یک « خواب»، مرا بیدار کرد/ سیمای کهنگی در قرآن معنا ندارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، شکوفایی و درست زیستن را در کلمه به کلمه آیات قرآن معنی می‌کرد. مفهوم عمیقی از آیات الهی را در وجود پرورانده بود. هرچه بیشتر محو خلقت خداوند می‌شد زودتر به مسیر‌های سبز و روشن آینده دست پیدا می‌کرد.

روح زندگی جور دیگر در نگاهش رنگ گرفته و انگار چشمانش رو به افقی نو باز شده بود. نگاهش به دریچه زندگی تصویری جدید گرفته بود. تا این‌که تصمیم گرفت قدم در راهی گذارد که فصل‌های زیبایی را در دفتر زندگی‌اش ثبت کند.حلیمه خلیلی متولد 1341 در شهر سنندج است. او بی سواد بود و یک عالم رویا سبب شد که ختم قرآنی را آغاز و با سواد شود.

داستانش را از یک خواب برایمان آغاز می کند، خوابی که در یک باغ زیبایی قرار دارد و می خواهد توبه کند تا زندگی را با یک دید دیگر شروع کند، از خواب که بلند می شود پریشان است اما با رفتن به مسجد و خانقاه، نمازش را می خواند و در کلاس های قرآن ماموستا سید بهاء الدین آرندان شرکت می کرد.

وی با بیان خاطره‌ای جالب، نحوه ورودش به این عرصه را برای ما بازگو می‌کند و می‌گوید: اولین باری که قدم در راه ختم قرآن برداشتم زمانی بود که کنار یک ماموستای برجسته اهل سنت آیة‌الکرسی را زمزمه می‌کردم و او وقتی علاقه مرا به حفظ قرآن دید چندین بار این آیات را تکرار کرد تا من حفظ شوم و همین موضوع موجب شد تا عزمم را جزم کنم و با بی سوادی ختم قرآن را در پیش و سواد قرآنی را یاد بگیرم.

شنا کردن در دریای قرآن انسان را هرگز خسته نمی‌کند
وی با عنوان اینکه قرآن کریم آئین‌نامه جامع زندگی بشریت است، گفت: قرآن مانند دریایی است که هرچه در آن شنا کنی به عمق آن نمی‌رسی و در این راه نیز هرگز خسته نمی‌شوی؛ بلکه بیشتر علاقه‌مند و مشتاق‌تر می‌شوی.

وی با اشاره به اینکه هر آنچه را که دارم از قرآن دارم و از لحظه به لحظه بودن در محضر قرآن لذت می‌برم، بیان کرد: بهترین لحظات عمرم در کلاس‌های قرآن سپری می‌شود؛ اگر کوله‌باری از مشکلات را داشته باشم همین که در کلاس قرآن حاضر شوم همه آنها از یادم می‌رود؛ معنویت حاکم بر کلاس‌های قرآن و پاکی دل‌های حاضر در کلاس و اینکه هر قدمی که در راه قرآن برمی‌داری حسنه‌ای برای تو نوشته می‌شود، همه و همه حال و هوای بی‌نظیری به انسان می‌بخشد که قابل وصف نیست.

قدم در مسیری هدفمند
این بانوی قرآنی می‌گوید: در حال حاضر متولی هئیات مذهبی اهل سنت عاشقان رسول الله (ص) در سنندج هستم، مراسم های دینی و مذهبی ویژه بانوان در این مکان ها برگزار و با خواندن نماز جماعت و توکل بر خدا و توسل به ائمه و اهل بیت ختم قرآن را آغاز می کنیم .
خلیلی با بیان اینکه هیچ کار خداوند بی حکمت نیست افزود: در عرض دو سال توانستم برای اولین بار قرآن را ختم  کنم و فقط به پیشرفت و هدفم فکر می‌کردم هر چه بیشتر پیش می‌رفتم عشق و علاقه‌ام بیشتر می‌شد.

وی می گوید؛ در این بین چیزی که برای انسان می‌ماند عمل صالح اوست. خوشحالم از این‌که توانسته‌ام تا به امروز مشوق بسیاری از جوانان باشم. برخی از جوانان انگار در این دنیا گم شده‌اند و به دنبال یک هدف خاصی در زندگی نیستند. سعی کرده‌ام با راهنمایی و حرف زدن آن‌ها را به مسیری روشن هدایت کنم.

این بانوی کردستانی،  قرآن را هدیه الهی می‌داند و بزرگترین سرمایه‌اش این است که توانسته است افرادی را در این راه دینی تربیت کند و خود را عضو کوچکی از این جامعه می‌داند که توانسته قدمی بردارد.

 وی ادامه می‌دهد: از خواندن قرآن هیچگاه خسته نمی‌شوم حتی شب‌ها هنگام خواب هم قرآن می‌خوانم و یاد خدا را زیر لب زمزمه می‌کنم. هر چه بیشتر تفسیر می‌خوانم به حفظ و ماندگاری آیات در ذهنم بیشترکمک می‌کند.

وی در پایان با اشاره به اینکه خوشا به حال آنانکه از عمق قرآن بهره‌مند می‌شوند و لحظه به لحظه زندگیشان با قرآن کریم عجین شده است، یادآور شد: از خداوند می‌خواهم به من زندگی قرآنی، مرگ قرآنی و حشر قرآنی عطا کندو همیشه برای حل مشکلاتم خداوند را به آیه آیه قرآنش قسم می‌دهم و تنها یک چیز از او می‌خواهم و آن عاقبت به خیری است تا به امروز که به من لطف و عنایت داشته امیدوارم تا آخر هم ختم به خیر شود. آرزو دارم فرد مفیدی برای جامعه‌ام باشم و در زمینه فعالیت‌های قرآنی همیشه موفق عمل کنم و قدرت کافی برای درک و فهم قرآن داشته باشم.

انتهای پیام/رض