به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان کویر ، سخنی از امام صادق(ع) را سرآغاز کلامم می شود، ایشان می فرمایند :« خوش بخت کسی است که مادرش دارای گوهر گران بهای عفت باشد».
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,مادر همیشه برای فرزندانش الگو است و تاثیر گذاری او روی شخصیت و طرز تفکر فرزندان به ویژه دختران غیر قابل انکار است. بر هیچکس پوشیده نیست که رفتار، کردار، باورها و حتی نوع پوشش مادر مستقیما در فرآیند رشد و تعالی فرزندانش تاثیر می گذارد.
در مثالی ساده مادری را در ذهنتان بیاورید که خیاط است ، کم کم با گذشت زمان خواهیم دید که فرزند دختر او نیز به این کار گرایش پیدا کرده است.
هنری که در دستان مادر نهفته شده ،با الگوگیری توسط دختر و پذیرش باور مادر به فرزندش منتقل شده است. این را می شود به پذیرش باور و اعتقادات مادر توسط دختر نیز بسط داد، برای مثال مادری که به پوشش برتر اعتقاد دارد کم کم فرزندش نیز به چنین پوششی روی می آورد.
هر چند گذر زمان و وجود اختلافات فرهنگی میان مادر و دختر سبب می شود که میان باورهای نسل ها اختلافات پیش بیاید اما وجود مادر در شکل گیری و پذیرش اعتقادات اولیه ی فرزندان بر کسی پوشیده نیست.
در گذشته نگاه های فرزند و والدین به هم نزدیکتر بود، برای مثال اگر مادری را چادری در خیابان می دیدیم، دخترش نیز چادر پوشیده بود و این نشان از خط دهی مادر ،پذیرش و تسلیم بودن دختر در برابر مادر داشت.
کمی به خیابان های امروز نگاه کنیم، پدیده ی مادران محجبه و دختران بی حجاب است که چشمک می زند.
براستی چرا یک مادر چادری نتوانسته دختر خود را مجاب به استفاده از حجاب برتر نماید؟
شاید بتوان گفت در عصر ارتباطات تنها نقش والدین در تربیت فرزندان تاثیر گذار نیست بلکه جهانی به نام " فضای مجازی" توانسته گوی سبقت را از والدین برباید و در پذیرش باورهای فرزندان نقش اول را بازی کند.
در دنیایی که تلگرام و اینستاگرام با خیل عظیم عکس ها و ویدئوها که هر یک مفهومی را می رساند و باوری را پرورش می دهد ، بی شک نقش والدین آن هم با سلاح نصیحت و صحبت کردن بی تاثیر خواهد بود.
نقش سوخته ی مادر و شکست او در برابر این فضا باعث می شود با چنین پارادوکس هایی در واقعیت روبرو شویم. از طرفی شاید برخی والدین میان حرف و عملشان تضاد وجود دارد ،برای مثال مادر چادری که شاید به دور از اخلاق اسلامی است و این موضوع خود سبب می شود تا دخترش او را نپذیرد و ترجیح دهد به راه خود ادامه دهد.
این بار هم جامعه از فضای رها شده و بدون نظارت " دنیای مجازی " رنج می برد و آسیب می خورد. اما به راستی این فضا نباید مرز و حد داشته باشد؟
نوشته: اعظم پسند
انتهای پیام/
مادر همیشه برای فرزندانش الگو است و تاثیر گذاری او روی شخصیت و طرز تفکر فرزندان به ویژه دختران غیر قابل انکار است. بر هیچکس پوشیده نیست که رفتار، کردار، باورها و حتی نوع پوشش مادر مستقیما در فرآیند رشد و تعالی فرزندانش تاثیر می گذارد.
در مثالی ساده مادری را در ذهنتان بیاورید که خیاط است ، کم کم با گذشت زمان خواهیم دید که فرزند دختر او نیز به این کار گرایش پیدا کرده است.
هنری که در دستان مادر نهفته شده ،با الگوگیری توسط دختر و پذیرش باور مادر به فرزندش منتقل شده است. این را می شود به پذیرش باور و اعتقادات مادر توسط دختر نیز بسط داد، برای مثال مادری که به پوشش برتر اعتقاد دارد کم کم فرزندش نیز به چنین پوششی روی می آورد.
هر چند گذر زمان و وجود اختلافات فرهنگی میان مادر و دختر سبب می شود که میان باورهای نسل ها اختلافات پیش بیاید اما وجود مادر در شکل گیری و پذیرش اعتقادات اولیه ی فرزندان بر کسی پوشیده نیست.
در گذشته نگاه های فرزند و والدین به هم نزدیکتر بود، برای مثال اگر مادری را چادری در خیابان می دیدیم، دخترش نیز چادر پوشیده بود و این نشان از خط دهی مادر ،پذیرش و تسلیم بودن دختر در برابر مادر داشت.
کمی به خیابان های امروز نگاه کنیم، پدیده ی مادران محجبه و دختران بی حجاب است که چشمک می زند.
براستی چرا یک مادر چادری نتوانسته دختر خود را مجاب به استفاده از حجاب برتر نماید؟
شاید بتوان گفت در عصر ارتباطات تنها نقش والدین در تربیت فرزندان تاثیر گذار نیست بلکه جهانی به نام " فضای مجازی" توانسته گوی سبقت را از والدین برباید و در پذیرش باورهای فرزندان نقش اول را بازی کند.
در دنیایی که تلگرام و اینستاگرام با خیل عظیم عکس ها و ویدئوها که هر یک مفهومی را می رساند و باوری را پرورش می دهد ، بی شک نقش والدین آن هم با سلاح نصیحت و صحبت کردن بی تاثیر خواهد بود.
نقش سوخته ی مادر و شکست او در برابر این فضا باعث می شود با چنین پارادوکس هایی در واقعیت روبرو شویم. از طرفی شاید برخی والدین میان حرف و عملشان تضاد وجود دارد ،برای مثال مادر چادری که شاید به دور از اخلاق اسلامی است و این موضوع خود سبب می شود تا دخترش او را نپذیرد و ترجیح دهد به راه خود ادامه دهد.
این بار هم جامعه از فضای رها شده و بدون نظارت " دنیای مجازی " رنج می برد و آسیب می خورد. اما به راستی این فضا نباید مرز و حد داشته باشد؟
نوشته: اعظم پسند
انتهای پیام/
مادر همیشه برای فرزندانش الگو است و تاثیر گذاری او روی شخصیت و طرز تفکر فرزندان به ویژه دختران غیر قابل انکار است. بر هیچکس پوشیده نیست که رفتار، کردار، باورها و حتی نوع پوشش مادر مستقیما در فرآیند رشد و تعالی فرزندانش تاثیر می گذارد.
در مثالی ساده مادری را در ذهنتان بیاورید که خیاط است ، کم کم با گذشت زمان خواهیم دید که فرزند دختر او نیز به این کار گرایش پیدا کرده است.
هنری که در دستان مادر نهفته شده ،با الگوگیری توسط دختر و پذیرش باور مادر به فرزندش منتقل شده است. این را می شود به پذیرش باور و اعتقادات مادر توسط دختر نیز بسط داد، برای مثال مادری که به پوشش برتر اعتقاد دارد کم کم فرزندش نیز به چنین پوششی روی می آورد.
هر چند گذر زمان و وجود اختلافات فرهنگی میان مادر و دختر سبب می شود که میان باورهای نسل ها اختلافات پیش بیاید اما وجود مادر در شکل گیری و پذیرش اعتقادات اولیه ی فرزندان بر کسی پوشیده نیست.
در گذشته نگاه های فرزند و والدین به هم نزدیکتر بود، برای مثال اگر مادری را چادری در خیابان می دیدیم، دخترش نیز چادر پوشیده بود و این نشان از خط دهی مادر ،پذیرش و تسلیم بودن دختر در برابر مادر داشت.
کمی به خیابان های امروز نگاه کنیم، پدیده ی مادران محجبه و دختران بی حجاب است که چشمک می زند.
براستی چرا یک مادر چادری نتوانسته دختر خود را مجاب به استفاده از حجاب برتر نماید؟
شاید بتوان گفت در عصر ارتباطات تنها نقش والدین در تربیت فرزندان تاثیر گذار نیست بلکه جهانی به نام " فضای مجازی" توانسته گوی سبقت را از والدین برباید و در پذیرش باورهای فرزندان نقش اول را بازی کند.
در دنیایی که تلگرام و اینستاگرام با خیل عظیم عکس ها و ویدئوها که هر یک مفهومی را می رساند و باوری را پرورش می دهد ، بی شک نقش والدین آن هم با سلاح نصیحت و صحبت کردن بی تاثیر خواهد بود.
نقش سوخته ی مادر و شکست او در برابر این فضا باعث می شود با چنین پارادوکس هایی در واقعیت روبرو شویم. از طرفی شاید برخی والدین میان حرف و عملشان تضاد وجود دارد ،برای مثال مادر چادری که شاید به دور از اخلاق اسلامی است و این موضوع خود سبب می شود تا دخترش او را نپذیرد و ترجیح دهد به راه خود ادامه دهد.
این بار هم جامعه از فضای رها شده و بدون نظارت " دنیای مجازی " رنج می برد و آسیب می خورد. اما به راستی این فضا نباید مرز و حد داشته باشد؟
نوشته: اعظم پسند
انتهای پیام/
مادر همیشه برای فرزندانش الگو است و تاثیر گذاری او روی شخصیت و طرز تفکر فرزندان به ویژه دختران غیر قابل انکار است. بر هیچکس پوشیده نیست که رفتار، کردار، باورها و حتی نوع پوشش مادر مستقیما در فرآیند رشد و تعالی فرزندانش تاثیر می گذارد.
در مثالی ساده مادری را در ذهنتان بیاورید که خیاط است ، کم کم با گذشت زمان خواهیم دید که فرزند دختر او نیز به این کار گرایش پیدا کرده است.
هنری که در دستان مادر نهفته شده ،با الگوگیری توسط دختر و پذیرش باور مادر به فرزندش منتقل شده است. این را می شود به پذیرش باور و اعتقادات مادر توسط دختر نیز بسط داد، برای مثال مادری که به پوشش برتر اعتقاد دارد کم کم فرزندش نیز به چنین پوششی روی می آورد.
هر چند گذر زمان و وجود اختلافات فرهنگی میان مادر و دختر سبب می شود که میان باورهای نسل ها اختلافات پیش بیاید اما وجود مادر در شکل گیری و پذیرش اعتقادات اولیه ی فرزندان بر کسی پوشیده نیست.
در گذشته نگاه های فرزند و والدین به هم نزدیکتر بود، برای مثال اگر مادری را چادری در خیابان می دیدیم، دخترش نیز چادر پوشیده بود و این نشان از خط دهی مادر ،پذیرش و تسلیم بودن دختر در برابر مادر داشت.
کمی به خیابان های امروز نگاه کنیم، پدیده ی مادران محجبه و دختران بی حجاب است که چشمک می زند.
براستی چرا یک مادر چادری نتوانسته دختر خود را مجاب به استفاده از حجاب برتر نماید؟
شاید بتوان گفت در عصر ارتباطات تنها نقش والدین در تربیت فرزندان تاثیر گذار نیست بلکه جهانی به نام " فضای مجازی" توانسته گوی سبقت را از والدین برباید و در پذیرش باورهای فرزندان نقش اول را بازی کند.
در دنیایی که تلگرام و اینستاگرام با خیل عظیم عکس ها و ویدئوها که هر یک مفهومی را می رساند و باوری را پرورش می دهد ، بی شک نقش والدین آن هم با سلاح نصیحت و صحبت کردن بی تاثیر خواهد بود.
نقش سوخته ی مادر و شکست او در برابر این فضا باعث می شود با چنین پارادوکس هایی در واقعیت روبرو شویم. از طرفی شاید برخی والدین میان حرف و عملشان تضاد وجود دارد ،برای مثال مادر چادری که شاید به دور از اخلاق اسلامی است و این موضوع خود سبب می شود تا دخترش او را نپذیرد و ترجیح دهد به راه خود ادامه دهد.
این بار هم جامعه از فضای رها شده و بدون نظارت " دنیای مجازی " رنج می برد و آسیب می خورد. اما به راستی این فضا نباید مرز و حد داشته باشد؟
نوشته: اعظم پسند
انتهای پیام/
مادر همیشه برای فرزندانش الگو است و تاثیر گذاری او روی شخصیت و طرز تفکر فرزندان به ویژه دختران غیر قابل انکار است. بر هیچکس پوشیده نیست که رفتار، کردار، باورها و حتی نوع پوشش مادر مستقیما در فرآیند رشد و تعالی فرزندانش تاثیر می گذارد.
در مثالی ساده مادری را در ذهنتان بیاورید که خیاط است ، کم کم با گذشت زمان خواهیم دید که فرزند دختر او نیز به این کار گرایش پیدا کرده است.
هنری که در دستان مادر نهفته شده ،با الگوگیری توسط دختر و پذیرش باور مادر به فرزندش منتقل شده است. این را می شود به پذیرش باور و اعتقادات مادر توسط دختر نیز بسط داد، برای مثال مادری که به پوشش برتر اعتقاد دارد کم کم فرزندش نیز به چنین پوششی روی می آورد.
هر چند گذر زمان و وجود اختلافات فرهنگی میان مادر و دختر سبب می شود که میان باورهای نسل ها اختلافات پیش بیاید اما وجود مادر در شکل گیری و پذیرش اعتقادات اولیه ی فرزندان بر کسی پوشیده نیست.
در گذشته نگاه های فرزند و والدین به هم نزدیکتر بود، برای مثال اگر مادری را چادری در خیابان می دیدیم، دخترش نیز چادر پوشیده بود و این نشان از خط دهی مادر ،پذیرش و تسلیم بودن دختر در برابر مادر داشت.
کمی به خیابان های امروز نگاه کنیم، پدیده ی مادران محجبه و دختران بی حجاب است که چشمک می زند.
براستی چرا یک مادر چادری نتوانسته دختر خود را مجاب به استفاده از حجاب برتر نماید؟
شاید بتوان گفت در عصر ارتباطات تنها نقش والدین در تربیت فرزندان تاثیر گذار نیست بلکه جهانی به نام " فضای مجازی" توانسته گوی سبقت را از والدین برباید و در پذیرش باورهای فرزندان نقش اول را بازی کند.
در دنیایی که تلگرام و اینستاگرام با خیل عظیم عکس ها و ویدئوها که هر یک مفهومی را می رساند و باوری را پرورش می دهد ، بی شک نقش والدین آن هم با سلاح نصیحت و صحبت کردن بی تاثیر خواهد بود.
نقش سوخته ی مادر و شکست او در برابر این فضا باعث می شود با چنین پارادوکس هایی در واقعیت روبرو شویم. از طرفی شاید برخی والدین میان حرف و عملشان تضاد وجود دارد ،برای مثال مادر چادری که شاید به دور از اخلاق اسلامی است و این موضوع خود سبب می شود تا دخترش او را نپذیرد و ترجیح دهد به راه خود ادامه دهد.
این بار هم جامعه از فضای رها شده و بدون نظارت " دنیای مجازی " رنج می برد و آسیب می خورد. اما به راستی این فضا نباید مرز و حد داشته باشد؟
نوشته: اعظم پسند
انتهای پیام/
مادر همیشه برای فرزندانش الگو است و تاثیر گذاری او روی شخصیت و طرز تفکر فرزندان به ویژه دختران غیر قابل انکار است. بر هیچکس پوشیده نیست که رفتار، کردار، باورها و حتی نوع پوشش مادر مستقیما در فرآیند رشد و تعالی فرزندانش تاثیر می گذارد.
در مثالی ساده مادری را در ذهنتان بیاورید که خیاط است ، کم کم با گذشت زمان خواهیم دید که فرزند دختر او نیز به این کار گرایش پیدا کرده است.
هنری که در دستان مادر نهفته شده ،با الگوگیری توسط دختر و پذیرش باور مادر به فرزندش منتقل شده است. این را می شود به پذیرش باور و اعتقادات مادر توسط دختر نیز بسط داد، برای مثال مادری که به پوشش برتر اعتقاد دارد کم کم فرزندش نیز به چنین پوششی روی می آورد.
هر چند گذر زمان و وجود اختلافات فرهنگی میان مادر و دختر سبب می شود که میان باورهای نسل ها اختلافات پیش بیاید اما وجود مادر در شکل گیری و پذیرش اعتقادات اولیه ی فرزندان بر کسی پوشیده نیست.
در گذشته نگاه های فرزند و والدین به هم نزدیکتر بود، برای مثال اگر مادری را چادری در خیابان می دیدیم، دخترش نیز چادر پوشیده بود و این نشان از خط دهی مادر ،پذیرش و تسلیم بودن دختر در برابر مادر داشت.
کمی به خیابان های امروز نگاه کنیم، پدیده ی مادران محجبه و دختران بی حجاب است که چشمک می زند.
براستی چرا یک مادر چادری نتوانسته دختر خود را مجاب به استفاده از حجاب برتر نماید؟
شاید بتوان گفت در عصر ارتباطات تنها نقش والدین در تربیت فرزندان تاثیر گذار نیست بلکه جهانی به نام " فضای مجازی" توانسته گوی سبقت را از والدین برباید و در پذیرش باورهای فرزندان نقش اول را بازی کند.
در دنیایی که تلگرام و اینستاگرام با خیل عظیم عکس ها و ویدئوها که هر یک مفهومی را می رساند و باوری را پرورش می دهد ، بی شک نقش والدین آن هم با سلاح نصیحت و صحبت کردن بی تاثیر خواهد بود.
نقش سوخته ی مادر و شکست او در برابر این فضا باعث می شود با چنین پارادوکس هایی در واقعیت روبرو شویم. از طرفی شاید برخی والدین میان حرف و عملشان تضاد وجود دارد ،برای مثال مادر چادری که شاید به دور از اخلاق اسلامی است و این موضوع خود سبب می شود تا دخترش او را نپذیرد و ترجیح دهد به راه خود ادامه دهد.
این بار هم جامعه از فضای رها شده و بدون نظارت " دنیای مجازی " رنج می برد و آسیب می خورد. اما به راستی این فضا نباید مرز و حد داشته باشد؟
نوشته: اعظم پسند
انتهای پیام/
مادر همیشه برای فرزندانش الگو است و تاثیر گذاری او روی شخصیت و طرز تفکر فرزندان به ویژه دختران غیر قابل انکار است. بر هیچکس پوشیده نیست که رفتار، کردار، باورها و حتی نوع پوشش مادر مستقیما در فرآیند رشد و تعالی فرزندانش تاثیر می گذارد.
,در مثالی ساده مادری را در ذهنتان بیاورید که خیاط است ، کم کم با گذشت زمان خواهیم دید که فرزند دختر او نیز به این کار گرایش پیدا کرده است.
,هنری که در دستان مادر نهفته شده ،با الگوگیری توسط دختر و پذیرش باور مادر به فرزندش منتقل شده است. این را می شود به پذیرش باور و اعتقادات مادر توسط دختر نیز بسط داد، برای مثال مادری که به پوشش برتر اعتقاد دارد کم کم فرزندش نیز به چنین پوششی روی می آورد.
,هر چند گذر زمان و وجود اختلافات فرهنگی میان مادر و دختر سبب می شود که میان باورهای نسل ها اختلافات پیش بیاید اما وجود مادر در شکل گیری و پذیرش اعتقادات اولیه ی فرزندان بر کسی پوشیده نیست.
,در گذشته نگاه های فرزند و والدین به هم نزدیکتر بود، برای مثال اگر مادری را چادری در خیابان می دیدیم، دخترش نیز چادر پوشیده بود و این نشان از خط دهی مادر ،پذیرش و تسلیم بودن دختر در برابر مادر داشت.
,کمی به خیابان های امروز نگاه کنیم، پدیده ی مادران محجبه و دختران بی حجاب است که چشمک می زند.
,براستی چرا یک مادر چادری نتوانسته دختر خود را مجاب به استفاده از حجاب برتر نماید؟
,شاید بتوان گفت در عصر ارتباطات تنها نقش والدین در تربیت فرزندان تاثیر گذار نیست بلکه جهانی به نام " فضای مجازی" توانسته گوی سبقت را از والدین برباید و در پذیرش باورهای فرزندان نقش اول را بازی کند.
,در دنیایی که تلگرام و اینستاگرام با خیل عظیم عکس ها و ویدئوها که هر یک مفهومی را می رساند و باوری را پرورش می دهد ، بی شک نقش والدین آن هم با سلاح نصیحت و صحبت کردن بی تاثیر خواهد بود.
,نقش سوخته ی مادر و شکست او در برابر این فضا باعث می شود با چنین پارادوکس هایی در واقعیت روبرو شویم. از طرفی شاید برخی والدین میان حرف و عملشان تضاد وجود دارد ،برای مثال مادر چادری که شاید به دور از اخلاق اسلامی است و این موضوع خود سبب می شود تا دخترش او را نپذیرد و ترجیح دهد به راه خود ادامه دهد.
,این بار هم جامعه از فضای رها شده و بدون نظارت " دنیای مجازی " رنج می برد و آسیب می خورد. اما به راستی این فضا نباید مرز و حد داشته باشد؟
,نوشته: اعظم پسند
,,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه