آیا آتش جشن توهم کپرنشینی را می سوزاند
کپر خوب ، کپر بد مسئله این است
شاید برای بسیاری از مردم جنوب کرمان ، ما شهر نشینان انسان های محرومی باشیم و باید برای رشد اقتصادی از شهرها آپارتمان زدایی را انجام داد چرا که برای خنک شدن هزینه های گزافی پرداخت می نمائیم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از بوتیا نیوز، «کپر» را به آلونگ یا خانهای که از نی و حصیر ساخته باشند، معنی کرده اند. برخی نیز آن را نام گونه ای اقامتگاه سایه بانی در برخی نقاط عمدتا جنوب کشور می دانند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, بوتیا نیوز,اما این واژه برای بسیاری از مردم تداعی کننده و بیانگر محرومیت قشری از جامعه است که در این گونه اقامت گاه ها به گذران زندگی می پردازند.
,یکی از مناطقی که می توان به وفور این گونه سبک زندگی را دید، جنوب استان کرمان است که مسئولان کشوری و استانی، بارها برای نشان دادن محرومیت زدایی از این استان پهناور، بر اهمیت کپرزدایی تأکید کرده اند.
,اما شاید جالب باشد که بدانید که هر چند سال در استان کرمان جشن کپر زدایی برگزار می شود و نه تنها از تعداد کپر ها کم نمی شود بلکه افزایش می یابد.
,روز گذشته نیز اعلام خبر آتش سوزی در روستای علی آباد جیرفت بار دیگر کپر ها را در صدر اخبار قرار داد.
,مدیرعامل جمعیت هلال احمر استان کرمان، از گرفتار شدن ۱۷۰ کپرنشین جیرفتی در شعلههای آتش خبر داده و گفته بود: امدادگران پس از سیزده ساعت تلاش، موفق به نجات مصدومان شدند.
,کاووس محمودی ضمن اعلام خبر آتش سوزی ۳۳ کپر روستایی در روستای علیآباد اظهار داشت: این حادثه در ساعت ۱۰:۱۰ صبح سهشنبه در ۴۰ کیلومتر شهرستان جیرفت و روستای علی آباد رخ داد.
,بنا بر گفته محمودی، ۳۳ خانوار و حدود ۱۷۰ تن در این آتش سوزی دچار حادثه شدند که خوشبختانه خسارات جانی نداشته است.
,اما سوال اینجا است که چرا کپر نشینی ریشه کن نشده است؟
,دو گروه از منظر خود به این سوال جواب داده اند:
,گروه اول این گونه جواب می دهند که واقعیت در جریان جنوب این استان با گفته های برخی مقامات مسئول در تناقض است.
,این گروه مسئولان پیش از خود را به کم کاری و عدم رسیدگی به مناطق محروم متهم می کنند و می گویند که کار پایان کپرنشینی در این استان را رقم می زند و نه مصاحبه ها و وعده های همیشگی مسئولان.
,اما این دیدگاه که عمدتا به صورت سیاست زده در رسانه ها جریان دارد ما را از واقعیت ها جدا ساخته است.
,به واقع گروه دومی نیز وجود دارد که علت وجود کپر ها را نه کم کاری مسئولان در بخش سخت افزاری و ساخت مسکن که کم کاری آنان در بخش نرم افزاری کار می دانند.
,گروه دوم معتقد هستند که پیش از آنکه کپر زدایی محقق شود باید بین دو واژه محروم و مستضعف در این مناطق تفاوت قائل شد. زمانی که ما مردم این مناطق را محروم می دانیم نا خود آگاه روی این نکته پافشاری می کنیم که مردم این منطقه عرضه کار و تلاش را ندارد ( به مانند برخی مسئولان سابق این استان که محرومان را انسان های بی عرضه ای می دانستند که باید زیر چرخ های توسعه له شوند)
,دوم آنکه باید میان کپر هایی که نماد فقر هستند و کپر هایی که در اثر سبک زندگی به وجود آمده اند تفاوت قائل شد.
,به عبارت بهتر کپر نشینی همه جا به معنی فقر نیست بلکه کپر نشینی می تواند نماد یک نوع سبک زندگی باشد. کپرها بر خلاف آنچه که تصور می شود در اثر فقر به وجود نیامده اند بلکه شرایط آب و هوایی این مناطق عامل به وجود آمدن کپر ها هستند.
,
, , جنوب کرمان از مناطقی است که بیشتر روزهای سال دارای هوای گرم است. کپر ها به دلیل آنکه از مواد طبیعی ساخته می شوند دارای فضای خنک تری نسبت به ساختمان های نو هستند. همچنین پس از حفر یک کانال آب در اطراف کپر ، زمانی که باد شروع به وزیدن می نماید یک کولر طبیعی در داخل کپر ایجاد می شود.
,چند سال پیش که به برخی مناطق جنوبی استان کرمان سفر کردم مشاده نمودم که بسیاری از مردم در کنار خانه هایی که دولت و کمیته امداد برای آنها ساخته است ، کپر های خود را حفظ نموده اند. مردم در برخی مناطق ترجیح می دهند که به جای سپری کردن زندگی خود در ساختمانی گرم و پر هزینه ساعات شاد زندگی خود را در کپر هایی سپری کنند که خدا را به یادشان می آورد. ( از لحاظ روانشناسی ساختمان ساختار قوسی سقف کپر بر خلاف ساختار مسطح ساختمان های امروزی موجب یادآوری یگانگی خدا است.)
,شاید برای بسیاری از مردم جنوب کرمان ، ما شهر نشینان انسان های محرومی باشیم چرا که نه تنها خود را از زیبایی های طبیعی محروم کرده ایم بلکه خود را در خانه هایی کوچک و گرم حبس کرده و برای خنک شدن هزینه های گزافی پرداخت می نمائیم.
,ریشه کنی استضعاف بدون کپر زدایی
,حال اگر به سبک زندگی مردم جنوب کرمان احترام بگذاریم و نخواهیم که آنان به مانند ما خود را در آپارتمان ها محبوس نمایند می توان به دنبال راه های رفع استضعاف از این مناطق رفت.
,نگاهی به گذشته این منطقه نشان می دهد که از زمان ورود پادشاهی انگلیس به ایران مناطق جنوبی کرمان تحت سیاست ” سرزمین سوخته ” بوده اند. در زمان اصلاحات شاه موسم به انقلاب سفید نیز وضعیت مردم منطقه وخیم تر از گذشته شد.
,اما انقلاب اسلامی بار دیگر امید ها را در دل مردم زنده کرد و مردم سراسر استان از شمال تا جنوب رهایی خود از استضعاف را در جمهوری اسلامی می دیدند.
,اما آنچه که در توسعه این مناطق به آن توجه نمی شد و نمی شود بحث سبک زندگی سالمی است که در این مناطق جریان دارد. به واقع برخی گمان کردند که اگر مردم این مناطق نیز مانند تهرانی ها آپارتمان نشین شوند آنگاه فقرزدایی کرده اند. حال آنکه برخلاف دیدگاه توسعه ای غربی ، پیشرفت این منطقه در گرو احترام به سک زندگی مردم و رفع موانع کار است.
,
, , گسترش قاچاق مواد مخدر در منطقه از یک سو و عدم توجه به کشاورزی منطقه دو عامل اصلی استضعاف جنوب کرمان است.
,نگاهی به بحران گوجه در ابتدای امسال نشان می دهد که عدم توجه مسئولان به زیر ساخت ها و صنایع پایین دستی در امر کشاورزی موجب عدم پیشرفت منطقه است.
,اگر دست دلالان و سود جویان بخش کشاورزی کوتاه شود آنگاه مردم جنوب بدون کمک دولت می توانند زندگی خود را سر وسامان بدهند و دیگر نیازی به برگزاری جشن کپر زدایی دیگری نیست.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه