وحدت یعنی همه ما مسلمانیم نباید وارد اختلاف شویم/برادران اهل تسنن برادران دینی ماهستند
بارها در روایات متعدد شنیدهایم که حتی وقتی به ائمهاطهار(ع) دشنام میگفتند، باز هم مراعات کرده و اخلاق اسلامی را به نمایش میگذاشتند چرا که همه ما موظف به رعایت اخلاق اسلامی هستیم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه فرهنگی صادقون، حجت الاسلام مجتبی مظفری در گفت وگو با خبرنگار صادقون به مناسبت هفته وحدت به چند نکته مهم پیرامون وحدت اسلامی و برادران دینی پرداخت و گفت: قبل از هر چیزی، باید معنای وحدت را بدانیم. وحدت، بهمعنای این است که همه ما مسلمانیم و نباید وارد اختلافات خانمانبرانداز شویم؛ ضمن اینکه میتوانیم از عقاید خودمان نیز با رعایت شرایط اسلامی، دفاع کنیم. متأسفانه مشاهده میشود که برخی از شیعیان، تصور میکنند باید به زور برادران اهل تسنن را شیعه سازند. این، اشتباه است. ما مکلف به انجام تکلیفمان هستیم. تکلیف ما، نگاه انداختن به رفتار اهلبیت(ع) است. آنها با رفتار و اخلاق و منش خود دیگران را دعوت به اسلام راستین میکردند؛ نه با اجبار و آزار رساندن به دیگران. در واقع دعوت راستین، از جایی شروع میشود که ما خودمان تقوا و بایستههای اسلامی را رعایت کنیم. وگرنه اگر جز این باشد، بزرگترین عالم هم که باشیم نمیتوانیم دیگران را دعوت به صراط راستین سازیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صادقون,
وی ادامه داد: طبق روایات وارده، برادران اهل تسنن، برادران دینی ما هستند و باید با آنها همچون برادران دینی رفتار کنیم. یکی از اصحاب صادق اهلبیت(ع) از وی پرسید که شیعیان در معاشرت با فک وفامیل و نیز دیگر مردمی که همدین و هم مذهب ما نیستند، چه کنند؟ او فرمود:به رهبران خود بنگرید که مقتدای شما هستند و با مردم (منظور غیرشیعیان) به همانگونه معاشرت کنید که رهبران شما معاشرت میکنند به خدا سوگند که رهبران شما از بیماران مردم عیادت میکنند، جنازههایشان را تشییع میکنند، در محضر قضاتشان حاضر میشوند و شهادت میدهند(برای شهادت دادن)، امانت آنان را نگهداری میکنند و باز پس میدهند. مفهوم چنین حرفی، آن است که ضمن پایداری بر عقاید برحق خودمان، کاملا برادرانه و صمیمانه با اهل سنت معاشرت کرده و اگر گاهی نیز فضا را برای توجیه و توضیح عقاید خودمان مناسب دیدیم، نسبت به توجیه درست آنها اقدام کنیم؛ اما نه توجیه و توضیح اجباری و فارغ از زمان و مکان مناسب. در کل قاعده این است که این رفتوآمدها و برخوردها، نباید منجر به سست شدن در عقاید راستین خود شیعیان شود؛ وگرنه اگر این قاعده رعایت شود، مشکلی در برقراری ارتباط نبوده و نیست و اتفاقا به آن سفارش شدهایم.
,
این مبلغ و فعال فرهنگی بیان داشت: بارها در روایات متعدد شنیدهایم که حتی وقتی به ائمهاطهار(ع) دشنام میگفتند، باز هم مراعات کرده و اخلاق اسلامی را به نمایش میگذاشتند چرا که همه ما موظف به رعایت اخلاق اسلامی هستیم. پس حتی اگر گاهی نیز توهینها و سوءرفتارهایی از عموم اهل تسنن، که اهل لجاجت نبوده و صرفا جهل به موضوع دارند، مشاهده شد، باید طبق اخلاق اسلامی رفتار شود. در روایتی دیگر از حضرت صادق(ع) آمده است که در گفتوگو با ابن مسکان، گفتهاند گمان میکنم هرگاه کسی نزد تو ناسزایی به حضرت علی(ع) بگوید، اگر بتوانی او را بکشی، چنین خواهی کرد ابن مسکان میگوید: گفتم بلی، فدایت شوم! قسم به خدا چنین هستم! امام فرمودند:این کار را انجام نده! به خدا قسم! گاهی میشود که میشنوم کسی به علی(ع) ناسزا میگوید، درحالیکه بین او و من جز ستونی فاصله نیست، پس پشت ستون مخفی میشوم و پس از فراغت از نماز، از کنارش گذشته، به او سلام کرده و با او مصافحه میکنم.
,حجت الاسلام مظفری تصریح کرد: در کتاب وسائلالشیعه، فصلی داریم درباره برخورد شیعیان با اهلسنت؛ به نکتههای جالبی هم اشاره کرده است. مهمترین نکتههایی که در این زمینه اشاره شده است، عبارتند از: امانتدار بودن نسبت به اهل سنت، عیادت از بیماران آنها و حتی شرکت در تشییع جنازهشان و نیز داشتن حسن خلق نسبت به آنها و همچنین، ادای حقوقی از آنها که بر گردن ما هست؛ مثل حق همسایگی بهعبارت سادهتر و طبق احادیث دیگری که مرحوم کلینی نقل کرده، باید که با غیرزبانمان دعوتکننده دیگران به تشیع باشیم و جوری نباشیم که ننگ اهلبیت(ع) محسوب شویم.
]
ارسال دیدگاه