قاضی دادگاه:
عدم تمکین زن در دوران عقد، موجب اطلاق حکم ناشزه بر او نمی شود
قاضی دادگاه گفت: حکم نشوز برای زنان در دوران عقد نافذ نبوده و با عدم تمکین زن در این دوران وی ناشزه محسوب نمی شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سید جواد حسینی قاضی دادگاه در گفت و گو با خبر نگار گوهرشادنیوز، با بیان این مطلب که طبق قانون زن باید در منزلی که مرد تهیه کرده زندگی کند، تصریح کرد: مرد باید شرایط تمکین زن که شامل خوراک، پوشاک و مسکن متناسب با شأن اوست را فراهم کرده و سپس از زن دعوت به زندگی و تمکین نماید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گوهرشادنیوز،,حسینی قاضی دادگاه، زنی را که با فراهم بودن شرایط تمکین، از آن سر باز زند، ناشزه خواند و ابراز داشت: از تاریخی که زن تمکین نکند ناشزه محسوب شده و طبق قانون نفقه به او تعلق نمی گیرد.
حسینی قاضی دادگاه با تأکید بر این که اگر زنی به دادگاه مراجعه کرده و علت عدم تمکینش را نداشتن امنیت جانی اعلام کند دادگاه حکم به تمکین زن نمی دهد، اظهار داشت: در سایر مواردی که مرد شرایط تمکین متناسب را مهیا کرده و زن امتناع می کند، دادگاه حکم به تمکین زن می دهد.
وی زن را در هر حال مالک مهریه معرفی کرد، حتی اگر جرمی مثل زنا مرتکب شده باشد و افزود: زنی که حکم نشوز برای او صادر شود نفقه نداشته، ولی مالک مهریه بوده و این یک اصل ثابت قانونی است.
حسینی قاضی دادگاه سهم زن از مهریه در دوران عقد را نصف آن اعلام کرد و ادامه داد: زن بعد از ازدواج همه مهریه را مالک می شود.
حسینی قاضی دادگاه حکم نشوز را برای دوران عقد نافذ ندانست و اذعان داشت: اگر زن در دوران عقد از تمکین سر باز زند، ناشزه محسوب نمی شود چرا که مرد باید خانه، خوراک و پوشاک را تهیه کرده و سپس از زن دعوت به زندگی کند.
حسینی قاضی دادگاه با انجام نشدن شرایط قبل از ازدواج عدم تمکین را حق زن دانست و خاطر نشان شد: اگر گرفتن مراسم خاص یا چیز دیگری را عروس شرط کرده باشد او می تواند در عین فراهم بودن شرایط تمکین، با استناد به آن شرط، متابعت نکند.
وی حق حبس را برای دوشیزگان محفوظ دانست و توضیح داد: طبق حق حبس که قانون برای زن قائل شده او از زمان عقد تا زمانیکه ازدواج نکرده می تواند، تمکین را مشروط به پرداختن مهریه کرده بدون اینکه نشوز بر او صدق کند و نفقه به او تعلق نگیرد، اما این حق بعد از اولین تمکین خاص از زن ساقط می شود.
انتهای پیام/
حسینی قاضی دادگاه، زنی را که با فراهم بودن شرایط تمکین، از آن سر باز زند، ناشزه خواند و ابراز داشت: از تاریخی که زن تمکین نکند ناشزه محسوب شده و طبق قانون نفقه به او تعلق نمی گیرد.
,حسینی قاضی دادگاه با تأکید بر این که اگر زنی به دادگاه مراجعه کرده و علت عدم تمکینش را نداشتن امنیت جانی اعلام کند دادگاه حکم به تمکین زن نمی دهد، اظهار داشت: در سایر مواردی که مرد شرایط تمکین متناسب را مهیا کرده و زن امتناع می کند، دادگاه حکم به تمکین زن می دهد.
,وی زن را در هر حال مالک مهریه معرفی کرد، حتی اگر جرمی مثل زنا مرتکب شده باشد و افزود: زنی که حکم نشوز برای او صادر شود نفقه نداشته، ولی مالک مهریه بوده و این یک اصل ثابت قانونی است.
,حسینی قاضی دادگاه سهم زن از مهریه در دوران عقد را نصف آن اعلام کرد و ادامه داد: زن بعد از ازدواج همه مهریه را مالک می شود.
,حسینی قاضی دادگاه حکم نشوز را برای دوران عقد نافذ ندانست و اذعان داشت: اگر زن در دوران عقد از تمکین سر باز زند، ناشزه محسوب نمی شود چرا که مرد باید خانه، خوراک و پوشاک را تهیه کرده و سپس از زن دعوت به زندگی کند.
,حسینی قاضی دادگاه با انجام نشدن شرایط قبل از ازدواج عدم تمکین را حق زن دانست و خاطر نشان شد: اگر گرفتن مراسم خاص یا چیز دیگری را عروس شرط کرده باشد او می تواند در عین فراهم بودن شرایط تمکین، با استناد به آن شرط، متابعت نکند.
,وی حق حبس را برای دوشیزگان محفوظ دانست و توضیح داد: طبق حق حبس که قانون برای زن قائل شده او از زمان عقد تا زمانیکه ازدواج نکرده می تواند، تمکین را مشروط به پرداختن مهریه کرده بدون اینکه نشوز بر او صدق کند و نفقه به او تعلق نگیرد، اما این حق بعد از اولین تمکین خاص از زن ساقط می شود.
,انتهای پیام/
,
ارسال دیدگاه