چند سؤال از آنهایی که به دشمن لبخند زدند و هدیه دادند؛
وقتی نمایندگان یک ملت آمریکاستیز، برای غرب هدیه میبرند/ چرا هیئت ایرانی بیش از مردم، به دشمن اعتماد دارند؟
رسانه ای شدن هدایایی که تیم مذاکره کننده هسته در جریان مذاکرات به طرف غربی خود اهدا کرده اند، سوالات فراوانی را به ذهن متبادر می کند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیام جغتای، شما به چه کسی هدیه می دهید؟! اگر کسی را دوست داشته باشید، حتما” برای ابراز علاقه و اظهار ارادت به او هدیه خواهید داد. بعضی وقت ها، طرف تان را به هر علتی دوست ندارید اما سعی می کنید با هدیه ای این پیغام را به او برسانید که می توانیم با هم دوست باشیم. اما برخی اوقات، شما فکر می کنید خیلی زرنگ(!) هستید و سعی خواهید کرد که با هدیه ای طرف مقابل را دور زده و او را فریب دهید. در این حالت، تفاوتی نمی کند که طرف مقابل، دوست باشد یا دشمن. گاهی اوقات هم واقعا” شما هیچ قصد فریبی ندارید ولی کارتان خنده دار از آب در می آید چون ساده می اندیشید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیام جغتای,حالا فرض کنید که شما در دولت، صاحب جایگاه و مقامی هستید. زل می زنید به چشم های طرف مقابل تان و با لبخند می گوئید: «hello جان!».
,
او چون قدش از شما بلندتر است پس از موضع بالاتر با تبسم به شما پاسخ خواهد داد: «جان جان!» و شما در ادامه خواهید افزود: «من نماینده ی مردمی هستم که با مشت گره کرده، شعار مرگ بر آمریکا سر می دهند و آن را بر در و دیوار شهرها می نویسند. کم ما و کرم شما، از طرف ملت ایران(!) برایتان هدیه ای آورده ام! قابل شما را ندارد! قبول بفرمائید!». آنوقت اگر همتای آمریکائی شما وسط اتاق مذاکره ولو نشود و از خنده ریسه نرود، شما نباید فکر کنید که کار شما خنده دار نبوده بلکه او در دلش به شما می خندد و در اولین مصاحبه اش خواهد گفت: «ژن فریبکاری در همه ی ایرانیان وجود دارد.» حالا شما هزار بار بگو: «هیچوقت با یک ایرانی اینگونه صحبت نکنید!»
,
ممکن است دل آدم، کباب نشود ولی جگرش حتما” خون خواهد شد وقتی بفهمد که شما یواشکی هدیه را تقدیم کرده اید بدون اینکه خبرش را اعلام فرموده باشید. یعنی اسناد هدیه ناقابل(!) شما به هیئت مذاکرهکننده دشمن را باید آمریکائی ها منتشر کنند؟! حالا شما هزار بار بگو که ما با مردم مان صادق هستیم.
,
فرض کنید که شما از این چنین تدابیری(!) که در مذاکرات اندیشیده اید، در مقام دفاع بر آمده و خطاب به منتقدان فرمایش کنید که در دیپلماسی، هدیه دادن امری متداول و مرسوم است.
,
خب هیچ اشکالی ندارد که شما فقط یک دیپلمات بوده و انقلابی نباشید اما یک دیپلمات زرنگ خیلی بهتر از یک دیپلمات ساده اندیش است. اگر خود را به اصول دیپلماسی(!) پایبند می دانید، حداقل زرنگی خود را در انتخاب هدیه به اثبات رسانید. شما می توانید بجای تقدیم یک بار، دو بار و یا سه بار هدیه در کل «مذاکرات جدی، سخت، فشرده و نفس گیر» با دشمن برای هر جلسه ی مذاکره، اهدای چندین باره هدیه تدارک ببینید. یک عضو هیئت مذاکرهکننده می تواند، فقط مسئول امور هدیه رسانی به دشمن باشد. نه در اول و یا آخر جلسات مذاکره بلکه در طول هر جلسه. انتخاب درست هدیه از خود عمل اهداء ، مهم تر است!
,
فرض کنید طرف آمریکائی در اتاق مذاکره می گوید: «تولید موشک های دور برد ایرانی باید متوقف شود.» آنگاه شما به مسئول هدیه اشاره می کنید و ایشان از داخل کیف خود، چند کیلو «زرشک» فرد اعلای صادراتی به طرف آمریکائی پیشکش می کند. هر چه طرف مقابل گزینه های پرت و پلا روی میز گذاشت، شما فقط از دیپلماسی هدیه ی «زرشک» پای میز مذاکره بهره ببرید. اصلا” همه ی «زرشک» های عالم را با گردن افراشته به دشمن هدیه بدهید – دور از جان تان – ما لال شویم اگر اعتراضی داشته باشیم.
,
محمدرضا فتحی نجفی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه