دو حکایت متفاوت از یک حکایت؛

«ابد و یک روز» یا «بچه‌های آسمان»؟
«ابد و یک روز» یا «بچه‌های آسمان»؟
با تأملی حتی سطحی می‌‌توان به روایت‌‌های متفاوت یک نکته ی بسیار اساسی مشترک در دو فیلم "ابد و یک روز " و "بچه‌‌های آسمان" پی برد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، یکی از کارهای جذابی که امروزه رسانه‌‌ها انجام می‌دهند انتخاب و معرفی بهترین‌‌ها و بدترین‌‌ها در عرصه‌های مختلف است: بهترین و بدترین... کوتاه ترین و بلندترین... زیباترین و زشت ترین... به رسم این رسانه‌‌ها، می‌‌اندیشم که بهترین و بدترین فیلم سینمایی که تا حال تماشا کرده‌‌ام کدام است؟ جوابی که به این سوال می‌‌دهم چنین است: بهترین فیلم، بچه های آسمان و بدترین ابد و یک روز!

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,

اما عجیب است که این هر دو فیلم سینمایی در یک نکته‌‌ی بسیار اساسی مشترک هستند: موضوع فیلم! در بچه‌‌های آسمان و ابد و یک روز محور اصلی داستان «فقر» است. چطور می‌‌شود که جایگاه این دو روایت از یک موضوع در ذهن من تا این حد متفاوت باشد؟ چه عاملی است که از یک موضوع واحد دو جلوه‌‌ی متفاوت و گاه متضاد به تصویر می‌‌کشد؟

,

پاسخ این سوالات را باید در نوع نگاه و زاویه‌‌ی دید فیلم ساز و روش برخورد وی با پدیده‌‌ها و حقایق اجتماعی دانست. بچه‌‌های آسمان حکایت فقر است... اما فقری توام با ایمان و شرافت. خانواده در بچه‌های آسمان با تمام مشکلاتی که وجود دارد کانونی گرم برای فرزندان است، فرزندانی که با سن کم انسان‌‌هایی درستکار و فهیم و با غیرت هستند. پدر خانواده با اینکه فقیر است اما مظلوم، مومن و پرتلاش به تصویر کشیده شده. علی قهرمان داستان است که با ایثار و از خود گذشتگی با سختی‌های زندگی مبارزه می‌‌کند و با فداکاری خود فقر ؛ این پدیده‌‌ی تلخ تحمیل شده به خود و خانواده‌‌اش را در مقابل تلاش خود به زانو در می‌‌آورد. با همان قدم‌‌های تند و نفس‌‌های خسته‌‌اش تمام ساختارهای مادی گرایانه را می‌‌شکند و به اوج قهرمانی می‌‌رسد. 

,

اما آنچه در ابد و یک روز شاهد روایت‌‌اش هستیم حکایت دیگری است... دغدغه‌‌ی فیلم ساز این نیست که فقر را در جامعه‌‌ی ایرانی آسیب شناسی نموده یا راهکاری ارائه دهد... وی تنها به نمایش تصویری سیاه و تاریک از فقر و آثار فقر بسنده می‌کند. خانواده‌‌ای از هم گسسته... صحنه‌‌هایی تار... بدون قهرمان... بدون ایثار... جامعه‌‌ای تاریک... پلیسی سنگ دل... مادری نامهربان... چیزی نمی‌‌آموزد و باری از دوش شرافت و انسانیت بر نمی‌‌دارد. 

,

بچه‌‌های آسمان و ابد و یک روز دو حکایت متفاوت از یک حقیقت‌‌اند، اما فاصله بسیار است میان فقر تا فقر...  در حقیقت این افق دید یک فیلم ساز و نگرش او به پدیده‌‌ها و مسایل است که می‌‌تواند اثرش را به بهترین یا بدترین تبدیل نماید.

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه