,
,
,
نگاه واقعبینانه به برجام ما را به عبرتگیری از سه سال فرصتسوزی و برآورد دقیق و صحیح هزینه فرصتهای از دست رفته و تلاش برای جبران خسارات وارده و پیشگیری از طمعورزی دشمنان و حفظ انسجام داخلی فرا میخواند.
تنها در این حالت است که مردم قهرمان ایران ضمن قدردانی از تلاش سه ساله دولت (اگرچه به تحقق وعدهها منجر نشده است.) شکرگزار بوده و متقابلاً از دولتمردان انتظار دارند با واقعبینی فاصله خود را با دشمن بیشتر و با اصول انقلاب کمتر کرده و مانع از شکلگیری دوقطبیهای موافق و مخالف نظام اسلامی شده و با تکیه بر ظرفیتهای بالقوه و بالفعل داخلی و در راستای تقویت اقتصاد مقاومتی اقدام کنند.
,
,
,
محمود عزیزی در ایران نوشت:
نمایشگاه «هنر تدبیر» نمایشگاه مهمی است، اتفاق مهمی که هم اصل آن مهم است و هم افتتاحیه آن؛ افتتاحیهای که مسئولان رده بالای دولت در آن حاضر بودند و همگام با هنرمندان به این آیین
,
, محمود عزیزی در ایران نوشت:,
,
,
با شکوه آمدند. برای هنرمندان مایه خشنودی است که آقای اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس جمهوری و شخص محترم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و سایر مدیران در افتتاحیه این نمایشگاه حضور داشتند؛ نه تنها به این نمایشگاه آمدند که به مطالبات هنرمندان گوش فرا دادند و با آنان همقدم شدند. در حقیقت این رویداد یک گفتمان دوسویه بود بین هنرمندان و مسئولان در نمایشگاهی که محورش دستاوردهای سه ساله دولت تدبیر و امید بود آن هم با هنر عکس.
,
توافق کشورهای اوپک در الجزایر برای کاهش تولید نفت و بهبود قیمتها، دستاوردهایی بسیار مهمتر از آنچه در ابعاد اقتصادی به آن توجه شده به همراه دارد. با آگاهی از رویکرد دو کشور ایران و عربستان در بازار نفت تا پیش از نشست الجزایر، با اطمینان میتوان گفت این یک توافق سیاسی و امنیتی مهم میان تهران و ریاض در سه سال گذشته و بعد از رویکارآمدن دولت یازدهم محسوب میشود. توافقی که با تدبیر نفتی دولت یازدهم و مقاومت سیاستهای نفتی ایران در یک سال اخیر به دست آمد.
,
,
رقابت در اوپک از همان آغاز تأسیس این سازمان وجود داشته و نهتنها با انقلاب اسلامی و تغییر نظام سیاسی در ایران بهبود نیافت که اگر در ریاض هم تغییر سیاسی شکل بگیرد، باز هم تفاوتی نخواهد کرد؛ چراکه عمدتا این دو کشور در منطقه رقابتهای جدی و منافع متقابلی دارند؛ بنابراین توجه به مشترکات با کاهش محدودیتها و تنشها گام مهمی در تضمین منافع طرفین خواهد بود. اقدام اخیر اوپک که ناشی از انعطاف عربستان بود، سود درخور توجهی را عاید این کشور و همچنین دیگر کشورهای عضو و غیرعضو اوپک کرد.
,
,
بااینحال جنبه سیاسی و امنیتی توافق الجزایر بسیار بااهمیتتر از جنبه اقتصادیاش خواهد بود؛ چراکه نهتنها منافع دو طرف و دیگر کشورهای تولیدکننده نفت را به دنبال دارد، بلکه بهرهگرفتن از دستاوردهای سیاسی نشست اخیر میتواند برای کل منطقه حائز اهمیت باشد. ازاینرو اوپک نیز نقش مهمی را در همگرایی میان اعضا در همکاریهای بیشتر منطقهای بازی میکند.
,
آقای وزیر کشور چند روز پیش درباره موضوع مهمی که کشور را تهدید میکند به مسائل اجتماعی پرداخت و چنین گفت: «نگران تهدیدات خارجی نیستیم، بلکه تهدید اصلی در امور داخلی است.» شاید این نخستین بار باشد که یکی از مسوولان کشوری به این صراحت از اهمیت تهدیدات داخلی سخن به میان میآورد. واقعیت این است که باید از این دیدگاه دفاع کرد.
,
,
توجه کنیم که مقصودمان از این مقایسه کماهمیت جلوه دادن تهدید خارجی نیست که بسیار هم مهم است و بهطور طبیعی هم هزینههای زیادی باید صرف آن شود، بلکه هدف از این مقایسه شکاف عظیمی است که میان توجه به این دو تهدید وجود دارد، در حالی که اهمیت تهدید اجتماعی کمتر از تهدید خارجی نیست اگر بیشتر نباشد.
,
,
غلامعباس توسلی در آرمان نوشت:
بعد از نهی محمود احمدینژاد از ورود به انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری، به نظر میرسد همچنان میتوان شاهد تحولات اساسی و گوناگونی در سال آینده بود و میتوانیم رقابت جدی میان دو جناح سیاسی اصلاحطلب و اصولگرا را مشاهده کنیم. هرچند محمود احمدینژاد رقیب جدی روحانی در سال آینده تصور میشد اما در پی نهی او از ورود به انتخابات بعید است اصولگرایان ریاست جمهوری را دو دستی تقدیم اصلاحطلبان به لیدری روحانی کنند. این احتمال وجود دارد که اصولگرایانی که قصد حمایت از احمدینژاد را داشتند، با تصور اینکه احمدینژاد، احتمالا از فردی نزدیک به خود، در انتخابات آینده حمایت خواهد کرد، نامزد مزبور را مورد حمایت قرار دهند یا اینکه از کاندیدای اصولگرایان در مقابل روحانی حمایت کنند.
, غلامعباس توسلی در آرمان نوشت:,
,
,
با در نظر گرفتن این فرض، احتمالا اصلاحطلبان فرد دیگری جز روحانی را که هم تایید صلاحیت شود و هم به آنها نزدیک باشد را مجاب خواهند کرد که در انتخابات ریاست جمهوری نامنویسی کند که در صورت رد صلاحیت احتمالی روحانی از او حمایت کنند. چنین فردی حتی ممکن است از میان اصولگرایان با گرایشات نزدیک به روحانی باشد. در هر صورت احتمال رد صلاحیت روحانی را هرچند ضعیف اما باید در نظر گرفت و استراتژیهای لازم برای جایگزینی را از هم اکنون اعلام کرد. گزینهای که توان جذب آرای اصلاحطلبان و بدنه اجتماعی آنها را داشته باشد. فردی که بتواند فضای به وجود آمده توسط روحانی را ادامه دهد.
,
ارسال دیدگاه