شعور حسینی حلقه گمشده امروزی در هیئات/طبل و سنج، وسایلی که به جای ثواب، عذاب می آورد
طبل های تولید شده در دنیا و استفاده از آنها در دسته جات عزاداری با آرمان های امام حسین (ع) دور است و باید از ورود آنها جلوگیری شود و در حال حاضر رنگ و بوی عزاداری های حسینی تبدیل به مسئله تظاهر و زینتی شده است و عزاداری ها به این شیوه صحیح و پسندیده نیست.
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ با فرا رسیدن ماه محرم دوباره شاهد دسته های عزاداری خواهیم بود که در کوچه و خیابان به عزاداری برای سید الشهدا مشغول خواهند بود، "اجرکم عند الله " اما عزاداری که درآن حق الناس و آرامش مردم و جامعه در اغلب موارد رعایت نمی شود جای بسی تأمل دارد.
متاسفانه در بسیاری از مواقع فراموش می کنیم که نه تنها ثواب نمی کنیم بلکه باعث عذاب هم شهریان خود نیز می شویم.
سال هاست که طبل زنی در دسته جات حسینی وجود دارد اما با وجود اینکه آلودگی صدا ایجاد کرده، باعث آزار و اذیت جانبازان موجی، بیماران در بیمارستان ها و منازل شده و باعث شکایات مردم از برگزار کنندگان عزاداری ها می شود.
استفاده از طبل تاریخچه طولانی دارد و در جریان نهضت عاشورا نیز یاران عمربن سعد استفاده از آن را با هدف اعلام جنگ و به هیجان آوردن لشکر عمر بن سعد و تضعیف روحیه طرف مقابل بارها در روزهای تاسوعا و عاشورا مورد استفاده قرار می دادند.
به مرور زمان طبل به همراه با سایر پیراهه ها وارد دسته جات عزاداری امام حسین (ع) شد اما همان طور که اصل استفاده از طبل در مراسم عزاداری وارداتی است طبل های مورد استفاده امروزی هم به نوعی وارداتی محسوب می شود.
مواد اولیه طبل ها پس از وارد شدن به کشور صرفا" در داخل کشور مونتاژ می شود و بنابر گزارش مسئولین مربوطه مواد اولیه آن از کشورهایی مانند ژاپن و چین از مرزهای کشور وارد شده و در تبریز در کارگاه های مختلف مونتاژ می شود.
اصل استفاده از طبل در دسته جات عزاداری بر اساس نظر مراجع تقلید اگر به صورت متعارف باشد اشکال ندارد اما اگر استفاده از طبل از حد متعارف خارج شود و با آلودگی صوتی موجب آزار و اذیت شهروندان شده و باعث ایجاد راه بندان و ترافیک شود طبیعتا" امری غیر جایز و حرام می باشد.
این روزها یکی از شکایات مردمی در خصوص آلودگی صوتی طبل های دسته جات عزاداری است که نیاز جدی به ساماندهی دارد.
استفاده از طبل ها در مراسم مذهبی و دسته جات حسینی هیچ جایگاهی ندارد و حقیقت مذهبی ندارد و فرهنگ بسیار غلطی است که در هیئت های مذهبی فرهنگ سازی شده است.
طبل های تولید شده در دنیا و استفاده از آنها در دسته جات عزاداری با آرمان های امام حسین (ع) دور است و باید از ورود آنها جلوگیری شود و در حال حاضر رنگ و بوی عزاداری های حسینی تبدیل به مسئله تظاهر و زینتی شده است و عزاداری ها به این شیوه صحیح و پسندیده نیست.
با گشتی در شهر بیرجند گاها با طبل های بزرگی مواجه می شویم که در جلوی مغازه ها خودنمایی می کنند و در همین رابطه برای اینکه نظر فروشندگان بیرجندی که در سطح شهر مشغول فروش طبل و سنج و همچنین پرچم های عزاداری هستند را بدانیم به سراغ چندین نفر رفتیم که اغلب از پیشینه آنچه به فروش می رساندند اعلام بی خبری کردند.
یکی از فروشندگان در گفتگو با خبرنگار ما با بیان اینکه هیأت بدون طبل و سنج نمی شود، اظهار کرد: وجود طبل و سنج در حد نرمال خیلی خوب است زیرا نظم هیأت تا حدودی به خاطر وجود آن هاست.
وی با بیان اینکه از پیشینه وجود طبل و سنج و اینکه چگونه وارد ایران شده است و مصارف گذشته آن چه بوده است خبری ندارم، خاطر نشان کرد: طبل کارایی دیگری هم دارد و در ورزشگاه ها و مراسم عروسی نیز استفاده می شود اما در ایران بیشتر در هیأت ها مدنظر قرار گرفته است.
وی تصریح کرد: قیمت طبل هایی که به فروش می رسانم بین 5 هزار تومان تا 700 هزارتومان است که بزرگترین آن ها 2 متر قد دارد و قیمت سنج نیز بین 3 تا 350 هزار تومان می باشد.
یکی دیگر از فروشندگان بیرجندی که فروش طبل و سنج را به خاطر شلوغ شدن مغازه اش عنوان کرد، گفت: طبل یکی از اصول و نماد جنگ بوده است و با زدن آن اعلام می کنیم که آماده جنگ هستیم.
وی ادامه داد: طبل و سنج باید در هیأت ها وجود داشته باشد زیرا باعث هماهنگی می گردد.
این فروشنده بیرجندی خاطر نشان کرد: اما در خصوص سنج باید بگویم که پیشینه ای ندارد و حتی همین زنجیر را نیز در زمان قدیم کسی استفاده نمی کرده است و ورود این دو مورد به ایران تفکر انگلیسی ها و دشمنان اسلام بوده است.
وی ادامه داد: طبل ها در عزاداری ها و هم در عروسی ها استفاده می شود اما در اصل همان نماد جنگ بوده است.
وی بیان کرد: خودم هیأت بدون سنج را می پسندم اما وجود تعدادی که باعث هماهنگی زنجیرزنان شود را لازم می دانم.
فروشنده دیگر بیرجندی که سابقه 20 سال فروش طبل و سنج را یدک می کشید نیز در گفتگو با خبرنگار اظهار کرد: طبل و سنج هایی که در ایام محرم به فروش می رسانم تولید خود ایران و از شهرهای مشهد و تبریز است.
وی ادامه داد: از پیشینه وجودی طبل و سنج خبری ندارم اما از طبل در زمان قدیم برای لشکرکشی استفاده می شده است.
این فروشنده بیرجندی عنوان کرد: وجود طبل به اندازه کافی باعث هماهنگی هیأت ها می گردد اما تعداد خارج از عرف آن عذاب آور است.
وی خاطر نشان کرد: به نظر شخصی خودم وجود طبل های بسیار بزرگ و همچنین تعداد زیاد آن ها در هیأت ها جلوه ی خودنمایی دارد و هیأت ها را از آن جلوه معنویش دور کرده است.
وی تصریح کرد: در حال حاضر قشر جوان علاقه زیادی به طبل و سنج دارند و این احساس را نیز دارم که کسی نمی تواند قلب آن ها را به خاطر داشتن این موارد، بشکند و این فرهنگ باید به مرور اصلاح گردد تا جوانان نیز رنجیده نشوند.
در ادامه با یکی از افرادی که در حال انتخاب و خرید طبل بود نیز به گفتگو نشستیم و وی در پاسخ به این سوال که آیا طبل و سنج را می پسندید یا خیر؟ گفت: در حقیقت خودم به هیچ وجه طبل و سنج را نمی پسندم اما هنگامی که فرزندم به طور مرتب گریه می کند مجبور به خرید طبل هستم.
وی با بیان اینکه اگر مسئولان هیأت ها بر وجود طبل ها نظارت داشته باشند و تعداد معدودی را مشخص کنند دیگر وضعیت به این شکل نمی شود که هر فردی به دنبال طبل و سنج باشد.
این خریدار یادآور شد: متاسفانه در حال حاضر از جوان تا کودکان دست به طبل شده اند و همین باعث می شود که فرزند خودم که بسیار کوچک است درخواست طبل کند در حالی که اگر مسئولان هیأت فقط از افراد جوان آن هم به تعداد معدود استفاده کنند دیگر کودکان به دنبال زنجیرزنی خواهند رفت و این وضعیت کنونی را شاهد نخواهیم بود.
تعداد دیگری از خریداران که هر یک یا برای خرید زنجیر یا برای خرید پارچه های عزاداری در محل حضر بودند نیز بر این باور بودند وجود طبل های بسیار بزرگ روح معنوی هیأت ها را دگرگون کرده است و بهتر است که مسئولان و متولیان هیأت ها با روی خوش نسبت به کاهش آن ها اقدام کنند.
یکی از پیر غلامان حسینی که سال ها عمرش را در هیأت و عزاداری برای سالار شهیدان گذرانده بود نیز از وضعیت موجود طبل ها در هیأت گلایه کرد و گفت: در قدیم مراسمات معنویت بیشتری دارد اما منظورم این نیست که اکنون این معنویت وجود ندارد بلکه کاهش یافته است.
وی ادامه داد: صدای طبل ها در بسیاری از مواقع عذاب آور شده است و باعث می گردد نوای مداح و نوحه جانسوزی که می خواند در حاشیه قرار گیرد و نگاه ها فقط به طبل و سنج معطوف گردد.
این پیرغلام حسینی یادآور شد: امیدواریم متولیان هیأت ها با اخلاقی شایسته و آنگونه ای که باعث دلخوری جوانان نشوند در جهت مدیریت کردن آن ها پیش روند که در این راستا نقش سخنران و روحانی مسجد بسیار ارزشمند است.
با توجه به موضوعات مطرح شده در حال حاضر همگان شور حسینی داریم اما شعور حسینی را در حاشیه قرار داده ایم و کمتر به موضوعاتی که باید بیشتر توجه کنیم اهمیت دداده ایم.
اطلاع داشتن از پیشینه سنت ها وظیفه هر فردی است که در دستگاه عزای اباعبدالله خدمت می کند.
اگر ندانیم که سالار شهیدان برای چه چیزی قیام کردند و خانواده و اهل بیت خود را فدا کردند در حقیقت قافله را باخته ایم و از معنوست به دور هستیم.
هر دقیقه و ثانیه ای از حادثه کربلا و عاشورا خود ساعت ها جای بحث و گفتگو و تحقیقی دارد اما کمتر افرادی پیدا می شوند که به آن توجه کند و این وظیفه دیگر افراد را از جمله سخنرانان و مداحان را سنگین تر می کند زیرا در این بی خبری ها باید آن ها خبرها را به افراد منتقل کنند و عبرت های عاشورا را تبیین نمایند.
اینکه بیشتر افراد حتی فروشندگان از پیشینه برخی موارد بی اطلاع هستند نشان دهنده عدم اطلاع رسانی و ضعف در انتشار مصائب اهل بیت است که امیدواریم دغدغه مسئولان فرهنگی کشور و استان در این خصوص افزایش یابد.
برپایی پرچم عزای اباعبدالله نباید تنها به خواندن روضه و اشک خلاصه شود بلکه تبیین قیام امام حسین(ع) از لزومات است که قطعا مسئولان نسبت به آن توجه دارند اما این توجه هنوز نتوانسته است انتظارات را برآورده کند.
امیدواریم هر مجلسی که برای عزاداری برپا می شود رنگ و بوی حسینی به خود گیرد و از ورود بدعت ها جلوگیری شود تا جلوه معنوی هیأت ها حفظ گردد.
ارسال دیدگاه