پاسخ به یک پرسش؛

چرا حوزه های علمیه جهان اسلام از پویایی و انقلابی گری فاصله گرفته اند؟

چرا حوزه های علمیه جهان اسلام از پویایی و انقلابی گری فاصله گرفته اند؟
اهمیت حوزه های علمیه به حدیست که امام راحل سلامت آنرا مقدمه سلامت جامعه دانست.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سنت نیوز؛ حوزه علمیه انقلابی دغدغه همیشگی رهبری نظام و روحانیون مبارز جبهه مقاومت اسلامی بوده و می باشد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سنت نیوز,

اهمیت حوزه های علمیه به حدی است که امام راحل سلامت آنرا مقدمه سلامت جامعه دانسته و طلاب را به مداومت بر تهذیب و تقریب الی الله برای نیل به مقصود توصیه می نمودند.

,

اما فاصله حوزه های علمیه با آنچه که باید باشند مسافتی بعیدست؛ علت این مطلب عدم انعطاف فضای حاکم بر حوزه های علمیه می باشد.

,

فضایی که در برخی موارد خشک و با روحی پژمرده قصد احیاء شعائر اسلامی زنده و پویا را را داشته ولی توان این کار را ندارد.

,

حجت الاسلام و المسلمین محمد باقری مدیر حوزه های علمیه تشیع سیستان و بلوچستان در این خصوص ابراز داشت: حوزه علمیه می بایست فی نفسه انقلابی باشد تا بتواند مبلغ و مروج دین بزرگترین شخصیت انقلابی جهان باشد اما متاسفانه برخی موانع و چالش ها وجود دارد که سد طریق می نمایند.

,

به نظر می رسد فقر پویایی که هر از چندی در حوزه های علمیه خوش رقصی می نماید طلاب را به انزوا و شاید راحت طلبی کشانده است.

,

مولوی عبد الرحمن عارفی امام جمعه اهل سنت نگور و مدرس حوزه های علمیه اهل سنت در این خصوص ابراز داشت: برخی از طلاب حوزه های علمیه از پویایی و نشاط گذشته علماء فاصله گرفته اند و علت این امر را در دو چیز می توان یافت؛ عدم اصالت و درآمد.

,

وی با توضیح فاکتور های عدم اصالت و در آمد اظهار داشت: عدم اصالت به این معنا که طلاب اصیل انقلابی کم شده اند و در برخی موارد جا ماندگان از مراکز ثروت و قدرت به حوزه های علمیه رجوع می نمایند و به حوزه به چشم مرکزی قدرت بخش و ثروت زا می نگرند که غلط است.

,

مولوی عارفی افزود: در آمد پایین و رفاه طلبی برخی از طلاب نیز آفتیست که ممکن است خود طلبه و جامعه اطرافش را به آتش بکشد.

,

به نظر می رسد در میان طلاب و روحانیون ساده زیستی، علم گرایی و صلابت نفس رقبایی قدر قدرت با عناوین اشرافی گری و قدرت طلبی دارد که قصد جان طلبه و آفت دین و دنیا وی میگردد.

,

هر چند با تمام این اوصاف غالب روحانیون و علماء مقید به تقوا بوده و زندگی معنوی خود را فدای منافع و مطامع مادی نمی نمایند و نقطه اتکاء حکومت و ملت می باشند.

,

 

,
انتهای پیام/
]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه