قطار تبریز-مشهد و جوانبی که باید بررسی شود؛

از نبود تجهیزات ایمنی برای نجات مسافران تا کوتاهی مسئولین حاضر در صحنه‌ی سانحه!

از نبود تجهیزات ایمنی برای نجات مسافران تا کوتاهی مسئولین حاضر در صحنه‌ی سانحه!
قطار تبریز-مشهد وسط راه فقل می‌کند، با خطای انسانی قطار دوم از راه می‌رسد و آن فاجعه رخ می‌دهد، واگن اول ‌آتش می‌گیرد و به علت خالی بودن کپسول‌های آتش‌نشانی هیچ‌کس نمی‌تواند آن اطفاء کند، آتش به واگن‌های بعدی می‌رسد و این‌بار به جهت فقدان چکش مسافران در اتاقک مرگ، زنده می‌‌سوزند!
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، آخوندی صبح دیروز در کمیسیون عمران مجلس حضور یافت تا پاسخگوی سوالاتِ متعدد نمایندگان در رابطه با حادثه قطار تبریز-مشهد باشد اما اکثریت حضار، اظهارات وزیر راه و شهرسازی را قانع‌کننده تلقی نکردند و منتظر قطعیت یافتن نتایج بررسی شدند تا در رابطه با سرنوشت کاری عباس آخوندی تصمیم‌گیری نمایند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,

این وزیر کابینه دهم بعد از ترک جلسه در جمع خبرنگاران حضور یافت و عنوان کرد: «طبق گزارش های حاصله کار کمیسیون عالی سوانح راه آهن به پایان رسیده است، پس از اعلام نظر این کمیسیون سایر مراجع تخصصی نیز به این موضوع رسیدگی خواهند کرد.»

,

آنچه که مسلم است عوامل زیادی دست به دستِ هم داده است تا انسان‌های بی‌گناه طعمه‌ی حریق شوند و یک ملت را در غم و ماتم فرو ببرند، لذا نباید مسئولین امر صرفا درصدد بررسی علت وقوع حادثه باشند و از کوتاهی‌های رخ داده چشم‌پوشی کنند.

,

در مجازاتِ مسببان وقوع حادثه هیچ شکی نیست و چنانچه این امر رخ ندهد، تکرار خطاهای این‌چنینی می‌تواند در آینده حوادث به مراتب تلخ‌تری را رقم بزند اما لازم است به صورت کاملاً موشکافانه مسایل رخ داده قبل از سانحه و بعد از آن نیز مورد تحقیق و تفحص قرار گیرد.

,

شاید اگر قطار تبریز-مشهد در وسطِ راه متوقف نمی‌شد این حادثه رخ نمی‌داد و آن 47 نفر آذربایجانی در کمال سلامت به زیارت حرم مطهر امام رضا(ع) می‌رسیدند و با خشنودی نیز به آغوش خانواده‌شان بر می‌گشتند. این مردم باید بدانند چرا قطاری که دارای ایرادات فنی است و ترمز آن یخ می‌زند همچنان در ناوگان حمل و نقل فعالیت دارد؛ قطعاً این مقوله دیگر به تحریم‌ها ارتباطی ندارد و وابسته به تکنولوژی داخلی است.

,

از سویی دیگر نبود تجهیزات ایمنی در قطار و چشم‌پوشی بر الزاماتِ قانونی جای تأمل دارد و آن‌هایی که در نظارت بر این مقوله کوتاهی کرده‌اند به اندازه‌ی آن‌هایی که با خطایِ خود زمینه‌های برخورد دو قطار را فراهم نموده‌اند، مسئول‌اند.

,

چنانچه قطار تبریز-مشهد دارای کپسول‌های آتش‌نشانی پُر بود، در همان ابتدا حاضرین می‌توانستند آتش را اطفاء کنند و اجازه‌ی تراوش آن به سایر واگن‌ها را ندهند. از نبودِ امکانات آتش‌نشانی هم که بگذریم تازه به نبود چکش می‌رسیم که می‌توانست جانِ خیلی‌‌ها را نجات دهد و آن‌هایی که گیر افتاده‌اند را با شکستن شیشه‌ها از اتاقکِ مرگ به بیرون راند.

,

کمیسیون عالی سوانح راه‌آهن باید در گزارش خود ادعای حاضرین را مورد بررسی قرار دهد و بگوید رئیس قطار تبریز-مشهد با کدام مجوزِ قانونی مانع کمک‌رسانی مسافران به در بند ماندگان شده و با رها کردن جان‌باختگان، به مسیر خود ادامه داده است؟ آیا رئیس قطار شماره 480 وظایف خود را به خوبی انجام داده و اقداماتِ لازم را در راستای کاهش تلفات و مدیریت بحران به ثمر رسانده است؟

,

این‌ها موارد بسیار جزئی اما تاثیرگذاری است که غفلت از آن‌ها می‌تواند با جانِ خیلی‌ها بازی کند و جوانان مردم را به کامِ مرگ بکشاند.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه