درپی بی توجهی مسئولان به وضعیت کشاورزی منطقه؛
بررسی الزامات نگاه منطقه ای به منابع آبهای زیر سطحی ترشیز
متاسفانه کشاورزان منطقه ترشیز به هیچ عنوان تا کنون شاهد مدیریت هدفمند و مفیدی در راستای تأمین مصرف آب های کشاورزی توسط سازمان آب منطقه ای نبوده اند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از یار خراسانی، ترشیز کهن (کاشمر، خلیل آباد، بردسکن) به لحاظ محوریت شغلی و اقتصادی بر پایه کشاورزی استوار بوده و اقتصاد بیش از 90 درصد خانواده ها از این طریق تأمین می گردد و این بخش به شدت مورد بی مهری واقع و بسیار محروم است بنابراین نهایت توجهات ویژه بدین بخش بسیار مهم می نماید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یار خراسانی,در پاره ای از موارد معضلات شدید و جدید موجود فرا روی این شغل پر برکت را به شرح زیر بیان مینماییم:
,از آنجاییکه یک سفره ی آب زیر زمینی طی چهل سال برداشت و طی چند صد سال برگشت می کند و این چهل سال طی چهار دهه اخیر سپری شده است، مدیریت منابع آبی از اهمیت بسیار ویژه ای برخوردار است که این مدیریت باید توسط وزارت نیرو با عاملیت سازمان آب منطقه ای اعمال گردد که متاسفانه کشاورزان منطقه به هیچ عنوان تا کنون شاهد مدیریت هدفمند و مفیدی در راستای تأمین مصرف آب های کشاورزی توسط سازمان فوق الذکر نبوده و آنچه ملاحظه نموده اند فقط اعمال محدودیت های متوالی دبی پروانه های چاه های عمیق و بهانه جویی های گوناگون در جهت سخت گیری بر کشاورزان بوده و این موضوع اخیراً به نهایت خود رسیده است و سازمان آب منطقه ای بدون نظر خواهی از کشاورزان اقدام به نصب کنتور و الزام کشاورزان به خاموشی چاه موتورها نموده است، موضوعی که در این شرایط خاص میتواند موجب ایجاد تنشه های اجتماعی و نا رضایتی های شدید منطقه ای گردد هر چند که کشاورزان منطقه ما نسبت به این که کشتی شکسته و طوفان زده شغلی شان گرفتار گرداب های گوناگونی بوده و جیره بندی آذوقه کشتی یعنی آب های تحت الارضی اجتناب ناپذیر است.
,لکن انتظار داریم که جیره بندی توسط تیمی آگاه و مجرب متشکل از کارشناسان سازمان جهاد کشاورزی و نمایندگان کشاورزان صورت گیرد نه کارشناسان سازمان آب منطقه ای که هیچ تخصص و اطلاعی از نحوه مصرف و میزان آب مورد نیاز محصولات کشاورزی در مناطق گوناگون ندارند بگونه ای که این نقص تخصصی و ضعف آگاهی در تعیین میزان آب مجاز چاه موتورها کاملاً شخصی شده است.
,سازمان آب منطقه ای میزان حق آب مجاز چاه موتورها را در شهرستان های فریمان، قوچان، بجنورد و چناران که از نظر آب های زیر سطحی بسیار بالاست با منطقه ترشیز مساوی اعلام نموده است این واقعا عجیب است زیرا بنظر می رسد اینها اختلاف دمایی، اختلاف اقلیمی و میزان نزولات آسمانی و از همه مهمتر اختلاف الگوی کشت و نیاز آبی محصول هر منطقه و شهرستانها را به هیچ عنوان ندیده و در نظر نگرفته اند.
,نکته دیگر که حائز اهمیت است این است که کشاورزان تنها عامل افت آبهای تحت الارضی نبوده اند بلکه افزایش دمای کره زمین خشکسالی های پی درپی و کاهش نزولات آسمانی و همچنین توسعه بی رویه و امتیاز حفر چاه های صنعتی (شن شویی، مرغداری، دامداری، گاوداری) نیز نباید از نظر دور بماند.
,منطقه ترشیز بزرگ از سال ۱۳۵۹ تا کنون در خصوص حفر چاه، ممنوعه بوده و هست اما سازمان آب منطقه ای در اقدامی عجیب در سال های ۱۳۷۱ به بعد مجوز حفر ۱۷۰ حلقه چاه را در منطقه صادر نموده است (که این می تواند باعث انحراف دانسیته آبهای زیر زمینی بسمت دیگری گردد و مناطق بالا دستی را با فقر آبی مواجه گرداند).
,جالب اینکه زمانی که آب بود سازمان آب منطقه ای وجود ظاهری نداشت حال که آب به پایین ترین حد خود رسیده است سازمان آب منطقه ای متولی امور آب شده است.
,نویسنده: شمس الدین نوروزیان کندری
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه