یادداشت؛
حسین(ع) الگوی آزادی خواهان جهان/ عاشورا موتور حرکت قرون اسلامی در جهت تفکرات صحیح
حضرت سیدالشهداء با سر مبارکش مسیر هدایت را منور ساخت و چنان منور ساخت که همچون ماهاتما گاندی رهبر استقلال هند، سر فصل استقلال کشور و ملتش را پیروی از راه حسین (ع) و رمز اصلی مسیر خون خدا یعنی مقاومت می داند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اروم نیوز، تاریخ با همه ی ابعاد خرد و کلانش حاوی مجموعه ای از بزرگترین مواریث انسانی است که در جلوه های مختلف ایمانی، اعتقادی، حکمی، فکری و عرفانی و غیره بنا بر جغرافیا اجتماعی خاص و یا عام، تبلور جاری و عینی دارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اروم نیوز,گرچه این موارث هم در ریشه انسانی خود و هم از جهت معنوی شمول جهانی داشته و با پیوستگی و همبستگی عالم هستی ازلی و ابدی هستند. به عبارت دیگر شامل همه ابنا بشر در همه زمان و همه مکان شده و از فطرت خدایی انسان نتیجه می شود.
,انسان در همه احوال و در همه حال از طلوع آفرینش تا به به دوران معاصر از جهت خودشناسی و هم منشاء جویی در حال سؤال و پرسش بوده و هنوز هم هست.
,این جستجو انسان را در مسیر تکامل خود در مسیرزمان ( حرکت از گذشته به سمت آینده) همراهی کرده و در هر مرحله از رشد مادی و معنوی انسان او را بیشتر دغدغه مند ساخته است.
,بیشتر و اغلب جنبه هدایت یافتن بشر به سوی مبداء و منشاء خود و نیز راه و روش حرکت در این مسیر مطرح بوده و همه تلاش های انسانی در همه ی اعصار و زمان ها در شکل و نحوه هدایت انسان، هم خود انسان و هم پیرامونش، مورد مناقشه و مناظره بوده است.
,یکی از ارکان مهم هدایت انسان از بدو آفرینش تاکنون، حوزه بسیار عمیق نبوت بوده است. خداوند متعال در پاسخگویی به سؤالات خواسته و ناخواسته انسانی که در شکل تعلقات، احساسات و ترجیحاتش نسبت به طبیعت و آسمان و زمین و همه عناصر متشکل در آنها تبلور می یافته، امر عظیم نبوت را به انسان ارزانی کرد.
,کسی از جنس خود انسان از سوی ربوبیت و احدیت متعال که همانا اصل و منشاء انسان در خلقت و آفرینش است، برگزیده می شد. به شکل مستند 124 هزار برگزیده در اعصار و زمان های مختلف و در میان اقوام مختلف نبوت یافتند تا انسان سرگشته به مسیر هدایت راه یابد.
,دین
,خداوند متعال از جهت هدایت عملی و هم هدایت نظری انسان مجموعه ی کاملی از همه پاسخ ها و نیازهای انسانی پیش از سؤال او وابراز نیاز، به همراه برگزیده خود و نبی خود و رسول خود بر انسان عرضه کرد. یعنی دین و شریعت!؟
,در حقیقت حرکت انسان از گذشته به سمت آینده او را به این مجموعه نیازمند و نیازمندتر می کرد و می کند. در حقیقت این نیازمندی انسانِ ابوالبشر را عاصی تر و سرگشته تر می کند. دل کندن از گذشته وهمه تعلقات آن و روی آوردن به آینده بر انسان گران می آید. اینکه خداوند متعال در قرآن شریف از آخرت، بهشت، حساب رسی، دوزخ و بزرخ می¬گوید و از آینده نیامده چنان زنده و شفاف سخن می¬گوید که گویی همین الان در دسترس است و اینکه نسبت به گذشته، گناهان، راه کج پدران و آبا و غیره انذار می¬دهد نیز، در همین مسیر قابل توجه است.
,امامت و رهبری
,انسان در مسیر حرکت از گذشته به سمت آینده و عبور از سنگلاخ زمان حال نیز به هادیِ مدبر و مدیر دارد. هدایت در کل نیاز به هدایتگر دارد. جمعیت و کثرت انسانی در مسیر حرکت به آینده انسان و اندیشه انسانی و زمینی را دچار تشت و شقه شقه شدن می کند. هر نحله انسانی، هر فرقه، هر قوم، هر ملت، هر جامعه و حتی هر امت با ابراز عقیده و نظر خود و هم عمل کردن بدان در حرکت به رو آینده و سعادت انسان دچار اغتشاش و شلوغی می شود. (به عبارت روشن تر دوری از حبل المتین)
,در زمانه ای که نبوت ختم شده کس یا کسانی از جنس نبی و نه چون او حضوری لازم و ضروری دارند که می بایست که در مسیر هدایت انسان به آینده و سعادت او را هشدار و انذار کنند.
,امامت و ولایت این وظیفه سنگین و خطیر را بر دوش دارد. نبی برگزیده خدا بود وکلامش کلام حق! اما امام و ولی، حامل و حافظ این کلام است.آن هم در زمانه وروزگاری که منافع ازجهت غصب آینده برای ابناء قابیل مسیرهدایت را بر نتافته و انکار را به جای هشدار و انذار می پسندد.
,هدایت شدن در چنین شرایطی تاوان هم دارد. باید خون داد، سر داد، تن داد، حجاب داد، ناسزا شنید و اسیر و آواره شد تا هم هادی و هم مسیر هدایت بقا یابند.
,حضرت سیدالشهداء با سر مبارکش مسیر هدایت را منور ساخت و چنان منور ساخت که همچون ماهاتما گاندی رهبر استقلال هند، سر فصل استقلال کشور و ملتش را ( که از قضا نه خود مسلمان بود و نه تمام جامعه کثیرالااقوامش) پیروی از راه حسین (ع) و رمز اصلی مسیر خون خدا یعنی مقاومت می داند: «من زندگى امام حسین علیه السلام، آن شهید بزرگ اسلام را به دقت خوانده و توجه کافى به صفحات کربلا نمودهام و بر من روشن شده است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، بایستى از سرمشق امام حسین پیروى کند.»
,این همان معرفت به هدایت است و چشیدن لذت آن! هدایت عمل کردن است، هدایت شدن و هدایت کردن امری کاربردی است. 8 سال دفاع مقدس و مقدم بر آن منظومه عظیم انقلاب اسلامی و قله رفیع آن یعنی 22 بهمن سال 1357 نتیجه روشن هدایت شدن و هدایت کردن است.
,ولایت در زمانه معاصر ما ادامه همان سر از تن جدای حسین (ع) است که مسیر را روشن و شفاف می دارد. سیدِ روح الله امام خمینی (ره) و سیدعلی امام خامنه ای (حفظهم الله) دو حجت بزرگ دشواری راه هدایت هستند و اینکه ادله نگاه این بزرگوران به این مسیر:
,امام حسین (ع) و عاشورا در کلام امام راحل (ره)
,«سیدالشهداء علیه السلام از همان روز اول که قیام کردند برای این امر، انگیزه-شان اقامه عدل بود، فرمودند که: می¬بینید که معروف عمل بهش نمی شود و منکر بهش عمل می شود. انگیزه این است که معروف را اقامه و منکر را از بین ببرد. انحرافات همه از منکرات است. جز خط مستقیم توحید هرچه هست منکرات است. اینها باید از بین برود و ما که تابع حضرت سیدالشهدا هستیم باید ببینیم که ایشان چه وضعی در زندگی داشت. قیامش، انگیزه اش نهی از منکر بود که هر منکری باید از بین برود مِن جمله قضیه حکومت جور. حکومت جور باید از بین برود.»
,«حضرت سیدالشهدا علیه السلام از کار خودش به ما تعلیم کرد که در میدان، وضع باید چه جور باشد و در خارج میدان وضع چه جور باشد و باید آنهایی که اهل مبارزه مسلحانه هستند چه جور مبارزه بکنند و باید آنهایی که در پشت جبهه هستند چطور تبلیغ بکنند ـ کیفیت مبارزه را کیفیت این که مبارزه بین یک جمعیّت کم یا جمعیت زیاد باید چطور باشد، کیفیت این که قیام در مقابل یک حکومت قلدری که همه جا را در دست دارد با یک عده معدود باید چطور باشد ـ اینها چیزهایی است که حضرت سیدالشهدا به ملّت آموخته است و اهل بیتِ بزرگوار او و فرزند عالی مقدار او هم فهماند که بعد از این که آن مصیبت واقع شد باید چه کرد.»
,«حضرت سیدالشهدا به همه آموخت که در مقابل ظلم و در مقابل ستم، در مقابل حکومت جائر چه باید کرد. با این که از اوّل می دانست که در این راه که می رود راهی است که باید همه اصحاب خودش و خانواده خودش را فدا کند واین عزیزان اسلام را برای اسلام قربانی کند، لکن عاقبتش را هم می دانست. اگر نبود این نهضت، نهضت حسینی، یزید و اتباع یزید اسلام را وارونه نشان می-دادند.»
,امام حسین علیه السلام و عاشورا در کلام مقام معظم رهبری
,«ماجرای عاشورا عبارت از یک حرکت عظیم مجاهدت آمیزی در دو جبهه است هم در جبهه مبارزه با دشمن خارجی و بیرونی ـ که همان دستگاه خلافت فاسد و آن دنیاطلبانی بود که به این دستگاه قدرت چسبیده بودند و قدرتی را که پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم برای نجات انسان ها آورده بود استخدام و استثمار کرده بودند و عکس مسیری که اسلام و نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله وسلم خواسته بودند و اراده کرده بودند حرکت می کردند ـ و هم در جبهه درونی که آن روز که جامعه به طور عموم به سمت همان فساد درونی حرکت کرده بود...»
,«ماجرای حسین بن علی علیه السلام حقیقتا موتور حرکت قرون اسلامی در جهت تفکرات صحیح اسلامی بوده است. هر آزادی خواه و هر مجاهدِ فی سبیل-اللّه و هرکس که می خواسته است در میدان خطر وارد شود از آن ماجرا مایه گرفته و آن را پشتوانه روحی و معنوی خود قرار داده است. در انقلاب ما این معنی به صورت بینی واضح بود...»
,«در زیارتی از زیارت های امام حسین علیه السلام که در روز اربعین خوانده می شود جمله ای بسیار پر معنی وجود دارد و آن این است: «و بَذَلَ مُهجَتَهُ فیک لِیَسْتَفیدَ عِبادَکَ مِنْ الجَهالَة». فلسفه فداکاری حسین بن علی علیه السلام در این جمله گنجانده شده است. زائر[امام حسین علیه السلام] به خدای متعال عرض می-کند که این بنده تو، این حسین تو، خون خود را نثار کرد تا مردم را از جهالت نجات بدهد و [از] «حیْرةُ الضَّلالَةِ»؛ [هم چنین تلاش کرد] مردم را از سرگردانی و حیرتی که در گم راهی است نجات بدهد...»
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه