یادداشت/
عطای ژرمن ها را به لقایشان ببخشید!
چندی است که اظهارات گستاخانه معاون صدر اعظم و وزیر امور اقتصادی آلمان مبنی بر به رسمیت شناختن موجودیت رژیم صهیونیستی، از طرف کشورمان، در صدر اخبار برخی رسانه های داخلی و خارجی قرار گرفته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیام جغتای، چندی است که اظهارات گستاخانه «زیگمار گابریل» معاون صدر اعظم و وزیر امور اقتصادی آلمان مبنی بر به رسمیت شناختن موجودیت رژیم صهیونیستی، در ازای برقراری روابط اقتصادی و دیپلماتیک بین ایران و آلمان، در صدر اخبار برخی رسانه های داخلی و خارجی قرار گرفته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از , پیام جغتای, ، چندی است که اظهارات گستاخانه «زیگمار گابریل» معاون صدر اعظم و وزیر امور اقتصادی آلمان مبنی بر به رسمیت شناختن موجودیت رژیم صهیونیستی، در ازای برقراری روابط اقتصادی و دیپلماتیک بین ایران و آلمان، در صدر اخبار برخی رسانه های داخلی و خارجی قرار گرفته است.,طرح این پیش شرط و واکنش های مسولان به آن می تواند پیامهایی را چه برای افکار عمومی حال حاضر جامعه و چه برای آیندگان داشته باشد تا شاید با مدد آنها به عمق گستاخی بیگانگانی پی برد که ابتدا در پشت نقاب مذاکره و تفاهم نامه، قول هایی می دهند و بعد نه تنها تعهداتشان را فراموش می کنند بلکه افسار پاره کرده و پایشان را از گلیمشان درازتر می کنند.
,این تعرض و افسارگسیختگی اگر به موقع جواب داده نشود و یا در هنگام نشاندن امضا در پای تفاهم نامه ها، تمهیدات لازم برای جلوگیری از آن در آینده اندیشیده نشود، به هیچ حد و مرز زمانی و مکانی محدود نمی شوند و در نتیجه شاهد اظهار اراجیفی شبیه آنچه که مستر «زیگما گابریل» عنوان کرد، خواهیم بود، بی آنکه با خودشان بیاندیشند که حرف و نظرشان با قوانین و آرمان های طرف مقابل سنخیتی دارد یا ندارد، غرور ملیشان را خدچه دار می کند یا نمی کند، با منافعشان در تضاد هست یا نیست.
,البته توجه به ریشه های رویش چنین جسارتهایی هم خالی از توفیق نبوده و همانطور که تا حدودی در پاراگرافهای قبلی این تحلیل عنوان شد می تواند به منشاء عبرتهایی برای نسلهای حاضر و آینده جامعه بدل بشود.
,منشاء و خواستگاه این اوهام و جسارتهای گستاخانه را شاید بشود لابلای بند بند تحلیل پذیر برجام و یا مواضع برخی مسولان کشورمان در زمانی که همه چیز را نظیر آب شرب به تحریم ها ربط می دادند و از طرفی تمام هم و غمشان در طول عمر یک دولت به رفع تحریم ها و نجات کشور از این طریق معطوف شده بود، جست و جو کرد.
,نجات کشور نه با رفع تحریمها و نه با لبخند گرگ صفتانه چند ژرمن گستاخ که با عزمی راسخ و کار و تلاش انقلابی و جهادی و تصحیح روشهای مدیریت و نظارتی در بخش ها مختلف با بهره گیری از توانمندی های بومی امکان پذیر می شود، کاری که خیلی از کشورها پس از مواجه با چالشها سنگین و مخرب، با بهره گیری از تواندمندی های بومی خودشان انجام دادند و حال در صدر صاحبان صنعت و تولید جهان هستند.
,از ریشه یابی و تحلیل دلایل بروز این قبیل موضع گیری ها و طرح پیش شرطها در دوره پسابرجام که بگذریم به مواضع اخیر برخی مقامات بلند پایه دولت نظیر نوبخت، سخنگوی قوه مجریه بر می خوریم، و نمی دانیم از عقبه وادادگی وزارت خارجه خودمان بنالیم و یا بغض مان را برای سخنگویی نوبخت آن هم برای وزیر امور اقتصادی آلمان فرو بخوریم، چرا که این نوع اظهار نظر سخنگوی دولت نه تنها مشکلی را حل نمی کند، بلکه خط تحقیر ملت بزرگ ایران را در برابر ادعاهای یک بیگانه را ادامه می دهد.
,اما آنچه را که در پایان این مکتوب لازم می دانم تا به مقامات کشوری خودمان گوشزد کنم این است: آقایان! دوشیدن شیر تکنولوژی و سرمایه گذاری از گاو ژرمن ها هر اندازه هم که مقرون به صرفه و پرسود باشد را نمی توان با غرور ملی و آرمان های انقلاب معامله کرد و باید عطای ژرمن ها را به لقایشان بخشید.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه