به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ خانم فاطمه ذاکری زاده یکی از زنان فعال در صنعت تلی بافی در شهرستان میناب در گفتگو با میناب جنوب، گفت: از 9 سالگی هنر تلفی بافی را از مادر بزگم به ارث برده ام و تا کنون توانسته ام شاگردان زیادی از جمله دختر و نوه هایم را به این هنر اصیل و بومی میناب آشنا کنم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خانم فاطمه ذاکری زاده یکی از زنان فعال در صنعت تلی بافی در شهرستان میناب در گفتگو با , میناب جنوب, ، گفت: از 9 سالگی هنر تلفی بافی را از مادر بزگم به ارث برده ام و تا کنون توانسته ام شاگردان زیادی از جمله دختر و نوه هایم را به این هنر اصیل و بومی میناب آشنا کنم.,این صنعتگر فعال در حوزه صنایع دستی میناب تنها بخش از درامد خانواده اش از راه تلی و بادوله بافی تامین می شود و بخش دیگرآن از راه جاروبافی،حصیر و گوزِن بافی فراهم می شود.
,وی اظهار داشـت: بادله یا “تلی” از چند نوع زری با یکدیگر به صورتی که زری بزرگ در وسط و زری های کوچک در اطراف هم بافته می شود و اندازه تلی های بافته شده در گویش محلی به " وار "شهرت دارد .
,خانم ذاکری زاده بیان داشت: بادله به شکل نوارهایی با پهنای ۱۵ سانتیمتر تولید می شود برای ساخت شلوار نیم بادله،شلورار بادله کامل کاربرد دارد.
,این هنرمند تصریح کرد: وعدو در گویش محلی به تلی های بافته شده با کامواهای سبز و سیاه به طول 2 وارگفته می شود که برای ساخت شلوار زنانه با نام شلوار شک و وعدو کاربرد دارد.
,ذاکری زاده گفت: برای ساخت شلوار تلی بادله کامل، 8 تا 6 وار و نیم بادله و برای شلوار نیم بادله 5 رنگ 2 وارو نیمی بادله به رنگ های سبز،قرمز و سیاه بکار می رود.
,صنعتگر فعال روستای بلبلی میناب اذعان داشت: صنعت تلی بافی در بین زنان و دختران مینابی در اغلب روستاها بعنوان یک هنر بومی و محلی نهادینه شده است بطوری که هر یک بصورت جداگانه انواع بافتنی از قبیل،شلوار کمی،جلبیل خوسی،تلی،بادله،شک و وعدو،بٌشکی،سه فسله می بافند و این درحالی است که نگاه و توجه چندانی به حمایت از قشر صنعتگر روستایی نمی شود.
,نیمی از جمعیت زنان شهرستان میناب به کار تلی و بادله بافی فعالیت دارند.
,انتهای پیام/ز
]
ارسال دیدگاه