نگاهی به آثار تاریخی ثبت نشده همدان
میراثهای تاریخی استان همدان در انتظار ثبت ملی/ از آتشکده ساسانی تا کتیبه های صفوی
"هگمتانه"، " آمادی" و "اکباتان" همگی نام های کهن شهری است که امروز آن را "همدان" می نامند و در سالیان آخرین "پایتخت تاریخ و تمدن" لقب گرفته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نافع؛ همدان شهری با بیش از 3 هزار سال سابقه شهرنشینی دارای آثار تاریخی متعدد، جاذبه های گردشگری متنوع و فرهنگ، سنت ها و صنایع دستی و سوغاتی های بسیاری است که باوجود قدمت دیرینه هنوز برخی از آن ها در شمار آثار ملی قرار نگرفته یا کمتر بدان ها توجه شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نافع,همدان دارای تنوع قومیتی بوده و اقوام مختلف فارس، لر و لک، کرد و ترک در کنار یکدیگر زندگی می کنند به طوری که استاناز نظر گویش و قومیت به چند منطقه تقسیم شده است.
,در هر یک از این مناطق و شهرها آثار با اهمیتی وجود دارد که کمتر به آن توجه شده است.
,,

, ,
,
,
فرش نهاوند با شهرتی جهانی، نیازمند حمایتی همگانی
, فرش نهاوند با شهرتی جهانی، نیازمند حمایتی همگانی, فرش نهاوند با شهرتی جهانی، نیازمند حمایتی همگانی,شهرستان نهاوند با داشتن ظرفیتهای زیاد درزمینه تولید فرش و با داشتن طرحهایی منحصر بهفرد و جهانی برای صادرات نیازمند توجه و حمایت است.
,بافت فرش از دیرباز جز جدانشدنی هنر ایرانیان بوده است و دنیا صنعت فرشبافی را به نام ایران میشناسد که همین موضوع باعث شده است مردم شهرستان نهاوند نیز از گذشتههای دور این هنر و صنعت پررونق را حفظ و استمرار ببخشند ولی در این راه مشکلاتی نیز وجود دارد.
,شهرستان نهاوند درزمینه تولید فرش دستباف دارای پتانسیل و ظرفیتهای زیادی است و با توجه به موقعیت منطقهای و شغل دامداری بسیاری از مردم این شهرستان، صنعت فرش نهاوند میتواند در سطح ملی و جهانی حرف برای گفتن داشته باشد.
,قطب تولید قالی و فرش دستباف روستایی در استان است که حدود 10 هزار نفر در کارگاه های خانگی تکنفره و چندنفره مشغول به فعالیت بوده و درزمینه بافت فرش مشغول به کار هستند و با توجه به مرغوبیت فرش تولیدی نهاوند سودآوری خوبی هم دارد.
,رئیس اداره قالیبافی نهاوند به خبرنگار ما گفت: یکی از سبکهای منحصربهفرد فرش در کشور و استان همدان، قالیهای بافت شهرستان نهاوند است که دارای دو طرح معروف عشوندی و گل حیدری هستند و این طرحها بهقدری زیبا و هنرمندانه هستند که دل هر بینندهای را میربایند.
,کاظم حسنوند اظهار کرد: فرش و قالی دستباف نهاوند بارنگ و نقشههای متنوع دهها طرح جدید، مشتریان خاص خود را در داخل و کشورهایی در قاره آسیا، اروپا و حتی آمریکای لاتین دارد که توسط اتحادیه فرش ایران به این کشورها صادر میشود.
,وی عنوان کرد: عمده قوارههای تولیدی این سبک در اندازههای 160*110 سانتیمتر و 210*140 سانتیمتر است که اکثر توسط بانوان هنرمند شهرستان نهاوند بافته و به بازارهای مختلف صادر میشوند.
,حسنوند افزود: تاکنون نزدیک به 2500 نفر از بافندگان قالی و فرش در شهرستان نهاوند بیمهشدهاند و از خدمات آن استفاده میکنند.
,وی اعلام کرد: بعضی از نقوش فرش نهاوند شهرتی جهانی دارند که با سرمایهگذاری و حمایت از تولیدکنندگان میتوان به بازارهای جهانی دستیافت و با برند سازی قالی نهاوند زمینه اشتغال و توسعه را فراهم کرد.
,کارشناسان صنعت فرش مشکل در بازاریابی برای فروش فرش تولیدشده، گران بودن مواد اولیه، خرید ارزانقیمت فرش تولیدی و نبود تسهیلات بانکی ازجمله مهمترین مشکلات تولیدکنندگان فرش در نهاوند است که برای حل این معضلات نیز باید چارهای اندیشیده شود.
,با این تفاسیر و با توجه به ظرفیتهای بالای نهاوند درزمینه تولید فرش و قالی ولی متأسفانه چند سالی است به علت رکود بازار و گسترش کارخانههای فرش ماشینی این صنعت سنتی و قدیمی در نهاوند کمکم به فراموشی سپردهشده است.
,ولی نکتهای که مسئولان باید به آن توجه کنند این مورد است که میتوان باکمی برنامهریزی و اختصاص بودجه و حمایتها و پرداخت یارانه به تولیدکنندگان دوباره صنعت فرش دستباف نهاوند را که یکی از مهمترین محصولات صادراتی این شهرستان و استان همدان است را رونق بخشید و چرخ این هنر گذشتگان را به حرکت درآورد.
,اگر حمایتهای لازم صورت نگیرد طولی نخواه کشید که این صنعت پرسود دچار افول میشود و تولید کندگان نیز با توجه به نبود صرفه اقتصادی دست از بافت فرش بر خواهند داشت و به مشاغل دیگر و غالباً کاذب روی خواهند آورد.
,,
,

, ,
,
آثار تاریخی رزن در انتظار ثبت ملی شدن
, آثار تاریخی رزن در انتظار ثبت ملی شدن, آثار تاریخی رزن در انتظار ثبت ملی شدن,شهرستان رزن نیز دارای آثار تاریخی متعددی است که ثبت آن ها درفهرست اثار ملی می تواند به شکوفایی و تقویت این بعد از توسعه شهرستان رزن کمک کند.
,رئیس میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری شهرستان رزن با بیان اینکه در این شهرستان از مجموع 125 اثر تاریخی و فرهنگی شناسایی شده 67 مورد به ثبت رسیده، ادامه داد: 4 مورد نیز آثار معنوی دارای ارزش و اهمیت ثبت در فهرست آثار معنوی هستند که نمد مالی روستای شوند و تعزیه رستای درگزین در بین آثار معنوی به نام رزن ثبت شده است.
,زارعی از تلاش برای ثبت مراسم عاشورای شهر دمق و قالی بافی شهرستان رزن نیز خبر داد و تاکید کرد: الی بافی به عنوان یکی از برندها ونشانه های فرهنگی و مردمی در شهرستان رزن شناخته شده و میراث فرهنگی ماندگار رزن است که امیدواریم با ثبت این اثر در بین آثار ملی حق مطلب در خصوص قالی بافی شهرستان ادا شود.
,یک کارشناس فرهنگی و مردم شناسی نیز با بیان اینکه قالی بافی در منطقه همدان ابتدا از درگزین به سایر مناطق رفته، گفت: قالی بافی در تاریخ به نام منطقه درگزین که با نام هایی دیگری نظیر منطقه اعلم یا ناحیه چهارم همدان شناخته می شود نیز ثبت شده است.
,محمدرضا رعد با ذکر اینکه در کتب تاریخی نام منطقه و شهرستانی که امروز به نام رزن است با همین عناوین یاد شده، افزود: قالی و فرش درگزین با توجه و اعتبار و پشتوانه تاریخی در موزه فرش تهران و موزه بریتانیا، یکی از غنیترین موزههای جهان وجود دارد.
,وی ادامه داد: در بین طرح های موجود 2 طرح معروف طرح مختص به درگزین است که شامل طرح اسب و مهتر و طرح هوشنگ شاهی که هر دومنحصر به فرد و فقط در منطقه درگزین قدیم و رزن کنونی بافت می شده، وجود دارد.
,رعد، قالی سوزن و قالی کاج را از دیگر طرح هایی که در 50 سال گذشته در منطقه رزن یا همان درگزین سابق بافته می شده عنوان کرد.
,با توجه به سخنان این کارشناس فرهنگی به نظر می رسد قالی بافی رزن می تواند یکی از مهمترین ابعاد گسترش کیفی و کمی گردشگری در شهرستان باشد.
,قدمت و عظمت فرهنگ مردمان شهرستان رزن از صنعت قالی بافی تا سایر میراث های عظیم فرهنگی شان همگی ضرورت رسیدگی و توجه جدی به ثبت مالکیت معنوی ین آثار را دو چندان می کند.
,,

, ,
مسجد جامع اسدآباد به جای مانده از دوران صفوی
, مسجد جامع اسدآباد به جای مانده از دوران صفوی, مسجد جامع اسدآباد به جای مانده از دوران صفوی,شهرستان اسدآباد با قدمت چند هزارساله دارای آثار مختلف تاریخی است که بیشتر آنها مربوط به دوران صفویه و قاجاریه بوده و قابلیت به ثبت رسیدن در فهرست آثار ملی را دارد که نمونه آن، کتیبههای مسجد جامع است.
,از جمله این آثار تاریخی که ویژگیهای بارزی برای به ثبت رسیدن در فهرست ملی دارد؛ کتیبههای سنگی موجود در مسجد معروف شهر اسدآباد است.
,مسجد جامع یکی از مساجد بزرگ شهر اسدآباد است که در محل بازار شهر واقعشده و مردم با تجمع در این محل نماز جمعه را برپا میدارند.
,در این مسجد چند کتیبه سنگی از دوران صفویه در آن وجود دارد که اهمیت آن را باوجود کتیبهها دوچندان میکند.
,رئیس اداره میراث فرهنگی اسدآباد با بیان اینکه از 150 اثر تاریخی شهرستان اسدآباد، 58 اثر به ثبت ملی رسیده، اظهار کرد: قدمت بسیاری از این آثار به پنجم و ششم هزاره قبل و بعد از میلاد میرسد.
,کامران اکبریشایگان ادامه داد: از این آثار 79 اثر تپه، یک پل، یک قلعه، دو کتیبه، چهار زیستگاه، دو مسجد، قنوات، بناهای تاریخی، بافتهای شهری و روستایی و گورستانها است.
,وی با اشاره به اینکه یکی از آثار تاریخی اسدآباد که هنوز به ثبت نرسیده، کتیبههای مسجد جامع است، ادامه داد: این کتیبهها شامل
,1-فرمان شاهطهماسب اول صفوی«984-930» درباره بخشودگی مالیات خانهشمار قریه اسدآباد
,2-فرمان شاهطهماسب اول صفوی «984-930» درباره تخفیف مالیات چهارپا که عبارت از مواشی و بیوت النحل النکا، اسدآباد که از ابتدای پیچی ئیل به علیت شیعه بودن ساکنان آن جا
,3-فرمان شاهعباس صفوی«1038-996» درباره تخفیف رسدی یکماهه شهر رمضان المبارک از ابتدای توشقان ئیل سوای جهاتی که به اجاره میدهند فقط به شیعیان ساکن الکاء اسدآباد
,4-فرمان شاه صفی «1052-1038» درباره مال و حقوق دیوانی جماعت کاولیان و جماعت لولیان و جماعت هندویان مشهور به خطیران و جماعت حسن ارانلو که در نواحی نهاوند و اسدآباد و هرسین و دینور و سنقر و گوراب و ملایر ساکن هستند
,و 5-کتیبه تعمیر بنای مسجد جامعه قصبه اسدآباد به فرمان شاه سلیمان صفوی«1105-1077» می شود.
,اکبریشایگان با بیان اینکه به دنبال این هستیم که این اثر را هم در فهرست آثار ملی به ثبت برسانیم.خاطرنشان کرد: این کتیبهها در سمت چپ محراب روی دیوار مسجد جامع حکشده که جزء آثار غیر ثبتی است.
,,
,

, ,
کوسه گردانی در بهار
, کوسه گردانی در بهار, کوسه گردانی در بهار,در روزگاران قدیم مردم شهر بهار مقید به آداب و رسوم خاص خود بوده و برای هر مناسبت، رسم خاص خود را برپا می کردند و همین آداب و رسوم یکی از دلایل دلگرمی مردم و نزدیکی آنها به هم می شد که یکی از این آن ها "کوسه گردانی" است.
,در شهر بهار پنج روز بعد از چله بزرگ کوسه می آمد. سعی بر آن بود تا برنامه ریزی نمایند که در روزهایی که برف تمام زمین را پوشانیده است کوسه گردانی انجام شود.
,کوسه از طرف چوپانی تعیین می شد که گله به صحرا می برد و آنها را می چرانید. در شهر بهار بسیاری از خانواده ها تعداد اندکی دام داشتند و چون به چرا بردن آن ها برایشان مقرون به صرفه نبود؛ معمولا یک چوپان بین 150 تا 200 دام را با هم در یک گله به چرا می برد.
,برای اینکه کوسه بتواند مراسم را به خوبی انجام دهد و وسط کار انرژی کم نیاورد، صبح زود یک دست کله پاچه کامل از طرف چوپان به او می خوراندند.
,کوسه در اجرای مراسم به خانه افرادی می رفت که دارای دام بودند تا به این وسیله آمدن بهار را به آنها اطلاع داده و ببیند آنها چه چیزی برای قدرشناسی چوپان به او می دهند.
,سعی می نمود به خانه افراد بی دام نرود مگر افرادی که از نظر مالی وضعیت مناسب تری داشتند. به همراه گروه چوپان نیز می رفت تا از نزدیک شاهد مراسم باشد.
,لباس کوسه بسیار شبیه لباس چوپان بود. بالاپوش نمدی معروف به «کَچه»(kača) از مهمترین لباس های او به شمار می رفت.
, kača,این لباس سرتاسر بدن کوسه را از گردن تا نوک پا را می پوشانید. روی کچه جلیقه ای به نام «کپنگ»(kapanag) می پوشید. بر روی نوار پارچه ای تعدادی زنگوله را دوخته و کوسه از آن به جای کمر بند استفاده می کرد.
, kapanag,البته در نقاط دیگر بدن کوسه، زنگوله های دیگری نیز نصب می کردند تا در زمان حرکت، صدا تولید کرده و توجه بقیه را به خود جلب نماید. برگردن کوسه زنگوله ای بزرگ همانند گردن بند می انداختند که صدای زیادی را تولید می کرد. کلاهی نمدی بر سر داشت.
,به دور کلاه نواری پارچه ای می بستند و در جایی که گوش کوسه قرار داشت، بین نوار و کلاه مقداری جارو به صورت عمودی کار می گذاشتند که تداعی کنند دو شاخ معروف به «بونوز»(bonnöz) بر سر کوسه بود.
, bonnöz,از همان جنس نمدی نقابی برای صورت کوسه درست می کردند و تنها چشمان کوسه دیده می شد، تا به اصطلاح کوسه شناخته نشود.
,مقداری پنبه را به صورت او می چسباندند که تداعی کنند ریش کوسه بود. شلوار کوسه معمولی بود ولی کوسه چکمه می پوشید. کوسه که نماد باروری بود در قسمت جلوی شلوار خود بر روی قسمت نرینگی یک عدد پیاز سفید هم آویزان می نمود به نشانه بیضه ای برای باروری.
,علاوه بر کوسه عروس نیز که یکی از جوانان محل بود لباس زنانه پوشیده و پارچه ای قرمز به سر خود می انداخت تا او نیز شناخته نشود.
,عروس جوال دوزی در دست می گرفت تا در زمانی که کسی او را اذیت می کند از خود دفاع نماید. در هنگام حرکت کوسه به همراه وی تعدادی کوچک و بزرگ نیز به دنبال او در کوی و برزن به راه می افتادند. بیشتر آنها تلاش داشتند تا عروس را وشگون گرفته و او را اذیت نمایند که عروس با جوال دوزی که در دست داشت آنها را از خود دور می کرد.
,در این روز بیشتر مردم در خانه ها را نیمه باز می گذاشتند تا کوسه و همراهانش به راحتی وارد حیاط گردند. در این مراسم کوسه و عروس حق حرف زدن نداشتند و از این موضوع افرادی که به دنبال گروه راه افتاده بودند سوء استفاده کرده در صدد آزار و اذیت چوپان و عروس بر می آمدند برخی هم از ترس جوالدوز از دور با گلوله های برفی کوسه را هدف قرار داده و او را می زدند.
,البته در جاهایی که برف زیاد روی هم انباشته بود کوسه را به سمت انبوه برف برده و او را در زیر برف مدفون می کردند.
,,

, ,
,
شاطه حلوایی قدیمی ترین سوغات تویسرکان
, شاطه حلوایی قدیمی ترین سوغات تویسرکان, شاطه حلوایی قدیمی ترین سوغات تویسرکان,شاطه حلوایی، قدیمی ترین سوغات تویسرکان است که پس از 20 سال به همت یک نفر و با اشتغال زایی برای 4 نفر احیا شد.
,یدالله علیئی» تنها تولیدکننده شاطه حلوایی در تویسرکان است که از سختی های یکی دو ساله فعالیت خود برای احیاء قدیمی ترین سوغات تویسرکان بعد از 20 سال می گوید، از روزی که در یک کارگاه کوچک در محله جولستان شروع به کار می کند و حالا در شهرک قائم کارگاه بزرگتری برپا کرده است.
,از آن روزهایی نیز می گوید که خانواده بیگلری ها، علیئی های دیگر و چندین و چند خانواده معیشت زندگی خود را با تولید این محصول تأمین می کردند و به دلیل سختی های کار و درآمد اندک کم کم این حرفه و شغل را رها می کنند.
,هرچند تولید این سوغاتی به دست فراموشی سپرده شده بود، اما علیئی با هر مشقتی که داشت، 100 میلیون تومانی هزینه کرده و کارگاه را راه اندازی می کند.
,وی می گوید: نیاز نیست که همه برای تحقق اقتصاد مقاومتی و تأمین خرج و مخارج زندگی کارمند شوند و به دنبال کارآفرینی های بزرگ که نیاز به سرمایه های کلان دارند، باشند، بلکه با اندک سرمایه و استفاده از امکانات موجود در هر شهری و با یک تحقیق درباره داشته ها و ظرفیت ها می توان شغلی را احیا کرد و یا کارگاه کوچک تولیدی به راه انداخت تا هم معیشت خانواده خود را تأمین و هم برای جند نفر دیگر شغلی ایجاد کرد.
,این احیاگر تولید قدیمی ترین سوغات تویسرکان از تولید روزانه 50 کیلو شاطه حلوایی نیز سخن به میان می آورد و برای آنکه این محصول متناسب با ذائقه های مختلف هم شود و به قول خودش همه پسند، به صورت لقمه ای و گردویی نیز از آن تولید می کند.
,وی می گوید: از بین تمام طعم هایی که با کنجد، گردو، پسته و بادام به این محصول دادیم، متوجه شدیم که طعم گردویی آن بیشتر مورد انتخاب واقع می شود و تویسرکان هم که منبع تولید گردو است و ما برای تأمین گردو چندان با مشکل خاصی روبرو نمی شویم.
,علیئی با توجه به اینکه شاطه حلوایی به عنوان یک اثر معنوی ثبت کشوری شده است، از مسئولان میراث فرهنگی استان انتظار معرفی آن را به سایر نقاط کشور دارد، حمایت هایی که می طلب برای بازاریابی از سوی مسئولان شهرستانی نیز انجام شود، به ویژه در روزهای تعطیل سال و ویژه تر در تعطیلات نوروزی که مسافران و گردشگران بیشتری به شهر می آیند تا آنان معرفی کنندگان این محصول به مردم سراسر کشور باشند.
,وی برای توسعه و رونق بخشیدن به کارش و در راستای افزایش بهره وری و اشتغال زایی بیشتر، حمایت مسئولان را برای تأمین سرمایه در گردش می خواهد تا سنت قدیمی تولید شاطه حلوایی که پس از سالیان سال احیا شده است، دوباره به دست فراموشی سپرده نشود.
,,
,

, ,
خانه تاریخی همدان در انتظار ثبت ملی شدن
, خانه تاریخی همدان در انتظار ثبت ملی شدن, خانه تاریخی همدان در انتظار ثبت ملی شدن,شهرستان همدان نیز که مرکزیت استان را دارد دارای آثار متعددی است که خانه های تاریخی یکی از آن ها به شمار می رود.
,معاون سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان گفت: تاکنون 286 اثر تاریخی مربوط به شهرستان همدان ثبت ملی شده که با مشخص شدن آثار تاریخی 8 شهرستان دیگر در کل استان 947 اثر تاریخی، 16 اثر طبیعی، 20 اثر ناملموس صنایع دستی، 16 اثر مردم شناسی و دو اثر مربوط به رویداد مکانی در مجموع 998 اثر تاریخی به ثبت ملی رسیده است.
,بهرام توتونچی با بیان اینکه تاکنون 60 خانه تاریخی در همدان به ثبت ملی رسیده است افزود: تعداد دیگری از این خانه های تاریخی نیز در دستور کار برای ثبت ملی شدن هستند که باید پروسه ثبت ملی شدن آن با رضایت مالک خانه های قدیمی انجام شود.
,وی یادآور شد: مغفول ماندن خانه های تاریخی همدان به نقاط ضعف و تفکر وراث این خانه ها بر می گردد چراکه ثبت این خانه های تاریخی به دلیل اختلاف نظر ورثه 10 تا 15 سال و یا بیشتر زمان می برد که تنها راه حل پیشنهادی خریداری این خانه ها توسط شرکت های خصوصی است تا استمرار فعالیت را معطوف به یک نفر نکند
,توتونچی درخصوص بناهای تاریخی اطراف میدان امام(ره) همدان نیز باید گفت: سازمان میراث فرهنگی به عنوان متولی این امر بیشتر از دو دهه است که کار لایه برداری و بازسازی نماهای بیرونی را با اعتبارات بسیار ناچیز و محدود انجام داده است با این هدف که بدنه و شکل ظاهری این بناها فاخر باقی بماند اما برای کامل کردن نیاز به یک عزم عمومی در بین دستگاه های متولی است تا با رویکرد عملی در این بناها خدمات خاصی داده شود و باید اعتبارات خوب و ویژه برای حفظ این بناهای تاریخی از سوی مدیریت کلان استان این بناها حمایت و احیای کامل شود.
,,

, ,
,
سه قالی موزه فیلادلفیا منسوب به فامنین
, سه قالی موزه فیلادلفیا منسوب به فامنین, سه قالی موزه فیلادلفیا منسوب به فامنین,روزگاری شهرستان فامنین از مراکز مهم قالی بافی در استان همدان بود به طوری که سه قالی قدیمی در موزه فیلادلفیا به دسترنج زنان هنرمند منطقه نسبت داده شده است.
,روزگاران قدیم در منطقه فامنین به ویژه در روستاهای بخش پیشخور، اکثر زنان به کار قالی و ایجاد طرح نقش و نگار لجک و ترنج مشغول بودند. با استفاده از طرح های سنتی و مواد اولیه جوهر و نخ طبیعی، از مراکز مهم قالی بافی در همدان به شمار می رفت.
,محمد حاتم گویا از کارشناسان تاریخی شهرستان با بیان فامنین به عنوان یکی از مراکز مهم قالی بافی در استان همدان گفت: سه قالی قدیمی موزه فیلادلفیا، جزء مجموعه ویلیامز، مک ایلهنی و لام در اوایل قرن هفدهم میلادی بافته شده اند که به فامنین نسبت داده می شود.
,,
,

, ,
آتشکده دوره ساسانی در روستای راهجرد قهاوند
, آتشکده دوره ساسانی در روستای راهجرد قهاوند, آتشکده دوره ساسانی در روستای راهجرد قهاوند,این آتشکده در 12 کیلومتری راهجرد در فاصله 42 کیلومتری جنوب شرقی شهر قهاوند و 65 کیلومتری شمال اراک قرار دارد.
,بنای آن ساسانی ساخته شده است و معماری آن به صورت نمادین نشان دهنده یک آتشکده ساسانی است نمای آن از آجر و سنگ است واز آتشکده نیم ور کوچکتر و از لحاظ ساختمانی مانند چهار طاقیهای این دوره در فارس و نقاط دیگر است.
,آب راهجرد از چشمه و رودخانه قره چای تامین می شود و محصول عمده آن غلات و لبنیات است.
,صنایع دستی زنان قالی بافی است. راهجرد، دهی است از دهستان شراء بخش سیمینه رود شهرستان همدان واقع در 70 هزارگزی جنوب خاوری همدان، کنار رودخانه قراچای این ده در جلگه قرار گرفته و هوای آن معتدل است و 795 تن جمعیت دارد که همگی به کشاورزی و گله داری مشغولند.
,این روستا راهجرد نام دارد. اغلب ساکنان آن باهم نسبت فامیلی داشته و بیش از 50 خانوار دارد و جمیعت آن 300 نفر است.
,شغل مردم راهجرد، کشاورزی و دامداری است و در دوران دفاع مقدس دو شهید به نام "غلامحسن رحمتی" و شهید "محمدی" را تقدیم انقلاب کرده اند.
,,

, ,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه