تهاجم اقتصادی، از وابستگی به تولیدکنندگان خارجی تا نابودی تولیدکنندگان داخلی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا رزاقی کارشناس اقتصادی در گفتگو با خبرنگار اساتید برتر، در خصوص تهاجم اقتصادی اظهار کرد: تاریخ نشان می دهد تا زمانی که نظام سرمایه داری بوجود نیامده بود تهاجم اقتصادی معنی نداشت.

وی ادامه داد: از زمانی که استعمار شروع شد، چند کشور اروپایی از نظر تکنولوژی نظامی توسعه پیدا کردند و به هر کشوری که رفتند تصرف و نابود کردند.

رزاقی با بیان اینکه این کشورها، وقتی دیدند بقیه کشورها مثل هند، نیز تولیداتی دارند که قابلیت صادر کردن دارند آن‌ها را تشویق کردند که تولیداتشان را زیاد کنند تا آنها بتوانند آن تولیدات را صادر و سود بیشتری ببرند.

وی گفت: در گذشته دور کشور ما هم همین وضعیت را داشت، کشورهای صنعتی ماشینی چیزی برای صادرات نداشتند، کم کم ماشین های صنعتی جایگزین نیروی انسانی شد، ولی با دو مشکل اساسی روبرو بودند یکی تهیه مواد اولیه و دیگری اینکه ماشین بی‌نهایت تولید می کند ولی باید به این نکته توجه کرد که سرمایه دار همانطور که از اسمش پیداست به دنبال سود بیشتر است.

این کارشناس اقتصادی تاکید کرد: کشورهایی مثل آمریکا، انگلیس و فرانسه که صنعتی هستند اگر نتوانند تولیدات خود را بفروش برسانند بحران بوجود می آید، پس باید این تولیدات را به هر نحوی بفروش می‌رسانند بنابراین باید برای رسیدن به این هدف اولا فروش به کشور هایی صورت می‌گرفت که صنعتی نیستند دوما، نباید صنعتی شوند به دلیل اینکه اگر صنعتی شوند خودشان نیاز خودشان را تولید می کنند، دیگر احتیاجی به واردات ندارند.

رزاقی اضافه کرد: این نشان می دهد که بحران همیشه در سرمایه وجود دارد اما این سرمایه با بحران عمیق‌تری روبرو می شود اما چگونه می توان از صنعتی شدن کشورها جلوگیری کرد؟ اول باقدرت نظامی ولی کم کم تولید به انبوه می رسد ودوم سخت کردن شرایط فروش تولیدات داخلی کشورها و زمانی این فکر بوجود می آید که از استفاده مواد خام در خود کشور جلوگیری شود، به این ترتیب کالاهای خام صادر می‌شود و بجای آن کالاهای خارجی را خریداری کند.

کارشناس مسائل اقتصادی ادامه داد: قبلا در ایران یا سایر کشورهایی که صادرات داشتند بین منافع صادرکننده و تولیدکننده یک همبستگی وجود داشت، یعنی صادرکنندگان از تولیدکنندگان حمایت می کردند، واردکنندگان هرچیزی را نمی‌توانستند وارد کنند، چون منافع ملی به خطر می‌افتاد.

وی ادامه داد: آرام آرام با شرایطی روبه رو شدیم که در آن ارتباطی میان صادرکنندگان و تولیدکنندگان وجود ندارد بلکه بیشتر وابستگی به تولیدکنندگان خارجی است به این ترتیب افرادی بوجود آمدند که خود، بازاریابی می کنند برای تولیدکنندگان خارجی و اینها بیشتر برون‌گرا هستند تا درون‌گرا.

رزاقی یادآور شد: بنابراین افرادی در داخل کشور بوجود آمدند که آنگونه رفتار می کنند که آمریکایی‌ها، فرانسوی‌ها و انگلیسی‌ها می‌خواهند و همان کاری را انجام می‌دهند که به میل ان‌ها باشد به این ترتیب به کلی مجموعه داخل تغییر پیدا می کند.

این کارشناس اقتصادی گفت: اما بحثی که در دوره جدید مطرح می شود این است که برخی از افراد حتی غذای مصرفی‌شان، خودرویی که سوار می شوند خارجی است، دولت خودش به خارجی‌ها یارانه می دهد این مجموعه به هم پیوسته همان کاری راانجام می دهد که آمریکایی ها می خواهند. چه آگاهانه و چه غیر آگاهانه...

وی خاطرنشان کرد: این یعنی تولیدکنندگان داخلی باید ورشکست شوند و اکثر تولیدکنندگان ما زیر ۵۰ درصد تولید می کنند، اکثرشان هم که واردات داردند با واردات رشد می کنند نه تولید واقعی  و  در این بین یک نیرو هم در داخل آماده است قدرت بگیرد با این شرایط است که تهاجم اقتصادی بوجود می آید.