قانون سرما و گرما نمی شناسد
چرا در حوزه فرهنگی اقدامات محدود به زمان ابتلاء به آن می شود؟؟
نزدیک شدن به فصل گرما و تابستان آغاز احساس این خطر است در حالی که قانون، قانون است و سرما و گرما نمی شناسد، چگونه است که در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی، متخلف هر جرمی که مرتکب شود در هر بازه ای از سال باید تاوانش را بپردازد اما در حوزه فرهنگی و آسیب هایی از این قبیل اقدامات محدود به زمان ابتلاء به آن می شود[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از زن امروز مسئول خواهران نهاد رهبری در دانشگاه صنعتی بیرجند در گفتگو با زن امروز با بیان اینکه به طور قطع نمی توان گفت وضعیت حجاب جامعه به قشر دانشجو برمی گردد گفت:به دلیل حضور بیشتر و پررنگ تر این قشر نسبت به سایر جوانان در جامعه و به همین نسبت، بیشتر در معرض دید بودن آنان باعث می شود در حوزه آسیب شناسی ناهنجاری ها در جامعه، بسیاری از نگاه ها به سمت این گروه متمایل شود.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, زن امروز,
ملیحه تراب پور افزود: پدیده حجاب یک مقوله شخصی و فردی نیست که بتوان آن را صرفا به شخص ربط داد بلکه از لحاظ اجتماعی و تاثیر آن بر افراد جامعه، نقشی بسیار پررنگ تر از فردیت آن دارد لذا در بررسی علل گرایش دختران جوان به بدحجابی باید ارزیابی همه جانبه ای صورت گیرد که در این بین مولفه های مهمی چون خانواده، دستگاه های دولتی، رسانه ها و مراکز آموزشی و فرهنگی کشور بسیار تاثیرگذارند.
وی اظهار داشت: دانشجوی امروز مثل جوان گذشته نیست که در دنیایی خالی از تهاجم های فرهنگی و آسیب های اجتماعی به سر برد، او با انواع فناوری ها و کانال های ارتباطی و شبکه های اجتماعی مختلف که اکثر آنها از سوی دشمن هدایت می شوند سر و کار دارد لذا جدای از اعتقادات شخصی باید از طرف هریک از این نهادها به گونه ای متنبه و آگاه پرورش یابد که با وجود تمام آسیب ها و جاذبه ها بتواند با خویشتن داری و قدرت تحلیل نسبت به مواضع پیش رو قدم بردارد.
تراب پور گفت: در این میان خانواده به عنوان اولین جایگاه تربیتی می بایست جوان را معناگرا و نه ظاهرگرا تربیت کند چرا که اکثر انگیزه های جوانان برای گرایش به بدحجابی از توجه به ظاهر و عدم اعتماد به نفس و موارد متاثر از آن نشأت می گیرد.
وی افزود: در کنار تربیت خانواده؛ مدرسه، دانشگاه، دستگاه های دولتی و سازمان های فرهنگی و از همه مهمتر رسانه ها نیز باید پا به پای هم و با اجرای طرحی جامع و فراگیر نسبت به کم رنگ نمودن و در نهایت از بین بردن این معضل قدم بردارند که اگر خانواده خوب عمل کرد.
وی گفت: آموزش و پرورش می تواند آن را خوب نهادینه کند و اگر آن نیز عملکرد خوبی داشت آنگاه آموزش عالی در تحویل قشر متخصص و متعد به جامعه با مشکل مواجه نخواهد شد لذا رسیدن به این مهم، جنبشی همگانی و مستمر را می طلبد و نیازمند عزم ملی فرابخشی و فراسازمانی است.
مسئول خواهران نهاد رهبری در دانشگاه صنعتی بیرجند گفت: شاید یکی از مسائل مهم در خصوص ناموفق بودن طرح های مربوط به حجاب و عفاف برخورد مقطعی نهادها و مسئولین با آن این است که از رویکرد مقابله تهدید محور سرچشمه می گیرد یعنی تا احساس خطر در این زمینه نشود اقدامی صورت نمی گیرد .
در ادامه وی افزود: نزدیک شدن به فصل گرما و تابستان آغاز احساس این خطر است در حالی که قانون، قانون است و سرما و گرما نمی شناسد، چگونه است که در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی، متخلف هر جرمی که مرتکب شود در هر بازه ای از سال باید تاوانش را بپردازد اما در حوزه فرهنگی و آسیب هایی از این قبیل اقدامات محدود به زمان ابتلاء به آن می شود و این مسئله جای بسی تأمل دارد.
تراب پور گفت: این که موضوع حجاب و عفاف در صدر آیین نامه ها و برنامه های دستگاه های اجرایی کشور قرار دارد شکی نیست اما مهم آنست که ببینیم چقدر در عملی کردن این برنامه ها موفق بوده ایم و آیا در این خصوص ارزیابی جدی و کاربردی صورت گرفته است یا نه؟
در پایان وی افزود:البته بازهم باید تاکید کنم که این مقوله صرفا به سازمان تبلیغات و یا وزارت ارشاد بر نمی گردد بلکه با توجه به جایگاه مهم حجاب و عفاف در حفظ مصالح جامعه، گستره ای وسیع و فرابخشی دارد که در طرح ها و برنامه های اجرایی، همه نهادها و سازمان ها باید خود را در آن سهیم بدانند و نسبت به نحوه ی خوب اجرایی شدن آن اهتمام ویژه بورزند.
ملیحه تراب پور افزود: پدیده حجاب یک مقوله شخصی و فردی نیست که بتوان آن را صرفا به شخص ربط داد بلکه از لحاظ اجتماعی و تاثیر آن بر افراد جامعه، نقشی بسیار پررنگ تر از فردیت آن دارد لذا در بررسی علل گرایش دختران جوان به بدحجابی باید ارزیابی همه جانبه ای صورت گیرد که در این بین مولفه های مهمی چون خانواده، دستگاه های دولتی، رسانه ها و مراکز آموزشی و فرهنگی کشور بسیار تاثیرگذارند.
وی اظهار داشت: دانشجوی امروز مثل جوان گذشته نیست که در دنیایی خالی از تهاجم های فرهنگی و آسیب های اجتماعی به سر برد، او با انواع فناوری ها و کانال های ارتباطی و شبکه های اجتماعی مختلف که اکثر آنها از سوی دشمن هدایت می شوند سر و کار دارد لذا جدای از اعتقادات شخصی باید از طرف هریک از این نهادها به گونه ای متنبه و آگاه پرورش یابد که با وجود تمام آسیب ها و جاذبه ها بتواند با خویشتن داری و قدرت تحلیل نسبت به مواضع پیش رو قدم بردارد.
تراب پور گفت: در این میان خانواده به عنوان اولین جایگاه تربیتی می بایست جوان را معناگرا و نه ظاهرگرا تربیت کند چرا که اکثر انگیزه های جوانان برای گرایش به بدحجابی از توجه به ظاهر و عدم اعتماد به نفس و موارد متاثر از آن نشأت می گیرد.
وی افزود: در کنار تربیت خانواده؛ مدرسه، دانشگاه، دستگاه های دولتی و سازمان های فرهنگی و از همه مهمتر رسانه ها نیز باید پا به پای هم و با اجرای طرحی جامع و فراگیر نسبت به کم رنگ نمودن و در نهایت از بین بردن این معضل قدم بردارند که اگر خانواده خوب عمل کرد.
وی گفت: آموزش و پرورش می تواند آن را خوب نهادینه کند و اگر آن نیز عملکرد خوبی داشت آنگاه آموزش عالی در تحویل قشر متخصص و متعد به جامعه با مشکل مواجه نخواهد شد لذا رسیدن به این مهم، جنبشی همگانی و مستمر را می طلبد و نیازمند عزم ملی فرابخشی و فراسازمانی است.
مسئول خواهران نهاد رهبری در دانشگاه صنعتی بیرجند گفت: شاید یکی از مسائل مهم در خصوص ناموفق بودن طرح های مربوط به حجاب و عفاف برخورد مقطعی نهادها و مسئولین با آن این است که از رویکرد مقابله تهدید محور سرچشمه می گیرد یعنی تا احساس خطر در این زمینه نشود اقدامی صورت نمی گیرد .
در ادامه وی افزود: نزدیک شدن به فصل گرما و تابستان آغاز احساس این خطر است در حالی که قانون، قانون است و سرما و گرما نمی شناسد، چگونه است که در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی، متخلف هر جرمی که مرتکب شود در هر بازه ای از سال باید تاوانش را بپردازد اما در حوزه فرهنگی و آسیب هایی از این قبیل اقدامات محدود به زمان ابتلاء به آن می شود و این مسئله جای بسی تأمل دارد.
تراب پور گفت: این که موضوع حجاب و عفاف در صدر آیین نامه ها و برنامه های دستگاه های اجرایی کشور قرار دارد شکی نیست اما مهم آنست که ببینیم چقدر در عملی کردن این برنامه ها موفق بوده ایم و آیا در این خصوص ارزیابی جدی و کاربردی صورت گرفته است یا نه؟
در پایان وی افزود:البته بازهم باید تاکید کنم که این مقوله صرفا به سازمان تبلیغات و یا وزارت ارشاد بر نمی گردد بلکه با توجه به جایگاه مهم حجاب و عفاف در حفظ مصالح جامعه، گستره ای وسیع و فرابخشی دارد که در طرح ها و برنامه های اجرایی، همه نهادها و سازمان ها باید خود را در آن سهیم بدانند و نسبت به نحوه ی خوب اجرایی شدن آن اهتمام ویژه بورزند.
ملیحه تراب پور افزود: پدیده حجاب یک مقوله شخصی و فردی نیست که بتوان آن را صرفا به شخص ربط داد بلکه از لحاظ اجتماعی و تاثیر آن بر افراد جامعه، نقشی بسیار پررنگ تر از فردیت آن دارد لذا در بررسی علل گرایش دختران جوان به بدحجابی باید ارزیابی همه جانبه ای صورت گیرد که در این بین مولفه های مهمی چون خانواده، دستگاه های دولتی، رسانه ها و مراکز آموزشی و فرهنگی کشور بسیار تاثیرگذارند.
وی اظهار داشت: دانشجوی امروز مثل جوان گذشته نیست که در دنیایی خالی از تهاجم های فرهنگی و آسیب های اجتماعی به سر برد، او با انواع فناوری ها و کانال های ارتباطی و شبکه های اجتماعی مختلف که اکثر آنها از سوی دشمن هدایت می شوند سر و کار دارد لذا جدای از اعتقادات شخصی باید از طرف هریک از این نهادها به گونه ای متنبه و آگاه پرورش یابد که با وجود تمام آسیب ها و جاذبه ها بتواند با خویشتن داری و قدرت تحلیل نسبت به مواضع پیش رو قدم بردارد.
تراب پور گفت: در این میان خانواده به عنوان اولین جایگاه تربیتی می بایست جوان را معناگرا و نه ظاهرگرا تربیت کند چرا که اکثر انگیزه های جوانان برای گرایش به بدحجابی از توجه به ظاهر و عدم اعتماد به نفس و موارد متاثر از آن نشأت می گیرد.
وی افزود: در کنار تربیت خانواده؛ مدرسه، دانشگاه، دستگاه های دولتی و سازمان های فرهنگی و از همه مهمتر رسانه ها نیز باید پا به پای هم و با اجرای طرحی جامع و فراگیر نسبت به کم رنگ نمودن و در نهایت از بین بردن این معضل قدم بردارند که اگر خانواده خوب عمل کرد.
وی گفت: آموزش و پرورش می تواند آن را خوب نهادینه کند و اگر آن نیز عملکرد خوبی داشت آنگاه آموزش عالی در تحویل قشر متخصص و متعد به جامعه با مشکل مواجه نخواهد شد لذا رسیدن به این مهم، جنبشی همگانی و مستمر را می طلبد و نیازمند عزم ملی فرابخشی و فراسازمانی است.
مسئول خواهران نهاد رهبری در دانشگاه صنعتی بیرجند گفت: شاید یکی از مسائل مهم در خصوص ناموفق بودن طرح های مربوط به حجاب و عفاف برخورد مقطعی نهادها و مسئولین با آن این است که از رویکرد مقابله تهدید محور سرچشمه می گیرد یعنی تا احساس خطر در این زمینه نشود اقدامی صورت نمی گیرد .
در ادامه وی افزود: نزدیک شدن به فصل گرما و تابستان آغاز احساس این خطر است در حالی که قانون، قانون است و سرما و گرما نمی شناسد، چگونه است که در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی، متخلف هر جرمی که مرتکب شود در هر بازه ای از سال باید تاوانش را بپردازد اما در حوزه فرهنگی و آسیب هایی از این قبیل اقدامات محدود به زمان ابتلاء به آن می شود و این مسئله جای بسی تأمل دارد.
تراب پور گفت: این که موضوع حجاب و عفاف در صدر آیین نامه ها و برنامه های دستگاه های اجرایی کشور قرار دارد شکی نیست اما مهم آنست که ببینیم چقدر در عملی کردن این برنامه ها موفق بوده ایم و آیا در این خصوص ارزیابی جدی و کاربردی صورت گرفته است یا نه؟
در پایان وی افزود:البته بازهم باید تاکید کنم که این مقوله صرفا به سازمان تبلیغات و یا وزارت ارشاد بر نمی گردد بلکه با توجه به جایگاه مهم حجاب و عفاف در حفظ مصالح جامعه، گستره ای وسیع و فرابخشی دارد که در طرح ها و برنامه های اجرایی، همه نهادها و سازمان ها باید خود را در آن سهیم بدانند و نسبت به نحوه ی خوب اجرایی شدن آن اهتمام ویژه بورزند.
ملیحه تراب پور افزود: پدیده حجاب یک مقوله شخصی و فردی نیست که بتوان آن را صرفا به شخص ربط داد بلکه از لحاظ اجتماعی و تاثیر آن بر افراد جامعه، نقشی بسیار پررنگ تر از فردیت آن دارد لذا در بررسی علل گرایش دختران جوان به بدحجابی باید ارزیابی همه جانبه ای صورت گیرد که در این بین مولفه های مهمی چون خانواده، دستگاه های دولتی، رسانه ها و مراکز آموزشی و فرهنگی کشور بسیار تاثیرگذارند.
وی اظهار داشت: دانشجوی امروز مثل جوان گذشته نیست که در دنیایی خالی از تهاجم های فرهنگی و آسیب های اجتماعی به سر برد، او با انواع فناوری ها و کانال های ارتباطی و شبکه های اجتماعی مختلف که اکثر آنها از سوی دشمن هدایت می شوند سر و کار دارد لذا جدای از اعتقادات شخصی باید از طرف هریک از این نهادها به گونه ای متنبه و آگاه پرورش یابد که با وجود تمام آسیب ها و جاذبه ها بتواند با خویشتن داری و قدرت تحلیل نسبت به مواضع پیش رو قدم بردارد.
تراب پور گفت: در این میان خانواده به عنوان اولین جایگاه تربیتی می بایست جوان را معناگرا و نه ظاهرگرا تربیت کند چرا که اکثر انگیزه های جوانان برای گرایش به بدحجابی از توجه به ظاهر و عدم اعتماد به نفس و موارد متاثر از آن نشأت می گیرد.
وی افزود: در کنار تربیت خانواده؛ مدرسه، دانشگاه، دستگاه های دولتی و سازمان های فرهنگی و از همه مهمتر رسانه ها نیز باید پا به پای هم و با اجرای طرحی جامع و فراگیر نسبت به کم رنگ نمودن و در نهایت از بین بردن این معضل قدم بردارند که اگر خانواده خوب عمل کرد.
وی گفت: آموزش و پرورش می تواند آن را خوب نهادینه کند و اگر آن نیز عملکرد خوبی داشت آنگاه آموزش عالی در تحویل قشر متخصص و متعد به جامعه با مشکل مواجه نخواهد شد لذا رسیدن به این مهم، جنبشی همگانی و مستمر را می طلبد و نیازمند عزم ملی فرابخشی و فراسازمانی است.
مسئول خواهران نهاد رهبری در دانشگاه صنعتی بیرجند گفت: شاید یکی از مسائل مهم در خصوص ناموفق بودن طرح های مربوط به حجاب و عفاف برخورد مقطعی نهادها و مسئولین با آن این است که از رویکرد مقابله تهدید محور سرچشمه می گیرد یعنی تا احساس خطر در این زمینه نشود اقدامی صورت نمی گیرد .
در ادامه وی افزود: نزدیک شدن به فصل گرما و تابستان آغاز احساس این خطر است در حالی که قانون، قانون است و سرما و گرما نمی شناسد، چگونه است که در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی، متخلف هر جرمی که مرتکب شود در هر بازه ای از سال باید تاوانش را بپردازد اما در حوزه فرهنگی و آسیب هایی از این قبیل اقدامات محدود به زمان ابتلاء به آن می شود و این مسئله جای بسی تأمل دارد.
تراب پور گفت: این که موضوع حجاب و عفاف در صدر آیین نامه ها و برنامه های دستگاه های اجرایی کشور قرار دارد شکی نیست اما مهم آنست که ببینیم چقدر در عملی کردن این برنامه ها موفق بوده ایم و آیا در این خصوص ارزیابی جدی و کاربردی صورت گرفته است یا نه؟
در پایان وی افزود:البته بازهم باید تاکید کنم که این مقوله صرفا به سازمان تبلیغات و یا وزارت ارشاد بر نمی گردد بلکه با توجه به جایگاه مهم حجاب و عفاف در حفظ مصالح جامعه، گستره ای وسیع و فرابخشی دارد که در طرح ها و برنامه های اجرایی، همه نهادها و سازمان ها باید خود را در آن سهیم بدانند و نسبت به نحوه ی خوب اجرایی شدن آن اهتمام ویژه بورزند.
,
ملیحه تراب پور افزود: پدیده حجاب یک مقوله شخصی و فردی نیست که بتوان آن را صرفا به شخص ربط داد بلکه از لحاظ اجتماعی و تاثیر آن بر افراد جامعه، نقشی بسیار پررنگ تر از فردیت آن دارد لذا در بررسی علل گرایش دختران جوان به بدحجابی باید ارزیابی همه جانبه ای صورت گیرد که در این بین مولفه های مهمی چون خانواده، دستگاه های دولتی، رسانه ها و مراکز آموزشی و فرهنگی کشور بسیار تاثیرگذارند.
,,
وی اظهار داشت: دانشجوی امروز مثل جوان گذشته نیست که در دنیایی خالی از تهاجم های فرهنگی و آسیب های اجتماعی به سر برد، او با انواع فناوری ها و کانال های ارتباطی و شبکه های اجتماعی مختلف که اکثر آنها از سوی دشمن هدایت می شوند سر و کار دارد لذا جدای از اعتقادات شخصی باید از طرف هریک از این نهادها به گونه ای متنبه و آگاه پرورش یابد که با وجود تمام آسیب ها و جاذبه ها بتواند با خویشتن داری و قدرت تحلیل نسبت به مواضع پیش رو قدم بردارد.
,,
تراب پور گفت: در این میان خانواده به عنوان اولین جایگاه تربیتی می بایست جوان را معناگرا و نه ظاهرگرا تربیت کند چرا که اکثر انگیزه های جوانان برای گرایش به بدحجابی از توجه به ظاهر و عدم اعتماد به نفس و موارد متاثر از آن نشأت می گیرد.
,,
وی افزود: در کنار تربیت خانواده؛ مدرسه، دانشگاه، دستگاه های دولتی و سازمان های فرهنگی و از همه مهمتر رسانه ها نیز باید پا به پای هم و با اجرای طرحی جامع و فراگیر نسبت به کم رنگ نمودن و در نهایت از بین بردن این معضل قدم بردارند که اگر خانواده خوب عمل کرد.
,,
وی گفت: آموزش و پرورش می تواند آن را خوب نهادینه کند و اگر آن نیز عملکرد خوبی داشت آنگاه آموزش عالی در تحویل قشر متخصص و متعد به جامعه با مشکل مواجه نخواهد شد لذا رسیدن به این مهم، جنبشی همگانی و مستمر را می طلبد و نیازمند عزم ملی فرابخشی و فراسازمانی است.
,,
مسئول خواهران نهاد رهبری در دانشگاه صنعتی بیرجند گفت: شاید یکی از مسائل مهم در خصوص ناموفق بودن طرح های مربوط به حجاب و عفاف برخورد مقطعی نهادها و مسئولین با آن این است که از رویکرد مقابله تهدید محور سرچشمه می گیرد یعنی تا احساس خطر در این زمینه نشود اقدامی صورت نمی گیرد .
,,
در ادامه وی افزود: نزدیک شدن به فصل گرما و تابستان آغاز احساس این خطر است در حالی که قانون، قانون است و سرما و گرما نمی شناسد، چگونه است که در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی، متخلف هر جرمی که مرتکب شود در هر بازه ای از سال باید تاوانش را بپردازد اما در حوزه فرهنگی و آسیب هایی از این قبیل اقدامات محدود به زمان ابتلاء به آن می شود و این مسئله جای بسی تأمل دارد.
,,
تراب پور گفت: این که موضوع حجاب و عفاف در صدر آیین نامه ها و برنامه های دستگاه های اجرایی کشور قرار دارد شکی نیست اما مهم آنست که ببینیم چقدر در عملی کردن این برنامه ها موفق بوده ایم و آیا در این خصوص ارزیابی جدی و کاربردی صورت گرفته است یا نه؟
,,
,
در پایان وی افزود:البته بازهم باید تاکید کنم که این مقوله صرفا به سازمان تبلیغات و یا وزارت ارشاد بر نمی گردد بلکه با توجه به جایگاه مهم حجاب و عفاف در حفظ مصالح جامعه، گستره ای وسیع و فرابخشی دارد که در طرح ها و برنامه های اجرایی، همه نهادها و سازمان ها باید خود را در آن سهیم بدانند و نسبت به نحوه ی خوب اجرایی شدن آن اهتمام ویژه بورزند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه