باید مراقب باشیم که عزاداری‌‌‌های ما به عزانمایی تبدیل نشود

با شروع محرم تکایا و مساجد آماده پذیرایی از مهمانان اباعبدالله می‌شوند‌، مداحان سبک‌ها و شعرهای جدید آماده می‌کنند و کسانی که نذر دارند هم حتی برنامه‌ریزی می‌کنند تا در یکی از شب‌های محرم سفره اطعام دهند‌.

محرم با ورود خود رنگی دگرگون به شهرها می‌بخشد چرا که هرکسی سعی دارد تا شأن و منزلت این ماه حرام را حفظ کند، وقتی می‌بینیم که از کوچک و بزرگ همه شور و شوق حسینی در سر دارند خوشحال می‌شویم که هنوز زیر بیرق امام حسین(ع) در حال زندگی‌کردن هستیم.

اما هرچیزی برای خود، آداب و شروط دارد و محرم یکی از آن دسته از ماه‌های ویژه‌ای است که باید مواظب رفتار و کردار خود در این ماه باشیم. خدا را شکر که وقتی در هر شهر و روستا قدم می‌زنی شاهد این هستی که حداقل یک ایستگاه صلواتی یا تکیه و مسجد و حتی یک پرچم سیاه به عنوان نماد محرم نصب است.

در این چند سال با ورود مداحان جدید با سبک‌های متفاوت شاهد دگرگونی‌های زیادی بودیم که متاسفانه اخیراً این روند به سمتی دیگر کشانده شده است، در برخی از شهرهای بزرگ و کوچک مانند نوشهر دیده می‌شود که استفاده مداحان از شعرها، ترانه‌ها و موسیقی‌های به قول معروف آن طرف آبی به بهانه جذب جوانان به مساجد و هیئت‌ها زیاد شده است که این خود یکی از بزرگترین معضلات است.

در سال گذشته در شهر نوشهر شاهد این بودیم که یکی از هیات‌ها در حال بردن دسته در مرکز شهر با خواندن یک مداحی یا ترانه‌ای بسیار معروف و البته زننده باعث شده بود تا جمعیتی که در پیاده‌رو‌ها ایستاده بودند با آنان همکاری می‌کردند که این امر باعث اعتراض خیلی از عزاداران دیگر شده بود. بگذریم از پول‌های میلیونی که در این بین با نام محرم و به کام برخی از مداحان و سخنرانان حیف و میل می‌شود، البته باید تذکر داده شود این همه گمانه‌‌زنی در فضای مجازی که گفته می‌شود فلان مداح یا سخنران مشهور فلان قدر پول گرفته است باید اثبات شود و اِلا کار برای امام حسین(ع) در مرحله اول اخلاص را می‌طلبد.

شاید باید گفت مهم‌ترین آسیبی که به عزاداری‌های ما در این سال‌ها وارد شده است جدا‌شدن مسجد و تکایا از هم است، در مساجد ما هنوز عزاداری‌ها باوجود اینکه جوانان امروزی دوست دارند با سینه‌زنی‌های مختلف و سبک‌های چهارچوب‌دار امروزی سینه‌زنی کنند، به شیوه سنتی برگزار می‌شود و پیرغلامان و مداحان قدیمی هم که در مساجد اجرای مراسم دارند معتقد هستند که همان سبک‌های سنتی و به قول معروف یک‌ضرب و سه‌ضرب‌زدن بهترین نوع عزاداری است، و اما در هیئت‌های بی‌شماری که در این سال‌ها تشکیل‌شده، جوانان زیادی شرکت می‌کنند که با شیوه سینه‌زنی و عزاداری‌ها جدید بهتر ارتباط برقرار می‌کنند و این خود عاملی برای دوری آن‌ها از مساجد شده است.

از دیگر معضلاتی که در عزاداری‌های ما موجود است حرکت‌دادن دسته‌جات عزاداری است که این خود از جالب‌ترین بخش است، چرا که هر هیئتی دوست دارد بزرگ‌ترین دسته سینه‌زنی و زنجیرزنی را در سطح شهر داشته باشد که در ابتدای آن هم باید عَلَم چندین‌تیغه باشد و هرچقدر هم عَلَم بزرگتر باشد مایه فخر و مباهات آن مسجد و هیات در بین سایرین است، نکته قابل تأمل اینجاست که وقتی این دسته‌جات به مرکز شهر می‌رسند صدای طبل و بلندگوی آن‌ها بیشتر می‌شود.

ایستگاه‌های صلواتی هم مأمنی شده برای همه تا در گذر از خیابان با نوشیدن چای و شیر و حوردن خرما و حلوا گلویی تازه کنند، اما در برخی از این ایستگاه‌ها صدای بلندگو به حدی بلند است که حتی نمی‌شود از کنارشان عبور کرد و حتی بعضی از آن‌ها تا پاسی از شب در خیابان‌ها مشغول فعالیت هستند که باعث مُخِل آسایش مردم و دل‌خوری همسایه‌ها می‌شود.

افزایش گرایش هیئت‌ها به برخی فرقه‌های ضاله چون حُجَتیه مهم‌ترین آسیب این سال‌های مجالس عزاداری است که باعث شده برخلاف تذکرات رهبری و مراجع تقلید در این باب، برخی رفتارهای ناشایست این فرقه‌ها ازقبیل لطمه‌زدن عزادار از طریق قمه‌زنی، کف‌زدن، درآوردن لباس حین سینه‌زنی، لَعنِ علنی در مجالس مختلف و ذکر گفتن‌های نامتعارف و ... در مراسمات عزاداری باب شود.

در برخی مناطق شهر هم جداشدن سلایق بین قدیمی‌ها و جوانترها باعث شده تا هرکسی بخواهد جداگانه هیات بزند و مراسم دسته‌روی داشته باشد و عدم نظارت متولیان امر بر روی این هیئت‌ها و دادن مجوز به بهانه جذب جوانان به دین شاید قدری قابل تأمل باشد و نظارت بیشتری را طلب کند.

و دیگر اینکه اکثر مراسم‌های عزاداری تنها دهه اول محرم مختص شده است در حالی‌که خیلی از بزرگان ما سفارش کردند که تازه عزاداری باید از شب دهم آغاز شود و تازه اسارت کاروان بنابر روایت از این تاریخ است و در ماه صَفَر هم که ثواب این ماه کمتر از محرم نیست، عزاداری‌ها کم‌رنگ می‌شود؟

خدا را شکر که در شهر و کشور ما بوی محرم همیشه وجود دارد، اما باید مراقب باشیم که عزاداری‌‌‌های ما به عزانمایی تبدیل نشود و با رفتار و حرکت نابه‌جای خود دشمن شاد شویم و به مقصود آن‌ها نزدیک.

انتهای پیام/