هاشمی قطعا میداند اما...؛
آن کس که بداند و نداند که بداند!
موضوع مهمتر آن است که چرا برخی چهرههای بهظاهر موجه و معتدل اینگونه به مردم آدرس غلط میدهند و برای اثبات خودشان به «دروغ» متوسل میشوند؟ بعید است فردی چون رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، این اعداد و ارقام را نداند و یا بداند اما نتواند خوب و بد را تشخیص بدهد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، یکی از روشهایی که برای پاسخگویی به سؤالات جناح یا گروهی خاص، کارایی بهتری دارد، استفاده از صحبتها و مواضع بزرگان و صاحبمنصبان آن جناح در پاسخ به سؤالات و شبهات سایر بزرگان و مسئولان همان جناح میباشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,یا در حالت ایدهآل اینگونه است که سخنان یک چهرهی سیاسی را دربارهی یک موضوع واحد و تفسیرناپذیر که چند سال قبل به زبان آورده بود، با سخنان حال حاضرش مقایسه کنیم. مثلا این موضع حسن روحانی دربارهی واردات برنج خارجی که پیش از انتخابات 92 اتخاذ کرده بود: «ورود برنج خارجی سبب لطمه وارد آمدن به محصول داخلی است» و قیاسش با نظر جدید روحانی در همین رابطه که اخیرا از قول سخنگوی دولت تایلند اعلام شد که گفت: «رئیس جمهور ایران نسبت به خرید برنج تایلندی ابراز تمایل کرده است.»
,در همین رابطه هفدهم مهرماه بود که هاشمی رفسنجانی در دیدار با جمعی از مسئولان شهرستان فریدونشهر مدعی شد: «متأسفانه در دولت قبلی، کشور به صورت فقیرانهای اداره میشد، اکثر کارخانهها تعطیل و یا نیمه تعطیل بودند و منابع عظیمی که از نفت داشتیم، صرف ورود کالای بنجل و بیکیفیت چینی میشد و عمدهی بانکهای دنیا روابطشان را با ما قطع کرده بودند.»
,حالا اگر بخواهیم از همان فرمولِ پاسخگویی استفاده کنیم، چارهای جز یادآوری چند نطق کوتاه و ماندگار آقایان ظریف و طیبنیا، همچنین ارائهی چند آمار ساده از گمرک جمهوری اسلامی نداریم:
,1. وزیر امورخارجه ایران در گفتوگوی اختصاصی با خبرگزاری کیودوی ژاپن در نیویورک (4 مهر 95) رسما ادعای تاریخی «تقریبا هیچ» ولیالله سیف را تأیید کرد و گفت: «از آنجایی که امروزه بسیاری از بانکهای اروپایی تمایلی به انجام معاملات با ایران ندارند، به همین دلیل از آمریکا انتظار داریم تلاش های جدیدی را برای رفع نگرانیهای آنها انجام دهد.»
,2. طیبنیا وزیر اقتصاد نیز در مصاحبه با سایت خبرآنلاین (14 فروردین 95) رسما اعلام کرد که بیشترین میزان تولید کشورمان دقیقا در همان دورانی بوده که تیم رسانهای دولت یازدهم، آن سالها را دوران فلاکت و بدبختی و تیرهروزی مینامند! طیبنیا در بخشی از آن مصاحبه اعتراف کرد: «در 9 ماه نخست سال 93 نسبت به 9 ماه نخست سال 92 تولید بیشتری در کشور صورت گرفته است، اما هنوز به حداکثر تولید کشورمان در سال 90 نرسیدیم.»
,3. اکنون سری به آمار گمرک میزنیم تا مشخص شود که سهم هر کدام از دولتهای سابق و حاضر در واردات کالاهای بنجل (یا همان چینی) به ایران چقدر بوده است؟
,بر همین اساس، مجموع کل واردات دولتهای نهم و دهم حدود 40.5 میلیارد دلار بوده؛ یعنی به طور میانگین سالانه کمی بیشتر از 5 میلیارد دلار؛ اما دولت یازدهم تا ابتدای تابستان سال جاری، یعنی دقیقا با گذشت سه سال از عمر دولت تدبیر و امید، چیزی حدود 30 میلیارد دلار کالاهای چینی وارد کشور نموده که نشان میدهد سالانه 10 میلیارد دلار را به واردات کالا از چین اختصاص داده است.
,سوای آن که دهها نمونهی عینی و آماری دیگر نیز وجود دارد، اما فعلا میتوان به همین چند مورد بسنده کرد. اما موضوع مهمتر آن است که چرا برخی چهرههای بهظاهر موجه و معتدل اینگونه به مردم آدرس غلط میدهند و برای اثبات خودشان به «دروغ» متوسل میشوند؟ بعید است فردی چون رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، این اعداد و ارقام را نداند و یا بداند اما نتواند خوب و بد را تشخیص بدهد.
,هرکس که بداند و نداند که بداند، با کوزهی آب است ولی تشنه بماند!
]
ارسال دیدگاه