زهرا مرزوقی نوشت:
برای قلم نازنینم!
قلم خوبم،من نمیتوانم خودم را میان چهار دیواری شعر محبوس کنم،سقف قافیه سینه شاعرانگی ام را تنگ میکند و واژه هایم برای جمله شدن نفس کم می آورند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صبح شادگان :زهرا مرزوقی از نویسندگان جوان شهرستان شادگان متن ادبی زیر را نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح شادگان,برای قلم نازنینم!
,خواهش میکنم با من لج نکن دوست عزیزم.
,شما که بهتر از هر کسی میدانی من غیر از شما کسی را ندارم،پس لطف کن و اینقدر استعداد مرا زیر سوال نبر.
,همین که بی سلیقه ترین شاعر شهر گفت که من شاعر نیستم برایم کافی ست.
,قلم خوبم،من نمیتوانم خودم را میان چهار دیواری شعر محبوس کنم،سقف قافیه سینه شاعرانگی ام را تنگ میکند و واژه هایم برای جمله شدن نفس کم می آورند.
,گاهی وقتها فکر میکنم که دیگر هیچوقت نمیتوانم بنویسم.
,میترسم خدا هرروز که سهم شاعرانگی هر شاعر را میدهد،من بی نصیب بمانم.
,میترسم شما هم مثل قلبم در برابر بی سلیقه ترین شاعر شهر کم بیاوری.
,قلم جانم،شما تنها وسیله ای هستی که نبض استعدادم را حس میکنی.
,دلم نمیخواهد به استعدادم نفس مصنوعی بدهم.
,شما تنها دارایی منی،من از میان تمام زنانگی ام فقط وجود شما را دوست دارم.خانه داری و مهندسی ام را نمیخواهم،ولی خدا رقص شما را میان انگشتهایم از من نگیرد.
,قلم محترم من،شما هیچوقت برای من “تو” نخواهی شد.
]
ارسال دیدگاه